Ben jij weleens opgelicht?

Wij doen onderzoek naar online oplichting onder jongeren. Vul de vragenlijst in (ca 5 min) en maak kans op een Bol.com bon van 25 euro (echt waar!)

Betoog Vals licht en Phileine zegt sorry

Beoordeling 9.2
Foto van Marit
  • Betoog door Marit
  • 5e klas vwo | 1292 woorden
  • 17 september 2022
  • 5 keer beoordeeld
Cijfer 9.2
5 keer beoordeeld

In een relatie is vertrouwen een belangrijk onderdeel. Hoe ver kan je gaan zonder het vertrouwen van de andere persoon te breken? De boeken die ik heb gelezen gaan over vertrouwen hebben in elkaar tijdens een relatie.

In het boek Vals licht hebben Simon en Lizzy problemen met elkaar vertrouwen omdat ze beide een dubbelleven leiden vol met leugens. In het boek Phileine zegt sorry gaat Max als onderdeel van een toneelstuk vreemd met een tegenspeelster. Hierdoor weet Phileine niet meer of ze Max kan vertrouwen.

Het boek Phileine zegt sorry is geschreven door de Nederlandse schrijver en columnist Ronald Giphart. Hij heeft naast dit boek ook de boeken ‘’ik ook van jou’’ en ‘’ik omhels je met duizend armen’’ geschreven. Voor zijn andere boek ‘’ik ook van jou’’ heeft hij een gouden ezelsoor gewonnen. Verder zit Ronald ook in de jury van de Grote jongeren literatuurprijs.

De titel Phileine zegt sorry verwijst naar het einde van het boek. Aan het einde van het boek realiseert Phileine zich hoe gemeen ze constant ze voor iedereen is geweest en ze zegt daarvoor sorry. Het eindigt met Phileine die zegt ‘’sorry dat ik besta’’.

Het motto van Phileine zegt sorry is een striptekening. De titel van de strip is ‘’meisje met een ondragelijk hoog IQ’’. Je ziet op de achtergrond een man en een vrouw die tegen elkaar zeggen: wil je nog koffie? Ja graag. Op de voorgrond zit een vrouw die zegt: oh god, wat zijn ze dom. De vrouw op de voorgrond moet Phileine voorstellen, en de mensen op de achtergrond de mensen in Phileine ’s omgeving. Phileine vindt namelijk iedereen dom behalve zichzelf, ze denkt heel negatief over andere mensen.

Het boek Vals licht is geschreven door Joost Zwagerman, hij is geboren op 18 november 1963 in Alkmaar in een streng katholiek gezin. In 1986 heeft hij zijn eerste roman ‘’de houdgreep’’ uitgebracht, en in 1989 brak hij door met zijn roman Gimmick. Zijn boek Vals licht was in 1992 genomineerd voor de AKO-literatuurprijs.

De roman Vals licht is gedeeltelijk geïnspireerd door waargebeurde verhalen die Joost Zwagerman heeft gehoord van prostituees. Zwagerman heeft namelijk een aantal jaar in een buurt met veel prostituees gewoond en heeft zo veel verhalen gehoord.

Het motto van Vals licht is ‘’ “Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open. Het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan” een quote van Paul Rodenko, een Nederlandse dichter. Als je dit motto letterlijk bekijkt zal de meisjeskamer verwijzen naar de onderwaterkamer van Lizzie, hier trekt Lizzie zich terug en sluit ze zich af van haar werk en klanten, dit is het straatgebeuren uit het motto. Figuurlijk gezien kan dit ook verwijzen na het feit dat Lizzie in een leven vol leugens leeft, de buitenwereld, oftewel het straatgebeuren, zal toch ooit achter haar geheimen komen, de meisjeskamer staat symbool voor Lizzie’s geheime leven. Het geheim is haar werk.

De titel Vals licht is een verwijzing naar het rode licht bij prostituees. Rood is de kleur van liefde, maar echte liefde kan je daar niet vinden. Het licht is vals want de liefde is niet echt.

Mijn stelling is dat vals licht een beter boek is dan Phileine zegt sorry.

Ten eerste, de thematiek van Vals Licht is beter uitgewerkt dan de thematiek van Phileine zegt sorry. Beide boeken hebben als thema een onmogelijke liefde, en een gebrek aan vertrouwen.

Ik vind de thematiek in Phileine zegt sorry zwak uitgewerkt. Bijvoorbeeld, wanneer Max, in de ogen van Phileine vreemdgaat, is Phileine erg boos. Echter, naar heel lang boos te zijn, heeft ze Max na een korte tijd opeens weer vergeven. Phileine is in een keer veranderd van mening, zonder dat hier echt opbouw voor is geweest. Een ander voorbeeld is dat Phileine het hele boek gemeen is tegen mensen, en aan het einde opeens sorry zegt. Het hele boek lees je niks over dat Phileine empathie voelt voor andere mensen, en dan aan het einde beseft ze zich opeens dat ze de hele tijd gemeen is geweest. Ik vind deze grote veranderingen in het gedrag van Phileine heel abrupt en daarom onrealistisch. Omdat het verhaal zulke onrealistisch gedrag bevat ten opzichte van de thematiek, vind ik dat deze niet goed is uitgewerkt. Een gebrek aan vertrouwen en problemen in een relatie worden niet goed laten zien als Phileine in een keer max vergeeft, en dus van gedachten veranderd.

In vals licht vind ik de thematiek veel beter uitgewerkt. Vals licht laat zien dat er tijd nodig is om van gedachten te veranderen en om iemand te vergeven. Bijvoorbeeld, wanneer Simon erachter komt dat Lizzy tegen hem heeft gelogen, vergeeft hij haar niet in een keer, maar neemt hij echt de tijd om na te denken voordat hij haar vergeeft. Als lezer lees je hoe zijn gedachten langzaam beginnen te veranderen. Hier is geen sprake van bij Phileine zegt Sorry. Ik vond dit als lezer realistischer en daarom fijner om te lezen. Dat Simon tijd nodig heeft om Lizzy te vergeven laat zien wat een gebrek aan vertrouwen doet. Je leest hoe Simon langzaam van gedachten veranderd ten opzichte van zijn relatie met Lizzy en dit laat mooi zien hoe hij omgaat met problemen in hun relatie.

Ten tweede, de structuur van Vals licht is duidelijker dan de structuur van Phileine zegt sorry.

Phileine zegt sorry bevat een aantal grote tijdssprongen en flashbacks in het verhaal. Dit maakt de structuur erg onduidelijk. Een voorbeeld hiervan is aan het begin van het boek, het boek begint met een flashback naar meer dan anderhalf jaar geleden, wanneer Max verteld dat hij gaat studeren in Amerika. Daarna gaat het verhaal opeens verder op de dag voordat Phileine naar Amerika gaat om Max te bezoeken. Er wordt nergens aangegeven of duidelijk gemaakt dat de eerste gebeurtenis zich zo veel eerder afspeelt. Dit wordt pas duidelijk als Phileine onderweg is naar Amerika. Het is dus onduidelijk of iets zich afspeelt in de flashback of in het heden. Ook zorgt zo een grote tijdsprong voor een informatieachterstand bij de lezer. De lezer weet namelijk niet wat er is gebeurd in die afgelopen anderhalf jaar.

Vals licht is chronologisch opgebouwd. Er zijn geen flashbacks of grote tijdssprongen in het verhaal. Dit maakt het makkelijker om te begrijpen wanneer iets zich afspeelt. Wel zijn er een aantal terug verwijzingen, maar hierbij wordt het heel duidelijk gemaakt dat het om een terugverwijzen gaat. Er is bijvoorbeeld een hoofdstuk waar wordt verteld over Simon zijn jeugd. De auteur laat in dit hoofdstuk duidelijk weten dat het gaat over een gebeurtenis in de jeugd van Simon. Het wordt duidelijk door de gesprekken dat er in dit hoofdstuk echt tegen een kind wordt gepraat, en de manier waarop Simon eraan terugdenkt laat zien dat hij toen vanuit de ogen van een klein kind keek.

Dit is dus in tegenstelling tot Phileine zegt sorry, waarin het onduidelijk is wanneer een gebeurtenis zich afspeelt, door de vele tijdssprongen en flashbacks.

Maar Menno Schenke schreef op 14 november 1991 in het Algemeen Dagblad: ‘’Vals licht is een roman over twee karakters die echter nauwelijks iets eigens hebben, ze blijven beperkt tot één dimensie.’’

Ik ben het hier totaal niet mee eens. De karakters uit vals licht hebben een grote persoonlijkheid en zijn uniek. Bijvoorbeeld, Lizzy verteld meerdere keren verhalen over haar jeugd. Ze heeft een traumatiserende jeugd gehad, wat een verklaring geeft aan de manier waarop ze zich in het heden gedraagt. Dit geeft haar karakter een interessant achtergrond verhaal en meer diepte.

Concluderend, ik vind Vals licht een beter boek dan Phileine zegt sorry want Vals licht heeft een beter uitgewerkte thematiek en een betere structuur dan Phileine zegt sorry. Ook zijn de hoofdpersonen uit Vals licht complex en uniek.

Dus, wat vind jij? Waar ligt de grens tussen trouw en ontrouw

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Ook geschreven door Marit