Het grijpt je naar de keel

Het grijpt je naar de keel

Drie dagen voor mijn interview wist ik bij de bieb haar boek 'Mijn allerliefste vijand' nog te regelen, om het vervolgens in twee dagen uit te lezen. Het grijpt je naar de keel.

Milou van der Horst (17, 5 vwo) beschreef met absolute eerlijkheid over haar anorexia. Over alles wat ze heeft meegemaakt. En haar schrijfstijl is meeslepend en sterk. Want over één ding wil ik duidelijk zijn: Milou heeft met haar eerste boek een klein meesterwerk gecreëerd dat je niet meer loslaat.

Nog steeds geen taart

“Mijn problemen met mijn zelfbeeld begonnen toen ik negen was. In het begin at ik gewoon geen koekjes meer en begon ik met calorieën tellen, maar dat werd steeds strenger en ik ging steeds minder eten," vertelt ze.

En vanaf daar ging het steeds slechter. Op haar elfde werd ze opgenomen in het ziekenhuis (in die periode woog ze op een gegeven moment 25 kg) en de drie daarop volgende jaren heeft ze in ziekenhuizen en klinieken doorgebracht.

Nog steeds heeft ze moeite met eten: “Een stuk taart kán ik echt niet eten,” maar het gaat al veel beter met haar. “Ik heb de allerergste periode afgesloten door mijn boeken te publiceren, dat is voor mij een soort punt achter de periode, en ook meteen een verwerking geweest.” 

Royalty's

Ze heeft zich opvallend goed hersteld. Ze loopt slechts een jaar achter omdat ze groep 8 over heeft gedaan en deze week begint ze gewoon in 5 atheneum. Ze richt zich ook weer op de toekomst.

Ze heeft slechts een klein deel van de royalty's en voorschotten die ze van haar boek kreeg gebruikt voor het opnieuw inrichten van haar kamer. De rest staat op een spaarrekening voor later. Ook heeft ze een grote droom: verhuizen naar Oostenrijk.

Niet meer zonder schrijven

Voorlopig zal ze ook nog wel door gaan met schrijven. “Ik kan gewoon niet meer verder zonder schrijven.”

Op dit moment zijn er twee boeken van haar verschenen: ' Mijn allerliefste vijand'  en 'Zwaartekracht'. En hier op Scholieren.com hebben we ook nog een primeur voor je! Op dit moment is Milou bezig met een derde boek.

Deze keer niet zozeer over anorexia, maar over verhuizen naar Oostenrijk. Er is nog geen publicatiedatum bekend, maar wel al een titel; “Ver weg”. Ik ben benieuwd.

Gepubliceerd op 4 september 2009
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

D.

D.

Ik heb het boek ook gelezen, en ik vond er hellemaal geen ene moer aan...
Ik ben het met Nona eens, het is een luxeprobleem...
Ze heeft nu geld gespaard?
Waarom geeft ze het niet aan eten uit?
Word ze anders te dik ofzo?

12 jaar geleden

N.

N.

Sorry hoor, maar ik heb het boek ook al gelezen en vond dr maar niks aan...
De schrijfstijl irriteerde me juist en het kwam totaal niet echt of overtuigend over. Anorexia vind ik trouwens een luxeprobleem, die mensen willen "perfect" zijn. Please, ooit al eens iemand in Afrika gezien met anorexia? Of een arm persoon? Ik denk het niet.

12 jaar geleden

-.

-.

ik hbe het boek gelezen, erg meeslepend idd.

12 jaar geleden

M.

M.

Ik ben het absoluut niet eens met Nona of DeNiiZz. Anorexia is een vreselijke stoornis en is zeker geen luxeprobleem. Er is trouwens gebleken dat er al sinds er mensen bestaan zoiets als Anorexia bestond, maar men wist toen niet de oorzaak van deze ziekte. In bepaalde periodes werden anorecten zelfs aanbeden omdat men dacht dat ze door God waren gezegend met de gave om zonder eten te kunnen leven. Dit is dus niet waar, maar het is gewoon hoe men er toen tegenaan keek. Zelfs in armere landen heb je mensen die aan anorexia lijden.
En die opmerking 'koop eten van dat geld wat je verdiend hebt, of word je anders dik' zou ik maar achterwege laten, je weet niet waar je over praat als je zo'n reactie geeft.

Ik heb Milou's boeken een aantal keren gelezen en ik vind ze zo mooi!
Ik ben heel blij dat ze nu uit haar zwaarste periode is.

xx

12 jaar geleden

D.

D.

Ik heb het beok 'Mijn allerliefste vijand' gelezen het is echt een goed boek! Ik raad het aan iedereen aan

12 jaar geleden

R.

R.

Wat een aangrijpend verhaal(snap je, als een ironische verwijzing naar de naam van het artikel!). Het greep me naar de keel(weer!). Ik hoop dat het snel beter met haar gaat, al zal mijn man wel het tegenovergestelde vinden. Hij ontvoerd graag mensen.

12 jaar geleden

-.

-.

het is een heel mooi boek

12 jaar geleden

R.

R.

Die reactie's van nona en de nizz
slaan echt nergens op
een vriendin van mij heeft het ook
en ze heeft in het ziekenhuis gelegen en in een kliniek
en zij zijn niet rijk ofzo......

12 jaar geleden

K.

K.

Ze zit bij mij op school.

12 jaar geleden

D.

D.

Ik had bijna anorexia gekregen maar me moeder heeft me tegen gehouden
nu doe ik mijn werkstuk erover
Ik vind dat het geen luxeprobleem is
Ik vond mezelf te dun dat was het probleem
nou iedereen die het heeft beterschap

12 jaar geleden

A.

A.

anorexia bestaat helemaal niet, mensen die denken dat ze anorexia hebben eten niet omdat ze aandacht zoeken. ze zijn echte aanstellers, hoezo kan je niet eten, je moet eten. het is zo dom om niet te eten er zijn zoveel mensen in afrika die zo dun zijn omdát ze geen eten hebben, als je zo dun wilt zijn ga naar afrika, zo val je ook af en ga je dood.

10 jaar geleden