Blauwe plekken door Anke de Vries

Beoordeling 4.9
Foto van een scholier
Boekcover Blauwe plekken
Shadow
  • Boekverslag door een scholier
  • Klas onbekend | 479 woorden
  • 23 oktober 2001
  • 86 keer beoordeeld
Cijfer 4.9
86 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1992
Pagina's
179
Geschikt voor
onderbouw
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's
Prijzen
Kinderjury 10-12jaar (1993 Winnaar) , Kinderjury 13-16jaar (1993 Winnaar)

Boekcover Blauwe plekken
Shadow

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen …

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen ha…

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen in haar hals verdwenen niet zo snel.
En morgen hadden ze gym... Moest ze weer een smoes verzinnen, net als vorige keer, toen ze zoveel blauwe plekken had.
Gelukkig zat ze nog niet lang op deze school. Het zou misschien niet opvallen. Maar ze vond het vervelend om tegen de meester te liegen, hij was net zo aardig.

Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen en niemand merkt wat er aan de hand is. Dan raakt Judith bevriend met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis is het erg gezellig en Judith ziet dat het ook anders kan. Haar moeder wordt echter steeds sneller boos en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Blauwe plekken door Anke de Vries
Shadow

Samenvatting van het verhaal Judith is een meisje dat wordt geslagen door haar moeder, op een dag is het zo erg dat haar moeder haar van de trap af gooit. Hierdoor komt Judith in een coma te liggen. Ze begrijpt niet waarom haar moeder dat doet. Ze doet altijd zo haar best om niet in de weg te lopen en ze helpt zo veel mee. Ze haalt elke dag Dennis (haar jongere broertje van twee jaar oud) van de crèche.

Op een zekere dag komt er een tante een week bij haar logeren. Ze komt er door die tante achter dat het door haar oom komt. Ze lijkt namelijk erg op die oom. Haar oom wou gaan schaatsen samen met Judith’s moeder, maar Judith’s moeder had geen zin, want ze had al met een vriendin afgesproken. Tijdens een wedstrijdje spelen glipt hij onder het ijs en overlijdt, de oma van Judith bleef Judith’s moeder tot aan haar dood, haar van dat ongeluk de schuld geven. Dus omdat Judith op die oom lijkt denkt haar moeder steeds aan die tijd terug en wordt ze woest, en begint Judith dan gigantisch af te tuigen.

Judith leert Michel kennen, een jongen uit haar klas die bij zijn oom en tante woont, omdat het met zijn vader niet wil klikken. Zijn moeder is overleden op vroege leeftijd. Ze leert hem kennen tijdens school toen haar band lek was.

Judith zit altijd onder de blauwe plekken en loopt altijd in een dikke trui, zodat de plekken niet opvallen. Op een moment stroopt ze haar mouwen op en Michel ziet dat. Ze zegt dat het komt doordat jongens haar aftuigen. Ze heeft tegen Michel gezegd dat die jongens het niet meer deden. Op een moment ziet de leraar een tijd later ook blauwe plekken, ze zegt ook tegen de leraar dat dat komt door jongens. Maar als de leraar en Michel hun verhalen vergelijken, klopt er iets niet.

Michel zocht Judith thuis op, maar ze is verhuisd zij de buurvrouw van Judith. Michel gaat eens extra informeren bij de buurvrouw en ze zegt dat ze vaak geschreeuw en gegil hoorde, maar van haar man moest ze zich nergens mee bemoeien. Hij vertelt dit verhaal aan zijn leraar en tante. Van de tante mocht ze bij haar komen als het nodig is.

Hij is haar gaan opzoeken en vindt haar en drinkt met haar wat aan een terrasje. Ze krijgt een knuffelbeer en hij zegt dat ze er eens iets aan moet doen. En hij zij dat ze zo bij hem kon komen. Toen ze thuis kwam sneed de moeder die knuffelbeer kapot en ze werd weer mishandeld. Dat werd voor haar te veel. Toen haar moeder werken was heeft ze haar biezen gepakt en is ze naar het station gegaan, naar Michel weg van haar moeder, weg met die “blauwe plekken”

REACTIES

C.

C.

goed gedaan die antwoorden net nodig

17 jaar geleden

M.

M.

vet lijp boek verslag van blauwe plekken bedankt heb een 8-

17 jaar geleden

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Blauwe plekken door Anke de Vries"