Lesuitval, een mondkapjesplicht, onzekerheid over de eindexamens... Wij zijn benieuwd hoe jij met de coronacrisis omgaat en wat jij vindt van de maatregelen. Doe mee met ons corona-onderzoek! 😷🦠🏫 We zoeken nog extra jongens!

Doe mee


ADVERTENTIE
Open Dag = online ontdekken en ontmoeten

Bezoek onze Online Open Dag dit jaar vanaf je bank! Ontdek bijzondere verhalen van onze studenten en docenten. Stel je vragen. Én luister naar onze gezellige radioshow! Klaar voor een toekomst als student in het hbo? 

Meld je dan nu aan!

Genre

Tralievader is een oorlogsroman en een psychologische roman.

Motivatie boekkeuze

Dit boek werd in de klas genoemd en er werd toen verteld dat het over de oorlog ging. Oorlogsverhalen spreken mij altijd aan en Tralievader leek me interessant, omdat het gaat over wat voor effect de oorlog heeft gehad op iemand.

Korte samenvatting inhoud

De vader van de ik-figuur, Jochel, heeft in een concentratiekamp gezeten. Hij heeft in een kamp gezeten en nu heeft hij nog steeds ‘kamp’. Zijn kinderen,Max , Simon en de ik-figuur, vergelijken dit met een ziekte. De kinderen worden beïnvloed door de oorlogstrauma’s van vader. Als hij ‘s nacht niet kan slapen en rond gaat lopen, worden ook de kinderen wakker. Ze mogen niet zeggen dat ze honger hebben, want in het 'kamp' werd pas echt honger geleden. Alles wat vader doet en zegt, heeft iets te maken met het 'kamp'. De kinderen zijn hier ook op school erg mee bezig, maar de lerares vindt dat ze dit gedeelte, de oorlog, maar eens af moeten sluiten. 
Als blijkt dat vader tbc heeft, moet hij naar een sanatorium. Tijdens de bezoekuren vertelt hij de kinderen over de plaatsen waar hij ondergedoken heeft gezeten. Zo heeft hij samen met andere onderduikers op het platteland gezeten. Ze werden verraden door een naburige boer. Wanneer vader genezen is van de tbc, mag hij naar huis. Zijn gezin wacht de hele dag op hem, maar hij komt later dan verwacht. Hij durfde niet in de trein te stappen. 
De ik-persoon gaat om met een vriendinnetje, Nellie. Samen met Nellie gaat zij voor de eerste keer neer de kerk. Ze gaat er ook nooit weer heen, want ze vindt dat haar vader veel meer heeft geleden dan Jezus. Vader geloofd nog wel in God, maar ligt wel met hem in de klink over de oorlog. Vader vertelt dat hij iemand heeft vermoord in het 'kamp'. Hij heeft daar spijt van en verwijt de 'kamp'-beulen dat ze hem hebben veranderd in een beest. De kinderen vinden niet dat hij een beest is, want een beest zou nooit spijt hebben van wat hij had gedaan. Vader blijkt er echter ook geen spijt van te hebben dat hij iemand vermoord heeft, maar van de manier waarop hij dat heeft gedaan. Hij had het veel langzamer moeten doen, zodat zijn slachtoffer de doodangst langer had gevoeld.



Na de bevrijding hadden Engelsen de gevangen opgehaald. Ze werden naar een transit-'kamp' gebracht. Daar was gebleken dat de gevangen hun schaamte voorbij waren; ze deden hun behoeften gewoon op het gazon. Toen vader thuiskwam, wachtte moeder hem op. Hij werd enthousiast omhelsd. Moeder herinnert zich dat nog en de tranen lopen over haar wangen, terwijl de kinderen toekijken.                                                                       

Beschrijving van de personages

De ik-figuur: Je volgt de gedachtes van de ik- figuur. In het boek kom je er niet achter hoe de ik-figuur heet. Hij/zij is het jongste kind in het gezin en dat merk je doordat hij/zij vaak niet snapt wat er gebeurt en wordt verteld door hun vader. Hij/zij denkt dat hun vader een ziekte heeft, namelijk “kamp”.

Jochel: Jochel is de vader van het gezin en eigenlijk draait het hele verhaal om hem. Hij heeft de tweede wereldoorlog meegemaakt en heeft in een concentratiekamp gezeten, hij denkt hier nog elke dag aan en kan alle ernstige gebeurtenissen niet laten gaan. Alles wat er om hem heen gebeurt vergelijkt hij met “het kamp”. Jochel voelt zich zeer onbegrepen. Hij leeft als het ware in een geïsoleerde wereld, omdat hij voelt dat niemand hem kan begrijpen. Hoe zeer de overige gezinsleden ook zullen proberen, hij zegt dat ze hem nooit zullen begrijpen. Dit is erg frustrerend voor het hele gezin.

Simon: Simon is het “middelste” kind uit de familie. Hij begrijpt de problemen van zijn vader ook beter dan de ik-figuur. Simon zegt niet heel veel in het verhaal, maar je merkt wel dat hij alles heel makkelijk aanneemt van zijn vader en het meeneemt in zijn leven.

Max: Max is de oudste van de drie kinderen. Hij is vrij opstandig tegenover zijn vader en vindt dat hij hem wel begrijpt. Hij wil zich ook kunnen voorstellen hoe zijn vader zich voelt. Hij legt zijn voeten op een dag in de vriezer om te kunnen voelen wat zijn vader bedoelde toen hij zei dat hij zulke koude voeten had, omdat zijn schoenen uit elkaar gevallen waren. Dus ondanks “kamp” is Jochel toch nog steeds een voorbeeld voor zijn oudste zoon.

Moeder: Moeder is vaag beschreven. Je komt weinig over haar karakter te weten omdat ze in het verhaal ook maar weinig aan het woord komt (net zoals Simon). Ze helpt Jochel om met zijn trauma om te gaan, bijvoorbeeld wanneer vader weer eens ’s nachts door het huis loopt. Moeder is wel de persoon die Jochel het beste kent en begrijpt.                 

Perspectief

Het verhaal is geschreven in het ik-perspectief. Doordat je alles beleeft vanuit de ogen van de ik-persoon, kan je je erg goed inleven omdat je weet hoe zij zich voelt.                 

Het boekverslag gaat verder na deze boodschap.

Verder lezen

Het verhaal is geschreven in het ik-perspectief. Doordat je alles beleeft vanuit de ogen van de ik-persoon, kan je je erg goed inleven omdat je weet hoe zij zich voelt.                 

Thematiek

Thema:

Het verleden van de vader speelt een hele grote rol in het verhaal. De vader wordt er namelijk door beïnvloed. Ook voor zijn kinderen speelt het een grote rol, want zij weten namelijk niet precies wat er is gebeurd, maar hun vader verteld er wel steeds over.

De motieven:

  • Kamp: Jochel vertelt de hele dag verhalen over kamp, bij alles wat hij of zijn kinderen doen speelt kamp een rol.
  • Oorlog: Volgens Jochel is alles de schuld van de oorlog, als er geen oorlog was geweest had hij niet in het kamp gezeten en dan zouden zijn kinderen normaal zijn opgegroeid.
  • Liefde: De liefde die de moeder voor Jochel heeft. Zij blijft bij hem ook al loopt hij de hele dag door het huis of praat hij de hele dag over het kamp.
  • Dood: Jochel heeft in het kamp iemand vermoord en geeft de beulen de schuld omdat zij een beest van hem hebben gemaakt. Hij denkt ook dat het een straf is van God dat hij is blijven leven, omdat hij iemand heeft vermoord.
  • Geloof: Het geloof van Jochel is joods en daardoor is hij in het kamp gekomen.

     

Titelverklaring: Jochel, de vader van de ik-persoon, wordt door het meemaken van de Tweede Wereldoorlog in zijn dagelijks leven de hele tijd geconfronteerd met tralies. Tralies die hij overgehouden heeft aan het leven in een kamp, hij is opgesloten geweest. 
De gevolgen van zijn ervaringen in een concentratiekamp tijden de Tweede Wereldoorlog wordt beschouwd als een traumatische ziekte, genaamd “Kamp”. Emotionele tralies weerhouden hem ervan een normaal leven te leiden met zijn vrouw en zijn kinderen. 

Informatie over de auteur

Carl Friedman heet eigenlijk Carolina Klop en is geboren in Eindhoven op 29 april 1952. Ze had zelf nooit schrijfster willen worden. Na aandringen van een uitgeverij heeft ze toch haar eigen ervaringen van haar vader die zelf tijdens de Tweede Wereldoorlog in een concentratiekamp heeft gezeten opgeschreven en vermengt met een verhaal,  met dit boek “Tralievader” maakte ze in 1991 haar debuut. later is gebleken dat ze niet Joods is en eigenlijk in een katholiek gezin is opgegroeid. Tralievader is in zes verschillende talen uitgegeven en in 1997 werd het boek verfilmd.  Naast romans, novellen en poëzie schrijft ze ook columns in de Trouw en Vrij Nederland                                                              

Beargumenteerd eindoordeel

Ik heb ooit een verslag gemaakt over het fenomeen shellshock, dit is de ziekte die militairen na een oorlog kunnen krijgen door de dingen die ze hebben meegemaakt. Ik vond dit heel interessant en dit heeft me geholpen om het boek beter te begrijpen. Ik zag de “kamp” als een soort shellshock maar dan van de slachtoffers. Hierdoor kon ik goed meedenken met hoe die vader zich voelt en ik vind dat het verhaal zo heel mooi is neergezet.                                                                                                                                                      Ik vond de opbouw van het verhaal eigenlijk best wel irritant. Het verhaal is namelijk in stukjes opgehakt en ik vond het niet zo fijn om het op die manier te lezen. Ik hou van boeken waar je in weg kunt dromen, maar dit waren allemaal korte fragmenten.                                                                                         Het verhaal is wel heel realistisch, het komt zeker voor dat slachtoffers van geweld niet kunnen loslaten wat hun is overkomen en hun hele gezin hiermee belasten. Dat maakt Tralievader wel een goed boek.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.