Daags na de afspraak bij de huisarts kreeg ik mijn verwijsbrief voor de psycholoog. Toen begon het moeilijkste deel van psychologische hulp accepteren: psychologische hulp zoeken. Het is namelijk de bedoeling dat ik zelf een psycholoog zoek. Het succes van de behandeling schijnt grotendeels af te hangen van de 'klik' tussen patiënt en psycholoog.

Ondertussen heb ik het halve internet afgestruind op zoek naar een goede psycholoog. GZ-psychologen, klinisch psychologen, psychotherapeuten en nog een handje vol alternatieve therapieën waar ik mijn tijd niet aan ga verspillen. Dat is alleen nog maar het type psycholoog, per categorie zijn er nog tientallen mensen waar ik uit kan kiezen. 

Iedereen heeft hulp nodig

Aan de hand van de hoeveelheid psychologen en praktijken voor psychologische hulpverlening die ik in mijn omgeving heb gevonden, lijkt het alsof iedereen psychische problemen heeft. Dat is op zich wel fijn, dat maakt het in ieder geval een stuk minder bijzonder voor mij om ook eens een gesprek met een psycholoog te beginnen. 

Er zijn grote verschillen tussen gigantische klinieken waar meerdere psychologen werken en psychologen met een eigen praktijk. Uiteindelijk heb ik besloten dat ik persoonlijke aandacht wil en een psycholoog die veel (klinische) kennis heeft op het gebied van psychische problematiek. Ik kwam uit bij een wat oudere man die als klinisch psycholoog langere tijd in een ziekenhuis heeft gewerkt, maar nu een eigen praktijk heeft. Ik ben zelf ook nogal een ziekenhuisdier en houd van een klinische benadering, dus misschien dat dat de doorslag heeft gegeven. 

Vrijblijvend gesprekje

Gisteren heb ik hem een e-mail gestuurd en nu word ik gebeld. Een vrouw die zich als de assistente van de psycholoog voorstelt wilt een afspraak met mij maken. Geschrokken zeg ik dat ik hem alleen om advies heb gevraagd in de e-mail. Na veelvuldig zeuren zegt ze dat de psycholoog mij later zelf even terug belt. 

Even later belt hij inderdaad op en legt hij uit dat hij mij alleen een goed advies kan geven als we elkaar beter leren kennen. Hij nodigt mij daarom uit voor een vrijblijvend intake-gesprek. Dat klinkt een stuk minder ingrijpend dan hoe zijn assistent het presenteerde. Over twee weken heeft hij een gaatje, dus die datum heb ik dan ook meteen vastgelegd.