Gezocht: VWO'ers uit de 4e/5e met N&T of interesse in techniek. Doe mee aan een online community over een nieuwe studie en verdien een cadeaubon van 50 euro!

Meedoen

Een schitterend gebrek door Arthur Japin

Beoordeling 6.4
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 5e klas havo | 6222 woorden
  • 16 november 2012
  • 5 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.4
  • 5 keer beoordeeld

Eerste uitgave
2003
Pagina's
239
Geschikt voor
havo/vwo
Punten
3 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Onderwerpen
Prijzen
NS Publieksprijs (2004 Genomineerd) , Libris Literatuur Prijs (2004 Winnaar)

Boekcover Een schitterend gebrek
Shadow

Op een feest in de buurt van Venetië wordt de veertienjarige Lucia verliefd op de zeventienjarige Giacomo Casanova. Voor haar, maar ook voor de jongeman die de geschiedenis in zou gaan als ’s werelds grootste minnaar, is dit de eerste grote liefde. Ze beloven elkaar eeuwige trouw, maar kort daarna verdwijnt Lucia zonder een woord uit Casanova’s leven.…

Op een feest in de buurt van Venetië wordt de veertienjarige Lucia verliefd op de zeventienjarige Giacomo Casanova. Voor haar, maar ook voor de jongeman die de geschiedenis in…

Op een feest in de buurt van Venetië wordt de veertienjarige Lucia verliefd op de zeventienjarige Giacomo Casanova. Voor haar, maar ook voor de jongeman die de geschiedenis in zou gaan als ’s werelds grootste minnaar, is dit de eerste grote liefde. Ze beloven elkaar eeuwige trouw, maar kort daarna verdwijnt Lucia zonder een woord uit Casanova’s leven. Een verraad dat Casanova’s kijk op vrouwen voor altijd heeft bepaald. Maar wat is er echt gebeurd? Deed Lucia afstand van haar geluk?

Een schitterend gebrek door Arthur Japin
Shadow
ADVERTENTIE
Ga jij de uitdaging aan?

Op EnergieGenie.nl vind je niet alleen maar informatie voor een werkstuk over duurzaamheid, maar ook 12 challenges om je steentje bij te dragen aan een beter klimaat. Douche jij komende week wat korter of daag je jezelf uit om een week vegetarisch te eten? Kom samen in actie!

Check alle challenges!

Bibliografische gegevens;


Auteur:  Arthur Japin                                                                                                                                      Titel:‘Een schitterend gebrek’                                                                                               Jaartal 1e druk:September 2003                                                                                                        Aantal Blz. : 239 Blz.


Wat gebeurt er in het boek? :


Lucia is een gewoon Italiaans meisje dat opgroeit op het platteland. Ze woont op een groot landgoed van een gravin bij wie haar vader en moeder in dienst zijn. Lucia houdt van de natuur en de vrijheid die het landgoed haar bied. Op een dag ontmoet ze Giacomo. Hij logeert op het landgoed. Lucia is van begin af aan verliefd. Maar zij is veertien en hij is veel ouder. Dat weerhoudt Lucia er niet van zijn aandacht te trekken. Nadat Giacomo een lange tijd op het landgoed heeft doorgebracht, moet hij weg. Hij belooft Lucia dat hij een jaar later terug komt.                                                                                                                           In de tijd dat Giacomo weg is gaat ze in de leer bij Monsieur De Pompignac. Ze verandert van een vrij plattelandse meisje in een slimme jonge dame. Dan wordt monsieur De Pompignac ziek. Een zeer besmettelijke ziekte kost hem het leven. Niet lang daarna wordt ook Lucia ziek. Ze kent de ziekte en weet dat in een bepaald stadium ze pokken zal krijgen die enorm jeuken. Daarom smeekt ze haar ouders haar vast te binden en onder geen enkele voorwaarden los te maken. Hoe hard ze ook smeekt of bid haar ouders mogen haar niet losmaken.                                                                                       
 Haar voorspelling klopt, na enige tijd zit haar hele lijf onder. Maar omdat ze vast zit kan ze niet krabben.  Ze is lange tijd ziek en niemand houdt voor mogelijk dat ze het overleeft. Maar toch, na drie weken onaanspreekbaar te zijn geweest, werd ze beter. Doordat ze vastgebonden was, waren de littekens op haar lichaam beperkt. Toch vond Lucia de littekens in haar gezicht verschrikkelijk. Ze wil het Giacomo niet aandoen hem met haar te laten trouwen. Ze vertrekt naar de stad. Daar leeft ze verder onder de naam Galathée de Pompignac, een nichtje van monsieur De Pompignac. Ze reist door heel Europa.                                                                                                                                                           Na vele jaren, komt ze in Amsterdam. Daar leeft ze een moeilijk bestaan met haar gebrek. De Nederlanders gaan er anders mee om dan zij gewend was. Ze werkt lange tijd als hoer, want niemand neemt haar aan vanwege haar littekens. Dan besluit ze een sluier te dragen, daarmee krijgt ze veel aandacht van mannen. Als een van haar vaste klanten, de Amerikaanse Jamieson , haar voorsteld aan de Franse le Chevalier de Seingalt. Herkent ze al snel haar Giacomo uit Italië. Dat zij weet dat hij het is houdt ze lang voor zich. Hij krijgt geen kans haar te herkennen door haar sluier.                               
Na er lange tijd over nagedacht te hebben, besluit ze zich voor hem herkenbaar te maken. Hij schrikt en voelt zich schuldig over haar lijdensweg. Ook vindt hij haar enorm lelijk geworden. Daarom is dat ook de laatste keer dat Giacomo, zowel Galathée als Lucia ziet. Lucia deelt de rest van haar leven met Jamieson in Nieuw York.


Waar gaat het boek eigenlijk over;


Thema;                Een meisje dat op jonge leeftijd verminkt raakt en daardoor veel tegenslagen kent,  maar altijd doorzet.



Motieven;          - Verminking.                                                                                                                                                                 - Lucia’s leven verandert totaal, wanneer ze ziek wordt en verminkt raakt. Door de verminking vindt ze zichzelf niet waardig genoeg om aan Giacomo te geven.  Haar leven verandert omdat ze met de verminking moet leren leven. Dit is van groot belang in het verhaal.                                                                                                                                              -‘   Bologna beviel me. Er woonden meer mensen dan ik ooit bij elkaar had  gezien. Op straat viel ik daardoor minder op. Als ik werd nagewezen dook ik weg  tussen de marktgangers en wanneer een groep kinderen me naliep verdween ik in een van de volle stegen. Wel was het leven er harder dan op het land. Opmerkingen over mijn uiterlijk werden zonder omhaal gemaakt. Dat doet even zeer maar richt                        minder schade aan dan wanneer het achter je rug gebeurt. Ook was het moeilijk om aan werk te komen. Bij een overdaad aan mooie meisjes heeft niemand voorkeur voor een lelijke. Ik moest dus andere kwaliteiten tonen. Door me harder in te zetten dan de rest, minder geld te vragen en meer te slikken, lukte het me keer op keer                      ergens te worden aangenomen. Daarbij liet ik vernederingen en handtastelijkheden over mijn kant gaan. Wat een ander te ver zou gaan leerde ik aanvaarden, een les die mij later goed van pas zou komen.’
Blz. 107


-          Het dragen van een masker.            


-          Lucia heeft het in Amsterdam moeilijk met haar gebrek.  Nadat ze uit het spinhuis komt heeft ze het er alleen maar moeilijker mee, en kwetsen de blikken en opmerkingen haar steeds meer. Daarom kiest ze ervoor een voile te dragen, om haar gebrek te verbergen. Ze moest wel wennen aan de reactie van Amsterdammers, want het is hier niet net als in Venetië gebruikelijk dat iemand gemaskerd over straat gaat. Maar het werkt goed, mannen vinden het aantrekkelijk en spannend waardoor ze veel klanten krijgt.  Ook zorgt het ervoor dat Giacomo haar niet herkent.


-          ‘ Meteen viel ik op. Dat was niets nieuws. Opvallen deed ik altijd al. Mijn nieuwe uitmonstering trok minstens zoveel bekijks als mijn littekens hadden gedaan, maar ditmaal was het van een andere soort. Er was geen afkeer en ook van het tegenovergestelde , medelijden, was geen sprake. Meer mensen keken maar het raakte me minder. Ze keken vreemd op en vroegen zich af wat mijn verschijning te betekenen had, dat was alles. Dit deerde mij niet, want ik toonde hun inderdaad iets opmerkelijks. Wanneer zij elkaar aanstootten, deed mij dit dus geen pijn. Ik voelde hun blikken niet als een oordeel. Deze ontdekking gaf mij moed.’


Blz. 199-200


-          Liefde.


-          Het hele leven van Lucia draait om lief hebben.  Dat is voor haar het belangrijkste. Zij zelf wordt al op jonge leeftijd verliefd en die liefde draagt ze haar hele leven mee. In haar leven leert haar gebrek haar meer over liefde en lief hebben.


De liefde tussen Giacomo en Lucia is een duidelijk motief in dit verhaal. Deze liefde is de rede dat Lucia vertrekt van haar ouderlijk huis. Ze wil Giacomo niet tot last zijn, dus ze verlaat hem uit liefde.


-          '       Als liefde iets is wat je van iemand krijgt, zou je verwachten dat de mijne was opgehouden te bestaan toen ik heb niet meer ontving. Dat is niet zo. Die is gebleven. Altijd. Mijn diepste geluk heb ik zelfs zonder Giacomo beleefd, toen hij in Venetië was en ik, geschonden, van mijn ziekte herstelde. Daarover kon geen misverstand bestaan. Nooit was ik zo vol van hem als op dat moment, waarop hij ver van mij was en ik besloot mijn toekomst voor hem op te geven. Mijn liefde leefde, niet omdat ik werd bemind, maar omdat ik zelf lief had!’


Blz. 225


-          Uiterlijk.


-          Uiterlijk is erg belangrijk. Eerst niet voor Lucia, zij leefde een onbezorgd bestaan op het platteland. Maar de gravin verteld haar dat uiterlijk van levensbelang is in de stad. Dit merkt Lucia zelf ook als ze in de stad komt. De opmerkingen, nagewezen worden en amper werk kunnen vinden.                                    


Ook in de liefde merkt ze beperkingen van haar uiterlijk.


-          ‘      Op de bals van Venetië is het oorlog. Iedere salon is als een vijandelijke baai, die men liefst bedachtzaam binnenzeilt, statig maar werkzaam. Men danst en drinkt en heeft lief maar ondertussen wordt er een slag uitgevochten. De winnaar regeert voor een seizoen het uitgaansleven. In die tijd kan men zijn toekomst zeker stellen door de juiste mensen om zich heen te verzamelen. Hiervoor vecht men zonder mededogen. Alle middelen lijken geoorloofd. Er is maar één regel: alles wordt bepaald door het uiterlijk. Schoonheid is de arena waarbinnen de vrouwen elkaar bevechten.’


Blz. 44-45


Titel verklaring: Als eerste ziet Giacomo een gebrek aan Lucia, namelijk dat ze veel jonger is dan hij. Wanneer hij dit zijn broer verteld, zegt hij ‘wat een schitterend                                                     gebrek’.                                                                                                                                                                           Na haar ziekte wordt haar uiterlijk haar gebrek. Na jaren met dit gebrek te hebben geleefd, heeft ze de oplossing gevonden. Het dragen van een voile, deze oplossing  maakt van haar gebrek een schitterend gebrek.


Personages: Lucia, zij is de hoofdpersoon van het verhaal. Het verhaal begint bij Lucia als zorgeloos meisje op het platteland van Pasiano. Daar vlucht ze weg nadat ze genezen is van een ziekte, die littekens in haar gezicht hebben achtergelaten.                                       Door deze verminking wordt ze een slimme en sterke vrouw, die veel                                                          levenservaring opdoet, door het leiden van een moeilijk leven.                                                                              Ze heeft van jongs af aan Giacomo lief, maar ze verlaat hem uit liefde omdat ze zijn carrière niet met haar uiterlijk wil belemmeren.


Giacomo, hij is ook een belangrijk persoon in het verhaal.                                                                        Als Giacomo samen met zijn broer op Pasiano verblijven, ontmoet Giacomo Lucia. Als hij weg moet beloofd hij terug te komen. Dat doet hij, maar Lucia is er niet. Giacomo heeft het hier moeilijk mee en twijfelt aan zichzelf.  In Amsterdam leeft hij onder de naam le Chevalie de Seingalt, hij wordt gezien als een onweerstaanbare vrouwenveroveraar. Maar doordat Lucia hem vroeger verlaten heeft, heeft hij later nooit echt meer in vrouwen                                                         kunnen geloven.                                                                                                                                                           Als Giacomo later ontdekt hoe Lucia er nu uitziet, huilt hij en verwijt het zelf. En vindt dat hij haar tekort heeft gedaan.


Wat vind je van het boek?


Emotieve argumenten: Ik vond het een mooi boek, maar echt gevoelens riep het boek niet in me op. Wel vind de boodschappen van het verhaal mooi en zorgden ervoor dat ik anders over bepaalde dingen ben gaan denken.                                                               Bijvoorbeeld dat wij nu nog steeds mensen met een beperking of                                                               verminking het leven moeilijker maken, door ze op hun uiterlijk te                                                          beoordelen. Dat iemand zo’n leven moet leiden,alleen omdat hij/zij                                                  beoordeelt wordt op uiterlijk vind ik kwalijk en zou eigenlijk niet                                                          moeten kunnen.


Esthetisch argumenten: Ik vind het boek mooi geschreven. Je moet wel geconcentreerd lezen, omdat het verhaal wel moeilijk geschreven is. Ik vind het mooi omdat over bijna alles wat wordt verteld, ook wordt verteld waarom.  Dit viel mij wel op aan de stijl. Voor mij zorgde dit ervoor dat ik mijn  persoonlijke mening kon bijstellen.                                                                                                                     Het zorgde er soms ook wel voor dat het minder interessant werd om                                                              te lezen, omdat het wat langdradig werd. 


Morele argumenten:  
Een standpunt neemt de schrijver niet echt aan. Het enige wat ik kan                                                                aanwijzen wat betreft een standpunt in goed en kwaad.  Is de keuze                                                 van Lucia dat ze Giacomo verlaat. Zij doet dat uit liefde en is van                                                       overtuigd dat het beter is voor Giacomo. Maar als Giacomo haar later terug ziet, voelt hij zich schuldig en verwijt het zichzelf dat Lucia die keuze maakte. Maar welke keuze is dan goed of kwaad.


Realistische argumenten:
Het boek is erg geloofwaardig, er gebeuren geen onmogelijke dingen.                                                             En hoe verder in het boek hoe meer ik me in de gebeurtenissen kan                                                  verplaatsen, waarschijnlijk omdat het zich dan in Amsterdam afspeelt  en ik me daar wel een voorstelling van kan maken.                                                                                             Voor het  schrijven van dit boek heeft Arthur Japin episodes gebruikt                                                             uit het boek van Casanova ‘ Histoire de ma vie’.


Structurele argumenten:  De opbouw begint vrij logisch, een boek begint bij het heden voor een hoofdstuk. En begint vervolgens in het verleden en werkt langzaam naar het heden. Maar als ze in het heden zijn vertellen ze van alles ik had  geen idee waar ze het over hadden. Als je dan de draad kwijt bent, dan gaan ze vertellen hoe ze erbij komen. Het duurde even voor ik door had dat het zo ging. Dus ik heb een tijd lang zitten lezen, terwijl ik geen idee had waar het over ging. Dit heb ik later wel terug gelezen.              


Intentionele argumenten:         
Ik vind dat dit boek puur voor amusement is geschreven en ik kan                                                       ook geen boodschap bedenken die de schrijver met het verhaal                                                          zou hebben bedoeld.


Is het onderwerp nieuw voor je?


Het verhaal ,van twee geliefden die uit elkaar gaan en elkaar na jaren terug vinden, is niet nieuw voor mij. Het verhaal erom heen wel, natuurlijk, want er is geen enkel boek exact hetzelfde.



De verwerkingsopdracht.


1e recensie:        Riet van Dijk


                               Nederlands Dagblad


                               2003


Volgens Van Dijk is Een schitterend gebrek een waardige op volger van Het Zwarte met het Witte hart. Ze beschrijft hoe simpel Japin een mooi verhaal weet te construeren. ‘Maar het blijft te waarderen dat deze meesterverteller met een paar historische gegevens zo'n mooi, overtuigend, 'realistisch' verhaal weet te construeren.’                                                                                                                      De recensent benadrukt hoe Japin een natuurlijk, realistisch en overtuigend beeld van de 18e eeuw schetst. Wel vind de recensent dat Japin eigenlijk te weinig afwijkt van zijn verhaal. ‘Hoewel er veel interessante ideeën in de roman zitten, die soms als morele lessen, maar ook op een natuurlijker manier in de discussies tussen personages naar voren komen, is het wel eens vermoeiend dat Japin altijd weer op hetzelfde verhaal uitkomt.’



2e recensie:        Arnold Heumakers


                               NRC Handelsblad


                               2003


Heumakers vindt het zoals hij zegt een superieur literair machtsvertoon. ‘Tot in de stijl, die steeds dienstbaar en welluidend blijft, zijn we getuige van een superieur literair machtsvertoon, zonder dat het aanstoot geeft.’                                                                                                                                                                        De recensent vind dat alleen een vakman zo een slot uit een verhaal weet op te laten reizen. Daarom noemt hij Japin ook een vakman. ‘Maar het knappe is dat Japin er glansrijk in slaagt deze moraal als een verrassende slotsom uit zijn verhaal te laten oprijzen. Daarvoor moet je een vakman zijn, en dat hij dat is bewijst Japin op elke bladzijde.’                                                                                                                         Heumakers vindt alleen de aanval op de Nedelandse tolerantie te modieus voor het verhaal.  Maar over de rest is hij alleen maar enthousiast. ‘Voor het overige kan ik alleen maar bewondering hebben voor de soepele en elegante manier waarop Japin met deze thematische complexiteit een onderhoudende, spannende en ook nog ontroerende roman heeft geschreven, voorzien van  verrassende wendingen en een onverwachtse


ontknoping.’


Vergelijking


Eigenlijk zijn beide recensenten het verassend vaak met elkaar eens. In beide recensies worden ook veel dezelfde dingen op dezelfde manier beoordeelt. Zoals bijvoorbeeld het verassende slot en dat Japin een vakman is.


Ik vond het een mooi boek en ben het eens met de recensenten, al beoordelen zij veel dingen die ik niet op die manier in het boek heb gelezen. Maar over de conclusie van beide recensenten ben ik het eens.  Echt simpel ,zoals Van Dijk het beschrijft, vond ik het niet. Ik moest me meer concentreren om te begrijpen wat er stond dan dat ik normaal moet doen. Dit doet verder niets af aan het feit dat ik het een mooi verhaal vind.  Waar ik het ook niet helemaal mee eens ben, is dat beide recensenten erg lovend zijn over het slot. Ja, het slot was verassend, maar zo geweldig vond ik het niet als je het vergelijkt met de rest van het boek.                                                                                                                            Ook vind ik dat Heumakers een beetje overdrijft al hij zegt dat we hier temaken hebben met een superieur literair machtsvertoon.  Ik vond het een mooi verhaal, op een mooie manier geschreven. Maar de verassing is er snel vanaf als je weet dat de twee elkaar later weer tegenkomen.                                          


Of de recensenten alle belangrijke zaken naar voren hebben laten komen? Ja, ik vind dat beide recesenten een goede en duidelijke beschrijving van het boek geven en daarbij alles wat van belang is beoordelen. Al vind ik wel dat de vreemde volgorde van het boek hadden mogen bekritiseren, daar waar ze Japin nu heel erg prijzen om zijn briljante stijl. Ik vind ook dat ze in de recensie wat meer betekenis moeten geven aan ‘het gebrek’. Zij noemen alleen de leeftijd, maar die wordt in het boek maar een keer genoemd. En ik vind dat er een betere betekenis zou moeten worden gegeven in een recensie.              

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Een schitterend gebrek door Arthur Japin"