Titelbeschrijving:

Schrijver: Marion Pauw

Eerste druk: 2008

Tweeëntwintigste druk: 2010

 

Korte motivatie van je boekkeuze:

Ik ben een grote fan van Nederlandse films. De meeste Nederlandse films zijn namelijk erg spannend en hebben een goede verhaallijn. Toen ik hoorde dat er een nieuwe film uit zou komen en dit gebaseerd was op een gelijknamig boek ben ik naar de trailer gaan kijken. Aangezien het verhaal me erg aansprak heb ik besloten om dit boek te gaan lezen.

 

Een korte samenvatting van de inhoud:

Het verhaal gaat over Iris Kastelein. Een jonge advocate en moeder van de drie jarige Aron. Ray is een kind die wat meer aandacht nodig heeft dan een ander kind. Hij is lief maar bijt andere kinderen en heeft woedeaanvallen. Iris werkt parttime op advocatenkantoor ´Bartels en Peters´ wat in de advocatenwereld uniek is.  Het verhaal gaat ook over Ray Boelens. Een autistische man die is veroordeeld voor de moord op Rosita en Anna Angeli op 17 mei 1999. Het verhaal van Ray begint als hij van de gevangenis wordt overgeplaatst naar een TBS kliniek.

Zo op het eerste gezicht lijken Iris en Ray niets met elkaar gemeen te hebben. Als Iris in het huis van haar moeder verblijft, die op vakantie is, gaat een vis dood. Aangezien het een zoutwateraquarium is en haar moeder er heel zuinig op is, neemt ze contact op met de man die het aquarium onderhoudt. Hij vraagt of ze het logboek wil klaarleggen. Als ze door het logboek bladert ziet ze dat ene ´Ray  Boelens´ zeer zorgvuldig het logboek heeft bijgehouden. Dit wekt de interesse van Iris omdat de meisjesnaam van haar moeder ook ´Boelens´ is. Haar nieuwsgierigheid wordt alleen maar groter als de onderhoudsman zegt dat haar zoontje wel heel erg veel lijkt op Ray Boelens. Als ze haar moeder hiernaar vraagt wil ze er niets over vertellen. Ze wordt zelfs boos. Via haar vriendin komt ze erachter dat Ray haar stiefbroer is en veroordeeld is voor moord en op dat moment in een tbs kliniek verblijft. Haar moeder die inmiddels weer terug is van vakantie wil er niet met haar over praten. Dit versterkt de drang bij Iris om bij Ray op bezoek te gaan. Ondertussen heeft Ray het zwaar in het tbs kliniek. Hij vindt sommige mede patiënten eng. Hij denkt terug aan de tijd die hij heeft beleefd met Rosita en haar dochtertje Anna. Hij werkte bij een bakkerij. Hij was goed in zijn werk. Mensen kwamen van ver om zijn brood te kopen. Ray was altijd erg precies en zorgde zeer goed voor la souche. Een geheim recept wat in het brood werd verwerkt. Ray ontmoette Rosita in de bakkerij en hij was meteen gek op haar. Ze kregen contact en hij bracht Anna elke dag een speciaal broodje, een madeleine.

Stiekem hoopte Ray dat hij een gezin kon vormen met Rosita. Maar helaas had Anna een minnaar. De minnaar was reeds getrouwd maar kwam zo nu en dan op bezoek. Hij was tevens de vader van Anna.

Als de minnaar van Rosita op bezoek kwam pastte Ray op Anna. Hij was gek op Rosita en kon maar niet begrijpen dat de minnaar zo slecht voor haar zorgde. Er was geen vloerbedekking en er stonden alleen maar oude meubels. Ray kocht daarom geregeld spullen voor ze. Ray was woedend op de minnaar van Rosita en stak, op een keer, de banden van zijn auto leeg. Rosita moest er om lachen. De minnaar uiteraard niet. Op een dag kwam Ray vroeger dan gebruikelijk thuis. Toen hij naar Rosita ging, stond de deur open en trof hij haar en haar dochter dood aan. Toen hij thuis kwam trof zijn moeder bij hem thuis aan, wat hem verbaasde. Ze droeg zelfs zijn kleding. Dit alles houdt Ray voor zich. Ray wordt uiteindelijk veroordeeld voor de moord maar blijft ontkennen. Als Ray op een dag hoort van zijn verzorger dat hij bezoek krijgt van zijn zus is hij heel verbaasd. Tijdens het bezoek zegt hij ook niet veel. Hij vertrouwt haar niet. Dit verandert als ze over zijn vissen begint. Langzaam maar zeker ontstaat er een band tussen broer en zus. Iris is er van overtuigd dat Ray niet de moordenaar kan zijn en besluit hem te helpen. Van haar baas krijgt ze die ruimte als ze maar wel blijft werken aan haar huidige zaak. Ze helpt namelijk Peter van Bisschop die wordt beschuldigd van kinderporno. Langzaam maar zeker komt ze achter de schrokkende waarheid. Als ze van Ray een brief krijgt waarin hij schrijft schuldig te zijn en geen contact meer wil besluit ze dit voor te leggen aan Mo met wie ze een relatie heeft. Hij vertelt haar dat haar moeder pas nog langs is geweest bij Ray. Dit is aanleiding voor haar om de beelden te bekijken van het bezoek. Zo ziet ze dat haar moeder Ray chanteert met de vissen. Ze laat de 2 dode vissen aan Ray zien. Dit zorgt ervoor dat hij de moord bekent en de brief schrijft. Iris komt er ook achter dat het mes, wat wordt gezien als het moordwapen, niet het moordwapen kan zijn. Het mes is namelijk al eens gebruikt om de banden van de minnaar van Rosita kapot te snijden. Dit mes, een goedkope Ikea mes, is niet sterk genoeg om de brute moord te plegen. Dit blijkt uit een onderzoek van TNO.  Het moordwapen is een keukenmes van drieëntwintig centimeter uit de serie Cordon Bleu. Ze weet dat haar moeder precies zo een mes heeft. Ook begrijpt ze niet hoe haar moeder zo een duur huis is zo een goede buurt heeft kunnen kopen.

Als de minnaar van Rosita op bezoek kwam pastte Ray op Anna. Hij was gek op Rosita en kon maar niet begrijpen dat de minnaar zo slecht voor haar zorgde. Er was geen vloerbedekking en er stonden alleen maar oude meubels. Ray kocht daarom geregeld spullen voor ze. Ray was woedend op de minnaar van Rosita en stak, op een keer, de banden van zijn auto leeg. Rosita moest er om lachen. De minnaar uiteraard niet. Op een dag kwam Ray vroeger dan gebruikelijk thuis. Toen hij naar Rosita ging, stond de deur open en trof hij haar en haar dochter dood aan. Toen hij thuis kwam trof zijn moeder bij hem thuis aan, wat hem verbaasde. Ze droeg zelfs zijn kleding. Dit alles houdt Ray voor zich. Ray wordt uiteindelijk veroordeeld voor de moord maar blijft ontkennen. Als Ray op een dag hoort van zijn verzorger dat hij bezoek krijgt van zijn zus is hij heel verbaasd. Tijdens het bezoek zegt hij ook niet veel. Hij vertrouwt haar niet. Dit verandert als ze over zijn vissen begint. Langzaam maar zeker ontstaat er een band tussen broer en zus. Iris is er van overtuigd dat Ray niet de moordenaar kan zijn en besluit hem te helpen. Van haar baas krijgt ze die ruimte als ze maar wel blijft werken aan haar huidige zaak. Ze helpt namelijk Peter van Bisschop die wordt beschuldigd van kinderporno. Langzaam maar zeker komt ze achter de schrokkende waarheid. Als ze van Ray een brief krijgt waarin hij schrijft schuldig te zijn en geen contact meer wil besluit ze dit voor te leggen aan Mo met wie ze een relatie heeft. Hij vertelt haar dat haar moeder pas nog langs is geweest bij Ray. Dit is aanleiding voor haar om de beelden te bekijken van het bezoek. Zo ziet ze dat haar moeder Ray chanteert met de vissen. Ze laat de 2 dode vissen aan Ray zien. Dit zorgt ervoor dat hij de moord bekent en de brief schrijft. Iris komt er ook achter dat het mes, wat wordt gezien als het moordwapen, niet het moordwapen kan zijn. Het mes is namelijk al eens gebruikt om de banden van de minnaar van Rosita kapot te snijden. Dit mes, een goedkope Ikea mes, is niet sterk genoeg om de brute moord te plegen. Dit blijkt uit een onderzoek van TNO.  Het moordwapen is een keukenmes van drieëntwintig centimeter uit de serie Cordon Bleu. Ze weet dat haar moeder precies zo een mes heeft. Ook begrijpt ze niet hoe haar moeder zo een duur huis is zo een goede buurt heeft kunnen kopen.

Als Iris haar moeder confronteert met haar bevindingen vertelt haar moeder dat Twan van Bisschop de vader is van Ray. Toevallig blijkt Twan aanwezig te zijn hij was in de keuken. Haar moeder vertelt dat Rosita dood moest omdat ze een gevaar vormde voor Ray. Ze was bang dat Ray dingen zou doen waar hij later spijt van zou krijgen. Daarnaast was Rosita er achter gekomen dat de moeder van Ray een relatie had met Twan van Benschop. Ze wilde hun er mee chanteren. Twan wil Iris nu ook vermoorden en hij zet een mes op haar keel. Ze smeekt haar moeder om hulp. Op het laatst roept haar moeder om het niet te doen. Dat is het moment dat Iris zich los kan maken en kan vluchten. Uiteindelijk worden Twan van Bisschop en haar moeder gearresteerd. Mo en Iris die inmiddels een verliefd stel zijn hebben Ray onder hun hoede genomen. Ze nemen hem mee op vakantie waar Ray veel duikt om naar vissen te kijken. Als hij vraagt aan Iris of ze nu een gezin zijn bevestigt Iris dit. Dit maakt Ray ongelofelijk blij want dat is het enige wat hij nou altijd wilde. Een gezin hebben!

 

Een eerste persoonlijke reactie:

Het boek bevat twee verhaallijnen. De verhaallijn van Iris Kastelein en de verhaallijn van Ray Boelens. De verhaallijnen komen uiteindelijk samen. Deze manier van schrijven is apart. Je moet goed opletten of je nu in de verhaallijn van Iris zit of in die van Ray. En als je in een verhaallijn zit ben je vaak heel nieuwsgierig hoe het verder gaat maar moet je wachten tot je weer bij het volgende hoofdstuk bent. Ray wekt vanaf het begin medelijden bij me op. Je merkt dat hij niet 100% is. Je voelt een bepaalde sympathie voor hem ook al weet je pas aan het einde dat hij de moordenaar niet is. Ook met Iris had ik te doen. Als haar zoontje zo tekeer gaat. Dan begrijp je dat het heel moeilijk voor haar moet zijn. En dan haar moeder die zo afstandelijk is, de crèche die moeilijk doet en een alleenstaande moeder zijn. Makkelijk is het voor haar niet. Ik vond het grappig hoe hun aparte levens uiteindelijk samen kwamen. Mooi en slim bedacht. Twee compleet verschillende levens. Een advocate en een veroordeelde moordenaar die samen heel veel gemeen blijken te hebben. Dezelfde moeder bijvoorbeeld, de cliënte van Iris blijkt familie te zijn van de vader van Ray en het gedrag van het zoontje van Iris heeft veel overeenkomsten met het gedrag van Ray. Alle puzzelstukjes komen uiteindelijk samen en vormen een mooi verhaal. Ik vond het een leuk boek.

 

Een titeluitleg:

Eigenlijk begrijp je pas aan het einde van het boek waarom er gekozen is voor de titel daglicht. Ray houdt van het licht dat uit het aquarium komt. Daglicht noem je dat. Ray houdt van dit licht. Hij houdt zelfs zoveel van dit licht dat hij besluit om de gordijnen nooit meer open te doen. Hij sluit het echte daglicht buiten! Ook kan de verklaring van de titel zijn de uitdrukking ‘dat er dingen zijn gebeurt die het daglicht niet kunnen verdragen’.

Je kunt hierbij denken aan de moord op moeder en dochter. Een onschuldige man die vastzit. Iris die niet weet dat ze een stiefbroer heeft. Een vrouw die haar zoon laat opdraaien voor een misdaad die ze zelf heeft gepleegd, misbruik van minderjarige etc.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.