Boekverslag Anton Quintana

Geschreven door:	Gijs ter Kuile, CSB
Datum ingestuurd:	30 januari 2003
Niveau:	3 havo
Taal:
Woorden:	1105
Opvragingen:	4991 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 2.04/5 1 2 3 4 5 2.0/5 (76 stemmen)

Titel:	De vuurman
Auteur:	Quintana, Anton
Jaar van uitgave:	1987

Auteur:	Quintana, Anton
Pseudoniem voor:	Kuyten, Anton
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Nederlands
Populaire titels:	1995Het boek van Bod Pa (1) 1987De vuurman (1) 1982De bavianenkoning (2) 2000De hemelruiter (2)

Download dit verslag in PDF-formaat

De Vijf Argumenten voor een goed boek:
1. Boek moet goed geschreven zijn, niet alleen vanuit een persoon, niet al te lang over èèn ding doorgaan (voor de spanning, anders zijn er vaak dooie momenten in het boek)
2. Weinig of geen plaatjes
3. Makkelijk te lezen zinnen zodat je ze niet hoeft over te lezen om ze te begrijpen
4. Moet wel een beetje realistisch zijn, moet ergens over gaan
5. Goed verzorgd eruitzien (niet te klein, niet te groot lettertype enz.)

1. In dit boek worden veel personen beschreven; een persoon bijvoorbeeld wordt niet beschreven vanuit de hoofdpersoon, maar door meerdere mensen en de verteller. Dit vind ik goed, want je ziet van de persoon, hoe verschillende mensen over diegene praten of denken. Zo begin je niet na een zin van iemand te denken dat hij /zij goed /slecht is maar je leest de dingen die de verschillende mensen over diegene zeggen en dan ga je pas een conclusie trekken. Dus er zijn voor de lezer heel moeilijk vooroordelen te trekken. Een voorbeeld: Michiel die de paarden van Dillenburg aan hoefijzers moest helpen, vond de koetsiers maar nep. ‘Ze bluffen toch alleen maar,’ zei Michiel, ‘dat gedoe met die knallende zwepen is nep, een echte koetsier houdt van zijn paarden, die mishandelt hen niet.’ ‘Maar, zei Dujardin, ze maken er wel indruk bij de vrouwtjes mee’! ‘Alsof dat zoveel uitmaakt, ze zien er toch niet uit,’ zei Anna Berb, die erbij was komen staan. Uit zo’n stuk vind ik dat je veel te weten komt over hoe de mensen, in dit geval over de koetsiers van Dillenburg denken. Je hoort wat over hun van Michiel, Dujardin en Anna Berb.

2. Als je weinig of geen plaatjes in het boek hebt kan je meer fantaseren over hoe mensen eruit zien, hoe een heks eruitziet, dit vind ik zelf veel leuker, zolang het maar realistisch blijft (dus geen grote reus die alles in goud kan toveren). Het is leuker omdat je zelf kan bepalen hoe de Schout eruitziet, oude man met een bochel of jonge blonde prins. Als je veel plaatjes hebt kan je de lezer minder laten fantaseren over dit soort dingen en neem je een leuk deel van lezen, het fantaseren weg. Ik vind het ook lastig lezen, veel plaatjes, want je moet veel vaker een bladzijde omslaan of je ogen naar beneden richtten waar de tekst doorgaat,
dit neemt in een spannend boek veel spanning weg omdat je veel ‘pauzes’ hebt. Het boek bevat geen plaatjes wat ik makkelijker en sneller lezen vind.

3. Het is heel belangrijk omdat je het boek dan makkelijker snapt. Het is ook te snappen als het veel moeilijker is geschreven maar dat maakt het lekker lezen lastiger, omdat je dan soms zinnen moet overlezen om ze te begrijpen. En dan kan je het boek niet in een keer uitlezen en als het vijf keer is gebeurd word je gek en pleeg je zelfmoord. In dit boek heb ik maar een regel moeten overlezen maar dat kwam omdat het al iets van twaalf uur was en ik een beetje moe werd.

4. Dit boek is wel realistisch vind ik. Het gaat over de mijnwerkers en de bokkenrijders. Er wordt goed in beschreven hoe de arme mensen en hoe hard de mijnwerkers werkten vroeger, in de achttiende eeuw, voor een beetje leven. Dit kan je lezen omdat Michiel een tijdje in de mijn gaat werken als vuurman (iemand die het mijngas laat ontploffen). Het gaat ook over de zogenoemde bokkenrijders waarvan veel mensen dachten (en denken) dat ze op bokken door de lucht vlogen maar in werkelijkheid waren het arme boeren of mijnwerkers die rijke boerderijen overvielen om zelf te overleven. In het boek wordt Michiel leider van een bokkenrijders bende.

5. Boeken moeten er goed verzorgd uitzien vind ik. Als je een groot lettertype hebt, heb je binnen twee minuten de bladzijde uitgelezen, als het te klein is zit je te gokken of de letter nou een n of m is. De kaft moet er ook goed verzorgt uitzien anders kijk ik niet eens op de achterkant waar het over gaat en meer mensen doen dat. Of terwijl het boek moet aantrekkelijk zijn, makkelijk te lezen, weinig plaatjes, niet vanuit een persoon zijn geschreven en wel een beetje realistisch, maar dit vind ik. Andere mensen willen misschien wel plaatjes of een verhaal over draken of een grijze kaft of groot lettertype enzovoorts. Maar dit is ieder zijn eigen keus.

Samenvatting
Michiel van Geleen is de zoon van een smid uit Geleen, die (de vader van Michiel) aan gokken en drank is verslaafd en de smidse verpatst als hij dronken is en verliest van de vedelaar (goochelaar) Dujardin. Hiermee is Michiel's toekomst in de smidse verprutst, hij loopt weg van huis en als hij de volgende avond zich bedacht heeft en bij zijn vader wil blijven vindt hij hem thuis aan een grote eik met een touw om zijn nek. Michiel gaat dan naar Kerkrade en komt via Dujardin (waarvan hij niet weet dat hij de smidse had gewonnen) met een bende in aanraking zonder dat hij het wil. Hij kan kiezen of meedoen of de strop en dan is de keuze niet zo moeilijk. Anna Berb, de meid met stalen zenuwen is de baas. Als ze wordt gepakt voor het in bezit hebben van de schoenen van de burgemeester die is overvallen wordt ze verbannen, maar de bende laat haar niet gaan en haalt haar terug naar Kerkrade waar ze onderduikt in de ‘Woeste Hoeve’ waar iedereen die moeilijkheden of gezocht wordt zit. Maar ze wordt betrapt en gehangen. De nieuwe leider is Michiel die inmiddels vuurman is geworden, maar dat weet hij zelf nog niet,
hij denkt dat het Dujardin de vedelaar wordt omdat hij de beste vriend van Anna Berb was. Maar Michiel heeft de beste plannen en wordt dus zonder het te weten de leider, pas na een maand heeft hij het doordat alles wat hij zegt gedaan wordt. Hij leidde de bende op tot een leger met goede wapens. Mietjes komen er niet in, iedereen die ook maar iets over de bokkenrijders wil zeggen buiten de bende word het zwijgen opgelegd. Iedereen is er klaar voor en ze overvallen de Schout en nemen zelfs zijn onderkleding mee die ze op het marktplein hangen, samen met de gestrotte honden. Iedereen wil met de bokkenrijders meedoen en er wordt veel over verteld. De bende groeit uit tot driehonderd man, die veel beter getraind zijn dan de soldaten. Maar dan verraad iemand Dujardin en iedereen is stil. Michiel bevrijdt hem in zijn eentje en wordt nog beroemder en door de adel nog meer gevreesd. Maar wat er verder gebeurd moet je zelf even lezen.