Eindexamens 2022

Donderdag 9 juni is de uitslagdag. Volg ons ook op YouTube of Tiktok.

Gemiste examenkans

Door Tim

Dertien mei 2013 was de dag waarvan ik dácht dat die zou komen. Eindelijk, na zes jaren afzien op mijn boerengymnasium in het zuiden des lands, zou ik even drie weekjes examens doorfietsen en dan: de wijde wereld in! Niets ouders, niets imago: helemaal opnieuw beginnen en de beest uithangen in Leiden.

Dertien mei 2013. De dag die het uiteindelijk tóch niet werd...

21 augustus 2007 was de dag dat ik mijn middelbare schoolcarrière mocht beginnen. Als jong brugklas-strebertje kocht ik m'n eerste agenda en in de jaarplanner van m'n ouders markeerde ik alvast de weken in mei 2013 waarin ik eindexamen zou doen. Die basisschool was immers ik zó doorgekomen, dan zou dat nu toch ook probleemloos gaan?

Tijd anders indelen

Helaas ging ik mijn huiswerk steeds minder prioriteit geven naarmate ik ouder werd. Na drie makkelijke jaren onderbouw ging ik de vierde klas bestieren én in de Jeugdraad én ik organiseerde een evenement binnen school én ik begon te ruiken aan een prille journalistieke carrière waar je nu de vruchten van ziet.

Allemaal heel erg tof en de basis van de dingen die ik nu doe. Maar helaas niet zo goed voor mijn cijfers. Waar ik aan de ene kant meehielp de school in de picture te zetten, haalde ik een jaar lang rapporten die ik het liefst wilde verstoppen voor de hele wereld. Mijn overwinnaarsroes, want ik was overall best succesvol bezig, was snel voorbij.

Zittenblijven

Eind juni 2011 stopte de wereld met draaien: ik bleef zitten! Dat paupergymnasium had niet z'n best gedaan mij te bevorderen naar de vijfde klas. K*t, heel m'n autistische levensplanning door elkaar gegooid!

Vanaf toen ging het natuurlijk helemaal mis met me. Ik ontspoorde bijna in de eerste weken met m'n nieuwe klas. Helemaal opnieuw een reputatie opbouwen was niet een van m'n prioriteiten en bovendien val je sociaal een beetje tussen wal en schip. Je hoort nog niet helemaal bij je nieuwe klas, maar van de oude raak je vervreemd. Huilen.

Zuur

Inmiddels, anderhalf jaar later, gaat het prima met me, maar - en dit zullen alle doubleurs met mij delen - het is zó ongelooflijk zuur om mijn voormalige klasgenoten met gezonde spanning hun laatste examens in te zien gaan.

Met hun ogen gericht op de vrije toekomst, wetende dat ik nóg een jaar langer moet wachten om te kunnen proeven aan die zoete vrijheid die het studentenleven biedt. Nog nooit was ik zó gemotiveerd om de rest van mijn schoolcarrière wél met prioriteit en zonder vertraging te doorlopen...

Gepubliceerd op 21 mei 2013


Op onze eindexamenpagina verzamelen we voor jou al het nieuws, reacties op de examens en tips & trucs. Volg ons op Instagram @eindexamens voor de snelste updates en abonneer op ons Youtube-kanaal voor het dagelijkse examenjournaal!

ADVERTENTIE
Studententijd zomerspecial

Heb jij de Zomerspecial van Studententijd de podcast al geluisterd? Joes, Steie, Dienke en Pleun nemen je mee in hun zomer vol festivals, vakanties en liefde. En kijken ook alvast vooruit naar de introductietijd van het nieuwe collegejaar. Luister lekker mee vanaf je strandbedje, de camping of onderweg. 

Luister nu!

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

C.

C.

Dit is precies waar ik bang voor ben. Mijn schooljaar opnieuw moeten doen terwijl iedereen lekker naar de toekomst uitkijkt op een nieuwe school. Ik stel een hele hoop mensen teleur en vooral mezelf. Ik zie mezelf wel weer buiten de groep vallen. Tot nu toe gingen al mijn toetsen slecht en mijn cijferlijst was wel oké. Hoe ga ik het overleven?

9 jaar geleden

Tim

Tim

Channah, ik kan uit ervaring óók vertellen dat het stiekem best meevalt, je leert een nieuwe club kennen (die op het eerste gezicht bestaat uit de grootste sukkels aller tijden (is een leeftijdsdingetje)) en aan het einde van het jaar ben je helemaal vergeten dat je in een andere klas zou horen.



En het goedpraat-praatje van een ex-mentor: 'iedereen doet het op z'n eigen tempo, de een doet er wat langer over dan de ander; maar dat is niet erg! (en de rector van de Erasmusuniversiteit is zelfs twee keer blijven zitten schijnt)'

9 jaar geleden

S.

S.

Had precies hetzelfde probleem toen ik toevallig op dezelfde school als Tim bleef zitten in de tweede. Toen was het echter net wat anders, want ik zou in de klas komen bij het irritantse volk dat zich op deze aardkloot begeeft, namelijk brand-new tweedeklassertjes, die niet meer bang zijn voor hogerejaars en zich ongelooflijk stoer houden tegenover de eersteklassers. Het duurde even maar ik vond een weg in die nieuwe klas van mij en naarmate de tijd verstreek werd de klas zelfs een van de beste die ik ooit heb gehad. Blijven zitten lijkt heel wat, maar uiteindelijk kan het iets geweldigs opleveren, zoals Tim misschien kan bevestigen op dit moment, aangezien hij nu bij diezelfde mensen in de klas zit als ik een paar jaar geleden.

9 jaar geleden