Vandaag meegeteld, moet ik nog twee weken, voordat ik mijn rapport in ontvangst mag nemen, het kaftpapier van mijn boeken kan rukken, de werkboeken onder mijn bureau op een stapel kan gooien en ze daar zes weken stof kan laten vangen, want dan is het ZOMERVAKANTIE!!!

Jeez, wat ben ik daar aan toe zeg.

Klein probleempje, een groot deel van mij, heeft besloten dat het al vakantie is. Jammer alleen dat ik nu nog in mijn toetsweek zit.

Slaap!

Mijn lichaam staat al in de vakantiestand. Normaal gesproken sta ik na twee keer snoozen wel naast mijn bed, nu domineert de onbedwingbare neiging om dit klotewekker kapot te rammen. Of gewoon uit het raam te mikken. Nu!

Mijn hoofd zit ?s ochtends dan ook al vol met allerlei woorden die we hier niet zullen gaan herhalen, en verder de in elke zin terugkerende uitroep ?Slaap!?. Maar nee, ik moet leren. Studeren. Bleh.

Ouders

En wat het extra vreselijk maakt allemaal is dat mijn ouders het absoluut niet eens zijn met mijn tijd-voor-vakantie-modus. Sterker, mijn vader heeft een nieuwe lijfspreuk aangenomen: ?Herhaling is de kracht van de reclame, en van een leuk rapport!? En dat dan een klein tweehonderd keer op een dag.

Begrijp me niet verkeerd hoor, hij heeft ook wel gelijk. Maar ja. Ik wil lekker uitslapen, muziekjes luisteren en met mijn nieuwe hobby aan de slag: fotograferen.

Om negen uur ?s ochtends twee hoofdstukken M&O over liquiditeitsbegrotingen, interne verslaggeving en ondernemingsplannen.. ik word er niet vrolijk van.

Maar goed, ik tel de dagen af, en na iedere dag van de toetsweek kan ik weer een streep door een vak zetten. Mogen die boeken in de kast stof gaan vangen, terwijl ik vakantie vier. Eindelijk.