Pyramus & Thisbe vertaling v. 55-92 (ovidius)

Beoordeling 0
Foto van Hanne
  • Vertaling door Hanne
  • Klas onbekend | 471 woorden
  • 25 juni 2022
  • nog niet beoordeeld
  • Cijfer
  • nog niet beoordeeld

Taal
Nederlands
Vak
Methode
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!

Vertaling Pyramus & Thisbe


Pyramus en Thisbe, de ene de mooiste van de jongemannen, de andere verkozen boven (alle) meisjes, die het Oosten had, bewoonden aangrenzende huizen, waar men zegt dat Semiramis de hoge stad heeft ommuurd met bakstenen muren. Het feit dat ze buren waren zorgde voor de kennismaking en de eerste stappen (in de liefde). Hun liefde groeide mettertijd. Ze zouden ook samengekomen zijn in een wettelijk huwelijk, maar hun vaders verboden dat. Wat ze niet konden verbieden, was dat beiden even hevig brandden (door verliefdheid) nadat hun geesten waren gegrepen (door de liefde). Elke medewetende was afwezig, ze spraken met een hoofdknik en tekens. Hoe meer het vuur (= de passie) bedekt werd, hoe meer ze brandde omdat ze bedekt (verboden) werd. De muur – gemeenschappelijk aan beide huizen- was gebarsten met een kleine spleet, die ze ooit had gekregen toen die gebouwd werd. Dat gebrek, door niemand gedurende lange eeuwen opgemerkt, hebben jullie gezien, geliefden (wat merkt de liefde niet op?) en hebben jullie tot de weg van de stem gemaakt. Daardoor waren de lieve woordjes gewoon om veilig met zeer zacht gefluister te passeren.


Dikwijls, toen Pyramus aan de ene kant stond en Thisbe aan de andere, en de ademhaling van hun mond over en weer was opgevangen, zeiden ze (keer op keer): “Jaloerse muur, wat sta je de geliefden in de weg? Hoeveel zou het gekost hebben dat je toestond dat wij met ons hele lichaam verbonden zouden worden of – als dit teveel (gevraagd) is,- dan toch tenminste toe te staan om kusjes te geven. Toch zijn wij niet ondankbaar: wij geven toe dat we jou verschuldigd zijn dat er een doorgang gegevens is aan de woorden tot de bevriende oren. Nadat dergelijke zaken tevergeefs gezegd waren vanaf hun verschillende verblijfplaats, zeiden ze tegen de nacht vaarwel en ze gaven elk van beiden aan hun eigen kant kusjes die de andere kant niet bereikten.


De volgende dageraad had de nachtelijke vuren verwijderd en de zon had met zijn stralen het bedauwde gras drooggemaakt. Zij kwamen bij hun


gewoonlijke plaats samen. Nadat zij eerst met zacht gefluister veel geklaagd hadden, besloten zij om in de stille nacht te proberen de bewakers te misleiden en via de deur naar buiten te gaan en wanneer ze dan het huis verlaten hadden ook de huizen van de stad achter te laten. En opdat er niet door de rondwandelenden gedwaald moest worden over het brede veld, zouden ze samenkomen bij het graf van Ninus en zich verbergen in de schaduw van een boom. Er was/stond daar een boom, zeer rijk aan sneeuwwitte vruchten – (het was) een hoge moerbeiboom – gelegen bij een ijskoude bron. Die plannen bevielen hen wel; en het daglicht, dat maar traag leek te verdwijnen, stortte zich in het water en uit datzelfde water kwam de nacht voort.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Ook geschreven door Hanne