Alexander Graham Bell


Alexander Graham Bell werd op 3 maart in 1847 geboren in Edinburgh in Schotland. Hij overleed op 75-jarige leeftijd op 2 augustus 1922 in Baddeck in Nova Scotia. In zijn leven heeft hij veel dingen gedaan die met (zichtbare) spraak te maken hebben. Alexander werd in zijn opvoeding al in de ‘goede richting’ geduwd door zijn ouders. Zijn ouders en voorouders waren namelijk ook allemaal bezig met zaken die met spraak en fonetiek te maken hadden. In Edinburgh studeerde hij klassieke talen en in Londen anatomie en fysiologie. Hij ontwikkelde de ‘zichtbare spraak’ van zijn vader, Alexander Melville Bell. In 1870 kreeg Bell de eerste prijs op het uitvindersalon in Philadelphia voor een aantal kleine uitvindingen die later werden gezien als de voorlopers van de telefoon die Bell later zou uitvinden. Ook in 1870 verloor Alexander zijn beide broers. In 1871 emigreerde hij samen met zijn ouders naar de Verenigde Staten om daar als onderwijzer te gaan werken, hij moest doofstommen de gebarentaal leren en was daar erg enthousiast in. De vader van Bell werd, net als Bells opa, leraar in dictie en voordracht in de Verenigde Staten. In 1873 werd Alexander Graham Bell hoogleraar in de spraakfilosofie te Boston. De periode die volgde was erg belangrijk voor het leven van Bell en voor de techniek: Hij vond een techniek uit waardoor je door middel van elektrische stroomvariaties geluid over kon brengen. In 1876 wierf hij patent op deze uitvinding. In 1854 was er namelijk door een Italiaan al een mechanische telefoon uitgevonden. Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling van Bell om deze mechanische telefoon uit te vinden, hij had een nieuw en beter soort telegraafsysteem willen ontwikkelen. In 1874 krijgt Bell een veel beter idee: Hij denkt dat het mogelijk moet zijn om de menselijke stem via elektromagnetische signalen over te brengen. Om dit project te realiseren werkt Bell samen met Thomas Watson en op 10 maart 1876 voeren Bell en Watson het allereerste telefoongesprek via elektromagnetische signalen. Bell was zelf erg goed bewust van het grote belang dat zijn uitvinding zou hebben, kort nadat hij de telefoon had uitgevonden schreef hij naar zijn vader: "The day is coming when telegraph wires will be laid on to houses just like water or gas and friends will converse with each other without leaving home." (De dag is gekomen dat telegraafpalen bij elk huis zullen staan net als er water en gas is in elk huis. Vrienden zullen met elkaar praten zonder het huis te hoeven verlaten). In 1877 trouwt Alexander Graham Bell met Mabel Hubbard, zij is doof, leerlinge van Bell en elf jaar jonger dan hem. Ze is de dochter van de man die de projecten van Bell financiert. Ze werkt veel samen met Bell. In 1878 is de eerste telefooncentrale klaar, er kunnen maar 27 telefoons op aangesloten worden. Bell vindt ondertussen allerlei dingen uit die voorlopers zijn van dingen die wij nu nog veel gebruiken. In het huis van Mabel en Alexander zat bijvoorbeeld al een primitieve vorm van airconditioning. In 1880 gaat Bell opnieuw aan het uitvinden en hij vind de fotofoon uit, dit apparaat kan geluid overbrengen via een lichtstraal. Bell speelt daarna een grote rol in de ontwikkeling van de grammofoonplaat. Dan sterft het pasgeboren zoontje van Bell aan gebrekkige ademhaling en naar aanleiding daarvan ontwikkelt Alexander een mechanische long. Daarna vond Bell nog eens een metaaldetector en een dictafoon uit. Als hij al weer wat ouder is speelt Bell een belangrijke rol in de luchtvaart en in de scheepvaart (1896-1910). Naar Bell is de logaritmische eenheid Decibel genoemd. Bell was de auteur van het eerste populair-wetenschappelijke tijdschrift National Geographic. Bell werd, na zijn dood, bekend om de uitvinding van de telefoon maar tijdens zijn leven was dit anders, hij kreeg er namelijk erg weinig erkenning voor tijdens zijn leven. Dit kwam doordat veel mensen het nut van de telefoon niet inzagen omdat je in die tijd nog maar weinig met de telefoon kon doen. Op 2 augustus 1922 overlijd Bell op 75-jarige leeftijd in Baddeck…

"Don't keep forever on the public road, going only where other have gone. Leave the beaten track occasionally and dive into the woods. You will be certain to find something you have never seen before."

Alexander Graham Bell

(“Blijf niet altijd op de openbare weg om te gaan waar anderen zijn gegaan. Verlaat het veel betreden pad af en toe en duik in de bossen. Dan ben je er zeker van iets te vinden wat je nog nooit hebt gezien.”)