Verfspatten door Ellen Tijsinger

Beoordeling 4.6
Foto van een scholier
Boekcover Verfspatten
Shadow
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vmbo | 626 woorden
  • 11 april 2011
  • 13 keer beoordeeld
Cijfer 4.6
13 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
2003
Pagina's
144
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover Verfspatten
Shadow
Verfspatten door Ellen Tijsinger
Shadow

Hoofdpersonen

De hoofdpersoon is Rutger. Hij woont samen met zijn vader Bram en moeder Carla en de tweeling Leo en Lotje op een boerderij. Floor is zijn beste vriendin en Rutger is een beetje verliefd op haar

Thema van het boek

Het boek gaat over echtscheiding omdat de vader en moeder van Rutger uit elkaar gaan. En het gaat over vriendschap en verliefdheid tussen Rutger en Floor.

De schrijfster

Ellen Tijsinger is geboren op 7 september 1947 in Utrecht. Toen ze van school kwam is ze lerares geworden. Ze is getrouwd en heeft 1 dochter en 1 zoon. Ze schrijft meestal kinderboeken maar ze heeft ook een paar boeken voor volwassenen geschreven. Ze heeft ook prijzen gewonnen met haar boeken. Andere boeken van Ellen Tijsinger zijn: ‘Word toch wakker!’, ‘Een heel jaar jarig’ en ‘Nikolaj’.

De titel Verfspatten

Verfspatten slaat op het stukje in het boek waarin Rutger een tekening maakt voor de babykamer van Marjan. Hij wordt zo boos dat hij in Amsterdam naar school moet dat hij de muurtekening verpest door die met grote verfklodders onder te spatten.

Samenvatting

Het boek verfspatten gaat over Rutger. Rutger kan heel goed tekenen en dat doet hij het allerliefste. Zijn vader en moeder hebben daar vaak ruzie over want zijn vader wil dat Rutger later de boerderij overneemt. Daarom tekent Rutger stiekem. Hij krijgt papier en krijtjes van zijn moeder want zij vindt dat hij de stem van zijn hart moet volgen. Zijn tekeningen verstopt hij onder zijn bed omdat hij geen ruzies wil veroorzaken.

Rutger zit in de klas bij Floor. Hij is een beetje verliefd op haar. Hij tekent haar vaak omdat hij haar het mooiste vindt. Op een dag zegt Floor dat hij haar ook wel naakt mag tekenen. Alle tekeningen van Floor verstopt hij onder zijn bed maar op een dag liggen de tekeningen op tafel. Zijn vader is hartstikke boos en hij slaat Rutger. Zijn moeder neemt Rutger en de tweeling mee en ze gaan uit huis. Ze wonen dan een tijdje in Amsterdam bij Marjan, een oude schoolvriendin van zijn moeder.

Marjan is in verwachting en ze vraagt Rutger of hij een dierentuin wil schilderen op de muur van het babykamertje. Dat wordt hartstikke mooi maar dan zegt zijn moeder dat hij in Amsterdam naar school moet. Rutger wordt dan zo boos dat hij de muurtekening verpest met dikke klodders verf. Hij gaat ook spijbelen van school. Hij steelt papier en potloden en dat gaat hij tekeningen maken die hij verkoopt.

Rutger wil het liefst weer naar zijn eigen school en vrienden. Floor zorgt ervoor dat ze voorlopig in het vakantiehuisje van zijn oom en tante kunnen worden. Dat is ook vlak bij de boerderij van zijn vader. Maar Rutger wil daar eigenlijk niet naar toe, hij denkt dat zijn vader toch niet van hem houdt omdat hij zo graag tekent.. Op een dag gaat hij zijn fiets halen en dan komt hij zijn vader tegen. Zijn vader is blij hem te zien maar Rutger is nog steeds boos. Zijn vader en moeder hebben geen ruzie meer maar ze gaan niet meer bij elkaar wonen.

Als Rutger meedoet met een kunstwedstrijd op school wint hij met een tekening van Floor. Zijn tekening komt op een tentoonstelling te hangen. Tijdens die tentoonstelling komt Rutgers vader binnen met een hele grote doos met tekenspullen en hij is niet boos meer dat Rutger het liefste wil tekenen. Rutger merkt dan dat zijn vader toch wel trots op hem is.

Mijn mening

Het boek was makkelijk te lezen, er zaten bijna geen moeilijke woorden in. Het verhaal vond ik wel mooi. Ik geloof dat het echt gebeurd zou kunnen zijn. Wat Rutger heeft met tekenen heb ik met voetbal. Ik begrijp dus wel een beetje hoe hij zich voelt.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Verfspatten door Ellen Tijsinger"