Eindexamens 2024

Wij helpen je er doorheen ›

Casus

Beoordeling 5.2
Foto van een scholier
  • Opdracht door een scholier
  • 4e klas vwo | 1989 woorden
  • 8 maart 2002
  • 92 keer beoordeeld
Cijfer 5.2
92 keer beoordeeld

ADVERTENTIE
Durf jij de uitdaging aan?

Ben jij tussen de 17-30 jaar en wil je kennismaken met Defensie en een bijdrage leveren aan de samenleving? Tijdens de MDT Missie van het Ministerie van Defensie en Stichting TijdVoorActie zet je jezelf 80 uur in voor zelfontwikkeling, maatschappelijke impact én teamwork. Meer weten? 

Check de video
1. De uitwerking van de casus: Feiten die in deze casus een grote rol spelen: Jeanne Kooistra en Klaas de Vries zijn 15 jaar getrouwd.Ze hebben een goed betaalde baan. Klaas is huisarts en Jeanne
informaticamanager.Jeanne werd ouder en de keuze van wel of geen kinderen kwam ter
sprake.In verwachting raken was moeilijk, maar na anderhalf jaar is het toch gelukt. Ze is nu 35 jaar en de dokter verricht een vruchtwaterpunctie, hieruit blijkt dat het een mongooltje is. Waarden die een belangrijke rol spelen in de casus: Liefde: doordat ze een kind krijgen laten ze zien dat ze heel veel van elkaar houden. Geluk: ze zijn 15 jaar getrouwd, beide een goede baan en ze zijn zielsgelukkig dat Jeanne eindelijk in verwachting is. Gezondheid: het kind is niet geestelijk gezond, het is een mongooltje. De
gezondheid van het kind speelt een grote rol bij de keuze of ze het kindje houden of weg laten halen. Rechtvaardigheid: ze kiezen voor de rechtvaardigheid van het houden of het

laten weghalen van het kind. Gelijkwaardigheid: een mongooltje is "anders" dan een geestelijk gezond mens. De omgang van zaken is anders. Vrijheid: zij zijn vrij om te kiezen of ze het kind houden of laten weghalen. Ze kunnen worden beïnvloed door andere mensen maar zij maken uiteindelijk de definitieve beslissing. Dilemma: Het ethische dilemma in de casus is dat Jeanne en Klaas weten dat ze een mongooltje krijgen. Als het kind wordt gehouden zal het veel tijd kosten en verzorging eisen. Ze staan nu dus voor de keuze, het kind weg laten halen of het kind houden. Voordat ze deze keuze kunnen maken zullen ze er bij stil moeten staat wat de gevolgen zullen zijn als ze dit kind zullen nemen. 2.Een analyse vanuit de visie van het utilisme: Het utilisme als vorm van teleologische ethiek: Wat goed of slecht is wordt bepaald door wat iemand doet, door zijn of haar handelen. Als je andere mensen gelukkig maakt, zijn het moreel goede daden, zodoende zijn de goede daden afhankelijk van de gevolgen. Een ethische theorie waarin men woorden gebruikt als kijken naar de gevolgen van een handeling is de teleologische theorie of de gevolgenethiek. Een belangrijke teleologische theorie is het utilisme. Volgens het utilisme wordt het moreel goede van een handeling bepaald door de goede of slechte gevolgen van die handeling. Als er zoveel mogelijk geluk voor zoveel mogelijk mensen wordt opgebracht, is het volgens het utilisme een handeling met een goed gevolg en een moreel goede handeling. Hoe bekijken de utilisten de casus? Volgens hen gaat het erom dat zoveel mogelijk geluk voor zoveel mogelijk mensen geldt. De gevolgen van een kind nemen of laten weghalen brengen beide positieve en negatieve kanten met zich mee. Het resultaat zal zijn, welke van de twee handelingen de meeste positieve of negatieve gevolgen zal hebben. De twee handelingen zijn: “het kindje nemen” of “het kindje weg laten halen”. Jeremy Bentham: Bentham is grondlegger van het utilitarisme. Volgens hem zijn dilemma’s op te lossen door middel van een eenvoudige rekensom, dit is de hedonistische rekenmethode. Op deze manier kun je alle morele dilemma’s op een simpele manier oplossen door op te tellen en af te trekken. Bij deze methode gaat het om de goede resultaten en niet om de goede bedoelingen. Het ging er hem om het streven naar het grootst mogelijke geluk voor het grootst mogelijke aantal mensen, zodoende is volgens hem moreel juist wat mensen het gelukkigst maakt of wat ze het meest plezier verschaft. De gevolgen worden met een rekensom berekend, waarbij emoties geen rol mogen spelen. Jeanne en Klaas hebben besloten een kind te nemen. Dat het kind een mongooltje is en dus geestelijk gehandicapt is neemt het geluk bij het krijgen van een kindje niet weg. Bentham zou het kwantitatieve geluk berekenen. Hij zou alle pluspunten bij elkaar optellen als een rekensom zonder emoties mee te laten spelen. Hij komt dus tot de conclusie dat het kind moet worden weggehaald, omdat de plus punten wegvallen doordat hij de emoties niet mee laat spelen, zodoende zijn er dus meer minpunten en zal het kind volgens hem moeten worden weggehaald. Mill: Volgens hem gaat het evenals Bentham om het streven naar het grootst mogelijke geluk voor het grootst mogelijke aantal mensen, alleen Mill maakt hierbij ook nog een onderscheid tussen hogere en lagere vormen van geluk (=genot). Geluk kun je alleen bereiken door het niet als hoogste doel na te streven. Als laagste doel ziet hij het krijgen van een kind, want als je het krijgen van het kind als hoogste doel ziet streef je daar dus na en dat moet volgens hem niet. Het hoogste doel is dan het krijgen van een gezond kind, want met deze stap ga je nog iets verder dan alleen het willen van een kind. Mill zou het kwalitatieve geluk, dus de emoties ook bij de rekensom betrekken. Hij komt dan tot de conclusie, doordat de pluspunten nu wel meewegen dat het kindje niet moet worden weggehaald.
3. De analyse vanuit de ethische visie van Kant: De ethiek van Kant als deontologische ethiek: Bij de ethiek van Kant gaat het erom dat je goed moet willen handelen. Het gaat hem in eerste instantie om de intentie, een handeling kan alleen beoordeeld worden als de wil die achter de handeling zit wel goed is. Hij vraagt zich af of er universele regels zijn, die voor iedereen, overal, op elke plek gelden. Hij heeft een aantal regels waaronder de maximes, dit zijn regels die voor jezelf gelden onder bepaalde omstandigheden (wilsbepalingen). Dan zijn er ook nog de imperatieven (geboden), deze regels zijn niet te vermijden, maar gelden altijd en overal. Hij maakt onderscheid tussen twee soorten imperatieven: * Hypothethische; deze gelden alleen onder bepaalde voorwaarden, bv: als je dierenarts wil worden moet je dierengeneeskunde studeren. * Categorische imperatieven; deze gelden altijd en onvoorwaardelijk, als men zich hierdoor laat lijden krijgt men een goede wil: - je moet handelen volgens de regel waarvan je kunt willen dat het de algemene wet wordt, dus als je iets doet moet je ervan verzekerd zijn dat alle andere mensen in die situatie precies hetzelfde zouden doen. - behandel een mens nooit als middel om een doel te bereiken maar altijd als doel opzich, je mag andere mensen dus niet gebruiken om er zelf een voordeel mee te doen; wat gij niet wilt dat u geschiedt doe dat ook een ander niet. Alleen als je iets doet omdat je voelt dat het je plicht is om de categorische imperatieven te volgen, kun je spreken van een categorische handeling à plichtsethiek/ deontologische ethiek. Het is van belang dat je categorisch handelt, omdat je gelooft dat het goed is. Bij de ethiek van Kant wordt ook gekeken naar de rede, hierdoor kun je erachter komen of er sprake is van een goede wil. De gevolgen die achter de goede wil zitten doen er bij Kant niet toe. Ook de categorische imperatieven spelen een rol bij de beslissing van Jeanne en Klaas die dus een kind willen. Het doel is het krijgen van een kind. Dit mag volgens Kant niet gebruikt worden als middel om een doel mee te bereiken, maar het moet worden gezien als doel opzich. Als je goed wil handelen moet er een goede wil achter zitten, het is dan een plicht het kind geboren te laten worden, want het kind weg laten halen is geen goede handeling je neemt zomaar iemands leven af en waarom zou je het laten weghalen als je zo blij bent dat je eindelijk zwanger bent. Als de ouders ongelukkig zouden worden met deze keuze maakt dat niet uit, want er zat een goede wil achter, er is categorisch gehandeld. 4. Onze stellingname met betrekking tot de casus: Wij zelf zijn voor het houden van het kind. Jeanne en Klaas zijn al op latere leeftijd, ze hebben beide een goede baan. Nu besluiten ze een kind te nemen wat een mongooltje blijkt te zijn. De eerste grote beslissing die ze moesten maken was of ze hun baan hiervoor een deel zouden willen inleveren. Een kind nemen is niet zomaar wat, je moet sommige dingen in je leven hierop aanpassen. Maar waar het nu omgaat is dat ze dus nu een mongooltje krijgen. Ze zouden natuurlijk dit kindje geboren moeten laten worden, ze hebben er tenslotte zelf rekening mee gehouden met hun banen. Het is ook zo dat als ze dit kind zouden laten verwijderen door middel van abortus dat ze als ze nog een keer willen proberen zwanger te raken dat de kans op een mongooltje alleen maar groter wordt, doordat de leeftijd van Jeanne en Klaas een steeds grotere rol gaan spelen. Zodoende zouden ze van de abortus alleen maar heel veel spijt en schuldgevoelens krijgen. Wij vinden ook dat ook al is het een gehandicapt kindje, evenals ieder ander kind dat bewust wordt verwekt recht heeft op leven. Jeanne en Klaas willen natuurlijk niet zomaar een kind, ze willen een gezin stichten, ze willen door middel van hun kind laten blijken dat ze nog steeds erg verliefd zijn en gelukkig zijn getrouwd, ze nemen tenslotte een volgende stap in hun relatie. Jeanne treed nu het moederschap binnen, maar waarom zou ze hier in godsnaam vanaf willen zien, ze gingen toch voor een kind. Ze zullen bij het kiezen van de geboorte van hun kind een nieuw leven op aarde zetten, wat natuurlijk iets heel moois is, iets wat jij, jijzelf, helemaal jijzelf, met hulp van je echtgenoot op deze aardbodem zet. Dit moois zou je toch niet voorbij laten gaan, het is dan wel een mongooltje, maar het blijft immers een kind. Verder kwamen we in deze casus ook nog verschillende standpunten van verschillende filosofieën tegen. Het utilisme gaat uit van de gevolgen, de goede of slecht gevolgen van een handeling. Als er zoveel mogelijk geluk voor zoveel mogelijk mensen wordt opgebracht, is het volgens het utilisme een handeling met een goed gevolg en een moreel goede handeling. Als Jeanne en Klaas utilist waren geweest dan zouden ze dus voor het weghalen van het kind moeten kiezen. Volgens het utilisme moet je de plus en minpunten met elkaar afwegen, het resultaat hiervan geeft de doorslag, zo maak je de keuze. Dit standpunt is lastig in te nemen, doordat je niet alle gevolgen van de geboorte of abortus van te voren kunt bepalen., zodoende weten de ouders dus niet waar ze uiteindelijk gelukkiger mee worden, met het kind of zonder het kind? Kant zegt weer iets heel anders. Hij zegt dat je de gevolgen van je handeling niet in je eigen macht hebt, dus kunnen Jeanne en Klaas geen keuze maken, ze zouden anders hun keuze baseren op de gevolgen van de handeling. Het doel van Jeanne en Klaas is het krijgen van een kind, dit mag volgens Kant niet worden gebruikt als middel om een doel mee te bereiken, maar het moet worden gezien als doel opzich. Het kind moet dus worden geboren als doel opzich en moet niet worden gezien als middel om de ouders gelukkig of ongelukkig te maken. Als je goed wil handelen moet er ook een goede wil achter zitten, zodoende is het een plicht het kind geboren te laten worden, het kind weghalen zou geen goede handeling zijn, je neemt zomaar iemands leven af. en er wordt gekeken naar de gevolgen want waarom zou je het laten weghalen als je zo blij bent dat je eindelijk zwanger bent. Na al deze argumenten hebben wij denk ik wel duidelijk gemaakt dat wij tot de conclusie zouden zijn gekomen het kindje te houden. Natuurlijk zitten er ook nadelen aan vastgeknoopt, maar dat zit aan het nemen van elk kind, je moet voor elk kind zorgen, voor elk kind zul je wel een deel van je baan moeten inleveren., dat is nou eenmaal het moederschap. Je kiest samen voor een kind en je moet er dan ook samen helemaal voor gaan, in deze situatie dus ook.

REACTIES

M.

M.

Erg achterhaald!!! Een kind met trisomi 21 wordt geen MONGOOL ( TJE) genoemd , maar een kind met het SYNDROOM VAN DOWN. behalve als het in Mongoliƫ geboren is!!!

16 jaar geleden

M.

M.

mongooltje is inderdaad niet politiek correct,, sowieso is het altijd een kind met ... het kind is niet de beperking, maar heeft een beperking

13 jaar geleden

B.

B.

wat maakt het nou uit of je een kind met het syndroom van down een mongool noemt. we snappen wat je bedoeld en het kind is nou eenmaal een mongool.

13 jaar geleden

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.