Eindexamens 2024

Wij helpen je er doorheen ›

Het duister dat ons scheidt door Renate Dorrestein

Beoordeling 7.9
Foto van een scholier
Boekcover Het duister dat ons scheidt
Shadow
  • Boekverslag door een scholier
  • Klas onbekend | 3801 woorden
  • 30 november 2016
  • 25 keer beoordeeld
Cijfer 7.9
25 keer beoordeeld

Boekcover Het duister dat ons scheidt
Shadow

Een klein meisje groeit op in een vredig dorp, waar zij samen met haar moeder de oude, krakende pastorie bewoont. Ook de Luco’s wonen daar, twee vriendelijke mannen van wie iedereen aanneemt dat het kamerhuurders zijn. Voor de kinderen van het dorp schijnt altijd de zon, zelfs als het regent. Maar alles verandert als de moeder van Loes wegens een onbegrijpelijke…

Een klein meisje groeit op in een vredig dorp, waar zij samen met haar moeder de oude, krakende pastorie bewoont. Ook de Luco’s wonen daar, twee vriendelijke mannen van wie i…

Een klein meisje groeit op in een vredig dorp, waar zij samen met haar moeder de oude, krakende pastorie bewoont. Ook de Luco’s wonen daar, twee vriendelijke mannen van wie iedereen aanneemt dat het kamerhuurders zijn. Voor de kinderen van het dorp schijnt altijd de zon, zelfs als het regent. Maar alles verandert als de moeder van Loes wegens een onbegrijpelijke moord tot een lange gevangenisstraf wordt veroordeeld. Geruchten en speculaties grijpen al snel om zich heen. Niets is meer vanzelfsprekend. Niemand is meer veilig, en Loes al helemaal niet. Het zal duren totdat Loes achttien is voordat de waarheid over de fatale nacht van de moord aan het licht komt. Pas dan neemt iedereen zijn ware gedaante aan en kunnen de krachten die destijds zijn ontketend, weer tot bedaren komen.

Het duister dat ons scheidt gaat over het bondgenootschap tussen daders en slachtoffers, over het onuitwisbare menselijke verlangen naar liefde, acceptatie en vergeving, maar bovenal over de noodzaak om het verhaal van ons eigen leven op een waarachtige manier te reconstrueren.

Het duister dat ons scheidt door Renate Dorrestein
Shadow

Oefenen voor je mondelingen?

Komen je mondelingen er aan en wil je oefenen? Probeer onze Boekenquiz. We stellen je open vragen over de gelezen boeken.

ADVERTENTIE
3 redenen waarom je echt never nooit niet in het buitenland moet studeren

Studeren in het buitenland, de ultieme droom van veel mensen, toch? Nou,
vergeet het maar! Waarom zou je jezelf onderdompelen in nieuwe culturen,
talen en ervaringen als je ook gewoon thuis in je onesie op de bank kunt
blijven zitten?

Check het hier
4.1      Het duister dat ons scheidt
Titel: Het duister dat ons scheidt                  Pagina’s: 325
Auteur: Renate Dorrestein                             Genre: Psychologische roman
Uitgegeven: 2003                                            Uitgever: Contact
A. Samenvatting van de inhoud
Loes woont samen met haar moeder en de Luco´s in de pastorie midden in een dorp. Zij vallen buiten het modelbeeld van de andere gezinnen maar zijn daardoor niet minder populair. Loes is de leider uit haar klas omdat ze zoveel fantasie heeft. Maar haar positie begint echter te wankelen, wanneer de kinderen leren lezen: Loes heeft dyslexie. De definitieve omslag komt wanneer Loes’ moeder wordt veroordeeld voor 12 jaar gevangenisstraf, wegens een moord op de vader van Thomas. Hij blijkt de vroegere liefde van Loes’ moeder te zijn. Loes verandert in de zondebok van de klas en lijdt onder hevige pesterijen en vernederingen. Dit houdt ze echter geheim voor de Luco´s die nu voor haar zorgen. Wanneer haar moeder – vervroegd – uit de gevangenis komt, wordt zij ook slachtoffer. Hierdoor verhuist het hele gezin naar het afgelegen Schotse eiland Lewis. Hier vinden ze allemaal hun rust en Loes maakt nieuwe vrienden. Aanvankelijk gaat het goed, totdat moeder weer wil verhuizen. De rest van het gezin wil dat niet dus vertrekt ze alleen. Als Loes na haar achttiende verjaardag verhuist naar Amsterdam en haar moeder weer tegenkomt, komt ze eindelijk te weten wat er de nacht van de moord gebeurd is.
(200 woorden)   B. De verhaalanalyse

1. Titelverklaring
De titel van het boek is ‘Het duister dat ons scheidt’. In het boek wordt niet in een directe manier vertelt, wat ze met die titel bedoelen. Maar er is wel degelijk een link te leggen tussen de titel en het verhaal. De relaties tussen personen verandert onmiddellijk wanneer de vader van Thomas wordt vermoord. Er ontstaat een geheim waar iedereen in verstrikt raakt. Ook wanneer Loes’ moeder naar de gevangenis gaat, gebeurt er veel in het leven van Loes waardoor zij ook van elkaar vervreemden. Tussen de verschillende gezinnen uit het dorp en het gezin van Loes verandert de relatie ook: de gezinnen zijn boos en onwetend. Dit alles komt dus door onwetendheid/duister, wat pas opgehelderd wordt als Loes 18 is. Het duister houdt hun dus tot dan gescheiden.
2. Soort boek
‘Het duister dat ons scheidt’ is een psychologische roman. Het boek gaat om persoonlijkheidsontwikkelingen in relatie met hun milieu, wat verklaart dat het een roman is. Natuurlijk schrijft ze ook over alle gebeurtenissen maar ze gaat dieper in op waarom en waarvoor deze gebeurtenissen tot stand zijn gekomen. Het is een psychologische roman omdat de schrijfster zo precies mogelijk alle personages beschrijft en heel erg ingaat op wat zij denken. Het karakter en de gedachtegang is veel belangrijker in een psychologische roman dan in een normale roman.
3. Thema en motieven     
Het thema van het boek is schuldgevoel. De schuldvraag is niet alleen voor de lezer een raadsel, maar ook voor de personages in het boek zelf. Het is aan veel mensen niet duidelijk wie er schuldig is voor de moord op de vader van Thomas. Loes haar moeder beweert dat Thomas’ vader Loes zou hebben misbruikt, echter blijkt dit vrijwel meteen al gelogen. Tijdens een groot deel van het boek laat de schrijver je denken dat Loes de moord heeft gepleegd en zij voelt zich ook schuldig, alleen dan om een andere reden: Loes voelt zich schuldig omdat ze niet het kind is van de Luco’s en haar moeder, maar van de vader van Thomas. Pas later in het boek wordt duidelijk dat de Luco’s hier al vanaf wisten en zij hebben dan ook de moord gepleegd. Omdat er weinig over gesproken wordt en het erg onduidelijk blijft, staat dit als een groot geheim tussen hen in.
Er zijn verschillende motieven in het verhaal. 1 ervan is aardbeien: Toen de kinderen uit het dorp jong waren, aten ze altijd aardbeien. Loes kreeg een aardbeienakker op haar achttiende verjaardag van de Luco’s. En het allerbelangrijkste, Loes at samen met haar moeder in Nederland aardbeien met slagroom, terwijl haar moeder de waarheid over die nacht verteld. Een ander motief is seksualiteit:Loes haar moeder vertelt aan Loes als ze 6 is, een aantal details over seksuele handelingen. Dit omdat Loes moest vertellen aan de politie dat ze seksueel misbruikt was door Thomas’ vader. Aan het begin van het boek wordt er ook vertelt over Loes’ moeder, dat ze een sensuele vrouw is. Later in het boek brengt Loes de geleerde handelingen voor het eerst in de praktijk bij Gavin, die vrijwel meteen doorheeft dat ze veel te jong is hiervoor. Weer een ander motief is erfelijkheid: Regelmatig wordt er in het boek verwezen naar ouders van ouders van ouders van ouders etc. Een voorbeeld is: ‘Misschien hadden zij vroeger vaders gehad die in dit soort gevallen ook altijd zwegen, aangezien hun eigen vaders vóór hen dat nu eenmaal ook hadden gedaan. Je stond er niet bij stil, maar alles kwam ergens vandaan. Het bedrukte me plotseling te weten dat het hele bestaan één grote kettingreactie was.’ Nog een motief is potloden: De moeder van Loes gebruikt ze voor haar kunst, maar een rood potlood is ook gebruikt voor de moord op Thomas’ vader.
                             4. Personages
Loes:
Loes is de hoofdpersonage uit het boek en wordt beschreven op 6- 12- en 18-jarige leeftijd. In haar eerste levensjaren is ze erg populair, fantasierijk, stoer, opstandig en vooral vrolijk. Ze is altijd de baas van de groep en bedenkt alle spellen die ze gaan spelen. Loes haar uiterlijk is anders dan anderen: haar moeder maakt al haar kleding en ze heeft tot haar 13e altijd lange vlechten in. Ze woont samen met haar moeder en Ludo en Duco in de pastorie midden in het dorp. Ludo en Duco beschouwt ze als haar vader. Ze groeit op met een moeder die anders is dan alle andere moeders, ze legt bijvoorbeeld tarotkaarten en ze kan de toekomst voorspellen. Loes wordt door haar moeder erg vrijgelaten met wat ze doet en dus lijkt me ze een gelukkige jeugd te hebben. Dit slaat echter finaal om als haar moeder de bak indraait voor de moord op de vader van Thomas. Ze verandert in een stil, rustig meisje. Ze wordt zwaar gepest op school maar kiest ervoor om het niet te melden, omdat ze denkt dat het haar eigen schuld is. Wanneer Loes 12 is en ze verhuizen naar Lewis, maakt ze weer vrienden. Hierdoor komt er weer een stukje van de oude Loes naar boven, maar ze is altijd op haar hoede dat ze niet mensen tegen haar krijgt. Op haar 18e is Loes verandert in een opgewekte, zelfverzekerde maar vooral mooie vrouw.
Ludo en Duco (de Luco’s)

De Luco’s wonen bij Loes en haar moeder in de Pastorie. De mensen in het dorp denken dat de Luco’s kamerhuurders zijn in de pastorie. Echter zijn ze de minnaars van Loes haar moeder te zijn, wat je kunt merken door kleine dingen uit het boek. In het boek wordt gezegd dat de Luco’s trage, vriendelijke mannen zijn van onbestemde leeftijd, die altijd aan het telefoneren waren. Zelf schat ik dat ze aan het begin van het boek rond de 55 zijn, en aan het eind rond de 75. Loes zegt ook regelmatig dat ze stinkschoenen hebben. Al met al komen ze over als 2 bijzonder aardige mannen, waar Loes erg veel van houdt. Daarom is het ook extra onverwacht als het blijkt dat Ludo en Duco de moord hebben gepleegd. De Luco’s zijn flat characters.
5. vertelsituatie
Het boek is verdeeld in 3 delen: 6, 12 en 18. Dit staat voor de leeftijd van Loes.
Het eerste deel is geschreven vanuit een wij-perspectief. Het is onduidelijk wie hier aan het woord is en er worden ook geen namen genoemd. Het lijkt er op dat alle kinderen uit het dorp hetzelfde en tegelijkertijd  opgroeien. De wij-persoon slaat in dit geval dan ook op de andere kinderen uit het dorp, maar het is dus niet duidelijk wie hier aan het woord is. De schrijver heeft denk ik voor dit perspectief gekozen, zodat het duidelijk wordt dat Loes echt een buitenbeentje is. Alle kinderen hebben dezelfde thuissituatie, huis, ouders etc. De consequentie van deze keuze is dus dat er een groot verschil ontstaat tussen Loes en de andere kinderen, ik kreeg zelfs een soort afkeur van Loes erdoor.
Het tweede en derde deel zijn geschreven vanuit een ik-perspectief: Loes. Hierdoor kreeg ik veel meer begrip voor haar en snapte ik ook beter wat er gebeurd was die avond. De schrijfster geeft zo ook meer diepte aan het boek. Loes kijkt wel heel subjectief naar allemaal gebeurtenissen, alles wordt heel duidelijk door Loes haar ogen gezien.
6. Tijd
Het verhaal speelt zich af rond 2000 denk ik, er waren al wat mobiele telefoons en mensen faxten. Het boek is niet geheel chronologisch verteld, maar wel grotendeels. Het boek begint met dat de kinderen 12 zijn, en dat ze Loes pesten. Meteen al in de volgende hoofdstukken wordt er vooral verteld over hoe iedereen als baby was: veel flashbacks dus. Wanneer we in deel 2 komen is het verhaal helemaal chronologisch. Het enige wat daarbij niet klopt is het grote aantal flashbacks. Steeds als mensen terugdachten aan de moord, sprongen ze over naar gedachten aan vroeger. Hierdoor houdt Renate Dorrestein de spanning erin. Tussen het begin en eind zit 12 jaar, met flashbacks naar toen ze baby’s waren.
7. Ruimte
Het verhaal begint in een dorp, met veel nieuwbouw. Iedereen kent elkaar en weinig factoren van buitenaf spelen een rol in de samenleving van het dorp. De moord op Thomas zijn vader is dan ook zeer schokkend voor de bewoners van het dorp. Een andere belangrijke ruimte is het eiland Lewis, in Schotland. Het eiland is grijs, tochtig en nat: het regent altijd. Het eiland en het klimaat daar staan symbool voor de spanning die het gezin mee heeft genomen vanuit Nederland. Er zijn nog problemen die niet opgelost zijn.
8. Overige relevante zaken

Wat me opviel aan het boek, is dat de hoofdstukken een structuur hebben van het abecedarium. Een voorbeeld hiervan is: A is een aardbei en F is van feiten. Hier zit een diepere betekenis achter, want Loes heeft dus dyslexie. Een ander bijzonder aspect van het boek is de moord. Thomas’ vader is vermoord doordat iemand een rood potlood in zijn had gestoken. Dit lijkt erg op de Leidse balpenmoord die in 1991 was gepleegd. Renate Dorrestein beweert echter dat dat er niks mee te maken had. De spelling van het boek is verder geheel correct. De woordkeus daarentegen is soms een beetje lastig, waardoor het niet logisch is dat het door het oog van een kind wordt geschreven.
9. Informatie over de schrijver
Renate Dorrestein werd op 25 januari 1954 geboren in Amsterdam. Ze groeide op in een rooms-katholiek gezin. Haar vader was advocaat, haar moeder voor haar huwelijk onderwijzeres. Al op de basisschool begon ze met schrijven. In 1972 behaalde Renate haar gymnasiumdiploma, maar ze ging niet studeren. Ze koos ervoor om te werken als journalist bij het weekblad Panorama en reisde daarvoor de hele wereld af. Haar zusje pleegde in 1979 zelfmoord. Tijdens de tweede feministische golf liet ze ook erg van zich horen. Hoewel ze aanvankelijk zich op het gebied van journalistiek plaatste, vond ze het leuker om romans te schrijven. De centrale thematiek van haar boeken waren vooral gebaseerd op maatschappelijke kwesties. Vaak schrijft ze over familiegeheimen, geestverschijningen en verdrongen herinneringen. Waar ze ook vaak over schrijft, is het kwaad dat zich binnenshuis bevindt. Daarom schrijft ze ook vaak over kinderen. Tot slot schrijft ze zeer vaak over (misplaatst) schuldgevoel.
10. Verband tussen de schrijver en het gelezen werk
Hetgeen wat ik meteen opmerkte wat overeenkomt, is de thematiek. Het thema van Het duister dat ons scheidt ging over schuldgevoel, familiegeheim etc. Het blijkt dus dat ze hier vaker over schrijft. Haar verhalen spelen zich vaak af op geïsoleerde plaatsen, wat ook het geval is bij het boek van haar dat ik heb gelezen. Omdat haar zusje overleden is, schrijft ze misschien wel vaker over een bepaalde thuissituatie of over kinderen, wat in dit boek ook voorkwam.
C. Mening
Ik vond het boek een leuk, vermakelijk boek. Het was veel minder spannend dan de andere boeken die ik lees, maar dat maakte dit boek niet minder leuk. De kleine details over personages maakt het een erg interessant boek, waar je goed over moet nadenken. In het eerste deel krijg je een deel van alle gebeurtenissen mee door de ogen van de ‘normale’ kinderen. Daardoor kreeg ik het idee dat Loes een beetje een gek meisje is. Wanneer in deel 2 en 3 alles wordt verteld vanuit Loes haar perspectief, krijgen alle gebeurtenissen 2 kanten. Uiteindelijk voelde ik meer voor Loes haar kant maar dat kwam doordat dat wat persoonlijker verteld werd. In het boek volgde je Loes vanaf haar geboorte, terwijl het in deel 1 heel onpersoonlijk en anoniem blijft. De schrijfster houdt je aandacht vast tot op het laatste moment, want in de laatste 2 hoofdstukken wordt pas bekend wie de moord heeft gepleegd. Op pagina 14 en 15 vertelt de ik/wij-persoon hoe het was om in de buik van de desbetreffende moeder te zitten. Ik vind dit erg komisch om te lezen, omdat dat onmogelijk is om te weten. Dit maakt het boek nog interessanter omdat je echt alles meemaakt van de personen, van begin tot eind. De verschillende veranderingen die personen meemaken vind ik ook erg boeiend. De moeder van Loes maakte bijvoorbeeld een behoorlijke verandering qua karakter mee: Voordat ze in de gevangenis terecht kwam, was ze een zeer vrolijke, vriendelijke en soepele vrouw. Toen ze na 6 jaar vrij kwam, was ze erg veranderd. Ze was vooral hard geworden tegen anderen en ze was niet meer vrolijk.
Al met al vond ik het boek erg leuk en weer eens wat anders dan ik normaal lees. Ik zal ook zeker meer gaan lezen van Renate Dorrestein, haar schrijfwijze en onderwerpen spreken me erg aan. (309 woorden)
D. Bronvermelding
http://www.scholieren.com/boek/5286/het-duister-dat-ons-scheidt/zekerwetengoed (29-11-2016)
http://www.scholieren.com/boekverslag/61979 (29-11-2016)
http://krant.telegraaf.nl/krant/archief/20010619/teksten/bin.zaak.moeder.vrouw.vrijgesproken.html (30-11-2016)

http://renatedorrestein.nl/?page_id=32 (30-11-2016)
Bredere samenvatting voor mijzelf:
Deel I – Zes
Het verhaal is gesitueerd in een nieuwbouwwijk. Veel jonge stelletjes trekken hierheen en stichten hier een gezin. In de oude pastorie van het dorp woont Loes met haar moeder en de Luco’s, twee mannen (Ludo en Duco) die bij hen inwonen. Loes is erg stoer en heeft veel fantasie en daardoor geniet ze veel aanzien van haar leeftijdsgenoten. Bij de moeder van Loes komen veel vrouwen uit de buurt over de vloer omdat ze tarotkaarten voor hen legt. Ze is anders dan alle andere moeders, geen van de kinderen ziet haar echt als een moeder. Wanneer er een nieuw gezin in het dorp komt wonen, Thomas met zijn ouders, krijgt Loes al snel verkering met Thomas. Ze geven zogenaamd een verlovingsfeestje bij Loes thuis en dan komt de moeder van Loes erachter dat zij Thomas’ vader uit haar verleden kent. Nu ze dit weet, wil ze niet langer dat Thomas en Loes met elkaar omgaan. Vlak na het verlovingsfeestje gaan de kinderen voor het eerst naar school. Eenmaal op school blijkt Loes moeite te hebben met lezen en niet goed met de groep mee te kunnen komen. Thomas probeert haar te helpen waar hij kan en gaat haar bijles geven. Omdat dit niet werkt en Loes weinig vooruitgang boekt, besluit Loes’ moeder dat ze gaan verhuizen zodat Loes beter onderwijs kan krijgen. Loes wil dit niet en loopt ’s nachts weg om zich bij Thomas te verstoppen. Die dag erna wordt de vader van Thomas dood gevonden, omgebracht met een potlood van de moeder van Loes in zijn oog. De moeder van Loes wordt opgehaald door de politie en wordt uiteindelijk ook veroordeeld. Het verhaal gaat dat de vader van Thomas Loes misbruikt zou hebben, maar na verloop van tijd gelooft niemand dit eigenlijk. Vanaf dat moment wordt Loes constant gepest door haar klasgenootjes. Er wordt een toneeluitvoering georganiseerd door juf Joyce om de boel te sussen, maar dit loopt uit de hand door een sensuele dans van Loes op het podium, waarna de Luco’s haar vroegtijdig mee op vakantie nemen. Wanneer ze na de zomervakantie terugkomen, is er eigenlijk niets verbeterd aan de situatie. In plaats van juf Joyce, krijgen de kinderen nu les van meester Klop. De pesterijen gaan gewoon door maar Loes trekt niet aan de bel en ook haar prestaties op school blijven ver achter.
 Deel II – Twaalf
Het is inmiddels zes jaar later en de moeder van Loes komt – vervroegd – weer vrij. Zij en Loes hebben elkaar al die tijd niet gezien, ze hebben elkaar alleen tekeningen en collages gestuurd. Het voelt dan ook vreemd voor Loes wanneer haar moeder weer bij hen komt wonen en ze weet niet goed hoe ze hiermee om moet gaan. Op een dag ziet haar moeder hoe erg Loes gepest wordt en ze komt voor haar dochter op. Dit wordt haar niet in dank afgenomen en diezelfde avond krijgen ze een baksteen door de ruit van de pastorie. Ze besluiten te verhuizen naar het buitenland: naar Lewis, in het noorden van Schotland. In Lewis is alles grijs en hard. Het waait de hele dag en regent veel. De buurman laat aan hen zien hoe je turf moet plaggen; dat is de enige brandstof die aanwezig is op het eiland. Loes heeft moeite met contact maken met de andere kinderen op het eiland en Duco stelt daarom voor dat ze af en toe op Iola past, de baby van de buren. Hier klaart Loes helemaal van op, ze vindt het fantastisch om te babysitten. Hierdoor krijgt ze ook meer contact met de andere kinderen en wordt ze betrokken bij het bouwen en onderhouden van het fort. Gavin is de oudere broer van Iola en is de baas van de groep, dus Loes doet wat hij zegt. Dus zodra de groep kinderen het over de stijve van de potloodventer heeft, denkt Loes dat het de bedoeling is dat ze doet wat er destijds gebeurd zou zijn in de nacht van de moord op de vader van Thomas. Ze trekt Gavin af en pijpt hem, waarna ze in aanzien stijgt bij Gavin en direct wordt benoemd de Speciale Commando’s. Vanaf dat moment zijn Gavin en Loes een stelletje. Al snel daarna wil Gavin ‘all the way’ gaan met Loes, maar Loes weet dit te voorkomen door hem af te leiden met de roddel dat zijn vader vreemd zou gaan met haar moeder. Zodat zijn moeder zijn vader in de gaten kan houden, stelt ze voor dat zij (Loes en Gavin) Iola onder hun hoede nemen – want dat wil ze stiekem zelf heel graag. Verity is jaloers op de veroverde positie van Loes en daagt haar uit dat ze jong en laf is. Ze gaat hier zo ver in dat Loes uiteindelijk uitschreeuwt dat ze een volwassen man heeft vermoord.
 Deel III – Achttien
Loes is inmiddels achttien geworden en staat op het punt het eiland te verlaten. Ze gaat terug naar Nederland om SPW3 te gaan studeren in Amsterdam. Voordat ze weggaat bezoekt ze nog een aantal plekken op het eiland en denkt terug aan zes jaar daarvoor. De zondag na het conflict waren alle kinderen naar de kerk en was ze alleen naar het fort gegaan. Thomas en Vanessa waren vanuit Nederland op vakantie in hetzelfde dorp en omdat ze van de andere kinderen niet mee hadden mogen spelen in het fort, kwamen ze nu wraak nemen. Ze willen het fort in brand steken maar dan springt Loes tevoorschijn. Van schrik vluchten de kinderen maar het is inmiddels vloed geworden en ze komen vast te zitten in het wad. Loes beseft dat ze de kans krijgt om haar fouten goed te maken en met gevaar voor eigen leven gaat ze hulp halen. Vanwege deze heldendaad is haar positie in de groep vanaf dat moment weer veilig. Kort daarop was haar moeder uit het dorp vertrokken. Eenmaal in Amsterdam merkt Loes dat ze het verleden toch moeilijk achter haar kan laten. Als ze naar de supermarkt gaat denkt ze dat ze Thomas ziet en raakt in paniek. ’s Avonds ziet ze toevallig haar moeder op tv die tegenwoordig werkzaam is in de Bijlmerbajes. Ze drinkt van de champagne die de Luco’s hebben laten bezorgen en besluit voor het eerst de nacht van de moord te herbeleven. Die beruchte nacht was ze op weg naar Thomas en kwam zijn vader tegen. Ze hadden een gesprek waaruit Loes opmaakte dat hij wel eens haar vader zou kunnen zijn, terwijl iedereen dacht dat een van de Luco’s haar vader is. Om dit geheim te bewaren wilde ze hem met een potlood in het oog steken, maar dit mislukt. De dag daarna besluit Loes haar moeder op te zoeken. Ze komt haar tegen bij de bushalte van de Bijlmerbajes en gaan samen op een terrasje zitten. Dan blijkt dat in die beruchte nacht de Luco’s en de moeder van Loes ruzie hebben gekregen over wie de vader van Loes was. Door het opmerkelijke gedrag van de moeder van Loes sinds de komst van Thomas’ vader in het dorp, hadden ze al een vermoeden dat ze wellicht geen van beiden Loes’ vader waren. Ondanks dat ze eigenlijk samen een stel zijn, worden ze woedend omdat ze beiden ook van Loes' moeder houden en ervan uitgingen dat één van hen de vader was. Ze duiken op bij Thomas’ vader en Loes en maken het karwei af waar zij zojuist in was gefaald. Loes beseft dat het aandeel dat ze in de moord heeft gehad, kleiner is dan ze haar hele leven heeft gedacht.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Het duister dat ons scheidt door Renate Dorrestein"