Illegale handel van muziek over het internet

Beoordeling 7
Foto van een scholier
  • Werkstuk door een scholier
  • Klas onbekend | 4749 woorden
  • 25 juni 2003
  • 84 keer beoordeeld
Cijfer 7
84 keer beoordeeld

ADVERTENTIE
Maak jij weleens gebruik van de achteraf betalen-optie bij een webshop?

Voor veel jongeren is het de normaalste zaak van de wereld, maar het kan ook risico’s met zich meebrengen. Zo belandde Maura in de schulden: 'Wat begon met achteraf betalen eindigde met een schuld van zo’n 3.000 euro.'

Lees nu het interview
Samenvatting In dit rapport hebben we geprobeerd het probleem: illegale handel van muziek over het internet, te analyseren en optelossen. Dat het een probleem is mag voor iedereen duidelijk zijn. Bijna elke week is er in de media wel een stuk te vinden over dit onderwerp. De platenmaatschappijen procederen zich onderhand gek em dat is bedenkelijk: als je €4.000.000.000,- omzet mist… Het zijn vooral de verspreidprogramma’s die het probleem vormen: moeilijk aantepakken omdat ze niks illegaals doen. In dit rapport hebben we geprobeerd systematisch te werk te gaan door eerst de “hoe”-vraag en daarna de “waarom”-vraag te beantwoorden. Nadat we de vele voor- en nadelen hadden uitgewerkt hebben we gekeken hoe illegaal het probleem nu is, zo konden we vaststellen hoe het probleem daadwerkelijk met de wet te maken had. Vervolgens hebben we gekeken hoe de populaire verspreidprogramma’s werken. Hierna hebben we een aantal oplossingen op een rij gezet die we in een eind conclusie hebben gezet. Mp3 en de verspreidprogramma’s vormen een ware strop voor muziekindustrie, althans dat is wat de muziekindustrie zegt. Toch is digitale muziek de toekomst en haast niet meer te stoppen. Er zijn veel meer voordelen te bedenken dan nadelen daar zou de muziekindustrie gebruik van moeten maken in plaats van het tegen te houden. Procederen zal ook geen oplossing zijn omdat de rechter reeds beslist heeft dat de verspreidprogramma’s geen blaam treft. Alle pogingen om een waterdicht systeem te bedenken zijn tot dusver op niks uitgelopen. Daarom zouden de platenmaatschappijen er voor moeten kiezen om samen te werken in plaats van tegen te werken. Het is een strijd die ze onmogelijk kunnen winnen. We zijn tot de conclusie gekomen dat de platenmaatschappijen beter mee kunnen doen aan de hype, in plaats van het tegen te werken. Het zal enorm veel voordelen opleveren. Door de invoering van betaalde verspreidprogramma’s en het verlagen van de Cd prijs kunnen ook zij hun voordeel doen! Het wordt dus tijd dat de muziekindustrie eens om de tafel gaat zitten met zichzelf en KaZaA voor een betaald versie waarin auteursrechten gerespecteerd en betaald worden. Inhoudsopgave: Samenvatting

Inhoudsopgave
HOOFDSTUK 1: INLEIDING
HOOFDSTUK 2: WAT IS ‘MP3’? HOOFDSTUK 3: WELKE BELANGENGROEPERINGEN ZIJN ER TE ONDERSCHEIDEN? § 3.1: MUZIEKINDUSTRIE § 3.2: INTERNETGEBRUIKERS EN VERSPREIDPROGRAMMA’S
HOOFDSTUK 4: DE VOOR- EN NADELEN van het verspreiden? § 4.1.1: Voordelen consument/muziekliefhebbers § 4.1.2: muzikanten/artiesten § 4.1.3: platenmaatschappijen § 4.2 WAT ZIJN DE NADELEN VAN DE DIGITALE MUZIEK
HOOFDSTUK 5: HOE ILLEGAAL IS DE ILLEGALE MUZIEK? §5.1: Exploitatie- en persoonlijkheidsrechten
HOOFDSTUK 6: ILLEGALE VERSPREIDPROGRAMMA’S §6.1: KAZAA §6.2: GNUTELLA EN BEARSHARE
HOOFDSTUK 7: WAT VALT ER TE DOEN? OPLOSSINGEN? § 7.1: “BRANDBEVEILIGING” § 7.2: SDMI EN IDDN § 7.3: ALBUMDIRECT § 7.4: DUURDER MAKEN VAN DE CD-R’S § 7.5: BETAALDE VERSPREIDPROGRAMMA’S § 7.6: GOEDKOPER MAKEN VAN DE CD’S
HOOFDSTUK 8: CONCLUSIE/ADVIES § 8.1: BETAALDE VERSPREIDPROGRAMMA’S § 8.2: GOEDKOPER MAKEN VAN DE CD’S § 8.3: EINDADVIES

Literatuurlijst
Bijlage I: Verkoop Cd’s Dalen
Bijlage II: Betaald Downloaden
Bijlage III: BUMA/Stemra Procedeert HOOFDSTUK 1: INLEIDING Hoeveel jongeren gaan tegenwoordig nog naar de Free-Record shop om een CD te kopen? Weinig! de Cd’s zijn namelijk helemaal niet zo ‘Free’ als de naam eigenlijk probeert te zeggen. Tegenwoordig betaal je rond de € 22,- per CD!!! Natuurlijk is dit een belachelijk hoge prijs, waarin een veel te hoge winstmarge voor de platenmaatschappij is opgenomen. De jeugd van tegenwoordig doet het anders: internet en dus gratis! Het enige wat je nodig hebt is een computer, internetaansluiting, brander en een beetje kennis van zaken. Kosten € 2,- ! Alle muziek in de vorm van MP3 (Mpeg Player 3). Bijna alle bestanden zijn illegaal gekopieerd/geript van CD’s, en natuurlijk omzeil je hiermee de ‘kostbare’ auteursrechten. Door deze ontwikkelingen lopen de platenmaatschappijen en muzikanten op jaar basis rond de € 4.000.000.000,- mis. Dit is een hele hoop geld! De toegeworpen handschoen is opgepakt en de platenmaatschappijen zijn het gevecht tegen de illegale piraterij met oogkleppen op aangegaan. Hun eerste monster actie was het Napster-netwerk aanpakken. Door middel van tientallen rechtszaken moest Napster haar activiteiten staken. Tegenwoordig is Napster een betaalde muziekservice. Wie echter dacht dat dit zou leiden tot het einde van de illegale muziekindustrie heeft het goed mis. Het heeft zelfs geleidt tot enorme golf van alternatieven: KaZaA, Gnutella, iMesh, WinMX, Beareshare kwamen als paddenstoelen de grond uit. Echter in een nieuwe vorm: harder en agressiever. Door middel van een nieuwe technologie genaamd P2P (peer to peer) zijn de programma’s niet meer aan te vallen. Het houdt namelijk in dat er geen gebruik meer wordt gemaakt van een centrale computer (server) maar dat alle gebruikers onafhankelijk aan elkaar verbonden zijn. Willen de platenmaatschappijen gaan procederen? Dan moeten ze alle gebruikers afzonderlijk aanpakken: als men na gaat dat KaZaA op dit moment rond de 1.000.000.000 gebruikers heeft snapt iedereen dat dit een onmogelijke klus is. Wat is Mp3? Waar ligt het probleem? Wat zijn de voor en nadelen? Hoe illegaal is het? Hoe werken de illegale ‘piraat’-programma’s? Wat is er tegen te doen? Hoe kunnen we tot een oplossing komen? Dat zijn allemaal vragen die automatisch opkomen als je aan het onderwerp denkt. Wij hebben ons als doel gesteld, om een duidelijk advies aan de muziekindustrie te geven.
HOOFDSTUK 2: WAT IS ‘MP3’? Voordat we het over de hele problematiek rond de illegale muziekdistributie gaan hebben, is het misschien goed dat we eerst de vorm van de verspreide muziek bespreken. De digitale distributie gebeurt in het zogenaamd ‘Mp3’-vorm. De naam ‘Mp3’ is afgeleid van de makers: Motion Picture Expert Group. De voorganger van Mp3 was dan ook Mpeg. De derde versie kreeg de uiteindelijke naam: Mp3. Voor de geboorte van Mp3 gebruikte men altijd WAV-bestanden. We kennen deze vorm nog steeds. Het is immers ook het formaat dat men nog steeds voor de normale huis-tuin-en-keuken Cd’s gebruikt. Zonder op de al te technische details in te gaan zullen we toch even kort uitleggen hoe het werkt. Een normale Cd gebruikt een leessnelheid van 44,1 KHz. Het perfecte geluid van een Cd is hier dan ook het resultaat van. Hoe werkt Mp3 dan? En hoe kan het dat Mp3 maar 1/12 van een WAV-formaat is? De makers van Mp3 zijn zeer realistisch geweest: “niet hoorbare geluiden laten we weg”. Op een WAV-nummer staan enorm veel geluiden die een mens niet eens kan horen (zoals het geluid van een hondenfluitje)! Bij het Mp3-systeem hebben ze al deze geluiden weggelaten: je hoort het immers toch niet. Zo krijg je een bestand dat 12 keer zo klein is en dat nog veel sneller gelezen kan worden! Mp3 leent zich dan ook perfect voor het verspreiden van digitale muziek, het is immers compact! De vorm Mp3 wordt door bijna elk programma op het internet gebruikt om dat het juist zo klein is! Waar je normaal een uur moest downloaden, ben je nu klaar in 5 minuten! Kortom, uit het bovenstaande mag blijken dat Mp3 een fantastische uitvinding is. Muziek werd opeens hanteerbaar en makkelijk verspreidbaar, zonder dat de kwaliteit van de muziek achter uit ging. Mp3 is de toekomst en daar kan niemand omheen. HOOFDSTUK 3: WELKE BELANGENGROEPERINGEN ZIJN ER TE ONDERSCHEIDEN? Om het probleem goed te analyseren moeten we eerst duidelijk hebben wie het probleem nu eigenlijk aan gaat! Omdat duidelijk boven water te hebben moeten we eerst na gaan wie er allemaal bij betrokken zijn. Bij het probleem rond de illegale muziek verspreiding zijn de volgende groepen bij betrokken die je weer in twee grove groepen scheiden: § Platenmaatschappijen en artiesten; § Internetgebruikers en verspreidprogramma’s. § 3.1: MUZIEKINDUSTRIE Je zou kunnen zeggen dat de huidige problematiek de muziekindustrie zelf aan te rekenen valt. Uit onderzoek is gebleken dat de winstmarge op Cd’s enorm hoog ligt en dat er bepaald prijsafspraken zouden gelden. Je zou dus kunnen zeggen dat het hun eigen schuld is en dat de huidige situatie een antireactie is op hun eigen handelen. Ze moeten nu de zure appel eten die ze zelf gekweekt hebben. § 3.2: INTERNETGEBRUIKERS EN VERSPREIDPROGRAMMA’S De internetgebruikers zijn natuurlijk ook schuldig aangezien dat zij de echte overtreding begaan. Maar zoals gezegd in paragraaf 3.1 is het ook de schuld van de muziekindustrie zelf. Je zou ook kunnen zeggen dat het oprichten van Napster (door de 18-jarig Shawn Fanning in 1999) een reactie was op hun eigen handelen. Het is echter ook waar dat de internetgebruikers van tegenwoordig veel te veel downloaden. Het einde is zoek: op dit moment worden per week 4.000.000 bestanden gedownload via het KaZaA-netwerk. Er zijn dus duidelijk vier belangengroeperingen te onderscheiden. Een anti-groep met de platenmaatschappijen en de artiesten. En een pro-groepering vertegenwoordigd door consument met de verspreidprogramma’s. Beiden hebben ze dan ook tegengestelde belangen.
HOOFDSTUK 4: DE VOOR- EN NADELEN Wat zijn de voor- en nadelen van Mp3? Waarom is het zoveel beter dan het WAV-systeem? WAV heeft immers jaren uitstekend gefunctioneerd, en doet dat nog steeds. Ook kunnen we hier we goed het verschil maken tussen de vier belangengroeperingen. Hieronder zullen we kort de voor- en nadelen vermelden. § 4.1.1: consument/muziekliefhebbers Het grootste voordeel van de digitale muziek ligt bij de consument. Als we het ontwijken van de auteursrechten even buiten beschouwing laten (wat natuurlijk het grootste voordeel is) zijn er nog veel meer voordelen te bedenken. De voordelen voor de consument zijn eindeloos. Hieronder hebben we er zes neergezet: 1. Je kunt de nieuwste (legale of illegale) muziek van het internet halen en dat op je draagbare Mp3-speler zetten. Doordat het digitaal is zitten er geen bewegende delen in een Mp3-speler, dus kunnen de nummers nimmer overslaan of storen: handig bij het hardlopen! 2. De muziek is digitaal op te slaan op je PC, handheld of zelfs mobiele telefoon. Nooit meer gesleep met CD’s, of CD’s die onbruikbaar zijn geworden doordat er allemaal krassen opzitten. Mp3 is in principe onverwoestbaar. 3. Makkelijk up- en/of downloaden van de muziek via het internet. 4. Je eigen Cd’s samenstellen. Nog nooit was het samenstellen van een eigen Cd’s zo makkelijk. In plaats van de maximale 20 WAV bestanden kunnen er tussen de 100 en 200 Mp3 bestanden op slechts een CD. Afhankelijk van de gekozen kwaliteit. Hierdoor bespaar je een hoop geld en kun je de nummers die jij goed vindt op één cd zetten dat je nooit in een winkel tegen komt. 5. Je kunt de muziek ook delen met andere computers zodat je jou muziek ook aan anderen kunt laten horen. Muziek die jezelf hebt gemaakt kun je op deze manier ook heel snel en handig verspreiden! 6. Je kunt muziek downloaden van het internet die nergens in geen één winkel verkrijgbaar is. Dit zijn bijvoorbeeld nummers die nooit op een album verschenen zijn of parodieën van nummers die ook niet op CD verkrijgbaar zijn. § 4.1.2: muzikanten/artiesten Heel veel muzikanten/artiesten zien in de digitale muziek alleen maar nadelen. “Broodroof!” schreeuwen ze dan. Toch zijn er ook heel wat voordelen te bedenken voor deze groep: 1. Publicatie en distributie. Een van de grootste voordelen van het distribueren van muziek over het internet is dat er geen platenmaatschappijen meer bij zijn betrokken. De muzikant publiceert alles rechtstreeks op het internet, hier mee steken zij alle winsten in hun eigen zak! Sommige sites zijn zelfs bereidt goed geld te betalen voor sommige muziek! Ook hoeven muzikanten nooit meer te leuren met demotapes bij de grote platenmaatschappijen. 2. Promotie! Dit is ook veel gemakkelijker over het internet. Je bent niet afhankelijk van de grote maatschappijen. Je publiceert je muziek gewoon in een nieuwsgroep. Deze muziek wordt door een groot aantal mensen beluistert die altijd op zoek zijn naar nieuwe muziek! 3. Het is veel gemakkelijker om remixes, voorlopige en verschillende tracks uit te geven. Of het nu gaat om een remix of een demo. Het internet is veel flexibeler dan een CD. Wanneer een CD eenmaal in de schappen ligt kun je er weinig meer aan veranderen. 4. Niet te vergeten: de muzikant is degene die hier de controle heeft, niet de platenmaatschappij. Hij kan kiezen op welke sites de muziek te verkrijgen is en in welke kwaliteit/versie die te verkrijgen zijn. Zo kan de muzikant ook halve nummers op het internet zetten waardoor het nummer erg veel aandacht krijgt. Zo willen veel mensen de Cd als nog hebben.
§ 4.1.3: platenmaatschappijen Natuurlijk is de verspreiding van de digitale muziek een groot probleem voor de platenmaatschappijen. Er worden hierover namelijk geen auteursrechten betaald, die voor een groot deel bij de grote maatschappijen terecht zouden komen. Helaas moeten we zeggen dat de weg terug gestremd is: er is nog maar één oplossing: “If you can’t fight them, then join them!”. 1. De platenmaatschappijen hoeven al hun hoop niet meer te vestigen op die ene succesvolle artiest die ze onder contract hebben. Maar denk ook eens aan al die andere besparingen die door gevoerd zouden kunnen worden. Men hoeft geen duizenden Cd’s te drukken. De Cd’s hoeven niet meer gelabeld of in hoesje gedaan te worden. Dit zou tot enorme kostenbesparingen leiden. 2. De muziek die je maakt is direct te verkopen aan de consument! Men kan verschillende versies kiezen van een nummer. Hierdoor heb je een veel groter raakvlak, waardoor je ook veel meer omzet zal hebben. 3. LO-FI-tracks als lokkertje. Men kan van een nummer eerst een digitale ‘lage-kwaliteit’ distribueren. Als het nummer aanslaat een HI-FI versie uitbrengen op CD. De meeste mensen willen dan ook werkelijk de HI-Fi versie kopen. § 4.2 WAT ZIJN DE NADELEN VAN DE DIGITALE MUZIEK Het zou eenzijdig kijken zijn als je de nadelen van de digitale muziek buiten beschouwing zou laten. Er zijn ook nadelen. De nadelen behandelen we hier onder. Consument: Voor deze groep zijn er weinig nadelen te verzinnen. Je moet alleen wel beschikken over een goede computer met een goede/snelle internetaansluiting, maar in de meeste huishoudens is dat er wel. De kwaliteit van een Mp3-bestand is ook iets minder dan die van een CD! Daar in tegen staat echter dat 95% van de mensen het verschil niet eens kan horen. Tevens een groot nadeel is dat je vaak niet weet of je te maken hebt met een illegaal nummer of met een legaal nummer. De enige manier om zeker te weten of je te maken hebt met een legaal of illegaal nummer is om het na te vragen bij de BUMA/STEMRA (belangenbehartigingsorganisatie van auteursrechten). Platenmaatschappijen en artiesten: Eigenlijk is er maar een groot nadeel te verzinnen voor de platenmaatschappijen: geld! Door de huidige ontwikkelingen lopen ze tegenwoordig € 4 miljard mis. Dit is natuurlijk veel geld en gaat allemaal ten kosten van de platenmaatschappijen en artiesten. Tot nu toe (!) is er nog steeds geen systeem bedacht dat niet te kraken is. Kortom, er zijn veel meer voordelen te bedenken dan nadelen. Het grootste nadeel van het verhaal schuilt alleen in de omzet van de platenmaatschappijen. Dit is dan ook een van de grootste obstakels in het hele verhaal. Toch zijn er ook oplossingen te bedenken voor dit probleem, deze zullen wij later bespreken. HOOFDSTUK 5: HOE ILLEGAAL IS DE ILLEGALE MUZIEK? Eerst moeten we duidelijk hebben wat nu eigenlijk onder ‘illegale’ muziek valt! Voor het beantwoorden van deze vraag kunnen we het beste zijn bij de organisatie die zorgt dat de auteursrechten nageleefd worden: de BUMA/STEMRA. De BUMA/STEMRA is de overkoepelende organisatie voor de auteursrechten. Zij zorgen ervoor dat het auteursrecht gehandhaafd en nageleefd wordt. De BUMA/STEMRA zegt het volgende over illegale muziek: Wat wel of niet mag wordt bepaald door in de wet. In het geval van auteursrechten door de “Auteurswet - 1912”. In artikel 1 van die wet staat dat niemand een werk van letterkunde, wetenschap of kunst openbaar mag maken of verveelvoudigen zonder toestemming van de maker van zo'n werk. Zo'n 'werk' kan een verhaal zijn, maar ook een foto of een gedicht. Ook op een muzikale compositie of een liedtekst rust auteursrecht (nl. muziekauteursrecht).
§5.1: Exploitatie- en persoonlijkheidsrechten Auteursrecht kunnen we opdelen in twee verschillende sectoren. Namelijk het: exploitatierecht en persoonlijkheidsrecht. Exploitatierechten: Dit recht is het belangrijkste recht in ons verhaal. Kort gezegd houdt het in dat alleen de maker het recht heeft zijn werk te exploiteren. De maker mag dan ook een vergoeding eisen aan de gebruiker voor het gebruiken van zijn of haar werk! Dit recht kan hij zelf behouden, maar ook aan een maatschappij geven zoals BUMA/STEMRA. Persoonlijkheidsrechten: Dit zijn rechten die hebben directe werken op de vorm van het werk. Ze geven de maker dus het recht zich te verzetten tegen veranderingen of openbaarmakingen van zijn werk. Deze rechten zijn niet overdraagbaar dus deze blijven altijd bij de maker van het werk, en minder belangrijk in ons verhaal. Ook is het belangrijk te weten dat muziekwerken (niet of wel digitaal, met zang of zonder zang) automatisch beschermde werken zijn. De maker hoeft dus nergens iets aan te vragen of te registreren om zijn recht veilig te stellen! Er zijn verschillende incidenten bekend waar sites vermelden dat het volkomen legaal is omdat er: “geen copyright op berust”. Dit is dus absoluut niet waar. Om zeker te weten of men met een legaal of illegale versie handelt, kan men dat beter eerst controleren bijvoorbeeld bij de BUMA/STEMRA. HOOFDSTUK 6: ILLEGALE VERSPREIDPROGRAMMA’S Zoals in de inleiding al gezegd is, begon het allemaal met: Napster. Napster was een service wat gebruik maakte van een “server-connected-service”. Dit houdt in dat mensen via een centrale computer naar allemaal illegale muziek kunnen zoeken en downloaden. In de gloriedagen van het Napster-era werden er per dag 2.000.000 illegale muziekbestanden uitgewisseld, en waren er gemiddeld 57.000.000 gebruikers per dag online! Natuurlijk konden deze illegale activiteiten niet lang onbestraft blijven. De rechter trok dan ook de stekker uit Napster: “Napster bevordert willens en wetens het overtreden van de copyrights van de recht hebbenden” aldus het Suprème Court van de VS. Inmiddels is Napster een betaalde dienst begonnen, wat overigens niet van de grond schijnt te komen. Zolang er nog gratis varianten bestaan zal er geen consument te vinden zijn die voor de diensten willen betalen. Het afschaffen van Napster betekende dat er andere versies voor terug kwamen. Deze sites zijn wel gratis totdat ze ook verboden zullen worden. Van deze andere sites bestaan er nu tientallen. Maar we zullen de drie populairste behandelen. Dat zijn KaZaA en Gnutella - BearShare. §6.1: KAZAA KaZaA kwam, KaZaA zag en KaZaA overwon. Zo verging het KaZaA: het Nederlandse alternatief voor Napster (afgeleidt van “kaas”). Wat is nu zo anders bij KaZaA dan bij Napster? KaZaA maakt men geen gebruik van een lokale-server (een centrale computer waar alle Mp3 op staat en alles van dat punt gedownload wordt). Maar hier maakt men gebruik van ‘P2P’-connectie. Dat houdt in dat de computers individueel aan elkaar zijn ‘verbonden’, zonder een tussenkomende centrale server. Dan wordt het dus heel moeilijk om een ‘organisatie’ als KaZaA aan te klagen, zij leveren immers alleen de software en niet de illegale muziek!!! Op 29 maart 2002 heeft de BUMA/STEMRA zijn eerst rechtszaak tegen KaZaA verloren. Het Hoger gerechtshof in Amsterdam bepaalde dat: “KaZaA de BUMA/STEMRA geen auteursrechten verschuldigd zijn, maar dat de BUMA/STEMRA bij de consument moest zijn” . Wie echter denkt dat KaZaA niet wil onderhandelen heeft zit mis. KaZaA probeert al van af haar begintijd te onderhandelen met de platenmaatschappijen voor een betaalde versie. Alleen de maatschappijen weigeren te onderhandelen. Deze willen niet met KaZaA samen werken, zo proberen ze de muziekhandel in eigen handen te houden. Zolang KaZaA bestaat zal dat erg moeilijk worden omdat het een immens groot bestand aan gebruikers heeft.
§6.2: GNUTELLA EN BEARSHARE Deze twee programma’s zijn goed te vergelijken met KaZaA en maken gebruik van het zelfde systeem (P2P) en van hetzelfde type netwerk. Het is echter niet zo populair als KaZaA omdat het langzamer is. Ook deze twee programma’s (Amerikaans makelaardij) hebben al een paar rechtszaken achter rug: National Music Publisher's Association (NMPA) heeft deze twee aangeklaagd (zonder dusver succes). Voorlopig bestaan deze twee nog steeds. Deze programma’s zijn echter niet berijd om te gaan samen werken met de platenmaatschappijen. Nadat we deze twee verschillende typen verspreidprogramma’s hebben besproken kunnen we dus een duidelijk onderscheid maken tussen de ‘welwillende’ verspreidprogramma’s en de ‘niet-willende’. KaZaA heeft meerdere malen duidelijk aangegeven een betaalde service te willen starten voor haar leden. De platenmaatschappijen weigeren echter nog steeds te onderhandelen over een dergelijk voorstel. HOOFDSTUK 7: WAT VALT ER TE DOEN? OPLOSSINGEN? Sinds de komst van Napster heeft de muziekindustrie dus bij lange na niet stil gezeten. Rechtszaak na rechtszaak volgde en dit heeft er in geresulteerd dat Napster aan banden is gelegd. Dit heeft er niet voor gezorgd dat de hele illegale muziek handel stil is gelegd. Zoals in de inleiding is gezegd zijn ze terug gekomen: harder, agressiever en moeilijker aan te pakken. Daarom is de muziekindustrie bezig gegaan met andere veiligheidsmaatregelen, ze kunnen er echter steeds maar niet uitkomen. Een aantal van de veiligheidsmaatregelen die wellicht de oplossing in zich hebben, zullen we behandelen. §7.1: “BRANDBEVEILIGING” Er ‘was’ een intiatief, of beter gezegd is er nog steeds een intiatief, maar deze is pas geleden gekraakt (een maand na het verschijnen van dit rapport). Deze maartregel wou het branden van Cd’s aan banden leggen. De platenmaatschappijen lieten op een Cd een regel ‘blank’. Hierdoor zal de brander bij de ‘wit’-regel op houden met branden. Het was echter geen oplossing. Na een maand was het al gekraakt met een goedkope oplossing: een stift. Als je namelijk met een zwarte watervaste stift over de lijn, een nieuwe stiftlijn trok was de beveiliging omzeilt en kon je veilig verder branden. Het grote nadeel van deze maatregel is dat het zo verschrikkelijk makkelijk te omzeilen valt… dit mag dan eigenlijk ook niet eens in de categorie oplossingen vallen.
§7.2: SDMI EN IDDN Deze (Amerikaanse) veiligheidsmaatregel kun je vergelijken met een digitaal watermerk dat de kopieerdrift tegen zou moeten gaan. SDMI staat een aantal kopieën toe, muziek zonder watermerk wordt als ‘vals’ beschouwt en wordt dan ook niet afgespeeld. SDMI wordt door Microsoft en de grote platenmaatschappijen omarmt maar is door juridische geschillen nog steeds niet van de grond gekomen. Doordat het Amerikaanse SDMI zo lang op zich laat wachten, is Europa met een variant gekomen dat op hetzelfde principe berust: IDDN. IDDN werkt dus hetzelfde als SDMI maar maakt meer kans omdat er in Europa minder juridische zaken afgehandeld hoeven te worden. Het grote nadeel van deze twee versies is dat het altijd wel weer te kraken is… Er is nog nimmer een systeem ontwikkeld dat 100% waterdicht is. Het is dan ook maar de vraag hoelang SDMI en IDDN stand zullen houden tegen de krakers. §7.3: ALBUMDIRECT Dit initiatief komt van IBM, tevens Amerikaans. De bedoeling van AlbumDirect is het creëren van een digitale cd-winkel. Je koopt dan (tegen een lagere prijs) het album/single die je wilt, en haalt het vervolgens naar je PC toe. Met een speciaal programma (tevens van IBM) kun je de muziek afspelen. Zo koop je een nummer net zoals je in de platenzaak doet, alleen krijg je de Cd niet maar een digitale versie op je PC. Voor alsnog komt deze versie ook niet echt van de grond. Het voordeel van AlbumDirect in de legaliteit: mensen betalen eerlijk voor de auteursrechten. Ook is dit programma heel gunstig voor de platenmaatschappijen: activiteiten als het persen van een Cd behoren dan tot verleden tijd! §7.4: DUURDER MAKEN VAN DE CD-R’S Een veelal geprezen oplossing is het duurder maken van blanco Cd’s. Omdat de Cd’s tegenwoordig zo goedkoop zijn (variërend van € 0,70 tot € 2,50, verschillend van kwaliteit) wordt het de consument veel te aantrekkelijk gemaakt om Cd’s te branden. Het grote voordeel van dit systeem is dat men dan veel minder zal gaan branden. Het nadeel is dat je een groot aantal mensen dupeert die Cd’s alleen gebruiken voor legale bezigheden.
§7.5: BETAALDE VERSPREIDPROGRAMMA’S Een andere oplossing die vaak aangedragen wordt is het creëren van betaalde verspreidprogramma’s. Heel veel mensen denken dat de consument niet bereid is om te betalen voor digitale muziek. Daar hebben ze in zekere hoogte wel gelijk in: zolang er nog gratis versies zijn is de consument niet bereid te betalen. Vanaf het moment dat KaZaA startte wilde de eigenaars van KaZaA een betaald programma maken. De BUMA/STEMRA was echter niet bereid tot overleg. Nadat BUMA/STEMRA de rechtszaak verloren heeft overwegen ze momenteel toch weer overleg voor het creëren van een betaalde versie. Dit moet volgens hun dan wel in een: “beveiligde omgeving plaatsvinden, tegen betaling van rechten aan de makers!”. Misschien levert dit systeem wel de beste oplossing. Er zitten grote voordelen in voor de platenmaatschappijen en voor de consument. De maatschappijen en artiesten krijgen namelijk wel hun rechten betaald. §7.6: GOEDKOPER MAKEN VAN DE CD’S Dan rest ons slechts nog één oplossing, en deze zal van de kant van de platenmaatschappijen moet komen. Wanneer zij de prijs van de gewone compact disc omlaag doen, zal er weer veel meer vraag zijn naar gewone CD’s. Toch is de digitale muziek niet meer weg te denken of te krijgen door deze oplossing. Er zijn wel oplossing zoals we hier boven hebben beschreven. Alleen het nadeel is dat het nooit helemaal waterdicht is, of dat je andere mensen dupeert die er niks mee te maken hebben. Het invoeren van betaalde verspreidsystemen spreekt de gewetens van mensen aan. Misschien dat dit wel de beste methode is. HOOFDSTUK 8: CONCLUSIE/ADVIES In deze adviesnotitie zijn we tot heel veel voor en nadelen gekomen maar om tot
oplossing te komen moeten we de belangrijkste even naast elkaar zetten: Voordelen: Nadelen: Digitale muziek is onverwoestbaar. Kwaliteit is iets minder. Eigen CD’s samenstellen! Enorme inkomstenderving. Makkelijke publicatie en distributie. Grote kostenbesparingen. Men kan direct communiceren met consument. Als we in de tabel hier boven kijken dan zijn er veel meer voor- dan nadelen te bedenken. Toch moeten we beseffen dat een van die twee nadelen wel de grootste obstakel is in het hele probleem. De inkomstenderving die de muziekindustrie lijdt is enorm. Er wordt op jaar basis ruim € 4.000.000.000 aan inkomsten misgelopen en dat is niet niks. Mocht het zo door gaan dan staan de artiesten over een paar jaar voor niks te werken. Zover moet of mag het niet komen. Zoals we ook al in hoofdstuk 6 hebben besproken zijn er meerdere oplossing te bedenken. We zetten ze voor de duidelijkheid nog even op een rijtje: 1. SDMI & IDDN; 4. AlbumDirect; 2. Duurder maken van de blanco CD-R’s; 5. Brandbeveiliging; 3. Betaalde verspreidprogramma’s; 6. Goedkoper maken CD’s. Wij denken dat de oplossing niet in SDMI/IDDN, AlbumDirect of brandbeveiliging zit. Dit zijn immers allemaal digitale beveiligingsystemen: de geschiedenis heeft uitgewezen dat er altijd wel iemand is die het kan kraken. Neem als voorbeeld de brandbeveiliging: met een simpele stift kan het opgelost worden! Daarom moet men ook de oplossing zoeken bij de betaalde systemen en de prijzen van de normale Cd’s zo spreek je het geweten van de gebruiker aan. §8.1: BETAALDE VERSPREIDPROGRAMMA’S Als men een betaald systeem opzet, wat er al reeds in een lichte vorm bestaat, zal het gegarandeerd aanslaan. Onderzoek heeft uitgewezen dat de meeste mensen best bereidt zijn te betalen voor het downloaden van de muziek. Napster is overgegaan van een illegale versie naar een betaalde versie. Het is nu nog een onvolledige versie: men kan alleen de nummers downloaden waarvan de artiesten toestemming hebben gegeven. De omzet die Napster maakt gaat grotendeels naar artiesten om de auteursrechten te kunnen betalen. De proeven hebben ook uitgewezen dat van deze bands de cd-verkoop lichtelijk gestegen is: mensen kopen alsnog de Cd’s wel!
§8.2: GOEDKOPER MAKEN VAN DE CD’S Nog een goede oplossing zou zijn als de platenmaatschappijen de normale Cd’s goedkoper zoude maken. De gemiddelde prijs van een normale Cd ligt tegenwoordig rond de € 20,- in Nederland, en in Duitsland € 15,-! Voor de meest mensen/jongeren is dit een hoop geld. Als de platenmaatschappijen de prijs omlaag zouden doen, zouden meer mensen een origineel kopen. Dit zou er toe leiden dat de platenmaatschappijen minder verlies zouden hebben, en meer omzet. §8.3: EINDADVIES Dat de handel in illegale digitale muziek een probleem is blijkt wel uit dit rapport. Het uitbannen van de digitale muziek kan alleen niet meer. Er zitten immers veel meer voor- dan nadelen aan! Na het maken van het rapport zijn we tot de volgende oplossingen gekomen: § Het invoeren van een betaald verspreidprogramma; § Goedkoper maken van de normale Cd’s
Een combinatie van deze twee maatregelen zou een magische kunnen zijn voor de muziekindustrie. Het zou namelijk tot een hogere omzet leiden: zowel van de normale Cd’s als van de digitale muziek! En dan hebben we het nog niet eens over de kostenbesparingen. En de muziekindustrie zou een lager verlies leiden: duidelijk een win-win situatie. Er zou dus serieus gepraat moeten worden over het doorvoeren van een betaald systeem!

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.