ADVERTENTIE
Luisterboeken: de makkelijke optie? Lars is niet echt een fan van lezen. Daarom gaat hij op zoek naar de beste manieren om door zijn leeslijst heen te komen. Red je het met alleen maar samenvattingen, of is een e-reader of luisterboek een betere optie? Deze video wordt mede mogelijk gemaakt door Storytel.

Probeer 30 dagen gratis

Vanaf kleins af aan vond ik het heerlijk om te lezen of om voorgelezen te worden, het gaf me het idee dat ik in een wereld was beland waar alles mogelijk was. Mijn moeder las me altijd voor, net voordat ik naar bed 

ging. Dat heeft ze gedaan tot ik 8 was.

 Al heel vroeg kwam mijn eerste “echte” aanraking met boeken.

 De meeste boeken die ik las ben ik allang weer vergeten,

 maar enkele zijn mij wel bijgebleven.

 Eerst las ik vooral boeken met kleine korte 

verhaaltjes waardoor ik stapje voor 

stapje leerde lezen en boekjes te begrijpen.

 Een paar boekjes die mij zijn bijgebleven zijn:

 

·Winnie the Pooh, we hadden toen zo’n doos 

 met alle delen er in.Ik vond het altijd 

 geweldig om daaruit voorgelezen te worden,

 vanaf me 3e ging ik ze zelf lezen. 

 Ik vond ze leuk omdat ze altijd

 wel wat spannends meemaakte, dan droomde

 ik dat ik daar ook woonde en vriendjes met ze was.                                                                      

 

                                                                                                         

                                                                                   

 

 

·Dikkie Dik van Jet Boeke vond ik ook erg leuk, 

 ik hield van katten en dan vooral Dikkie Dik. 

De verhaaltjes waren altijd heel                                    

grappig waardoor ik er altijd om moest lachen.

    ·Ook het boek “Waar is Dribbel” van 

 Eric Hill vond ik super! In dit boek ging 

 Dribbel zich verstoppen toen hij moest eten

 dus zijn moeder moest hem zoeken. Ik wilde altijd dat Dribbel mijn hondje was. Hij zag er 

 lief uit.

                                                                                 

 

Daarna begon ik steeds meer 

versjes en gedichtjes te lezen.

Mijn eerste gedichtenboek was

“Versjes voor het slapengaan”

van Marianne Busser.

de versjes waren kort en erg

fantasierijk. Daarom vond ik ze zo leuk.

Naarmate ik ouder werd begon ik steeds moeilijker te lezen 

en ging ik de andere kinderen uit de klas een beetje voorbij

in het lezen. In tegenstelling tot anderen was ik al vrij snel avi uit.

Ik begon boeken te lezen die net iets te moeilijk waren en schreef de moeilijke woorden die ik nog niet kende op, om ze te vragen.

 

Dit is mijn leesautobiografie.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.