Vluchtelingen vallen uit de boot

6.3

Opstel door een scholier
Klas onbekend | 1638 woorden
23 maart 2016
15 keer beoordeeld

6.3

15 keer beoordeeld

ADVERTENTIE

Ben jij klaar voor het studentenleven?

Op studenten.com kom je alles te weten over het studentenleven. Verhalen, praktische tips en tricks, voor en door studenten. Wil jij graag op kamers, of weten hoe je je eerste jaar overleeft? Check dan onze website!

Ga nu naar www.studenten.com

Inleiding 2-11
Wat moet er gebeuren met de economische vluchteling?
De lange en gevaarlijke tocht over de Middellandse Zee
Wat als de oorlog is afgelopen?
Midden 12-60
- Alinea 1 12-27
- Oorzaak van vluchtelingenstroom en de rol van de economische vluchteling
- Alinea 2 28-44
- Moeten we de vluchtelingen verwelkomen of terugsturen?
- Alinea 3 45-60
- Slachtoffers in de Middellandse Zee en routes naar Europa
Slot 61-76
Er moet actie ondernomen worden!

Vluchtelingen vallen uit de boot

In recente nieuwsberichten werden vele gebeurtenissen over vluchtelingen naar Europa vermeld. Deze stroom van vluchtelingen is te wijten aan buitenlandse oorlogen en burgeroorlogen, maar er wordt ook veel gesproken over zogenaamde economische vluchtelingen. Er wordt op deze meerderheid van economische vluchtelingen meestal negatief neergekeken omdat de migranten niet onder het statuut “vluchteling” vallen, maar officieel illegaal in Europa verblijven. Is de negatieve kijk op de economische vluchteling wel terecht? Een ander probleem is dat de tocht naar Europa uiterst lang en gevaarlijk is, het kost bovendien de laatste spaarcenten van de vluchtelingen. Wat gebeurt er met de vluchtelingen als de oorlog afgelopen is?

Volgens een artikel uit De Tijd (2015) heeft de toestroom van economische vluchtelingen voor een groot deel te maken met de armoede in ontwikkelingslanden die in hoog contrast staat met de rijkdom van westerse landen (de kleinere kloof tussen arm en rijk). Ze hopen in Europa een beter leven te kunnen opbouwen. Duitsland, Zweden, Nederland, Oostenrijk en België zijn duidelijke favoriete bestemmingen voor deze vluchtelingen omdat je er onderdak, sociale voorzieningen en een maandelijkse toelage ontvangt. Daarnaast is het moeilijk om vluchtelingen van economische vluchtelingen te onderscheiden. De meeste mensen hebben geen papieren bij en doen zich voor als een oorlogsvluchteling of zijn oorlogsvluchtelingen. De kritieke toestand in Europa is ook deels te wijten aan de openlijke verwelkoming van vluchtelingen door onder andere Duitsland. Het Dublin-akkoord dat inhield dat vluchtelingen asiel moesten aanvragen in het eerste land dat ze aankwamen, (lid van de Europese Unie) is niet meer van toepassing. Het gevolg van die afschaffing uit zich in het feit dat vluchtelingen een welbepaald land uitkiezen waarin zij het best hun toekomst kunnen opbouwen. Dit roept natuurlijk de vraag op of er nog een onderscheid moet worden gemaakt tussen economische vluchtelingen en legale vluchtelingen, want het enige verschil tussen die twee is hun land van herkomst.

De voorzitter van de politieke partij “Groen”, Meyrem Almaci is een opmerkelijke mening toegedaan. Ze verkondigde deze in “De Ochtend” op Radio 1 (2015), ze stelt dat België een voorbeeld moet nemen aan Duitsland om te helpen waar nodig en dat het project daadkrachtig en zeker haalbaar is. Het aantal vluchtelingen in Europa gaat om 0,09 procent van de Europese bevolking. We worden volgens die cijfers dus duidelijk niet overspoeld. Bovendien dient slechts 2 procent van de vluchtelingen zich aan in Europa, de uitdagingen zijn dus zeker haalbaar. Mevrouw Almaci pleit dus dat we solidair moeten omgaan met de vluchtelingen, hulp bieden en realistisch omgaan met deze uitdaging. Het standpunt van Meyrem Almaci sluit aan bij dat van Angela Merkel, maar botst met de mening van Bart De Wever. Hij vindt dat er quota moet overwogen worden over het aantal en het soort mensen die welkom zijn in België. Zijn mening houdt in dat er strenge grenscontroles moeten worden doorgevoerd in Europa en dat er hulp moet worden geboden buiten Europa. Bart De Wever zegt: “België moet opletten dat het niet het putje van Europa wordt waar alle asielzoekers naartoe stromen” (hln.be, 2015). De situatie wordt volgens hem onbeheersbaar, de limiet is bereikt en hij pleit dat we moeten ingrijpen voor het te laat is. Hij wil bovendien een apart statuut invoeren met minder voordelen voor vluchtelingen zodat België minder aantrekkelijk wordt voor deze mensen.

Een ander probleem is het hoog aantal slachtoffers in de Middellandse Zee. Voor het afschaffen van het Dublin-akkoord waren er minder vluchtelingen omdat de tocht gevaarlijker was, men moest de oversteek van Libië of Turkije naar Italië nemen om dan in Italië zonder grenscontroles in Duitsland te geraken. Er werden slechts zelden controles doorgevoerd in Italië en zo was Duitsland zogezegd het eerste land, lid van de Europese Unie, waar die mensen terechtkwamen. Nu vermeerdert de stroom aan vluchtelingen omdat dat akkoord werd afgeschaft. Vluchtelingen nemen tegenwoordig vooral de relatief veiligere zeeroute van Turkije naar Griekenland om dan via de lange, uitputtende landroute door de Balkan naar Oostenrijk en Duitsland te gaan, maar de route vanuit Libië blijft ook veel gebruikt door de kortere landroute. Volgens de Internationale Organisatie voor Migratie zijn er in de eerste tien maanden van 2015 al meer dan 3 329 vluchtelingen gestorven in de Middellandse zee en hebben ongeveer 520 000 mensen hun leven gewaagd om de oversteek naar Europa te maken. Het hoge aantal slachtoffers onder de bootvluchtelingen is onder andere te wijten aan de erbarmelijke reisomstandigheden. Met gammele, overladen bootjes en net genoeg eten proberen ze een gevaarlijke zeetocht te overleven, wat meer dan eens slecht afloopt. De vluchtelingen vallen hier letterlijk uit de boot.

Een oplossing is misschien om quota in te stellen en strengere bewaking te voorzien bij de Europese grenzen zoals Bart De Wever voorstelt zodat we het probleem in Europa bestrijden en te gelijker tijd oorlogsvluchtelingen kunnen helpen, maar dan buiten Europa. Het opnemen van de vluchtelingen aanmoedigen en ze te hulp schieten is slechts een tijdelijke oplossing omdat men niet kan verwachten dat alle vluchtelingen die zich in Europa hebben gevestigd terugkeren naar hun land van herkomst als de oorlog daar afgelopen is om het land moeizaam opnieuw op te bouwen. Het is waarschijnlijk dat die vluchtelingen hun opgebouwde leven in westerse landen zullen voortzetten. De economische vluchtelingen zullen ook niet terugkeren naar hun geboorteland omdat ze gevlucht zijn voor de armoede die daar nog steeds zal heersen. Het sluiten van de Europese grenzen zal ook het aantal oversteken over de Middellandse Zee verminderen en daarmee ook het sterftecijfer er laten dalen. Er zal wel hulp moeten geboden worden buiten Europa en er zullen middelen moeten worden ingezet om de oorlog in onder andere Syrië tegen te gaan. Het apart statuut is dan weer een minder goed idee, want zo is er een kans dat de vluchtelingen een minderwaardigheidsgevoel krijgen en uiteindelijk in opstand komen. Eén ding is zeker: er moet actie ondernomen worden!

Bibliografie