Face door Benjamin Zephaniah

Beoordeling 7.4
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas havo | 2317 woorden
  • 8 mei 2007
  • 56 keer beoordeeld
  • Cijfer 7.4
  • 56 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1999
Pagina's
208
Oorspronkelijke taal
Engels

Boekcover Face
Shadow
Face door Benjamin Zephaniah
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Gegevens van het boek
Titel: Face
Auteur: Benjamin Zephaniah
Bladzijdes: 207
Uitgever: Bloomsbury
Plaats van uitgave: Groot-Brittannië
Jaar van uitgave: 1999
Druk: -
Jaartal eerste druk: -
Genre: drama

Schrijver & ontstaan van boek
Benjamin Zephaniah is geboren op 15 april, 1958 in Handsworth, Birmingham, England waar hij leefde met zijn familie. Hij bracht zijn jeugd door op Jamaica. In 1968 gaf hij zijn eerste voorstelling in een kerk en in 1973 was hij bekend in zijn woonplaats voor zijn kunst.

Zephaniah publiceerde zijn eerste boek van gedichten, Pen Rhythm, in 1980. Het boek werd zo goed ontvangen dat er drie edities gepubliceerd werden. Zijn album Rasta, dat zowel The Wailers’ eerste opname sinds de dood van Bob Marley bevat als eerbetoon aan Nelson Mandela, gaf hem internationaal gezag en kwam boven aan de Joegoslavische popchart te staan. Door deze plaatopname werd hij geïntroduceerd aan de politieke gevangene Nelson Mandela.


Zephaniah is een veganist en voorstander van de Vegan Society. Hij is ook een fan van Aston Villa Football Club. Zephaniah woont East Ha, in East London, maar bezoekt zijn moeder vaak in Handsworth.

Zephaniah heeft eredoctoraten toegekend van de University of North London(in 1998), de University of Central England (in 1999), Staffordshire University (in 2002), London South Bank University (in 2003), de University of Exeter and the University of Westminster (in 2006).

Het verhaal in het boek spelt zich af in het postmodernisme. Het kan zich ook afspelen in het feminisme, existentialisme of het expressionisme. Omdat in deze tijden ook plastische chirurgie werd toegepast op mensen die in de oorlog verminkingen hadden opgelopen.

Samenvatting
Martin is een jongen die samen met twee andere jongens een vriendenkring vormt, The Gang of Three. Op een avond gaan de drie jongens uit naar een hiphop tent, samen met de vriendin van Martin en ze amuseren zich heel goed. Als ze weer weg gaan zien ze een auto heel hard scheuren door de woonwijken. De auto stopt en de bijrijder, Apache, kent Martin. Hij vraagt of Martin bij hun erin komt zitten om hen naar huis te rijden. Martin’s vriend Mark stemt net als Martin in, alleen Matthew gaat ervandoor. Het vriendinnetje van Martin was daarvoor al thuisgebracht. De auto blijkt van een joyrider te zijn en deze joyrider blijkt ook een raar pakje te bezitten. De bestuurder overtreedt meerdere verkeersregels en krijgt de politie achter zich aan. Apache gooit het pakje uit het raam en ze rijden door. Dan crasht de auto en de Apache verongelukt hierbij. Mark heeft alleen wat lichte verwondingen, maar Martin is er slechter aan toe. Omdat hij niet uit de auto kon komen was hij er te laat uit en ontplofte de auto. Martin loopt ernstige brandwonden aan het ongeluk op.
Hij komt in het ziekenhuis te liggen op de brandwondenafdeling. Hij had Mark overgehaald om in de auto te stappen, dus hij voelde zich schuldig. Hij ontdekt dan van zichzelf langzamerhand dat hij er heel slecht aan toe is en dat zijn gezicht altijd verbrand zal blijven. Hij ontdekt dat zijn vrienden het moeilijk hebben met hem. Ze vinden het moeilijk hem te zien. Ook zijn vriendin vindt dat. Als Martin weer naar school gaat na een ingreep door middel van plastische chirurgie, ontdekt hij na een tijdje dat zijn vrienden hem in de steek laten en hij alleen maar contact heeft met mensen die hij eerst niet kende of die hij op de avond die hij uitging in het begin van het verhaal had ontmoet. Hij wordt de captain van het gymnastiekteam van zijn school en richt daar zijn aandacht op. Al zijn oude vrienden gaan andere dingen doen en gaan met andere “gangs” om. Zijn vriendin gaat nu als model door het leven en maakt veel reclames voor een soort shampoo. Hij wil geen medelijden krijgen van andere mensen en wil gewoon behandeld worden als iemand waarmee niets gebeurd is. De jongen die het pakje uit het raam had gegooid heeft een erge straf gekregen voor het stelen van een auto en het joyriden ermee. Met het gymnastiekteam beleeft Martin veel leuke momenten. Hij vindt zijn kracht wel weer een beetje terug na zijn oude vrienden verloren te hebben. Maar op een middag ging hij wandelen en werd hij hard uitgejouwd door kleine kinderen. Hij belt naar zijn personal trainer, Alan Green. Hij helpt Martin door een moeilijke tijd. Ook helpt een jongen, Anthony, die Martin in het ziekenhuis had ontmoet hem door zijn ervaringen te vertellen. Anthony had ook brandwonden en wist er goed mee om te gaan.

Met het gymnastiekteam verliest Martin een wedstrijd, maar ze waren wel heel goed, ondanks dat ze gediskwalificeerd waren. Zijn nieuwe vrienden zijn blij met hem omdat hij zo goed was met de gymnastiek en Martin beseft dat hij heel veel heeft gehad aan zijn nieuwe vrienden en dat dat de mensen zijn met wie hij voor altijd om wil gaan.

Tijd en Ruimte
In het verhaal wordt het niet helemaal duidelijk hoe lang het verhaal duurt, maar het is minder dan een jaar omdat er geen heel schooljaar voorbij is gegaan. Het zullen vast meerdere maanden zijn geweest omdat zijn verblijf in het ziekenhuis ook al ongeveer een maand was.

Het verhaal heeft een opening-in-de-handeling begin en een gesloten einde. Alles loopt goed af en Martin heeft al zijn operaties achter de rug. Je blijft niet met vragen achter omdat alles duidelijk wordt en het verhaal wordt echt afgesloten.

Het verhaal speelt zich af in Londen. Er wordt namelijk uitgelegd dat er verschillende bendes zijn in Londen. Martin is meestal op school en hangt ergens rond in de buurt. Na zijn ongeluk ligt hij in het ziekenhuis.

Personages
Martin (round character)
Martin is een stoere en onstuimige jongen. Hij houdt erg van dansen en is een aantrekkelijke jongen. Martin heeft een eigen bende de ‘Gang of Three.’ Hij heeft ook een vriendin, Natalie. Door het ongeluk krijgt hij het erg moeilijk; hij is niet meer de aantrekkelijke jongen die hij altijd is geweest. Maar door alles wat hij mee maakt, blijkt dat hij een heel strek karakter heeft.

Mark (flat character)
Hij wil net als Martin zijn. Hij houdt van extreme dingen en haalt veel kattenkwaad uit. Daarom ging hij ook mee in de auto, alleen kwam hij er gelukkiger vanaf. Na het ongeluk wil hij niet meer gezien worden met Martin want hij ziet er anders uit, daarom richt hij zijn eigen bende op.

Matthew (flat character)
Hij is een slimme en rustige jongen. Hij is heel anders dan Martin en mark. Hij houdt niet van dingen doen die niet mogen, hij is liever een mietje dan dat hij iets verkeerds doet. Doordat hij niet mee ging in de auto, was hij niet bij het ongeluk betrokken. Hij laat uiteindelijk ook Martin stikken

Natalie (flat character)
Ze is een heel knap en aardig meisje. Ze wil graag een baan als model, daarom begint ze eerst in reclamespotjes te spelen om zichzelf voor te bereiden of het modellenwerk. Doordat ze in de reclamespotjes speelt, wordt ze een verwaand en egoïstisch meisje. Nadat Martin het ongeluk heeft gehad, weet ze niet goed hoe ze hier mee om moet gaan en laat Martin stikken.

Vertelwijze
In het boek Face is gekozen voor het hijzij perspectief. Je beleeft het verhaal door de ogen van Martin.

‘All right,’ Mark got serious. ‘Bend down and let’s do the business.’

Thema en motieven
The theme of Face is Martin’s life that has changed. You read about Martin’s unluckiness and how he gets over it. He is not willing to let his life be damaged. The motives are Martin’s accident and his friends who don’t seem to be his friends because they let him down.

Titelverklaring
Face verwijst naar het gezicht van Martin dat verbrand is geraakt tijdens het ongeluk. Maar misschien bedoeld de schrijver er ook op dat je van alles moet kunnen accepteren en dat je het niet zomaar uit de weg kunt gaan. You have to ‘face’ it.

Stijl
Het boek is geschreven met makkelijke en korte zinnen. De schrijver heeft een heel normale schrijfwijze. De jongeren in het boek hebben spreken straattaal, omdat dat natuurlijk heel populair is. De dialogen zijn makkelijk te lezen en te begrijpen. Er was geen opvallende beeldspraak en er waren geen opmerkelijke stijlfiguren. Er wordt wel gebruik gemaakt van sarcasme.

Uitwerking op mij
Ik vond dit een heel aangrijpend boek, omdat Martin een ernstig ongeluk krijgt. Ik zou niet weten wat ik zou doen als ik ook zo’n ongeluk kreeg.
Martin heeft een heel sterk karakter en daarom kan hij best goed met zijn problemen omgaan. Dat vind ik heel knap van hem. Ik ben nu zelf gaan nadenken over hoe het zou zijn als ik zo’n ongeluk kreeg.

Shockerendste/ontroerendste en leukste passage
Bladzijde 70/71/72:
Nurse Ling unwrapped the mirror as if it were a precious object. She passed it to Alan making sure that the mirrored side was facing away from Martin so as not to allow him even a passing glance at his reflection. Martin watched their every move. When Alan had hold of the mirror he had a look at it as if to test it. Then he handed it to Martin, still making sure the mirrored side was pointing down.
‘There you go. Sometimes it’s best to have a glance, look away and then have a longer look. It’s up to you, you’re in control.’
For a moment Martin held the mirror against his chest, then he slowly lifted it up until he was looking into his own eyes. He suffered a silent shock. His eyes were completely red with only minute bits of white coming through. He focused on his pupils, leaving the rest of his face temporarily out of focus. His pupils looked untouched, unmoved by the chaos around them. But even when out of focus, he could not help but see the rough unevenness of his skin. Then Martin focused his eyes on the skin on his face. It was bright red in places and brown in others. He noticed pinky white bits, which looked like flesh with no skin cover, where he could see veins. His whole face had swollen and changed shape. His right cheek was blistered, his left cheek had swollen – the two halves of his face looked completely different from each other. The contours of his face were jagged. On seeing his lips, which were swollen as if he had been in a fight, his breath left him for a moment. He instinctively shut his eyes, then slowly opened them again. He lifted a hand up to feel his head. Much of the back and sides of his hair had survived but the top front had mostly gone, only small patches were left. Martin was scared by what he saw but could not look away.

Ik vond deze passage best ontroerend en ook schokerend omdat ik niet had verwacht dat hij er zo erg aan toe was. Ik vind het vooral goed van hem dat hij zo rustig blijft en alles rustig in zich opneemt ook al is het een shock voor hem. Alan adviseert Martin vooral omdat niet gelijk heel lang naar zijn gezicht te kijken maar dat doet hij toch.

Bladzijde 206:
Martin’s smile was at the centre of every flash and his parents loved it. As the last picture was being taken Martin pointed his finger at the photographer and said, ‘Get a move on will you, I’m in a hurry. I can’t just hang around modelling you know. I’ve got to go to drama school today and tomorrow I’m dancing and making movies.’
Everybody laughed but none of them except Natalie knew what Martin really meant. Natalie got the message. She turned and walked away.

Ik vind het heel goed van Martin dat hij eindelijk zijn ‘vriendin’ de waarheid durft te zeggen. Natalie heeft hem in de steek gelaten omdat ze zogenaamd te druk bezig was met haar ambitie en nou hij opeens zo bekend is wel ze hem terug, maar Martin denk er niet over en laat haar dit heel duidelijk merken.

Taalgebruik
Het taalgebruik in dit verhaal is heel gewoon. Er wordt over het algemeen weinig gebruik gemaakt van moeilijke woorden, zodat de tekst goed te begrijpen is. Ook wordt er geen gebruikt gemaakt van lange zinnen of moeilijke dialogen. Alleen de straattaal is soms moeilijk te begrijpen.

De stijl van dit verhaal is eenvoudig. Ook is er geen opvallende beeldspraak en er waren geen opmerkelijke stijlfiguren. Er wordt wel gebruik gemaakt van sarcasme.

Vergelijking met andere boeken/ films
Ik kan het boek niet echt met andere boeken vergelijken, je hebt wel boeken van Carry Slee, die ook over de problemen van jongeren gaan, maar er is er geen bij over een ongeluk en dan gehandicapt raken. Ik kan er ook geen film bij bedenken.

Oordeel
Ik denk dat dit boek een herkenbaar probleem heeft. Het is meestal zo als iemand er anders uit komt te zien na een ongeval dat de vrienden dat niet goed kunnen accepteren en die persoon in de steek laten. Er komt geen oplossing voor dit probleem, omdat de vrienden Martin in de steek laten, maar Martin krijgt wel een nieuwe vriend: Anthony. Ik kijk nu hetzelfde tegen het probleem aan. Je moet je vrienden steunen en niet in de steek laten hoe moeilijk dat ook is.

Eindoordeel
Ik vond het een interessant boek. Ik kreeg erg medelijden met Martin, maar later ging dat weg omdat Martin zelf niets van medelijden wilde weten.
Ik heb van dit boek geleerd dat je respect moet hebben voor mensen die er anders uit zien, ook al is dat soms moeilijk. Ook heb ik geleerd dat je niet te snel vooroordelen moet hebben over personen en dat je in zware tijden wel ontdekt wie je echte vrienden zijn. Ik vond het ook een erg geloofwaardig boek.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Face door Benjamin Zephaniah"