Gedichtenbundel

Beoordeling 6.9
Foto van Kelly
  • Vertaling door Kelly
  • 5e klas havo | 2393 woorden
  • 13 oktober 2015
  • 39 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.9
  • 39 keer beoordeeld

Taal
Nederlands
Vak
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!

Franse gedichten van:



Prévert



Eluard



Apollinaire



Camille





Les enfants qui s’aiment



Les enfants qui s'aiment s'embrassent debout

Contre les portes de la nuit

Et les passants qui passent les désignent du doigt

Mais les enfants qui s'aiment

Ne sont là pour personne

Et c'est seulement leur ombre

Qui tremble dans la nuit

Excitant la rage des passants

Leur rage, leur mépris, leurs rires et leur envie

Les enfants qui s'aiment ne sont là pour personne

Ils sont ailleurs bien plus loin que la nuit

Bien plus haut que le jour

Dans l'éblouissante clarté de leur premier amour



Jacques Prévert



De kinderen die van staand kussen houden



Tegen de poorten van de nacht



En de voorbijgangers die hen met een wijzende vinger passeren



Maar voor de kinderen die houden van



Zijn er geen personen



En het is alleen hun schaduw



Die beeft in de nacht



De spanning van de voorbijgangers



Hun woede, hun minachting, hun gelach en hun wens



Voor de kinderen die houden van zijn er geen personen



Zij zijn verder dan de nacht



Veel hoger dan de dag



In de verbluffende helderheid van hun eerste liefde





Wat gebeurt er?




  • 2 jongeren staan te zoenen in een portiekje en trekken zich van niemand iets aan



Wat is het thema?




  • Eerste liefde



Van welke gevoelens is er sprake?




  • Jongeren: eerste liefde

  • Voorbijgangers: woede, minachting, lachen





Et un sourire



La nuit n’est jamais complète



Il y a toujours puisque je le dis



Puisque je l’affirme



Au bout du chagrin une fenêtre ouverte



Une fenêtre éclairée



Il ya toujours un rêve qui veille



Désir à combler faim à satisfaire



Un coeur généreux



Une main tendue une main ouverte



Des yeux attentifs



Une vie à se partager.



Paul Éluard



De nacht is nooit af



Er is altijd, als ik zeg



Zoals ik zeg



Na het verdriet een open raam



Een verlichte raam



Er is altijd een droom dag



Wens aan te pakken om honger te stillen



Een groot hart



Een helpende hand een open hand



Het toeziend oog



Een leven om te delen





Wat wordt hier beschreven?




  • Hoe donker de nacht ook is, er is altijd iemand die je zal helpen. Er is altijd iemand die om je geeft



Wat is het thema?




  • Hoop, hulp en vriendschap in moeilijke tijden

  • Visueel: een open raam



Waarom deze titel?




  • De glimlach van een vriend(in) die altijd klaar voor je staat





Le pont Mirabeau



Sous le pont Mirabeau coule la Seine

Et nos amours

Faut-il qu'il m'en souvienne

La joie venait toujours après la peine



Vienne la nuit sonne l'heure

Les jours s'en vont je demeure



Les mains dans les mains restons face à face

Tandis que sous

Le pont de nos bras passe

Des éternels regards l'onde si lasse



Vienne la nuit sonne l'heure

Les jours s'en vont je demeure



L'amour s'en va comme cette eau courante

L'amour s'en va

Comme la vie est lente

Et comme l'Espérance est violente



Vienne la nuit sonne l'heure

Les jours s'en vont je demeure



Passent les jours et passent les semaines

Ni temps passé

Ni les amours reviennent

Sous le pont Mirabeau coule la Seine



Vienne la nuit sonne l'heure

Les jours s'en vont je demeure



Guillaume Apollinaire



Onder de Pont Mirabeau stroomt de Seine

En onze liefdes

Moet ik dat niet vergeten

Na het verdriet kwam steeds de vreugde



Laat het donker komen de klok maar slaan

De dagen verdwijnen ik blijf



Laten we hand in hand elkaar blijven bekijken

Terwijl onder ons

Onder de brug van onze armen het water

Voort stroomt doodmoe van dat alsmaar kijken



Laat het donker komen de klok maar slaan

De dagen verdwijnen ik blijf



De liefde verdwijnt net als dat stromend water

De liefde verdwijnt

Zoals het leven langzaam gaat

En zoals de Hoop gewelddadig heftig is



Laat het donker komen de klok maar slaan

De dagen verdwijnen ik blijf



De dagen gaan voorbij voorbij gaan ook de weken

Noch de voorbije tijd

Noch onze liefdes keren weer

Onder de Pont Mirabeau stroomt de Seine



Laat het donker komen de klok maar slaan

De dagen verdwijnen ik blijf



Hoe is de sfeer




  • Weemoedig



Wat is de hoofdgedachte van het refrein?




  • De dagen gaan voorbij en ik blijf hier staan



Wie zijn nous? Waar bevinden ze zich?




  • De verteller en zijn geliefde

  • Op de brug Mirabeau



Welke vergelijking wordt er gemaakt tussen de rivier en de liefde?




  • De liefde stroomt weg, net als het wegstromende water van de Seine



Over welke twee bruggen schrijft de dichter?




  • De Mirabeau

  • De verteller en zijn liefde die met hun handen een brug vormen



Van welke vurige hoop (l’espérance) is er sprake?




  • De hoop dat de liefde terug komt



Chanson de la Seine



La Seine a de la chance

Elle n'a pas de soucis

Elle se la coule douce



Le jour comme la nuit

Et elle sort de sa source

Tout doucement sans bruit

Et sans se faire de mousse

Sans sortir de son lit

Elle s'en va vers la mer

En passant par Paris



La Seine a de la chance

Elle n'a pas de soucis

Et quand elle se promène

Tout le long de ses quais

Avec sa belle robe verte

Et ses lumières dorées

Notre-Dame jalouse



Immobile et sévère

Du haut de toutes ses pierres

La regarde de travers



Mais la Seine s'en balance

Elle n'a pas de soucis

Elle se la coule douce

Le jour comme la nuit

Et s'en va vers le Havre

Et s'en va vers la mer

En passant comme un rêve

Au milieu des mystères

Des misères de Paris



Jacques Prévert



De Seine is gelukkig



Ze heeft geen zorgen



Zij is de zacht stromende



De dag als de nacht



En zij verlaat de bron



Heel zacht zonder lawaai



En zonder te schuimen



Zonder haar bed te verlaten



Gaat zij naar de zee



En passeert Parijs



De Seine is gelukkig



Ze heeft geen zorgen



En wanneer ze wandelt



Langs de werven



In haar mooie groene jurk



En gouden lichten



Is de Notre-Dame jaloers



Onbeweeglijk en zwaar



Vanaf de top van al haar stenen



De blikken ontwrichtend



Maar de Seine is evenwichtig



Zij heeft geen zorgen



Zij is de zacht stromende



De dag als de nacht



Gaat zij naar de haven



Gaat zij naar de zee



Passerend als een droom



In het midden van de mysteries



De ellende van Parijs



Hoe is de sfeer?




  • Vrolijk



Hoe wordt de Seine beschreven?




  • Vriendelijk, zorgeloos en rustig



Waar stroomt de Seine naartoe?




  • Langs de Notre-Dame en de haven naar de zee



Hoe ziet de Seine eruit?




  • Mooi groen met gouden lichtjes



Welk monument wordt genoemd? Wat wordt erover gezegd?




  • De Notre-Dame

  • Zij kijkt boos en is jaloers omdat ze stil staat en niet kan bewegen



Van welke tegenstelling is er sprake?




  • De Seine stroomt zorgeloos door Parijs en trekt zich niks aan van de ellende



Le cancre



Il dit non avec la tête

mais il dit oui avec le coeur

il dit oui à ce qu’il aime

il dit non au professeur

il est debout

on le questionne

et tous les problèmes sont posés

soudain le fou rire le prend

et il efface tout

les chiffres et les mots

les dates et les noms

les phrases et les pièges

et malgré les menaces du maître

sous les huées des enfants prodiges

avec les craies de toutes les couleurs

sur le tableau noir du malheur

il dessine le visage du bonheur.



Jacques Prévert



Hij schudt nee met zijn hoofd

maar zegt ja met zijn hart

hij zegt ja tegen wie hij mag

hij knikt nee tegen de leraar

hij staat voor de klas

er worden vragen op hem afgevuurd

en alle mogelijke opgaven

plotseling krijgt hij de slappe lach

en veegt hij alles uit

de cijfers en de woorden

de jaartallen en de namen

de zinnen en de strikvragen

en meesters dreigementen trotserend

tekent hij onder luid gejoel van de besten van de klas

met krijtjes in alle kleuren

op het zwarte bord van narigheid

het portret van het geluk.



Wat betekent de titel?




  • De slechte leerling



Waar gaat het gedicht over?




  • Een leerling die zich niet interesseert voor school, maar wel weet wat hem gelukkig maakt



Pour toi mon amour



Je suis allé au marché aux oiseaux

Et j'ai acheté des oiseaux

Pour toi

mon amour





Je suis allé au marché aux fleurs

Et j'ai acheté des fleurs

Pour toi

mon amour





Je suis allé au marché à la ferraille

Et j'ai acheté des chaînes

De lourdes chaînes

Pour toi

mon amour





Et je suis allé au marché aux esclaves

Et je t'ai cherchée

Mais je ne t'ai pas trouvée

mon amour



Jacques Prévert



Ik ben naar de vogeltjesmarkt geweest



En heb er vogeltjes gekocht



Voor jou

Lieveling





Ik ben naar de bloemenmarkt geweest



En heb er bloemen uitgezocht



Voor jou

Lieveling





Ik ben naar de ijzerwarenmarkt geweest



En heb er kettingen aangeschaft



Zware kettingen



Voor jou

Lieveling





Toen ben ik naar de slavenmarkt gegaan



Om jou te zoeken



Maar je was nergens te vinden

Lieveling



Wat heeft de ik-persoon gedaan?




  • Hij gaat naar de vogeltjesmarkt, de bloemenmarkt, de ijzerwarenmarkt en als laatste naar de slavenmarkt om zijn lief te kopen



Waarom spreekt de dichter over marché aux esclaves?




  • Hij is naar de slavenmarkt gegaan om daar zijn lief te kopen



Welke boodschap wil de schrijver overbrengen?




  • Liefde is niet te koop





Déjeuner du matin



Il a mis le café

Dans la tasse

Il a mis le lait

Dans la tasse de café

Il a mis le sucre

Dans le café au lait

Avec la petite cuiller

Il a tourné

Il a bu le café au lait

Et il a reposé la tasse

Sans me parler





Il a allumé

Une cigarette

Il a fait des ronds

Avec la fumée

Il a mis les cendres

Dans le cendrier

Sans me parler

Sans me regarder





Il s'est levé

Il a mis

Son chapeau sur sa tête

Il a mis son manteau de pluie

Parce qu'il pleuvait

Et il est parti

Sous la pluie

Sans une parole

Sans me regarder





Et moi j'ai pris

Ma tête dans ma main

Et j'ai pleuré.



Jacques Prévert



Hij heeft het kopje



koffie ingeschonken



hij heeft de melk



in de koffie gedaan



hij heeft de suiker



in de koffie gedaan



met het lepeltje



hij heeft geroerd



hij heeft de koffie opgedronken



en het kopje neergezet



zonder mij iets te zeggen



hij heeft een



sigaret opgestoken



hij heeft kringetjes



geblazen met de rook



hij heeft de as



in de asbak gedaan



zonder mij aan te spreken



of aan te kijken



hij is opgestaan



hij heeft zijn



hoed opgezet



hij heeft zijn



regenjas aangetrokken



omdat het regende



en hij is vertrokken



in de regen



zonder een woord



zonder een blik



en ik heb mijn hoofd



in mijn handen genomen



en gehuild



Over wie gaat het gedicht? En wanneer speelt het zich af?




  • De verteller en diens man, een koppel waar de liefde bij weg is

  • Tijdens het ontbijt



Wat gebeurt er?




  • De man schenkt koffie in, rookt een sigaret, trekt z’n jas aan en zet z’n hoed op en zonder iets te zeggen vertrekt hij

  • De verteller blijft achter en huilt



Van welke gevoelens is er sprake?




  • De man: onverschillig

  • De verteller: liefde en verdriet



Wat is het thema?




  • Wederzijdse liefde die voorbij is



Elle s’en va



Elle se lève dans l'ombre

Comme la chambre est sombre

Ce matin



Dans l'immeuble il est tôt

Elle met son manteau

Puis elle sort



Et il fait encore noir

Elle descend le boulevard

Elle s'en va



Le conducteur du car

Allume pour elle ses phares

Et sourit



La campagne défile

Elle s'éloigne de la ville

Elle est bien

Elle roule vers nulle part

Elle n'a plus de mémoire

Elle est perdue dans un songe

Un grand vide la ronge

Elle s'en va



Sous une pluie d .orage

A l'arrêt de la plage

Elle descend



Pieds nus dans le sable

Elle regarde d'un air vague

L'océan pendant un bref instant

Elle pense à ses enfants

Des images lui reviennent

Comme un film à l'ancienne

Puis plus rien



Camille



Zij staat op in het donker



De kamer schaduw somber



Deze morgen



In het gebouw is er vroeg



Ze trekt haar jas aan



Dan gaat ze



En het is nog donker



Zij gaat naar de boulevard



Ze gaat



De bestuurder van de bus



Licht voor haar de koplampen op



En glimlacht



De mensenstoet trekt voorbij



Ze verlaat de stad



Ze voelt zich goed



Ze rijdt naar nergens naartoe



Herinnert zich niets meer



Ze is verloren in een droom



Een grote leegte knaagt



Ze gaat



Onder een regen storm



Bij de halte van het strand



Stapt ze uit



Op blote voeten in het zand



Aanschouwt zij vaag



De oceaan voor een kort moment



Ze denkt aan haar kinderen



Ziet de afbeeldingen weer



Als een stomme film



Dan niets meer





Over wie gaat het? En welke andere personen worden genoemd?




  • Een vrouw die weggaat

  • De buschauffeur en haar kinderen die ze mist



Wat gebeurt er?




  • De vrouw staat op en neemt debus naar het strand en dan niks



Puis pluis rien. Waaruit bleek al eerder die leegte?




  • In de busreis knaagde al een grote leegte aan haar



Wat is het thema?




  • Leegte






REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.