Boekverslag Herman Brusselmans

Guggenheimer wast witter

1 [2] 3 4 5

Info over dit verslag

Geschreven door:

Lauris

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

2223

Opvragingen:

9

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (3 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Herman Brusselmans

Laatst gewijzigd op 21 februari 2005

Bibliografische gegevens:
Dit boek is geschreven door Herman Brusselmans en het is 255 bladzijde lang. Het was uitgegeven in 1996 door Prometheus Amsterdam.

Samenvatting van het verhaal:
Het boek begint bij de begrafenis van de stiefvader van Guggenheimer. De enige personen die aanwezig zijn op de begrafenis zijn Guggenheimer, Guggenheimers broer Gugg en een rabbi. Guggenheimer houdt de plechtigheid bij hem thuis in de hal. Als alles afgelopen is geeft Guggenheimer wat geld aan een paar mensen om zijn stiefvader ergens stiekem te begraven. Daarna gaat hij en de rabbi iets drinken.
Zo ontmoet rabbi per ongeluk Elvire (de kokkin van Guggenheimer) die met elkaar al lang een relatie hadden tot ze contact met elkaar verloren. Omdat Guggenheimer zich enorm ergert over dit situatie probeert hij aan andere dingen te denken en komt tot een idee...
Daarna probeert Guggenheimer iedereen die hij kent een koppel van te maken. Al betekend het de vrou van de rabbi vermoorden. Ondertussen heeft Guggenheimer een opdracht een zeisenfabriek en een door hem overgenomen pruikenfabriek groot te maken.
Op dit moment is er geen samen hangsel van alle dingen die in de leven van Guggenheimer gebeuren of zelfs de dingen die hij doet. Maar op het einde komt alles samen. Hij maakt een reclamespotje met daarin alle koppels die hij samen gekregen heeft en ze houden allemaal een zeis in hun hand en hebben een pruik op hun hoofd. Uiteindelijk stort Guggenheimer in elkaar door te veel in zijn hoofd te hebben.

Analyse:
Thema:
“Morele waarden” omdat alles in deze boek op welke mannier dan ook morele waarden in twijfel trekt. Bij voorbeel Guggenheimer heeft totaal geen morele waarden, het kan hem niet schelen wat er met de rest van de wereld gebeurt zolang het er voor hem wel daar is. De arogantie van Guggenheimer wordt gebruikt om alles in Vlanderen te bekritiseren, de beroemdheden, de politie, ezv. hij zegt dat ze corrupt zijn en voor niets deugen.

Motieven:
De moord van de vrouw van een rabbi. Het trekt de morele waarden in twijfel, want wie vermoordt een vrouw van een rabbi, die het weet, voor een reclame te kunnen doen, en wordt er niet voor gestraft.
Op de vierde ongenummerde pagina staat: “Iedere gelijkenis tussen personages in dit boek en bestaande persoonenberust op toeval.” Dit is natuurlijk niet waar want Guggenheimer bekritiseerd alle bekende mensen. Zoals bij voorbeeld de koning en de koningin, dit toont hoe weinig ze voor Guggenheimer betekenen. Ze zouden namelijk de vertegenwoordiggers van België, Guggenheimers vaderland, moeten zijn maar betekenen niets voor hem, zoals hij zei: “Ik zou het graag wel eens met Paola doen.”

Perspectief:
In dit boek heb je een alwetende verteller, hij vertelt meestal de gevoelens of gedachten van Guggenheimer, soms worden ook de andere personages besproken en aandacht gegeven, dit gebeurd niet vaak in het boek. Op het einde gebeurd dit vaker.
Een citaat uit het midden van het boek.
Guggenheimer kamde z'n haar met z'n vingers, trok z'n das recht en mompelde: 'Wie is die Sissi Mabilde ook weer? Juist ja, het reclamewijf. Mijn nieuwe topmedewerkster.'
Sissi kwam binnen. Ze droeg een zakelijk mantelpakje in kameleonkleur en ze had haar haar in een staart. Guggenheimer voelde meteen z'n eikel in de jeuk schieten. Wat een joekels van tieten toch, die griet, en een kont zo strak dat je er je naam op zou kunnen schrijven met een eendeveer. 'Sissi,' riep hij, 'kom verder! Ga zitten!'

Een citaat uit het einde van de boek.
Het was lang geleden dat Debbie en Guggenheimer nog eens seks hadden gehad met elkaar. Debbie leek er geen zin in te hebben, en Guggenheimer had er evenmin zin in. Yasmine definitief tot lesbienne neuken was de laatste seksuele daad die hij gesteld had. Sinds die keer was alle hitsigheid hem ontvloden. Het kon hem niet eens iets schelen.

Personen:
Guggenheimer is een round character want het hele boek draait rond hem en hoe hij reageert op de gebeurtenissen rond hem. Bij voorbeeld hij is heel sterk en onoverwinnelijk in het begin van het boek maar stort in elkaar op het einde.
De andere personages zijn flat characters want ze zijn heel oppervlakkig. Zoals zijn broer de stille type is en Alma de invalide lesbienne is, voor de rest stellen ze niets voor en ontwikkelt hun karakter niet. Ze komen in het verhaal allen voor om bekritiseerd te worden door Guggenheimer en als pionnen van Guggenheimer. Hij koppelt ze met elkaar en gebruikt ze voor zijn reclame spotje.
En als laatst heb je de beroemdheden die niet echt voorkomen als personages maar vaak genoemd worden door Guggenheimer. Zij dienen ook alleen als een bekritiseerbaar object.

Tijden:
De verteltijd is 250 blz. lang, de vetelde tijd is niet duidelijk weergegeven maar het is niet lang, hoogstens een paar maand. De verder je in het boek leest de sneller de gebeurtenissen gebeuren, dus de vertelde tijd wordt korter dan de verteltijd.
Van een echte flash forwards kan je in dit boek niet spreken maar het heeft wel flash backs.
De wens om haar te neuken was trouwens de enige aanleiding geweest om bij haar psychologische begeleiding te volgen. Guggenheimer had haar voor het eerst gezien op het afscheidsfeestje van Nadine De Sloovere, een oud lijk dat ongeveer een eeuw had gewerkt als nieuwslezeres voor VTM (een van de steeds amechtiger wordende concurrentjes van B.O.N.A.N.Z.A.). Zij had door de jaren heen een zekere reputatie opgebouwd door om de drie woorden in een worsteling te raken met de tekst die de autocue haar voorbauwde, zodat ze bij haar pensionering een heus feestje had gekregen in de VTM-kantine. Onuitgenodigd was Guggenheimer daar verschenen en omdat ze daar bij VTM niet eens guggenheimers schonken was hij van plan geweest om meteen weer te vertrekken, had hij dus niet dat oogverblindende meisje zien staan, in gesprek met de nieuwslezer Dany Verstraeten, die ofwel een perch-microfoon in z'n broek had ofwel een erectie die er niet om loog.
Er zijn ook enkele tijdverdichtingen. 'Niet echt dringend, maar ik moet toch even wachten tot de gortepap droog is. Dus had ik tijd om je even op de hoogte te brengen.' Hij vertelde Jules de details omtrent de Barceauxmoord. Een van die details was het adres van Goldsilberman en zijn wijf. 'Dat komt goed uit, meneer Guggenheimer,' zei Jules, 'ik zie het zo voor me.'
In dit boek is er geen sprake van vertraging of versnelling er komt wel veel tijdverdichting voor.
Dit verhaal wordt op chronologische volgorde verteld, op de flash backs na.

Ruimte:
De belangrijkste plaatsen in het boek zijn allemaal gethematiseerde ruimtes. Zoals het bordeel “Het Vliegend Tapijt”, zijn huis en bureel in Gent en de pruik- en zeisen fabriek. Zoals alles in het boek bestaat om bekritiseerd te worden, zijn de ruimtes niet anders. Ik vind dat alle ruimtes, waarvan de belangrijkste hierboven, gethematiseerd zijn. Omdat als een ruimte bekritiseerd wordt voor wat het is kan het niets anders zijn.

Spanningsopbouw:
De opvallendste en vrijwel de enige belangrijke is dat alles in het boek loshangt tot de einde wanneer Guggenheimer de spotje maakt en dan zie je waarom hij al die gekke dingen heeft gedaan. Nog iets dat erg opvalt is de groffe en schaamtelose taal dat hij gebruikt. Ik vond het leuk en omdat ik nog nooit zo een soort taal in een boek gezien heb vond ik het boeiend..Voor de rest zijn het dingen die Guggenheimer zegt om zijn omgeving te bekritiseren en hoe die omgeving erop reageert.

Titelverklaring:
De titel is “GUGGENHEIMER WAST WITTER.” De titel is zo genoemd omdat Guggenheimer de hoofdpersoon is en de hele boek rond hem draait. Ik denk dat witter wassen zowel op het witwassen van geld slaat, dat volgens het boek een groot probleem in Vlaanderen is, als het beter kunnen van Guggenheimer, hoe witter de was hoe beter en hij is de hele tijd op zoek naar een dienstmeisje omdat alle anderen daarvoor om seksuele redenen ontslagen waren..
Verder komt de titel ook in het boek voor.
Ik zal je dit zeggen, Volder, jij met je gelul over zwart geld en witwassen, en knoop het goed in je oren: Guggenheimer wast witter dan wie ook, zonder dat het iemand, wie ook, een frank zal kosten die hij niet kwijt wilde.'

Mening:
Mijn mening over dit boek is algemeen positief. Ik zie in wat Herman Brusselmans bedoelt in de laatste paragraaf van de iinformatie van de auteur, want als ik dit boek lees voelt het niet gedwongen opgeschreven zoals de “Potter” reeksen. Dat makte het heel aangenaam om dit boek te lezen, vooral als je op het einde komt.
Als eerste vond ik dit boek heel apart op het vlak van taal. Hierdoor vond ik dit boek ten eerste boeiend, want persoonlijk ken ik niet zoveel scheldwoorden of de betekenis van hen. Door dit boek heb ik van vele woorden de betekenis geleerd.
"Alle Hollanders hebben van die kanjers van paardentanden." Tjonge, wat een tanden. Met de tanden van een dozijn doorsnee Hollanders kan je de Ivoorkust nabouwen op schaal I:I. Let op, negers hebben soms ook wel van die reuzentanden. En Russen stinken even erg als Russinnen, al stinken die vooral onder hun oksels naar de kut en de aars van Poolse dienstmeiden. En vice versa. Ach, zo heeft ieder ras wel z'n eigen specifieke onvolkomenheden. Mijn ras, om er maar een te noemen, het joodse ras dus, is heel slecht in tangodansen.'
Ten tweede vind ik dit boek voor diezelefde taalgebruik grappig. Het hang natuurlijk van je humor af maar de stukje hieboven vind ik wel grappig. Vooral omdat op de wereld heel veel discriminatie is die erger gemaakt wordt door mensen die zeggen dat je niet discrimineeren mag, al is vaak soms alleen een mening. En ook omdat Guggenheimer zelf een Poolse dienstmeisje had.
Ten derde vind ik dit boek toch wel langdradig, want als je een langer stuk aan een leest krijg je echt genoeg van die arrogantie en het schelden van Guggenheimer.
Verder is dit boek heel realistisch. Ik ken namelijk mensen die even egocentisch als Guggenheimer zijn en er is niets fictioneels in dit boek behalve de personages en de verloop van het verhaal.
Het meisje was ondertussen heel kalm geworden. Ze voelde dat Guggenheimer geen beul was, ja ze voelde zelfs meteen dat hij een pur sang feminist was. Dus zonder morren opende ze haar mond, en ze hoopte er bijna op dat Guggenheimer - die zeook nog 'ns bijzonder aantrekkelijk vond - meteen z'n lul tot aan haar huig zou rammen. Maar neen, alles wat hij deed was z'n neuspunt in haar mond steken en haar vragen om uit te ademen. Dat deed ze.
Guggenheimer trok z'n neus weer terug en zei: ‘Je hebt luik een prima doorstaan. Je adem is niet bedorven.’
Als laats vind ik dat dit boek vrij inspirationeel is op de mannier, dat sommige kritieken of acties van Guggenheimer je aan het denken zetten. Zoals het stukje hierboven. Doen de meeste mannen dit ook niet? Ze laten het mischien niet zo overduidelijk zien als Guggenheimer maar ze denken het vast wel. Ik denk dat het overdrijven van dingen je helpt om ze duidelijker te zien.

Informatie over de schrijver: Herman Brusselmans

Herman Frans Martha Brusselmans werd geboren op 9 oktober 1957 te Hamme, België. Hij groeide op tot een vrij succesvol voetballer bij de plaatselijke trots Vigor Hamme. Een voetbalcarriëre lonkt, topclub SK Lokeren lijft hem in, maar links-buiten Brusselmans ziet geen heil in een profvoetballerbestaan. Hij relativeert te veel, denkt te veel na en beseft dat dat geen goede eigenschap voor een voetballer is.
Hij besluit Germaanse filologie (met Engels als hoofdvak en Nederlandse literatuur als bijvak) te studeren aan de Rijksuniversiteit van Gent. Herman loopt de kantjes eraf, zit vaker in het café dan in de collegebanken en neemt al snel een baantje aan in een bibliotheek, om precies te zijn de ontspanningsbibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening te Brussel. Na zijn huwelijk in 1981 vestigde hij zich in Iddergem, later (in 1986) betrok hij een flat in een van de 'hipste' buurten van Gent. Tegenwoordig woont hij aan de overkant van de straat samen met Tania en Woody.
Zijn debuut verschijnt in 1982: een verhalenbundel met de fraaie titel: 'Het zinneloze zeilen'. Herman krijgt de smaak te pakken en blijft schrijven en schrijven. Het ene boek volgt het andere op, een roman volgt op een novelle, en tussendoor schrijft hij ook nog korte verhalen, toneelstukken en essays. Zijn tweede boek, "Prachtige ogen", krijgt in 1984 de Yang-prijs toegekend. Samen met Tom Lanoye schreef hij het toneelstuk De Canadese muur. Alle romans en verhalen kennen een hoge autobiografische graad. 'De man die werk vond' bijvoorbeeld handelt over zijn baantje als bibliothecaris. Verder spelen in tal van zijn boeken zijn eerste twee vrouwen (Phoebe en Gloria) een belangrijke rol. Ook schrijft hij tal van columns (o.a. voor 'Humo' en 'Esquire') en recensies (prachtig gebundeld in het hilarische 'De geschiedenis van de Vlaamse letterkunde').
De meeste literatuurcriticasters zijn niet echt te spreken over het werk van Herman, het publiek des te meer. Een van de oorzaken daarvoor is dat Brusselmans het niet geringe vermogen heeft om zo'n twee a drie boeken per jaar te schrijven, en in de huidige literatuurkringen kan dat natuurlijk niet: een boek, daar doe je drie jaar over, zo niet gewoon je hele leven. "Ik ga niet van de daken schreeuwen dat ik niet wakker lig van de kritiek op mijn boeken", zegt Brusselmans daar zelf over. "Maar het getuigt van weinig kracht als je na 25 boeken, waarvan de laatste tien bij voorbaat worden afgekraakt, nog wakker te liggen van kritiek. Dan heb je geen prettig leven."

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven