Vertaling Duits

Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	4 maart 2004
Niveau:	4 vwo
Woorden:	991
Opvragingen:	3968 (28 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (11 stemmen)

Download dit verslag in PDF-formaat

Samenvatting tekst: Mir geht es viel zu gut

Er is een scholier die onlangs met zijn oom over school spreekt. Die oom meent dat de eisen vroeger veel hoger waren. Hij zou liever vandaag naar school gaan. De scholier vindt het leuk om naar school te gaan. Hij krijgt al kriebels in z’n buik als hij er aan denkt. Op maandag om 6.15 uur begint dan eindelijk de schoolweek. Hij is goed uitgerust en zit vol enthousiasme, het gaat beginnen!

Om 7.10 uur kan hij nog net op tijd de metro pakken. De dag begint van een prestatiecursus Duits naar geschiedenis, Latijn en biologie tot 13.35 uur. Daarna heeft hij tot zijn spijt een tussenuur, die hij om op dreef te blijven, gebruikt om huiswerk te maken. Aansluitend heeft hij dan sport tot 16 uur. Om 17 uur, als hij weer thuis is, wordt hij bijna bang als hij weet dat het al bijna voorbij is. Maar gelukkig kan hij na het eten nog 2 uur huiswerk maken, om zich voor te bereiden of om een toets te leren.

Tijdens de schoolweek geniet hij met volle teugen. Op 3 dagen in de week werkt hij, op de overige dagen treft hij zijn vrienden. Hij vindt het verwonderlijk dat je in deze tijd op school een strak programma kunt volgen.

Ook de blik in de toekomst bezorgt hem een geweldig gevoel. Hij verheugt zich erop om te gaan studeren op de Hamburgse universiteit.

Misschien mag hij wel naar een andere stad. Hij verheugt zich om een woning te zoeken, zo’n rommelige studentenflat, om te jobben, om de studie te financieren en om in overvolle collegezalen te zitten. Na een 6-jarige studie wil hij gaan solliciteren naar een goed betaalde baan. Hij weet precies waar hij gaat studeren. Het wordt hemels.

Nu zegt zijn oom, dat het hem (scholier) sowieso te goed gaat en dat hij (scholier) nu precies zoveel moet doen als hij (oom) destijds. De scholier kan dit niet meer aanhoren: je mag alles zijn, niet alleen maar scholier. Je bent niks, je telt niet mee en je mening is fout. Jullie ouders, wees nou eens eerlijk: Hadden jullie ook 12 vakken van Latijn of Frans tot natuurkunde of scheikunde? Bestond jullie lesplan ook uit het Periodiek systeem en het Keynesianimus?

Scholier zijn is niets. Er moet nooit vergeleken worden tussen gisteren en vandaag, want iedere generatie heeft zijn eigen problemen.

Zijn oom moet dat eerst eens verteren en kijkt hem grimmig aan. De scholier zegt tegen hem:
“Misschien zal de volgende generatie ook over mij klagen, dat ik hen vals beoordeel.”
Maar tot dan verlopen nog veel schooldagen.


Samenvatting tekst: Wie äußert sich Verliebtsein?

De toestand van het verliefd zijn beschrijven de meesten op dezelfde manier, ook wanneer het zich bij ieder jongen of meisje verschillend uitdrukt. Het is een gevoel van trots dat het dagelijks leven tot een zondag maakt. Het kan luchtsprongen op gang brengen, als het duidelijk wordt dat je gevoel beantwoord wordt. Je ziet alles met andere ogen. Je huid wordt transparant, je wordt sentimenteel, kwetsbaarder. Maar tegelijkertijd voel je energie en kracht. Je kunt altijd wel zien wanneer iemand verliefd is.
De toestand is fantastisch en hoort bij de hoogtepunten van het leven. Tegelijkertijd kan het intensive gevoel en de blik voor de realiteit vernauwen. Je partner wordt zo’n ideaal iemand, dat je de werkelijke persoon, die ook scherpe kantjes heeft, niet meer ziet. Het kan zelfs positief uitpakken, wanneer in een relatie beide partners bij zichzelf iets activeren wat de ander als goed ziet. Verliefd zijn kan ook blind maken en tot handelingen leiden waar je later spijt van krijgt.

Ten volle van het gevoel genieten…
Overigens: het doet ook goed om in jezelf verliefd te zijn, als je uit het diepste van je hart kunt zeggen, ‘Wat ben ik toch een toffe gozer”, of “Wat ben ik toch een leuke meid”.
Het is goed om zulke fases te beleven. Je kunt aan jezelf werken, jezelf opvoeden. Dat geldt niet alleen maar voor je uiterlijk, maar ook voor je waarde, instelling en gevoel.

Samenvatting tekst: Vielleicht trug sie ein rosa Hemd

Ze zaten met z’n tweeën op de brugleuning naar de parade te kijken. En omdat ze een oorlog lang alleen mannen hadden gezien, zagen ze nu alleen meisjes. Er ging er een voorbij. Ze maakten wat grapjes over haar. En daarna kwam zij. Zij was anders. Ze hadden het gevoel dat ze naar perzik moest ruiken en dat ze een zuivere huid had. Ze had zeker een bijzondere naam: Evelyne, of zoiets. Toen was ze voorbij. Ze keken haar achterna. ‘Misschien heeft ze een roze hemd,’ meent Tim dan. ‘Waarom,’ zegt de ander. ‘Nou,’ zegt Tim, ‘meisjes die zo zijn, hebben minstens een roze hemd.’ ‘Wat een onzin,’ zegt de ander, ‘ze kan net zo goed een blauwe hebben.’ ‘Nee, zulke meisjes hebben roze aan, dat weet ik precies.’ Hij gaat steeds luider praten. Dan zegt degene naast hem: ‘Ken je er een dan?’ Tim: ’Nee, ik niet, maar ik ken iemand die zo’n meisje heeft. Uit het leger, in Rusland. In zijn portefeuille had hij een stukje roze stof. Maar dat liet hij niet zien. Op een dag viel het op de grond, iedereen zag het, hij zei niets. Hij liep alleen rood aan. ’s Avonds vertelde hij mij dat hij het van zijn bruid had, als talisman, weet je.’ ‘Nou? En?, vraagt de ander. Dan zegt Tim zachtjes: ‘Ik heb het gepikt, en omhooggehouden, we hebben allen gelachen.’ En toen,’ vroeg degene naast hem. ‘Hij heeft het weggeworpen en toen is het hem overkomen.’ zegt Tim. Dan zegt de ander: ‘Het is onzin, gewoon onzin.’ ‘Ja ik weet het’, zegt Tim. ‘Natuurlijk is het onzin, maar raar is het wel.’ Ze lachten allebei. En Tim maakte een vuist in zijn broekzak, daarbij kneep hij iets fijn. Een klein stukje roze stof. Nou ja, echt roze was het niet meer, hij had het al lang in zijn zak. Maar het was roze. Hij had het uit Rusland meegenomen.