ADVERTENTIE
Luisterboeken: de makkelijke optie? Lars is niet echt een fan van lezen. Daarom gaat hij op zoek naar de beste manieren om door zijn leeslijst heen te komen. Red je het met alleen maar samenvattingen, of is een e-reader of luisterboek een betere optie? Deze video wordt mede mogelijk gemaakt door Storytel.

Probeer 30 dagen gratis

Motto:

Voor mijn moeder Mia Lindelauf-Boonen,

Die mij een oma vol verhalen gaf,

En voor Guido Bosua, mijn vriend,

Die haar verhalen steeds wilde horen

 

Indeling

Het boek is ingedeeld in hoofdstukken met titels. Een aantal voorbeelden zijn:

Rampen, Het tegendeel van zorgen [II], Vraag wie haar plaats moest weten, Tien open armen, Onrust, Maria in een leunstoel en Eén been.

 

Samenvatting

Er kwam een kleine karavaan naar Sjlammbams Sahara die bestond uit vijf mensen (de karavaners). Sjar, de zoon van de meubelmaker die net twaalf was geworden, kreeg de opdracht om een vergiftigd stuk worst aan de honden van de karavaners te voeren (de karavaners waren niet welkom). Toen Sjar op weg ging naar de karavaners kwam zijn hond Sjtom Bees achter hem aan. Net nadat Sjar de worst gegooid had viel er iemand boven op hem. Het waren Nienevee en Per Oggluk. De honden van de karavaners namen echter niets van vreemden aan. Nienevee pakte de worst en gaf die aan Sjars hond. Dat heette burgerwelkom. Sarcastisch bedoeld, want Nienevee had schijt aan de burgers en schijt aan de hele wereld. Altijd probeerden de burgers om de karavaners weg te jagen. Nienevee kon de hond van Sjar wel beter maken maar dan moest Sjar een stoel voor haar maken. Op een dag verdwenen de karavaners, maar na vijf jaar kwam Nienevee weer Sjars werkplaats binnen. Ze vertelde dat Per Oggluk dood was. Daarna ontmoetten Nienevee en Sjar elkaar elke dag in het maïsveld. Sjar had allemaal meubels gemaakt voor haar. Elke keer tekende Nienevee in het zand hoe haar huis er later uit zou zien. En dat het een stoep zou hebben. Nienevee en Sjar besloten samen weg te gaan uit de stad. Alleen de avond dat Sjar en Nienevee hadden afgesproken om te gaan werd Sjar opgesloten zodat hij niet weg kon. Van Wessum vond Nienevee verlaten op het maïsveld en een jaar later trouwden ze. Nienevee liet een huis bouwen waar vroeger nooit karavaners mochten komen. Boven de deur van het huis hing ze een bord met daarop ‘burgerwelkom’. Daar is ze gaan wonen met Van Wessum. Sjar maakte voor hen meubels. Onder andere een zerkbed met daarop twee jaartallen. Het ene jaartal was dat hij Nienevee ontmoette en het andere jaartal was toen ze met Van Wessum was getrouwd. Op dat zerkbed was Sjlammbams Sahara gegraveerd, met een eenzame stoel. Die stoel was de stoel die hij voor Nienevee gemaakt had.

Nadat Sjar de meubels had gemaakt vertrok hij uit de stad. Nienevee kreeg een kind en veel later werd Hoempa Hatsi naar een weeshuis gebracht, omdat hij de zoon van Sjar was en niet van Van Wessum. Maar na de dood van Van Wessum kwam Sjar terug naar Nienevee. Ze gingen samenwonen in het huis. Maar op een dag verwondde Sjar zich aan zijn guts en overleed twee dagen later aan een bloedvergiftiging. Hij wist niets van zijn zoon Hoempa Hatsi. Er kwam een nieuw kerkhof in de stad, of eigenlijk net erbuiten. Op de plek van hun huis. Nienevee weigerde te verhuizen naar een ander huis, dus liet ze het huis verplaatsen. Dat ging niet helemaal goed, want het huis werd niet omgedraaid, zodat de voordeur aan de verkeerde kant zat. Ook zat het huis een beetje los. Haar stenen stoep was gebroken, dus die verhuisde niet mee naar de nieuwe plek. Daar vond ze haar draai niet meer en stierf binnen een jaar.

 

Dan zijn we 35 jaar verder. De drie zusjes Fing, Muulke en Jes verhuizen met hun vader, oma en vier broers steeds opnieuw. Deze keer komen ze met zijn allen in een oud , verwaarloosd huis terecht, dat helemaal buiten de stad ligt aan het eind van een lange en slingerende weg, genaamd Sjlammbams Sahara. Zij noemen het huis ‘Negen Open Armen’, omdat het negen open armen lang is. Het staat vlak bij een kerkhof. Hun vader wil geld verdienen door sigaren te gaan maken en verkopen. Maar eerst wil de vergunning niet komen en dan mislukken bijna alle sigaren. De zusjes speuren het hele huis door en vinden in de kelder een hoofdeind van een bed dat lijkt op een grafsteen, want er staan twee jaartallen op. Als het later heel erg hard heeft geregend, blijkt alles onder te zijn gelopen, omdat het huis vol gaten zat. Omdat de hele kelder was volgelopen, hebben ze het bed opgeruimd. Muulke ontdekte dat het bed in een schuur was neergezet. Ze ging met Fing kijken naar wat er op het bed stond. Het was een pad en naast het pad stond een klein stoeltje. Ineens hoorde ze Jes gillen. Ze zei dat ze een dooie had gezien in de heg. Muulke ging kijken en ontdekte dat er een klein huisje in zat. In dat huisje woonde Hoempa Hatsi. Ze vroegen waarom Hoempa Hatsi hier zat, maar hij zei niets. Hoempa Hatsi was namelijk ook al bij hun vorige huis geweest. Hij bleef alleen maar met zijn schaartje doorknippen. Ze kwamen er achter dat hij met zijn schaartje praatte. 1x knippen was ‘ja’ en 2x knippen was ‘nee’. Oma Mei vertelde al dat ze dacht dat Hoempa Hatsi hier was. Toen vertelde ze het verhaal van Nienevee Van Boete De Moere en Sjar.



In juni worden er voorbereidingen getroffen voor Sint-Rosa. Elk meisje moet engelenvleugels maken en die op haar rug dragen. Jes kan dat niet, want ze heeft al een rechthouder. Dan wordt gezegd dat Jes Maria wordt, zodat ze geen engelenvleugels om hoeft. Dat wil Jes helemaal niet, maar ze heeft gehoord dat er rechthouders bestaan die niet piepen. Dikke Tonnie wil de rechthouder van Jes zien, dus grijpt Fing in. Ze trekt een del van Tonnies haar eruit. Daarna is Jes verdwenen. Ze denken dat ze naar Maastricht is gaan lopen, om een nieuwe rechthouder te halen die niet piept. Iedereen is bezorgd. Fing vindt haar gewoon in een jutezak bij Hoempa Hatsi. Oma Mei wordt boos op Muulke omdat ze denkt dat Muulke ervoor heeft gezorgd dat Dikke Tonnie aan één kant zowat kaal is. Dan zegt Fing dat zij dat heeft gedaan. Dan wordt Fing op haar beurt boos op Oma Mei, omdat ze nooit heeft verteld dat hun huis op een kerkhof stond. Dan vertelt Oma Mei het complete verhaal uit haar Krokodil (verhalenkoffer).

De Pap kreeg een grote bestelling sigaren, alleen lukt het nog niet zo goed met sigaren maken. Toen ontdekten ze dat Hoempa Hatsi dat heel goed kon, want hij heeft de vingers van een naaister. Ze hebben de sigaren verkocht en van het geld dat de Pap verdiende konden ze naar het graf van De Mam gaan. Maar vooral waren ze van plan nooit meer te verhuizen omdat ze alles hadden wat ze wilden en naar verlangden. Later verdwijnt Hoempa Hatsi met een paar horren. Na een paar dagen vinden ze twee prachtige engelenvleugels speciaal voor Jes, en verdwijnt hij voorgoed.
 

 

 

Structuurelementen

Tijd

Het speelt zich af in 1902 met Sjar en Nienevee en in 1937-38 met Fing, Muulke en Jes.

Het verhaal neemt dus ongeveer 36 jaar in beslag. Het verhaal is niet chronologisch, want er zijn twee terugblikken in de vorm van verhalen van Oma Mei over Sjar en Nienevee. Het is dus niet continu verteld.

 

Plaats

Het speelt zich af in Sittard. Het huis ligt aan het eind van een slingerende zanderige weg, Sjlammbams Sahara. Daardoor moeten de meisjes lang naar school lopen, want een fiets hebben ze niet. In dat zelfde huis woonde Nienevee met Sjar, en op die plek mocht ze eerst niet wonen. Daar kreeg ze haar burgerwelkom. Ook het maïsveld waar Nienevee haar huis tekende ligt aan dezelfde weg.

 

Personen

Fing: Josefine, ze is het oudste zusje en moet daarom voor haar zusjes zorgen, ze is pas elf jaar oud. Ze is rustig, en snapt als eerste hoe alles in elkaar zit.

Muulke: mondje, zoentje, kan ook schoen zijn, ze is het middelste zusje van tien jaar oud. Ze is druk en maakt snel vrienden. Ze vindt dat Jes meer moet doen.

Jes: Agnes, heeft een zwervel en daarom een rechthouder, mag daarom niet veel doen van Oma Mei. Ze is angstig en durft niet zo veel.

Oma Mei: Maria, in het verhaal zegt ze dat ze met anderhalf been in het graf staat, maar helemaal aan het eind is dat nog maar één. Ze zorgt voor de meisjes, want hun moeder is overleden.

De Pap: vader, zoekt steeds ander werk, en werkt nu als sigarenmaker.

Over de broers Eet (Etienne), Krit (Chrétien), Sjeer (Gérard) en Pie (Peter) wordt niet veel verteld.

Opa Pei: (Pierre) was hulpopzichter, is overleden.

Nienevee van Boete de Moere (pruilerig meisje van buiten de stadsmuren) is verliefd op Sjar, maar dat mag niet. Ze is een karavanersdochter. Ze trouwt met Van Wessum en wordt tegen haar zin als ze dood is bij hem in het graf gestopt.

Sjar de Kroekesjtop: (Charles de flessenstop) is de zoon van een meubelmaker, maar heeft hele fijne handen. Hij is verliefd op Nienevee. Hij wil met Nienevee weg, maar wordt opgesloten. Later als Van Wessum dood is gaat hij bij haar wonen, maar snijdt zich aan zijn guts en sterft. Een guts is een werktuig voor houtbewerken. Hij wordt zonder Nienevee begraven.

Hoempa Hatsi: (onduidelijke herkomst. Er was wel ooit een bezemverkoper in Sittard die zo heette). Hij is de zoon van Sjar en Nienevee, maar Sjar wist niet van hem af want Nienevee heeft hem naar een weeshuis gebracht. Hij zwerft rond en heeft net als zijn vader hele fijne handen, waardoor hij goed is in sigaren maken.

Van Wessum: lokale boer, eigenaar van het maïsveld.

 

Perspectief en verteller

Het heden zie je door de ogen van Fing, Het verleden wordt verteld door Oma Mei. Het is dus een ik-perspectief en een auctoriaal perspectief.

 

Verhaalconventie

Het is een realistisch verhaal, het zou echt kunnen gebeuren. Er zitten geen magische dingen in. Het speelt zich af in het verleden, maar het had echt gekund.

 

 

Stijl

De zinnen zijn aan de korte kant, vooral in gesprekken. De personen worden niet veel beschreven, ook de omgeving niet. Er zijn weinig bijvoeglijke naamwoorden. Ook is er weinig beeldspraak. Het is dus best wel simpel geschreven.

 

Bedoeling

Verklaring van de titel

Het boek heet Negen Open Armen omdat als Fung, Muulke en Jes samen hun armen wijd doen, ze er drie keer in passen. Negen keer als ze in hun eentje waren. Het heet ook zo omdat ze met negen personen in het huis wonen: Oma Mei, De Pap, eet, Krit, Sjeer, Pie, Fing, Muulke en Jes. Het hoofdstuk waarin Hoempa Hatsi komt heet dan ook tien open armen.

 

Motto

De oma van de schrijver vertelde samen met haar zussen altijd verhalen aan hem, ook over het huis. Zijn vriend wilde er naar luisteren. Van die verhalen heeft hij dit boek geschreven. De verhalen waren zijn inspiratie.

 

Motieven

Eenoudergezin, want de moeder is dood. Raadsels, want Hoempa Hatsi is vreemd, en de gebroken stoep ook. Verhalen, want Oma Mei verteld het verhaal waaruit de oplossingen van de raadsels komen.

 

Leidmotieven

Het huis. Nienevee woonde eerst met Van Wessum in het huis, daarna met Sjar. Het staat op een plek waar ze eerst werd weggejaagd. Nu wonen Fing, Muulke en Jes er.

 

Thema

Het thema is raadsels omdat het boek een beetje vaag is. Eerst was er een grafsteen, maar dat bleek de stoep te zijn. Niemand weet waar Hoempa Hatsi vandaan komt, en waarom hun voordeur aan de achterkant van het huis is. Ook de gravering op het zerkbed is een raadsel.

 

Idee

Zijn oma vertelde hem altijd verhalen, dus hij wilde met al haar verhalen een raadsel maken en dat weer met haar verhalen ook oplossen.

 

Schrijver

Benny Lindelauf is geboren op 15 december in 1964. Hij hield vroeger al van lezen, van meisjesboeken en jongensboeken. Benny’s oma en haar zussen waren grote vertellers. De middelbare school was een ramp. Pas op de Mikojelacademie (S.P.H) wist hij zijn richting te vinden. De school was een soort van experiment: Studenten kregen vier jaar lang les in allerlei creatieve vakken.
Na de Mikojelacademie bezocht hij de theaterschool in Amsterdam. Daar deed hij de opleiding docent dansexpressie. Ondertussen bleef hij schrijven. Overal en altijd. Soms schreef hij als een voorstelling nog bezig was en hij achter het decor zat te wachten tot hij op moest. Hij ging naar Scriptplus in Amsterdam, waar cursussen in schrijven gegeven werden. Hij kreeg les van Beatrijs Nolet, Claire Hülsenbeck en Joke Linders. Benny woont in Rotterdam samen met zijn man Guido. In 2005 kochten ze een stokoude schuur in Catalonië, midden in de natuur met 5 hectare grond. Dat is inmiddels een huis geworden waar hij vaak is.

 

Hij schrijft kinderboeken voor jonge en oude kinderen. Negen Open Armen en De Hemel van Heivisj zijn bedoeld voor oudere kinderen, vanaf 12/14 jaar. De rest van zijn boeken is voor kinderen van 5-9 jaar.

 

Boeken:

1998: Omhoogvaldag

1999: Schuilen in een jas

2003: Opblijven

2003: het groei-orkest

2003: de nacht-speeltuin

2004: Negen Open Armen

2007: Door en Door Winter

2007: De Meester van de Schaduw

2007: De Vloek van het Verdwenen Boek

2008: Piraten van Nix

2010: De Hemel van Heivisj (vervolg Negen Open Armen)

2011: Superhelp

 

Prijzen:

Negen Open Armen: Thea Beckmanprijs 2004, Gouden Zoen 2005 en genomineerd voor de Duitse Jeugdliteratuurprijs.

De Hemel van Heivisj: Woutertje Pieterse Prijs 2011, Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs en Nienke van Hichtum-prijs

 

Beoordeling

Recensie:

Onderwerp

Ik vond het een interessant onderwerp, omdat je ook zelf wilt weten wat er uit de raadsels komt. In mijn belevingswereld was het niet herkenbaar, maar het kan wel echt gebeuren. Daarom heb ik nog nooit over het onderwerp gedacht. Tijdens het boek ben ik wel aan het denken gezet over de stoep en Hoempa Hatsi. Het had meer dan voldoende diepgang, misschien wel teveel... Ik zou de broers nog iets beter hebben omschreven, want je vergeet ze bijna terwijl ze toch wel vier van de negen open armen zijn.

Gebeurtenissen

In het boek waren de gebeurtenissen het belangrijkst, over gevoelens werd bijna niets verteld. Er gebeurde genoeg maar het lijkt veel omdat je het eerst niet snapt. Als je weet wie Hoempa Hatsi is en wat de stoep is, is het hele verhaal makkelijker, maar natuurlijk ook zinloos omdat je de uitkomst al weet. De gebeurtenissen waren schokkend, omdat ik nooit aan die stoep had gedacht. Ook als Jes haar zwervel weer losschiet is dat sneu en schokkend. Dat riep bij mij wel een gevoel van medelijden op. De afloop was verrassend en met een goed einde. Ze bezoeken het graf van De Mam, dat is een perfect einde.

Personen

De hoofdpersoon was levensecht, ze zou toen ook echt kunnen hebben bestaan. De andere personen ook. De relaties worden niet zo duidelijk beschreven want over de broer en zus relatie wordt niets gezegd.

Opbouw

Het was niet makkelijk opgebouwd, want in het midden kwam het verhaal van Sjar en Nienevee, eerst snap je niet zo goed waarom het er is. Dan blijkt dat het allemaal om hetzelfde huis gaat. Sommige woorden waren raar, maar die kon je achterin opzoeken. Er zaten niet echt super spannende delen in maar dat maakte niet uit. Er zat wel een beetje spanning in toen Jes verdween, en toen Jes bij Dikke Tonnie was.

Taalgebruik

Het taalgebruik was soms moeilijk omdat er onbekende woorden inzaten zoals laksbroor (leugenaar), meekmoel(huilebalk) en sjloddermedam (sloddervos)

Er kwamen niet veel gesprekken in voor, maar ze waren wel natuurlijk weergegeven.

 

Verwerkingsgedeelte/extra opdrachten

Boekopdracht 5: Kleur bekennen

Dit boek is geplaatst in niveau 1, maar ik vind dat dat niet kan. Het moet hoger geplaatst worden omdat er onbekende woorden instaan. Aan het eind van het boek staan ze wel allemaal uitgelegd, maar het is moeilijk te onthouden. Het huis waar ze in wonen staat aan een weg die Sjlammbams Sahara wordt genoemd, omdat het zo zanderig is. Het is misschien wel gewoon de straatnaam, maar het is een rare straatnaam. Als het ‘Zandweg’ , ‘Zandstraat’ of ‘Saharaweg’ of zoiets had geheten, wat het al veel makkelijker geweest. Er worden veel cryptische woorden gebruikt. Jes heeft een rugwervel die soms losschiet en dus rondzwerft, die heet haar zwervel. Daarom heeft ze een soort korset dat haar rug rechthoudt, die heet haar rechthouder. Aan de ene kant is het wel logisch, maar aan de andere kant, waarom niet gewoon korset? Ook heeft oma Mei heeft een koffer die van krokodillenleer lijkt die de Krokodil heet. Daar haalt ze soms foto’s uit en daar vertelt ze dan een verhaal bij. Ook spelen er veel personages in het verhaal, uit het verleden maar ook in het heden. Die komen dan samen en dat is soms best ingewikkeld. Ook hebben de personages vreemde namen, zoals Krit, wat Chrétien betekent, Eet, wat Etienne betekent en Fing wat Josefine betekent. Ook geeft Sjar een meisje een naam dat pruilerig meisje betekent, maar zo heet ze dan het hele verhaal. Haar ouders hebben haar niet zo genoemd. Haar broer heet Per Oggluk omdat hij dat zegt als hij per ongeluk op Sjar uit een boom viel. Het duurt ook lang voordat je begrijpt wat die grafsteen daar doet. Het is dus helemaal geen grafsteen, maar een stoep. En het huis is verplaatst. In een boek van niveau 1 verwacht je dat je daar sneller achterkomt. Nou hoeft het boek ook niet in niveau 6, maar niveau 2 of 3 zou beter zijn.

Dit boek is geplaatst in niveau 1, maar ik vind dat dat niet kan. Het moet hoger geplaatst worden omdat er onbekende woorden instaan. Aan het eind van het boek staan ze wel allemaal uitgelegd, maar het is moeilijk te onthouden. Het huis waar ze in wonen staat aan een weg die Sjlammbams Sahara wordt genoemd, omdat het zo zanderig is. Het is misschien wel gewoon de straatnaam, maar het is een rare straatnaam. Als het ‘Zandweg’ , ‘Zandstraat’ of ‘Saharaweg’ of zoiets had geheten, wat het al veel makkelijker geweest. Er worden veel cryptische woorden gebruikt. Jes heeft een rugwervel die soms losschiet en dus rondzwerft, die heet haar zwervel. Daarom heeft ze een soort korset dat haar rug rechthoudt, die heet haar rechthouder. Aan de ene kant is het wel logisch, maar aan de andere kant, waarom niet gewoon korset? Ook heeft oma Mei heeft een koffer die van krokodillenleer lijkt die de Krokodil heet. Daar haalt ze soms foto’s uit en daar vertelt ze dan een verhaal bij. Ook spelen er veel personages in het verhaal, uit het verleden maar ook in het heden. Die komen dan samen en dat is soms best ingewikkeld. Ook hebben de personages vreemde namen, zoals Krit, wat Chrétien betekent, Eet, wat Etienne betekent en Fing wat Josefine betekent. Ook geeft Sjar een meisje een naam dat pruilerig meisje betekent, maar zo heet ze dan het hele verhaal. Haar ouders hebben haar niet zo genoemd. Haar broer heet Per Oggluk omdat hij dat zegt als hij per ongeluk op Sjar uit een boom viel. Het duurt ook lang voordat je begrijpt wat die grafsteen daar doet. Het is dus helemaal geen grafsteen, maar een stoep. En het huis is verplaatst. In een boek van niveau 1 verwacht je dat je daar sneller achterkomt. Nou hoeft het boek ook niet in niveau 6, maar niveau 2 of 3 zou beter zijn.

 

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Floor

Floor

Even een opmerking over het taalgebruik: die "rare" woorden zouden waarschijnlijk inderdaad wel moeilijk kunnen zijn voor Nederlanders, maar ze zijn Limburgs. Het verhaal speelt zich ook af in Sittard, een stad in Limburg. Ikzelf kom uit Limburg, dus ik kon ze zelf prima verstaan en vond het eigenlijk best een leuke toevoeging aan de sfeer.

1 jaar geleden

Antwoorden

gast

gast

O.

O.

klopt was een beetje oud nederlands ofzo soms

3 jaar geleden

Antwoorden

gast

gast