Blauwe plekken door Anke de Vries

Beoordeling 7.1
Foto van een scholier
Boekcover Blauwe plekken
Shadow
  • Boekverslag door een scholier
  • Klas onbekend | 1115 woorden
  • 4 april 2001
  • 254 keer beoordeeld
Cijfer 7.1
254 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1992
Pagina's
179
Geschikt voor
onderbouw
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's
Prijzen
Kinderjury 10-12jaar (1993 Winnaar) , Kinderjury 13-16jaar (1993 Winnaar)

Boekcover Blauwe plekken
Shadow

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen …

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen ha…

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen in haar hals verdwenen niet zo snel.
En morgen hadden ze gym... Moest ze weer een smoes verzinnen, net als vorige keer, toen ze zoveel blauwe plekken had.
Gelukkig zat ze nog niet lang op deze school. Het zou misschien niet opvallen. Maar ze vond het vervelend om tegen de meester te liegen, hij was net zo aardig.

Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen en niemand merkt wat er aan de hand is. Dan raakt Judith bevriend met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis is het erg gezellig en Judith ziet dat het ook anders kan. Haar moeder wordt echter steeds sneller boos en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Blauwe plekken door Anke de Vries
Shadow

Anke is geboren in Sellingen (Groningen) op 5 december 1937.
Ze is getrouwd en heeft 4 kinderen; 1 zoon en 3 dochters.
Het eerste boek dat ze schreef was: De vleugels van Wouter Pannenkoek, dat boek verscheen in 1972. Haar favoriete schrijver is Guus Kuyer. In 1993 won ze de prijs van de kinder- en jeugdjury voor Blauwe plekken.

De kaft van het boek is getekend door Dirk van der Maat. In het boek staan verder geen illustraties.

Andere boeken van Anke de Vries
Vanaf 12 jaar:
Belledonne kamer 6
Kladwerk
Medeplichtig
Weg uit het verleden
Opstand!

De hoofdpersoon
De hoofdpersoon is Judith van Gelderen
Ze is 12-jaar oud. Ze wordt zwaar mishandeld door haar moeder, ze heeft nog wel een vader, maar die heeft Judith, haar broertje Dennis en haar moeder verlaten. Andere belangrijke hoofdpersonen zijn: Judith’s moeder, Judiths broertje Dennis, tante Lies, Nico en de meester.

De samenvatting
Judith van Gelderen heeft het moeilijk thuis. Volgens haar moeder doet ze niets goeds, maar haar 2-jarig broertje Dennis kan geen kwaad doen. Judith wordt vaak afgesnauwd en geslagen. Een keer had ze zelf een bloedende hoofdwond en een hersenschudding opgelopen. Judith’s moeder had toen gelogen tegen de dokter; ze had gezegd dat Judith van de trap gevallen was.

Judith begrijpt niet waarom ze door haar moeder geslagen wordt, terwijl Dennis alle aandacht krijgt. Op school gaat het ook niet goed met Judith. Als ze weer eens een keer geslagen is, schrijft haar moeder vaak een briefje of belt dat Judith niet op school komt. Judith wil niet laten merken dat ze geslagen wordt, daarom doet ze vaak niet mee aan gym, want dan ziet iedereen haar blauwe plekken. Gelukkig zijn er ook fijne momenten voor Judith. Michiel, een jongen uit haar klas neemt haar mee naar huis en plakt haar lekke band, toen ze een lekke band had. Als Judith dan zo is bij Michiel rondkijkt ziet ze dat het er daar veel anders aan toe gaat. Ze gaan daar veel gezelliger met elkaar om. Het is nog extra gezellig, omdat ze bij Michiel thuis een tweeling hebben, Frank en Dennis. Ook is er nog een zusje Michele<< met een streepje op de 1e e. Ze vindt het daar veel gezelliger dan thuis, daarom gaat ze tussen de middag met Michiel mee naar huis in plaats van over te blijven.
Op een dag heeft Judith’s moeder een nieuwe vriend, Nico heet hij.
Niet veel later is ze honderd gulden kwijt, ze denkt meteen dat Judith het heeft gedaan en begint er op los te slaan met de stofzuigerbuis.
Als Judith op een dag thuis komt van school is tante Lies er. Ze zit samen met haar moeder op de bank te praten. Als moeder vraagt of ze even haar rode trui wil aantrekken, doet ze dat. Wanneer Judith beneden komt, ziet dat haar moeder haar strak aankijkt. Van schrik stoot Judith de tafel om. Haar moeder krijst dat ze naar boven moet. Later komt tante Leis bij haar. Ze zegt dat haar moeder schrok omdat Judith op Dikkie van vroeger lijk.
Dikkie was het broertje van Judith’s moeder. Op een dag was haar moeder en tante Lies naar het ijs gegaan, met tegenzin hadden ze Dikkie ook meegenomen. Toen Dikkie aan het schaatsen was is hij het wak in geschaatst en is overleden. Later heeft Judith’s moeder hier altijd de schuld van gekregen, dat is waarschijnlijk de reden waarom Judith mishandeld wordt.
Judith is weer niet op school. Michiel gaat naar Judith toe, met veel gedoe is hij binnen en vraagt Judith meteen hoe ze aan die blauwe plekken komt, ze zegt dat ze is geslagen door jongens. Michiel gelooft haar nauwelijks

Heel plotseling gaat Judith verhuizen naar Leiden. Op dat moment is Michiel op vakantie. Als Michiel terug komt van vakanie en naar Judith toe wil gaan, ziet hij dat er niemand thuis is. De onderbuurvrouw ziet het en wenkt Michiel hem binnen te komen. Zij vertelt dat Judith verhuist is, ook verteld zij hem dat Judith mishandeld werd. “Dus toch” denkt Michiel.

Als Michiel weer thuis is gaat de telefoon, het is Judith, ze vertelt dat ze nu in Leiden woont. Meer kan ze niet zeggen, want het kwartje was op. De volgende dag belt de meester de scholen in Leiden op. Als ze eindelijk weten op welke school Judith zit gaat Michiel er naar toe. Wanneer Judith en Michiel elkaar zien vertelt Michiel wat hij weet. Ook krijgt Judith een beer van Michiel die hij gekocht heeft op vakantie. Als Judith’s moeder ‘s avonds thuiskomt en ziet dat Judith een beer heeft, denkt haar moeder dat zij die van haar geld gekocht heeft, ze maakt de beer stuk en slaat Judith in elkaar, dat was de druppel die de emmer liet overlopen. Judith pakt haar koffer en neemt de eerste de beste trein naar Den Haag.

Tijd
De moderne tijd
Het is geschreven in 1993, maar ik heb het gelezen in 1999.

Plaats
Den Haag en Leiden Heeft verder geen betrekking tot het verhaal

Bedoeling
Niet zo zeer een les, maar ze wil laten zien, dat slaan niks oplost en dat je sommige dingen beter kunt zeggen en uitpraten, omdat ze je dan kunnen helpen.

Titel verklaring
Het boek heet blauwe plekken, omdat Judith steeds bont en blauw wordt geslagen; ze heeft steeds blauwe plekken

Einde
Het einde heeft 2 kanten, het loopt goed af maar toch weer niet.
1. Michiel is er achter gekomen dat Judith mishandeld wordt en hij kan haar nu helpen.
2. Judith is weggelopen en dat lost ook niet zo veel op. En, het probleem tussen Judith en haar moeder is niet opgelost.

Eigen mening en beoordeling
Ik vind het een best goed boek.
Ik heb het boek gekozen, omdat de titel en de illustratie me aansprak, ik dacht dus al dat het over mishandelingen zou gaan, en dat spreekt me wel aan, van die probleem boeken.

Het boek heeft me best aangegrepen, het liefst zou ik zou het boek in willen springen als Judith weer een mishandeld werd en voor Judith opkomen. Als het namelijk bij mij zou gebeuren, was ik er absoluut tegen in gegaan. Ik laat me echt niet zomaar slaan, ik vind Judith daarom ook wel een beetje een mietje.

Het is een normaal lettertype, en het is gemakkelijk te lezen.
Ze zinsopbouw in soms wat vreemd en de woordkeus zou wat moeillijk zijn voor kinderen onder de 12 jaar. Verder snapte ik alles goed. Het is een spannend boek en ook best verdrietig, het is zo spannend omdat, je altijd nieuwsgierig ben, wat Judith’s moeder nu weer gaat doen… En het is zo verdrietig omdat, Judith zo geslagen wordt, en dat ze er niks tegenin kan brengen.

REACTIES

M.

M.

de samenvatting is erg goed en xjes maikel

21 jaar geleden

N.

N.

Hey Michèle,

Ik wou je gewoon even bedanken voor die samenvatting van het boek "Blauwe Plekken". Ik had het boek een tijdje geleden gelezen, maar nu moesten we er een bespreking over maken en ik wist niet meer zo goed hoe het in elkaar stak. Dankzij jouw samenvatting kwam alles echter weer boven! Bedankt!!

groetjes,
Nele

21 jaar geleden

R.

R.

hartstikke bedankt voor je verslag over blauwe plekken, ik heb er veel aan gehad.
danjewel :)

21 jaar geleden

L.

L.

Erg goped verslag ik denk dat ik er wel wat aan heb voor mijn boekverslag voor nederlands.

21 jaar geleden

J.

J.

echt een heel goed boekverslag over blauwe plekken. bedankt voor het gebruiken!!

doeggies jette

21 jaar geleden

W.

W.

hey
bedankt ha dat ik je boekverslag mocht lenen ben ik wel ff blij mee hopelijk krijg ik een goed cijfer
nogmaals bedankt
kussies wendy

21 jaar geleden

J.

J.

volgens mij heb je het boek niet gelezen, want er staat heel veel onzin in!

20 jaar geleden

M.

M.

ik ben het helemaal met je eens michèlle ik vind judith ook wel een beetje een scheitert want ze had het niet moeten pikken wat haar moeder deed.

groetjes michelle hofstra

19 jaar geleden

T.

T.

goed gedaan ik had er een 9 voor dank je wwel

17 jaar geleden

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Blauwe plekken door Anke de Vries"