Info over dit verslag

Geschreven door:

jacoline & marina

Waardering:

Woorden:

2437

Opvragingen:

201

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (607 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Laatst gewijzigd op 5 jun 2002

Inleiding
Caroline dwong jongens om te kijken als ze langs liep. Als ze de klas binnenkwam werden de heren even van hun onderwerp afgeleid. Ook haar vriendinnen vonden haar een schoonheid. Ze waren vaak jaloers op haar. Maar op een ding hoefde ze niet jaloers te zijn:ze was zwanger. Niemand wist het nog,alleen Jeroen.
Caroline wist niet meer hoe ze het zover had laten kunnen komen. Hoe moest het met haar eindexamen? Jeroen en zij hadden er nooit over nagedacht. Maar nu kwam de beslissing:het kind houden of abortus?
De stemming was bij Caroline’s ouders op zijn zachts gezegd bedrukt, toen ze van haar zwangerschap vertelde. Haar vaders eerste reactie was:wat een schande!! Hij vreesde voornamelijk zijn positie binnen de kerk. Wat nu?? Laten weghalen? De woorden werden niet uitgesproken maar flitste wel door hun gedachten.
Caroline’s vader was woest op carolin en die jeroen. Het was jeroen z’n schuld. Hij had caroline overgehaald. Hij was ook woedend op zichzelf: hij was tekort geschoten.
Zondag zaten ze nog als gezin bij elkaar in de kerkbank. Zij wisten het toen natuurlijk al. Woedend was hij ook op god.
Caroline voelde wel dat er over haar gepraat werd. Door familie en kennissen.iedereen keerde zich tegen haar.
Bij jeroen thuis hadden ze gelukkig wat nuchterder gereageerd.
Na veel wikken en wegen had caroline haar keuze gemaakt. Jeroen stond erachter. Ze hielden hun kind.
Ze vonden abortus toch niet goed. Ze wisten dat God het leven gemaakt heeft en het gebod ‘gij zult niet doden’ gegeven heeft!

Julllie hebben uit deze inleiding vast wel begrepen dat wij onze spreekbeurt houden over abortus. Abortus betekent letterlijk verloren gaan.

Wat is abortus:

Er zijn twee soorten abortus. Alleen de ene word maar abortus genoemd in de volksmond.
Abortus provocatus is het opzettelijk laten afbreken van een zwangerschap met het afsterven van de vrucht als gevolg, door een voor daarvoor bevoegde arts. In de volksmond heet dit abortus:

-Spontane abortus wil zeggen dat het vruchtje in de baarmoeder afsterft. In de volksmond wordt dit ook wel een miskraam genoemd.

De geschiedenis

Abortus heeft alrijd bestaan.
Er zijn altijd redenen geweest voor vrouwen om hun zwangerschap af te breken. Er zijn veel verschillende redenen te noemen. Enkele redenen zijn relaties die kapot zijn gegaan, zwangerschap op zeer jonge leeftijd, een slechte lichamelijke gezondheid en verkrachting, hiernaast zijn er nog allerlei individuele redenen te bedenken bijv. als men voor de geboorte erachter komt dat het kind afwijkingen zal gaan vertonen. De kans bestaat dat ouders dit kind niet willen accepteren en gaan over tot besluit van abortus.

Er zijn altijd verschillende meningen geweest over abortus. Zwangerschap was vroeger veel moeilijker te voorkomen door het ontbreken van goede anticonceptiemiddelen en het taboe hierop. Anticonceptiemiddelen zijn middelen om zwangerschap te voorkomen
Het plegen van abortus was illegaal. Vrouwen gebruikten vaak zelf primitieve en gevaarlijke middelen zoals breinaalden en zeepsop. Er waren veel illegale artsen die niet over de juiste instrumenten en kennis beschikten om verantwoord te werk te gaan. Dit leidde vaak tot complicaties zoals blijvende onvruchtbaarheid en sterfte van de vrouwen. Rijke vrouwen hadden de mogelijkheid om naar goede artsen te gaan. Die voerden abortus ook in het geheim uit. Doordat abortus nog niet algemeen geaccepteerd was waren er nog geen goede medische technieken ontwikkeld. Hierdoor bleef het beëindigen van een zwangerschap een zware ingreep. In de jaren 60 kwamen er veranderingen. Door maatschappelijke veranderingen werd seksualiteit meer besproken onderwerp. Er kon makkelijker over gepraat worden. Anticonceptiepil werd geïntroduceerd en door steeds meer vrouwen gebruikt. De mogelijkheid ontstond om aan gezinsplanning te doen. Abortus was ook steeds meer bespreekbaar geworden doordat de mensen zich aan de kerkelijke normen en waarden gingen onttrekken. In de 2de helft van de jaren 60 kwam abortus op gang

Wat zijn de motieven:
Er zijn verschillende motieven waarom mensen een abortus laten doen. Als de vrouw:
- nog geen kinderwens heeft
- zich te jong of te oud voelt
- nog studeert,
- alleenstaand is
- voltooid gezin heeft.
- Vaak spelen ook financiele en familiale redenen mee.
Velen denken aan een abortus wanneer ze horen van incest of verkrachting. Toch heeft slechts 0,2% van de abortussen te maken met incest of verkrachting.

Bijna altijd gaat het om een niet geplande zwangerschap die is ontstaan door het falen van het gebruikte voorbehoedsmiddel of door het niet (meer) gebruiken ervan.

Er zijn ook nog gezondheidsredenen waarom men een abortus pleegt:

- vitale indicatie:

dan is er gevaar voor het leven van de moeder tijdens of voor de bevalling. Het betreft hier patienten wiens leven door het feit van de zwangerschap rechtstreeks be-dreigd wordt en waarbij een ernstige kans bestaat dat de afbreking van de zwangerschap de levenskansen van de moeder duidelijk zal doen stijgen .Deze gevallen komen steeds minder voor door de medische vooruitgang. In deze gevallen kan men niet echt van abortus provocatus spreken, omdat men bij de ingreep niet de bedoeling heeft de geboorte van een kind te beletten, maar wel het leven van de moeder te redden. Het menselijk leed bij het bijna gedwongen moeten aftaan van een verwacht kind is dan ook meestal zeer groot.


-medisch psychische indicatie:
de voortzetting van de zwangerschap betekent een directe of ernstige bedreiging voor de gezondheid van de moeder. Hier gaat het dus over ernstige psychiatrische ziektebeelden zoals zware depressies, psychoses, neigingen tot zelfmoord. Naast de noodzaak van een dequate behandeling kunnen we hier stellen dat een abortus zeker niet de oplossing voor de psychische problematiek is, Maar dikwijls nog door schuldgevoelens de psychische toestand zou verergeren.




-de ethische of criminele indicatie:
hieronder vallen de zwangerschappen ontstaan door verkrachting, misbruik van minderjarigen, ontoerekeningsvatbare vrouwen en meisjes, incest.

-de sociale indicatie:
een door de zwangerschap ontstane stoornis in de sociale relaties.
Een niet gewenste zwangerschap waarvan de ongewenstheid ontstaat door de verstoring van de sociale omstandigheden (bijvoorbeeld: buitenechtelijke zwangerschap, onvoldoende financiële middelen, te kleine behuizing, onvoltooide studies.)

-abortus op verzoek:
dit is gebaseerd op de stelling baas in eigen buik.

Beroepen binnen de abortusklinieken


Aan de hand van de beschrijvingen van het proces van de ingreep hebben wij een lijstje gemaakt met beroepen. Volgens ons bestaan er binnen de abortusklinieken de volgende beroepen:
- Maatschappelijk medewerkers
- Laboratoriummedewerkers (voor bloedonderzoek)
- (uitvoerend) arts
Om als maatschappelijk medewerker aan de slag te kunnen, moet je de opleiding SPW, SPH of MWD gedaan hebben. Artsen moeten geneeskunde gestudeerd hebben en laboratoriummedewerkers moeten een opleiding ‘biologie en medisch laboratoriumonderzoek’ gedaan hebben.
Geen van deze beroepen zouden wij echt uit willen voeren. Misschien nog wel als maatschappelijk werker, maar zeker niet in een abortuskliniek.

De ingreep:


Hoe pak je het aan?
Wie een abortus overweegt, gaat meestal eerst naar de huisarts. Die verwijst je naar de abortuskliniek. Je kan er echter ook voor kiezen om rechtstreeks naar de kliniek te gaan en contact op te nemen met een van de medewerkers. Voor jongere mensen is het ook mogelijk om contact op te nemen met bijvoorbeeld de rutgers stichting.

Vooronderzoek
Voordat de abortus wordt verricht, is er eerst een gesprek met de medewerkers van de kliniek. Dit gesprek gaat over het besluit van voorbehoedsmiddelen na de ingreep. Ook wordt er een echo onderzoek gedaan waarbij de ligging van de baarmoeder en de duur van de zwangerschap wordt bepaald.

Bedenktijd
Een vrouw die abortus wil laten verrichten, moet vijf dagen bedenktijd in acht nemen. Als de abortus binnen 16 dagen na het uitblijven de menstruatie wordt verricht, dan is de bedenktijd niet nodig. Het gaat dan namelijk niet om een abortus, maar om een overtijdbehandeling.

Leeftijd
Wie jonger is dan 16 jaar moet toestemming van haar ouders hebben om een abortus te laten plegen. Ze kan hierbij hulp krijgen van de rutgers stichting, de FIOM of van één van de abortusklinieken.

Methoden
In Nederland worden voornamelijk 3 methoden gebruikt om een abortus uit te voeren. Welke manier gekozen wordt hangt af van de zwangerschapduur.

1 Zuigcurettage: dit is de meest gebruikte methode. Een andere naam voor zuigcurettage is vacuümaspiratie. De vrouw blijft voor deze behandeling ongeveer 3 uur in de kliniek. Deze techniek wordt gebruikt tot ongeveer 11 weken na de bevruchting. Bij deze behandeling worden eerst de vagina en baarmoedermond ontsmet. Met dilatatoren (staafjes van verschillende dikte) wordt de baarmoeder opgerekt. Als je opening groot genoeg is wordt er een slangetje naar binnen gebracht. De zuigbuis wordt aan een vacuümpomp bevestigd. Eerst wordt het vruchtwater afgezogen (aspireren). Daarna volgen het vruchtzakje, het embryo inclusief de vliezen uit de baarmoeder. Voordat de arts het speculum eruit haalt, moet hij eerst het ‘curettement’ bekijken. Als alles aanwezig is (vruchtzak, embryo, navelblaasje e.d.) dan kan de vrouw naar de rustkamer, waar ze ongeveer geobserveerd wordt.
De nacontrole vindt ongeveer 2 á 3 weken na de behandeling plaats. Er wordt dan gesproken over zowel lichamelijke als psychische aspecten. Om te zorgen dat de vrouw op een later moment eventueel nog wel zwanger kan worden, wordt zij gecontroleerd op infecties. Ook zal men het onderwerp anticonceptie ten sprake komen.



2 Finks: wanneer de foetus ouder is dan 11 weken, wordt hij/zij met een speciale tang in kleine delen naar buiten gebracht. In deze fase is, zoals je hebt kunnen lezen, het kraakbeen van o.a. heet hoofdje gehard tot bot en kan zuigcurettage niet meer worden toegepast. De baarmoeder wordt nagecontroleerd om te zorgen dat er geen deeltjes van de foetus achterblijven. Is dit wel het geval, dan is er een kans op infectie. Ook bij deze werkwijze wordt er gecontroleerd door de arts of het curretement compleet is. Deze ingreep vindt plaats onder narcose en wordt tot de zestiende week gebruikt.

3 Postaglandine: De postaglandinebehandeling wordt tussen de 18 en 22 weken na de bevruchting plaats. Door de toediening van het hormoon prostaglandine komen de weeën opgang en wordt het kind uitgestoten, net als bij een bevalling na negen maanden. Ook deze ingreep vindt in een kliniek plaats. Over het algemeen wordt de vrouw 24 uur opgenomen in de kliniek. Vlak voor de vrucht uitdrijving wordt de vrouw onder narcose gebracht.

Late abortus

Zoals gezegd wordt abortus tot 13 weken gepleegd, maar er zijn enkele klinieken in Nederland die ook abortussen tot 22 weken mogen plegen. Dit wordt ook wel een ‘late abortus’ of ‘ tweede trimesterbehandeling’ genoemd. Bij deze behandeling wordt de zuigcurattage wordt gecombineerd met het gebruik van een tangetje. Vaak wordt de patiënt bij deze behandeling onder narcose gebracht. De echte behandeling wordt vooraf gegaan door een voorbereidende behandeling met tabletten en/of een infuus met een medicijn, zo wordt de baarmoeder soepeler.

De abortuspil

Vanaf februari 2000 is de abortuspil in Nederland verkrijgbaar. De abortuspil is bedoeld om vroege zwangerschappen af te kappen. De abortuspil wordt alleen voorgeschreven door de klinieken en ziekenhuizen voor abortus wordt gedaan.


Gewetensbezwaren:
Dokters en verplegers kunnen niet gedwongen worden tegen hun geweten mee te werken aan een abortus, net als apothekers niet verplicht kunnen worden om tegen hun morele of religieuze overtuiging in, bepaalde producten te verkopen. De meest genoemde motivatie om tot een abortus over te gaan is "het op dit moment niet hebben van een kinderwens". Dit kan bijvoorbeeld al een reden zijn voor een dokter om geen abortus uit te voeren. Vele dokters zouden tegen hun geweten in een abortus uitvoeren moesten ze weten dat dit een laattijdig voorbehoedsel is.

Argumenten voor en tegen abortus


Wij hebben gewoon hier en daar eens gevraagd wat de mening is van mensen over abortus. Veel voorstanders gaven aan dat het de foetus eigenlijk nog geen leven is en dat je, als vrouw zijnde, recht hebt in eigen buik. Stel dat een zwangerschap ongewenst is, is het denken aan je eigen toekomst belangrijker dan die zwangerschap. Tenslotte verandert jouw leven er in zijn geheel door en het kind (in de buik) heeft nog geen recht van spreken.
Voorstanders gaven aan christen te zijn en te weten dat God de macht heeft over leven en dood en niet de mens. Daarom zou geen abortus gepleegd moeten worden. Een ander argument was, dat het kind dat in je groeit er geen schuld aan heeft ongewenst te zijn en dus recht op leven heeft, net als ieder ander (wel gewenst) kind. Ook was er iemand die het ‘kindermoord’ noemde, iets waar de gemiddelde mens toch wel van afschrikt, maar abortus schijnt weer wel te mogen, terwijl dat in principe ook kindermoord is.
Het is dus heel erg afhankelijk van je principes, en vooral of je wel of geen christen bent, wat je mening of oordeel is over abortus.

Abortus en de bijbel:

Zoals verwacht is de bijbel volledig tegen abortus. De bijbel vind abortus niet alleen opzettelijk doden, maar vind het ook het opzettelijk doden van een onschuldig menselijk wezen. Het zesde gebod zegt trouwens: "gij zult niet doden" (exodus 20.13). de bijbel beschouwt abortus dus als moord en ook hele zware kindermishandeling. De bijbel vind dat wanneer men abortus legaliseert onder het motto van: men doet het toch, dat ze dan ook kindermishandeling en ook verkrachting moeten legaliseren, want dat gaat ook verder, ondanks de zware straffen!

De wet i.v.m abortus:

Een zwangerschapsafbreking is wettelijk toegelaten onder zeer strenge voorwaarden. De zwangerschap mag maximum twaalf weken duren. Dit wil zeggen : 14 weken na het uitblijven van de menstruatie. De ingreep moet uitgevoerd worden door een arts onder medisch verantwoorde omstandig-heden en in een instelling voor gezondheidzorg die beschikt over een voorlichtingsdienst. De arts die de abortus uitvoert, moet met de vrouw spreken over de risico's van een zwangerschaps-afbreking alsook over mogelijke alternatieven ( het kind houden of het afstaan voor adoptie). De arts moet nagaan of de abortus werkelijk de wil is van de vrouw en of ze niet gedwongen wordt door derden.Tussen het eerste gesprek en de eigenlijke ingreep moet een wachttijd van vijf dagen gerespecteerd worden. Net voor de abortus moet de vrouw haar toestemming schriftelijk bevestig-en.
Er is ook een mogelijkheid voorzien om de zwangerschap na 12 weken af te breken , wanneer het kind aan een uiterst zware kwaal lijdt die als ongeneeslijk wordt erkend. Dit zal uiteraard zijn negatieve gevolgen hebben tegenover gehandicapten.

Onze mening


Wij vinden een abortus gewoon niet goed. God heeft het leven geschapen. hij heeft de wereld in zijn hand en wij kunnen dus niet beslissen over leven en dood. Zo’n foetus in de baarmoeder is ook leven en een abortus is een eind maken aan dat leven. Gewoon moord dus.
En wat kan zo’n foetus er nu aan doen dat hij of zij ongewenst is. Hij zal ook voor god moeten verschijnen.
We zouden ons wel wat kunnen voorstellen als je zwanger bent door verkrachting en dan abortus pleegt. Maar toch is en blijft het eigendom van god en mogen we er geen einde aan maken. Een andere oplossing zou dan kunnen zijn om het kindje na de geboorte in een adoptiegezin te plaatsen.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.