Geschreven door:	Simon Vestdijk
Datum ingestuurd:	27 maart 2004
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	1376
Opvragingen:	2407 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 3.07/5 1 2 3 4 5 3.1/5 (15 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Samenvatting:

Pitface, de naam van de hoofdpersoon in dit vreemde, grove en toch wel grappig boek. Hij is een schrijver van boeken. Hij is 26 jaar oud en woont in een armzalig appartement in een stad, in een vrij armoedige tijd. Hij gaat op pad om nieuwe stof voor zijn boek te verzamelen en samen met een krankzinnige vriend van Pitface, Brillekas, gaan ze op pad en banen zij zich verkrachtend en moordend een weg door deze krankzinnige wereld.
In het eerste hoofdstuk van het boek is het direct al raak. Pitface is boos op een man die een slechte recensie schreef over zijn boek en ze breken binnen in het huis. Brillekas, die briljante vriend van Pitface, schiet eerst die man die ondertussen wakker geworden is van het gestommel een kogel door zijn hoofd waarna hij die vrouw van de recensent op brute wijze gaat verkrachten en even later verlaten zij het huis weer. Brillekas is een handelaar in Himmlers, een drug uit deze tijd, en verdient daar veel geld aan. Regelmatig gebeurt het dan ook dat als ze in het cafe zitten er weer iemand bij Brillekas die vraagt om Himmlers waarna ze naar de toilet verdwijnen. Als er een nikker het cafe binnen komt die homo blijkt te zijn gaat Brillekas al bijna door het lint. Als diezelfde nikker een tijdje later het cafe verlaat vermoordden zij hem waarna ze een auto gaan jatten. Ze lopen op een gegeven moment dan over een strand als een stelletje hun tegemoet komt lopen en die worden vermoord omdat ze geen vuur op zak hebben alvorens Brillekas die vrouw natuurlijk even heeft verkracht. Enkele tijd later komt er een jongen genaamd Ronnie, die om Himmlers vraagt en ze krijgt ook. Hij wil twee keer zo veel als anders want zijn vader is doodgevallen. Als ze in een Italiaans restaurant zitten ontmoeten ze Karin, een bediende, aan wie Pitface zijn telefoonnummer geeft en ze verlaten het restaurant weer. Als ze dan een Junk tegenkomen die weer Himmlers willen kopen hebben ze genoeg van die man en ze schieten hem dood. Als ze in het cafe komen krijgt Pitface ruzie met een Joego en met hulp van een inspecteur Witboom, een corrupte politieagent, jagen ze hem het cafe uit. Hij praat met hem en vraagt via via ook of hij Brillekas ook op het spoor zit omdat dat zijn vriend is. Het blijkt niet zo te zijn en die zelfde nacht besluiten ze weer een boer te killen, gewoon voor de lol. Hij krijgt dan een telefoontje van Karin die hem leuk vind en ze hebben diezelfde middag seks met elkaar en het is voor het eerst sinds tijden dat Pitface een erectie kreeg. Pitface wil geen relatie want hij is gek op Kim Rosenberg waarnaar hij op zoek is. Als ze dan een man tegenkomen op straat, Eenoog, die bij Brillekas al lange tijd in de schuld staat besluiten ze daarvan hun slaaf te maken die 24 uur per dag bij Pitface en Brillekas in de buurt moet blijven. Op een gegeven moment komt hij op straat Zadel tegen, die fietszadels in de brand zet, en Pitface vraagt of hij wat wil bijverdienen. De Himmler business ligt inmiddels op zijn gat en Elasto’s zijn de nieuwe drug maar nog niet op de markt. Hij en Brillekas komen daar achter en Pitface wil een nieuwe lading stelen van de baas van Brillekas, Pater Zoll, om zo weer geld te verdienen. Een tijdje later zitten Pitface en Brillekas bij elkaar en besluiten ze om met een georganiseerde bende die Elasto’s te stelen en roept daarom een hele groep bij elkaar om die Elasto’s te jatten. De geluksvogels die worden gekozen zijn: Ronnie, een klant van Brillekas, Karin, de seksvriendin van Pitface, Witboom, de corrupte politieagent, Zadel, de jongen die de fietsen in de brand zetten en Eenoog hun slaaf. Ze observeren de hal waar de Elasto’s in liggen opgeslagen en diezelfde avond slaan ze hun slag en jatten de vele elasto’s. Bij deze actie wordt Zadel vermoordt door een van de bewakers maar die op hun beurt weer vermoord werden door Pitface en Brillekas. Pater Zoll komt er achter dat de bende van Pitface hierachter zit en schiet Eenoog lek en Pitface krijgt een briefje van Pater Zoll waarop een afspraak met Pater Zoll staat en bijgevoegd een vinger van Kim Rosenberg. Als ze dan in een klein halletje met Pater Zoll spreken slaan de stoppen door bij Brillekas en Pitface. Ze schieten Pater Zoll dood en nemen Kim Rosenbert mee en gaan handelen in Elasto’s wat zeer goed verdiend. Kim Rosenberg trekt dan bij Pitface in Brillekas gaat verder in het dealen van Elasto’s.

Verhaalanalyse

Het Vertelperspectief
Het verhaal is geschreven in het Ik-Perspectief. Je ziet alles door de ogen van Pitface.
Voorbeeldzin: Blz. 99. ‘Onze maatjes vermoorden we niet,’ zei ik, terwijl ik Eenoog voorbij liep.

De Tijd
De verteltijd is ongeveer 4 en een half uur. Het is wel een vrij grappig boek dus je leest vlot achter elkaar door. De vertelde tijd is ongeveer twee weken denk ik. Er wordt niet echt beschreven hoe lang het duurt maar de gebeurtenissen volgen elkaar vrij vlot op en ik had niet echt het gevoel dat er veel tijd tussen zat. Het verhaal is continu verteld, de belevenissen worden dan ook vrij precies verteld.

Motieven

De motieven zijn :

Verkrachten: dit gebeurde vrij vaak in het boek.
Moorden: dit was eigenlijk altijd zo, als ze uit het cafe kwamen bijna altijd werd er wel iemand vermoord

Himmlers: Dit is de drug, waar ze in het begin veel geld mee verdienen.

Elasto’s: Dit is de drug, die in de toekomst voor meer geld moet zorgen om dat de Himmler markt op zijn gat ligt.

Pater Zoll: Dit is hun vijand, hij heeft de elasto’s en die willen zij eigenlijk hebben.

Personages
Er zijn eigenlijk maar twee echte personages die een belangrijke rol spelen. De andere personages zijn niet echt belangrijk in het verhaal.

Pitface:
Is eigenlijk de rustigste van de twee, hij is niet bang om iemand om te brengen en heeft een zeer zwak voor Kim Rosenberg. Hij is vrij hard in zijn humor en onverschillig over alles.

Brillekas:
Een Eersteklas Beroepsidioot, zoals Brillekas hem één keer noemt in zijn boek. Hij is ontzettend gek in zijn hoofd en heeft een schrijnend tekort aan seks want hij verkracht vrij veel vrouwen. Brillekas doet ook alles wat Pitface zegt. Hij kan af en toe een beetje vreemd uit de hoek komen door iemand zomaar neer te schieten zonder reden.

Ruimte:
Het verhaal speelt zich af in een Stad. Ook zitten ze vaak in een cafe waar veel Himmlers worden verhandeld. Voor de rest speelt het zich hoofdzakelijk af op de straat.

Thema:
Het verhaal gaat over een twee totaal idiote mensen die doen waar ze zin in hebben en als hun iets niet zint schieten ze hem gewoon de kop eraf.

Grondgedachte:
Lekker doen waar je zelf zin in hebt.

Waardering
Ik vond het boek wel leuk. Het was grappig om het taalgebruik te lezen van deze schrijver. Hij zegt en schrijft gewoon wat hij denkt. Je werd eigenlijk direct in het boek opgenomen doordat hij in het begin iets grofs beschrijft wat je niet echt in een boek zou verwachten. Vooral jongeren van onze leeftijd spreekt zoiets wel aan. Wij vinden het leuk als zoiets geschreven wordt. Het verhaal eindigt zoals je eigenlijk wel kon bedenken. Pitface vindt Kim Rosenberg.

Verwerkingsopdracht:

Ik zal als verwerkinjgsopdracht recensies voor het boek opzoeken en aangeven welke het beste bij mijn mening past.

Ronald Giphart schreef in 'Het Parool': 'Herman Brusselmans is een compulsive writer en laten we de schepper daar op onze blote knieën voor danken. Als ik voor dit boek een bordje omhoog mocht houden (wat niet zal gebeuren, want de literaire kuttekoppen van de 'professionele beroepsjury's' durven dit soort boeken natuurlijk nooit te nomineren, zou dat een negen zijn.'

Hans Warren schreef in 'De Provinciale Zeeuwse Courant': 'De proza van Herman Brusselmans blinkt uit door slechte smaak. De plot van zijn verhaal heeft weinig om het lijf, zijn grappen zijn melig, zijn gedachten zijn platvloers. En toch weet deze schrijver veel lezers te raken. Aan het gezever in dit boek blijkt zoals gewoonlijk geen eind te komen.'

Persoonlijk ben ik het het meest eens met Ronald Giphart. Ik ben zelf zeer positief over het boek en hij is dit ook.