Drie dagen voor mijn interview wist ik bij de bieb haar boek 'Mijn allerliefste vijand' nog te regelen, om het vervolgens in twee dagen uit te lezen. Het grijpt je naar de keel.

Milou van der Horst (17, 5 vwo) beschreef met absolute eerlijkheid over haar anorexia. Over alles wat ze heeft meegemaakt. En haar schrijfstijl is meeslepend en sterk. Want over één ding wil ik duidelijk zijn: Milou heeft met haar eerste boek een klein meesterwerk gecreëerd dat je niet meer loslaat.

Nog steeds geen taart

“Mijn problemen met mijn zelfbeeld begonnen toen ik negen was. In het begin at ik gewoon geen koekjes meer en begon ik met calorieën tellen, maar dat werd steeds strenger en ik ging steeds minder eten," vertelt ze.

En vanaf daar ging het steeds slechter. Op haar elfde werd ze opgenomen in het ziekenhuis (in die periode woog ze op een gegeven moment 25 kg) en de drie daarop volgende jaren heeft ze in ziekenhuizen en klinieken doorgebracht.

Nog steeds heeft ze moeite met eten: “Een stuk taart kán ik echt niet eten,” maar het gaat al veel beter met haar. “Ik heb de allerergste periode afgesloten door mijn boeken te publiceren, dat is voor mij een soort punt achter de periode, en ook meteen een verwerking geweest.”  

Royalty's

Ze heeft zich opvallend goed hersteld. Ze loopt slechts een jaar achter omdat ze groep 8 over heeft gedaan en deze week begint ze gewoon in 5 atheneum. Ze richt zich ook weer op de toekomst.

Ze heeft slechts een klein deel van de royalty's en voorschotten die ze van haar boek kreeg gebruikt voor het opnieuw inrichten van haar kamer. De rest staat op een spaarrekening voor later. Ook heeft ze een grote droom: verhuizen naar Oostenrijk. 

Niet meer zonder schrijven

Voorlopig zal ze ook nog wel door gaan met schrijven. “Ik kan gewoon niet meer verder zonder schrijven.”

Op dit moment zijn er twee boeken van haar verschenen: ' Mijn allerliefste vijand'  en 'Zwaartekracht'. En hier op Scholieren.com hebben we ook nog een primeur voor je! Op dit moment is Milou bezig met een derde boek.

Deze keer niet zozeer over anorexia, maar over verhuizen naar Oostenrijk. Er is nog geen publicatiedatum bekend, maar wel al een titel; “Ver weg”. Ik ben benieuwd.