ADVERTENTIE
Zie jij op tegen het lezen van al die boeken voor je leeslijst?

Probeer dan eens een luisterboek! Wij geven je acht tips van boeken die op je leeslijst staan en die je kunt terugvinden op Storytel. Check het blog en probeer Storytel nu 30 dagen gratis! 


Check het blog!

werkstuk over anne frank

H.1 de jeugd van Anne Frank

Anne werd geboren op 12 juni 1929 in Frankfurt A Main. Haar officiële naam is Anneliese Marie Frank. Ze heeft al een grote zus Margot. Ze verschillen veel van elkaar. Margot is rustig en gehoorzaam, en Anne is juist heel levendig en ondeugend. De familie frank is liberaal joods; Dat betekend dat ze de tradities en de feesten van het Jodengeloof belangrijk vinden, maar niet streng gelovig zijn. Het gaat al een tijdje niet goed met Duitsland. Als de nazi’s aan de macht komen krijgen de joden het zwaar. Joden mogen niet naar het zwembad, joden mogen niet naar de supermarkt, joden mogen niet meer in de tram, joodse kinderen mogen niet meer met niet-joodse kinderen spelen, enz. enz. Later moeten de joden zelfs een Jodenster dragen, zodat iedereen kan zien dat ze joods zijn. Joden werden soms zelfs uitgescholden. Otto en Edith frank vinden het te gevaarlijk om in Duitsland te blijven en besluiten daarom te vluchten naar Nederland, net als veel andere joden. Otto vertrekt als eerste naar Amsterdam om een woning en een baan te zoeken. Anne en Margot logeren zo lang bij hun oma Hollander in aken. Als Otto een woning heeft gevonden, komt eerst Edith naar Amsterdam. Later gevolgd door Margot. Anne komt pas als het huis helemaal af is,. Ze wordt in februari 1934 als verjaardagscadeau voor Margot op tafel gezet. In Amsterdam heeft Anne het erg naar haar zin. Ze groeit op als een lief en vrolijk meisje met veel vriendinnen. Ze houdt van lezen en van schrijven en dat is maar goed ook, want op school moet ze soms wel 3 strafopstellen maken, omdat ze zo veel kletst. Op tien mei 1940 bezet Duitsland naast Oostenrijk, Tsjechië en Slowakije ook Nederland. Anne is dan bijna 11 jaar.

 

H.2 Het achterhuis 

Op 12 juni 1942 werd Anne 13 jaar. Ze krijgt dan een dagboek(meer in H.3). Kort na Anne’s verjaardag voert Otto een serieus gesprek met aan. Hij zegt dat ze gaan schuilen, omdat het te gevaarlijk wordt. Eind juni 1942 maken de Duitsers bekend dat alle joden in Nederland naar werkkampen moeten. Als je weigert, word je naar een strafkamp gestuurd. Vluchten uit Nederland kon ook niet, want alle buurlanden waren ook al in de macht van Duitsland. Als Margot een oproep krijgt gaat de familie frank naar het achterhuis, een verborgen huis achter het kantoor van Otto. Met de verhuizing worden ze geholpen door Miep Gies, een vriendin van de familie, want je kon niet met een koffer op straat lopen, dat viel op. Een week later komt de familie van Pels bij hen. In november komt er nog iemand bij: Fritz Pfeffer. Anne, die toen nog met Margot op een kamer sliep, moet nu bij Fritz Pfeffer slapen. Margot verhuisde naar de kamer van haar ouders. Overdag moesten ze heel stil zijn. Ze mochten niet ontdekt worden, anders gingen ze allemaal naar een strafkamp. De kraan mocht niet aanstaan, de gordijnen moesten dicht, je mocht de wc niet doortrekken, en er werd heel zachtjes gelopen. De meeste tijd werd doorgebracht met lezen slapen. Anne zat vaak met Peter op zolder. Ze vond hem een lieve en gevoelige jongen. Als je schuilt, kun je niet zo makkelijk aan eten komen. Daarom hadden ze hun 4 helpers; Miep Gies, Elisabeth (Bep) Voskuijl, Victor Kugler en Johannes Kleiman. Zij haalden trouw eten en drinken voor de 8 personen in het achterhuis Eten, slapen en lezen, dat deden ze het meeste in het achterhuis. Want elke zaterdag nam Miep boeken mee. Ook schoolboeken voor Anne en Margot.

H.3 Anne’s dagboek

Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen zoals ik dat nooit gekund heb, en ik hoop dat je een goede steun voor me zult zijn. (12 juni 1942) Anne krijgt haar dagboek als ze 13 wordt. Ze ziet haar dagboek als een goede vriendin aan wie ze alles kan vertellen. Anne had veel vriendinnen, maar niet echt een “praat”vriendin. Haar dagboek was dan ook de beste uitvlucht als ze in het achterhuis zit. Anne schrijft in haar dagboek half Duits, en half Nederlands. Anne is zo beroemd geworden om haar manier van schrijven. Ze schrijft eerlijk voer de leuke en de vervelende kanten van iedereen, ook van zichzelf. Ze noemt zichzelf het ‘onopgevoede middelpunt’ van de schuilfamilie. De anderen vinden haar brutaal en eigenwijs. Ze moet het voorbeeld nemen aan die rustige Peter en Margot. Haar vader neemt het in de ruzies vaak voor haar op. Anne vindt dat alleen haar vader haar goed begrijpt. Aan haar moeder heeft ze een hekel. Ze vindt dat haar moeder Margot altijd voortrekt. Later begrijpt ze dat ze zich tegen haar moeder afzet omdat ze volwassen wordt, en dat haar boze buien heftiger zijn, omdat ze opgesloten zit.

Anne noemt iedereen in haar dagboek anders, hier is een schemaatje:
De familie van Pels
De familie van Daan
Fritz Pfeffer
Albert Dussel
Elisabeth Voskuijl
Bep Voskuijl
Hermine Gies
Miep Gies 

Waarom Anne in haar dagboek iedereen anders noemde is niet bekend. Anne’s laatste dagboekbrief gaat over de 2 Anne’s; de lieve en serieuze Anne, en de vrolijke clown. Ze is vaker de clown, dan serieus.. Ze besluit dat te gaan veranderen. Maar daar komt niks van in, want op 4 Augustus 1944 is het achterhuis verraden. Door wie is niet helemaal zeker.

H.4 het geloof van Joden.

De feesten van het joodse geloof werden gewoon gevierd. Alleen iets minder uitgebreid. Sinterklaas wordt ook gevierd bij Joden. Ook Chanoeka is een onderdeel. Ik leg nu even kort uit wat alle feesten inhouden.

Chanoeka: Ieder jaar van de 25e van de joodse maand Kislev tot de tweede van de maand Tevet(ongeveer half december), vieren de joden 8 dagen lang het feesten van de lichten. Het duurt 8 dagen dankzij het Chanoeka-wonder. Dat was dat uit een heel klein beetje heilige olie, waardoor een klein kaarsje 8 dagen lang brandde. Het feest begint na zonsondergang van de 24e van Kislev.

God en bidden: De joden geloven in god, alleen zij noemen hem Jaweh. Ze hebben 3 traditionele gebeden op een dag:

Ochtend: sjacharis
Middag: mincha
Avond: maariv

Sjabbat: Voor joden is zaterdag een rustdag. Op vrijdagavond&zaterdag wordt ook het Sjabbat gehouden. Iedereen heeft dan de mooiste kleren aan. Toch is het niet veel anders dan de zaterdag die wij kennen; winkelen, beetje huiswerk maken,televisiekijken. Velen doen het nog traditioneel. Tijdens een Sjabbat mag je niet douchen. De mannen gaan met hun zonen (als ze die hebben) naar de sjoel. De vrouwen blijven thuis en steken 2 kaarsen aan: en kaarsen naar het aantal kinderen die ze hebben. Ze draait 3 keer met haar hand voor de kaars en zegt: Gezegend bent u, onze god, koning van de wereld, die ons bevolen heeft aan het gebed te houden om voor de Sjabbat kaarsen aan te steken.

Nu is het Sjabbat.

Als de heren thuiskomen, dekken de vrouwen de tafel. Er mag geen vuur aan, en de oven moet uit of aan blijven staan. Er staat wijn op de tafel. De heer des huizes gaat dan een spreuk over de wijn spreken. Omdat het brood misschien jaloers zou worden, wordt het afgedekt met een sierlijke doek. Dan moet je stil zijn tot iedereen een slokje heeft gehad. Verder is er nog zo veel te vertellen, dat ik mezelf kramp zou brengen tijdens het typen. Maar het is erg ingewikkeld.

 

 

 

 

 

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.