De DAT-test

Justine

Laatst moest ik op school een of andere DAT-test maken. Dan zal je je twee dingen afvragen. Eén: wie noemt in godsnaam zo’n test een DAT-test?

En twee: wat is dat eigenlijk? Nou, dat dus. Wat? Dat. Nee echt. De DAT-test: Differentiële Aanleg Test, ofzo.

In het begin dacht ik: hé, leuk. Drie uur achter elkaar vraagjes invullen over je interesses. Fijn. Maar nee, het bleek een soort tweede Cito-toets te zijn voor middelbare scholiertjes. Zo'n inzichttoets. Oh hell no.

Laat ik proberen mijn haat jegens dit soort toetsen uit te leggen. Als klein meisje moest ik die Cito-toets maken. Vantevoren schatte ik mezelf érg hoog in. Mogelijke gymnasiast. Hoogbegaafd kind. Tweede Einstein in vrouwelijke vorm. Ik vond mezelf blijkbaar heel intelligent.

Toets gemaakt, en op een dag kwam de uitslag. Trillend van spanning scheurde ik de envelop open. Mijn score was 538. Vijf drie acht. Dat is een HAVO-randje-atheneum score.

Ghandi bedankt

Mijn wereld stortte in. De glimlach die op m’n koppie had gestaan verdween en werd vervangen door een stille traan die zijn weg over m’n wang baande. Nou moet je absoluut niet denken dat 538 slecht is, maar in mijn naiëve kinderoogjes was dat een dieptepunt. Maar ach, uiteindelijk is het weer goedgekomen. Drie jaar later doe ik nog steeds atheneum. Dank u God. En Ghandi.

Misschien kun je nu wel begrijpen dat ik niet bepaald met vreugde uitkeek naar die DAT-test. Mijn verwachtingen werden bevestigd: het was net een Cito-toets, met onderdelen als 'denken met woorden' (like eh wut? Iedereen denkt toch met woorden?) en 'praktisch inzicht' voelde ik me even weer dat meisje in groep acht.

Wielkwesties

Vooral 'praktisch inzicht' was een ramp: daar moest ik me bijvoorbeeld bedenken hoe, als een wiel naar rechts draait die wordt aangedreven door eentje die naar links draait, waar een bal op staat die door een veer heen en weer wordt geslingerd, de paal ervoor dan werd bewogen. Zoiets.

Ik ben er wederom achtergekomen dat mijn inzicht niet heel ver reikt. Ja, ik weet naar welke kant je moet gaan met je roer als je naar links wil. Maar daar is de grens dan ook.

Ik ben gewoon niet zo’n test-persoon. Niet geschikt voor de Cito, niet geschikt voor DAT. Laat mij m’n ding maar gewoon zelf doen, zonder toetsjes.

Gepubliceerd op 16 december 2010

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

A.

A.

haha
ja is niet het meest geweldige toets die je ooit kan krijgen als ik zo lees.
En trouwens in denk in beelden , dus je uitspraak klopt niet helemaal.

10 jaar geleden

S.

S.

Die praktisch inzicht-opdracht: klinkt inderdaad reuze ingewikkeld. ;)

10 jaar geleden

L.

L.

De uitkomst van dit soort testen boeit niet. Uit mijn testen kwam altijd VWO+ ( ook op het traject los van school ) maar toch heb ik moeite met 5 HAVO. Punten en scores zeggen geen fuck. Het is alleen het enigste middel die een school kent om haar leerlingen zo goed mogelijk te kunnen begeleiden. Dat beperkt een school, dat ze alleen de basis kunnen bieden. Maar daarom is een goede school een kut school want zo word je gedwongen verder te kijken dan alleen maar dat wat je kent. Daardoor ga je op reis en daarvan word je wijzer.

Als je denkt dat dit soort uitslagen belangrijk voor je zijn begrijp je vaak niet dat er veel meer groeimogelijkheden zijn dan een school bieden kan. Ik vind het niet erg dat ik het wat minder doe op het HAVO, ik kom er wel, ook al is het een controversi?le weg.

10 jaar geleden

L.

L.

Toetsen zoals cito zijn een moment opnamen. Er kan beter gekeken worden naar wat iemand het hele jaar presteert. Mocht dat onder de maat zijn dan is zo'n toets weer handig.

10 jaar geleden

M.

M.

ik denk niet met woorden...?

10 jaar geleden

A.

A.

Toen ik in groep 8 de cito toets deed had ik de maximale score :D
Maar dat was wel omdat mijn aardige meester me zoveel tijd gaf als ik wou... niet volgens de regels van de toets
Nu doe ik het goed op het gymnasium, zit in de 4e.
Maar de moraal van dit verhaal is dat een test niet de doorslaggevende rol moet geven naar welke school je gaat. Je meester weet dat veel beter.
Zoals Loesje al zei, is een momentopname niet goed

10 jaar geleden