Een stukje over de schrijfster van het boek:

Simone van der Vlugt is geboren in 1966, ze is getrouwd en heeft 2 kinderen. Samen met hen woont ze in Alkmaar, een geweldige stad volgens haar omdat er nog zoveel van de geschiedenis is overgebleven, iets wat haar erg boeit.
In die plaats heeft ze dan ook veel ideeën opgedaan voor het boek Schijndood, dat zich voor een groot deel in de geschiedenis afspeelt.

Van jongs af aan heeft Simone schrijven al leuk gevonden.
Ze schreef verhaaltjes en maakte er een zelfgemaakte kaft omheen met haar naam erop. Op haar 13 (!) stapte ze naar de uitgever met een verhaal. Die gaf haar tips en stimuleerde haar om door te gaan.
Ondanks dat heeft ze pas op haar 31ste haar 1ste boek uitgegeven:
De Amulet.
Nu is Simone v/d Vlugt een van de jongste vaste schrijvers van Lemniscaat en heeft al een hele reeks boeken geschreven:
v De Amulet
v Bloedgeld
v De Guillotine
v Zwarte Sneeuw
v Jehanne
v Schijndood

Alle boeken die Simone van der Vlugt tot nu toe heeft geschreven gaan over de geschiedenis.

Het thema van het boek:
Het thema van het boek is de geschiedenis, omdat het verhaal zich voor het grootste deel in de geschiedenis van de middeleeuwen afspeelt

De samenvatting:
Kris lijkt een jonge student economie uit onze tijd, maar maakt soms rare dingen mee.
’s Nachts heeft hij de meest gruwelijke nachtmerries.
Hij droomt altijd hetzelfde: hij is verminkt en weet dat hij niet lang meer te leven heeft. Ook tekent hij vaak een huisje, maar zo gedetailleerd dat het wel lijkt of hij het erg vaak is tegengekomen terwijl hij het nog nooit heeft gezien. Misschien klinkt het allemaal niet zo ernstig maar Kris zit er toch erg mee en besluit het aan een huisgenote te vertellen.
Zij raadt hem aan om naar haar tante te gaan, een reïncarnatietherapeute.
Kris heeft niet veel zin in, maar wil graag van zijn vreemde nachtmerries af dus maakt hij een afspraak.
De therapeute brengt hem onder hypnose en voert Kris mee naar Alkmaar in het jaar 1655. Kris is niet langer Kris; hij is Olivier Moeriaans, de achttienjarige zoon van een apotheker. Hij kan goed schilderen en er wordt veel van hem verwacht. Maar als hij rare plekken op zijn armen ontdekt, kan hij zijn schilderscarrière wel vergeten.
Hij wordt melaats verklaard en wordt uit de stad verbannen naar een leprozerie* en mag zich de rest van zijn leven niet meer buiten vertonen zonder zijn vlieger en klepper**.
Olivier vindt het verschrikkelijk in de leprozerie.
Hij probeert alle contacten met de andere patiënten te vermijden en is zo veel mogelijk op zijn kamertje waar hij uren schildert.
Maar hij houdt het niet lang uit en besluit weg te lopen.
Hij trekt zijn oude kleren aan en sluit zich aan bij Jerooms Couttenier, een kwakzalver die het hele land door reist met zijn wondermiddel.
Olivier twijfelt aan de kwaliteiten van de arts, maar heeft alle hoop op hem gevestigd. Jerooms zegt immers dat hij onschuldige huidaandoening heeft; misschien is hij dus tóch niet melaats.
Net als Olivier zich een beetje op zijn gemak begint te voelen in zijn nieuwe leven, breekt de pest uit. Overal in het land worden hele steden verwoest door deze ziekte, ook in Alkmaar vallen slachtoffers, waar Oliviers familie woont . . .

Hoe gaat het verder met Olivier en Kris?
Olivier gaat terug naar Alkmaar. Daar aangekomen blijkt dat zijn familie is overleden, behalve zijn vader. Maar ook die sterft al gauw aan de pest.
Uiteindelijk raakt ook Olivier besmet en sterft.
Kris beleeft dit verhaal onder hypnose en ontdekt dat zijn droom met Olivier heeft te maken

Er komen woorden in die je niet kan weten:
*vlieger en klepper:
Melaatsen moesten altijd een zwarte melaatsenmantel om (vlieger) en een geluid maken met een soort blik (klepper) als er een “gezond” iemand bij hen in de buurt kwam, zodat die wist dat er een “besmettelijke” persoon was en zich nog uit de voeten kon maken.

** leprozerie:
Een opvanghuis voor lepralijders, melaatsen dus.
Vaak werden er ook ‘onschuldige’ mensen naar toe gestuurd die een onschuldige huidaandoening hadden. (bijv eczeem)
Zij werden meestal alsnog ziek doordat ze werden aangestoken door de andere patiënten die wel echt ziek waren.

Mijn mening over het boek:

Het boek schijndood vind ik een mooi en interessant boek.
Het is een goed verhaal over de geschiedenis. Het was leuk om te lezen omdat het over onderwerpen ging die ik erg boeiend vind.(Geschiedenis, reïncarnatie).
Ik ben een grote fan van Simone van der Vlugt, iedere keer als er een boek verschijnt lees ik het met veel plezier.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.