Boekverslag Virginia Andrews

Info over dit verslag

Geschreven door:	Mirthe
Niveau:	3HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3091
Opvragingen:	20

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (12 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Virginia Andrews

• Butterfly (3)

  1998

• Crystal (1)

  1998

• Dawn - Midnight whispers / Dawn - Gefluister in de nacht (1)

  1992

• Dawn - Secrets of the morning / Dawn - Mysteries van de morgen (2)

  1990

• Falling stars / Vallende sterren (1)

  2001

• Flowers in the attic / Bloemen op zolder (14)

  1980

• Gates of paradise (1)

  1989

• Hemel zonder engelen (1)

  1985

• If there be thorns / Als er doornen zijn (1)

  1981

• Into the garden / Het geheim van de wilde bloemen (2)

  1999

• Melody / Middernachtsmuziek (2)

  1998

• My sweet Audrina / Mijn lieve Audrina (1)

  1982

• Raven (1)

  2000

• Ruby (2)

  1994

• Star (1)

  1999

Korte uitleg waarom ik dit boek heb gekozen:
Ik heb dit boek uitgekozen omdat ik over het algemeen Virgina Andrews een hele goede schrijfster vind. Ik heb eerder ook andere soort boeken van haar gelezen, en dit waren erg mooie, spannende boeken.
Als er doornen zijn is het vervolg van Bloemen op zolder & Bloemen in de wind. Meestal is het 2e of 3e deel lang niet zo mooi als het eerste deel. Maar volgens mij zal dat met dit boek nog wel meevallen.

Eerste persoonlijke reactie:
Ik denk dat dit een erg spannend boek word om te lezen, ik denk dat het niet zou tegenvallen.

Korte samenvatting van de inhoud:
Doordat dit een erg groot boek is, en het een korte samenvatting moet zijn, zullen er veel dingen weggelaten worden. Terwijl het nog een grote samenvatting is. Maar ik kan niet teveel dingen weglaten want dan begrijp je het verhaal op een gegeven moment niet meer!
Dit verhaal gaat over Cathy (Catherine) en Chris. Dit zijn broer en zus, Maar doordat hun moeder hun toen ze klein waren heeft opgesloten op zolder zijn ze samen opgegroeid, kunnen ze niet zonder elkaar, ze zijn nu getrouwd. Cathy heeft voormaal 2 andere mannen gehad, waarvan ze nu 2 zoons heeft. Jody en Bart. En later heeft ze een kindje geadopteerd van Nicole, die op sterven lag. Ze hebben ook nog een bediende Emma, die bij hun in het huis woont.
Het verhaal begint dat ze verhuist zijn naar een mooi landhuis buitenaf. Ze vertellen tegen hun zoons dat Chris de broer van 1 van de mannen die Cathy daarvoor had is. Ze vertellen dus niet dat ze broer en zus zijn.
Bart heeft altijd al iets met dieren gehad, hij moet telkens een vliegje dood slaan, of een kever vertrappen. En Jody houd zijn hele leven lang al van dansen, net als zijn moeder. Op een dag komt er een nieuwe buurvrouw, helemaal in het zwart, samen met een ober John Amos. Bart is altijd heel onhandig in tegenstelling tot zijn broer Jody, en is daarom erg jaloers op Jody. Dus gaat hij aandacht zoeken bij zijn buren, en krijgt die aandacht ook. Hij krijgt alles van de oude buurvrouw in het zwart. Ook een hond, terwijl hij eigenlijk en pony wou, dus noemt hij de hond ‘hondpony’ Appel. Tegelijkertijd zet John Amos hem allerlei dingen in het hoofd, dat hij Malcolm is en dat hij even machtig en oud moest worden, en dat niets hem mocht of kon verslaan, dat hij zou overwinnen. En dat hij vrouwen zou haten, vooral mooie vrouwen. Cathy is een erg mooie vrouw (zijn moeder), En geeft er veel aandacht aan haar nieuwe geadopteerde dochtertje Cindy. Bart voelt zich erg eenzaam thuis, en gaat telkens weer terug naar de buren. Op een dag volgt Jody hem, en ziet zijn Hond-Pony. Bart zegt dat hij hem niet mag uitlachen, en het ook niet thuis mag zeggen. Hij verteld Jody dat alleen de zwarte oude vrouw van hem hield. John Amos vertelde steeds door hoe machtig en geducht Malcolm was.
Hij moest precies zo sluw en verstandig als hem zijn.
Bart het verlegen, introverte broertje veranderde langzamerhand in een agressieve, achterdochtige, vrede jongen.
Maar diep in zichzelf wou hij nog een kleine jongen zijn, en smeekte om aandacht. Bart had ook een soort ziekte dat hij heel weinig voelde.
Op een dag wou hij pijn voelen, en duwde een spijker in één van zijn wonden. Eindelijk voelde hij pijn. Hij zei niks tegen zijn ouders.
Tot hij heel erg ziek werd, en naar het ziekenhuis werd gebracht.
Appel de hondpony was nu alleen, en kreeg geen eten en drinken, want van Bart mocht niemand voor hem zorgen, Bart was bang dat Appel van iemand anders zou houden.
Bart’s benen werden bijna geamputeerd, maar dankzei zijn vader Chris die arts was, gebeurde dat niet. En kon hij al redelijk snel naar huis. De hond was uitgehongerd en uitgedorst.
Hij kwam er ook snel weer bovenop. Maar toen op een dag kwam Bart terug, en er zat een grote Hooivork in Appel gestoken, dit had John Amos gedaan. Jody ontdekte het en dacht dat Bart het had gedaan.
Iedereen dacht dat Bart gek was. Ook had Jody hun hond, die ook vermist was weer gevonden, met prikkeldraad om zijn nek. Ook dachten ze nu dat Bart het had gedaan.
Omdat Cindy mooi was, haatte Bart Cindy ook. En in zijn dierenwereldje dat hij steeds verder opbouwde. Dacht hij dat hij een slang was. Emma de bediende was even weg. En hij pakte zijn kans en deed een slang na en probeerde Cindy te wurgen. Wat uiteindelijk niet lukte.
Omdat Jory eraan kwam. Hij word ook steeds afstandelijk van zijn moeder hij schreeuwt naar haar dat hij haar haat en verafschuwd. En dat ze naar de hel kan gaan. Dit maakte hem sterk, net zo sterk als Malcolm was.
Op een dag had Bart een voorstelling van Ballet. Dit was een erg belangrijke voorstelling. En Cathy wou erg graag meedoen, maar ze had een erg zwakke enkel. Toch wou ze de laatste dans met haar zoon dansen. Dit ging helemaal verkeerd ze hield het niet meer vol tijdens de dansvoorstelling. Ze viel op de grond en kwam in het ziekenhuis terecht. Ze zat nu in een rolstoel. Bart verafschuwde haar omdat ze niet eens zelf kon lopen. Ze was zwak volgens hem. Cathy kreeg een nieuwe hobby en dat was schrijven.
Bart ging steeds verder achteruit. En dat was erg te merken. Op een dag vroeg Chris aan Jody wat er aan de hand was, uiteindelijk vertelde dat hij hem dat Bart vaak naar de buren ging, en van alles kreeg van de oude vrouw in het zwart. Chris bracht een bezoekje aan de buren, en kwam erachter dat de oude vrouw in het zwart, niet zomaar een oude vrouw was, dit was zijn moeder, en Bart zijn grootmoeder dus. Jody was ook bij dit bezoekje, Chris zei dat hij het niet tegen zijn moeder moest zeggen.
Op een dag kwam Madame M. Aangevlogen, dit was de grootmoeder van Jody. Zij probeerde Jody af te pakken van Cathy en Chris, omdat zij hem wilde laten dansen (beter dacht ze). Maar nooit liet Cathy hun zoon gaan. Ze kregen ruzie want hun hadden nooit een echt warme hechte relatie.
Cathy ging door met haar boek schrijven, het ging over het leven op zolder. Madame M. kreeg dit in haar handen. En werd boos. Ook Jody en Bart lazen dit. Bart moest het altijd meenemen voor John Amos. Ook hij wou het graag lezen. Jody en Bart wisten nu dat Chris en Cathy hun vader en moeder, broer en zus waren, en dit waardeerde ze niet. Bart was zo boos, dat hij het mes, wat hij van John Amos had gekregen, uit zijn zak haalde en er bedrijgend naar zijn Moeder en Cindy mee stak. Zijn moeder overwon hem en stopte hem in de kast. Hij schreeuwde dat hij eruit wou, omdat hij anders zelfmoord zou plegen. Zijn moeder liet hem los, Bart vertelde dat hij dit wist van de oude vrouw. Zijn moeder had al een verkoudheid op gelopen. Maar wou persé weten wat die oude vrouw voor ‘leugens’ had verteld. Ze nam Cindy mee omdat hij niet alleen met Bart mocht zijn. Bij de buren aangekomen liet John Amos hun binnen. Bart was hun achtervolgt, en op 1 van zijn schuilplekjes gaan zitten, en hun is gaan spioneren. Hij zag hoe zijn moeder erachter kwam dat de oude vrouw in het zwart ook haar moeder was, Corrine Foxworth. Ze werd zo boos op haar dat ze haar aanviel. Maar toen kwam John Amos tussen beide. Hij hield Cathy erg stevig vast. Maar Cathy kon ontsnappen en trapte hem in zijn rechter lies. John Amos en Grootmoeder lagen nu beide op de grond. Cathy viel Grootmoeder weer aan. Maar had niet gezien dat John Amos weer opstond en een schep pakte en haar daar mee op het hoofd sloeg.
Nu lag Cathy boven op haar grootmoeder gekruist. Ondertussen was Bart al te voorschijn gekomen. Dit was niet Gods bedoeling zei hij.
Maar dat dacht John Amos wel. Hij zei tegen Bart. Dat Cindy haar mond moest houden en anders het roze tongetje eraf zou snijden.
Snel ging Bart samen met Cindy naar huis. Toen kwamen Jody en Chris thuis. Ze konden Cathy nergens vinden, en Cindy en Bart hielden hun mond dicht. Bart ging naar John Amos en zei dat hij het niet lang meer voor hem kon houden. John Amos vertelde hem dat als hij het vertelde niemand hem zou geloven, als hij vertelde dat Bart het zelf had gedaan, met zijn psychiatrische achtergrond.
John Amos liet zien waar zijn grootmoeder, en moeder lagen, in de wijnkelder. Snel ging hij weer naar huis heen.
Ondertussen kregen zijn Moeder en grootmoeder, die normaal zo’n hekel aan elkaar kregen een betere band.
Ze komen erachter dat John Amos precies het zelfde als Bart doet. En dat John Amos alle verhalen dus aan Bart heeft verteld.
Cathy dacht dat John Amos hun had opgesloten om hun een betere band te laten krijgen, En viel naar Corrine uit hoeveel zij hem had laten betalen om hun op te sluiten. Er viel een kaars om in de wijnkelder het hooi begon te branden. Bart zat te luisteren, Corrine riep naar Bart als hij zat te luister hulp moest gaan halen. Hij waarschuwde zijn vader en Jody. Hij vertelde waar hun waren. Het hele huis stond ondertussen al in brand. Chris kwam naar buiten met Cathy in zijn handen, Overgrootmoeder kwam achter hun aan gestrompeld. Alleen Bart was nu nog zoek. Hij probeerde het grote portret te redden in het huis, hij wou 1 ding in zijn leven goed doen. Maar nu probeerde zijn moeder en grootmoeder hem te redden dat lukte. Maar nu waren hun nog in het huis. Moeder redde het, maar grootmoeders grote zwarte kleren vlogen in de brand, en zij overleed. Ze werd begraven. En alles kwam weer goed.

Bespreking van de volgende verhaalaspecten:
Spanning:
De spanning was er erg in dit boek, je bleef je maar afvragen, wie die geheimzinnige oude vrouw in het zwart was.

Personages:
Cathy:
Speelt de moeder in dit verhaal van Jody en Bart, ze is een erg mooie maar ook arrogante vrouw. Die toch ook wel erg onzeker is.
Chris:
Speelt de vader in dit verhaal van Jody en Bart, hij is dokter, en heeft een erg drukke baan.
Jody:
De zoon van Cathy en Chris, de broer van Bart en de Kleinzoon van Madame M. Zijn intresse gaat uit naar dansen, en is erg goed voor die wereld.
Bart:
Is de zoon van Cathy en Chris en het broertje van Jody. Hij is erg onhandig en hij heeft eigenlijk de hoofdrol in dit verhaal. Hij lijkt op zijn vader, donkere ogen, kan heel gemeen kijken, is erg onzeker en praat onduidelijk en erg weinig.
Corrine:
Zij is de moeder van Cathy en Chris, zij heeft hun eerder op zolder opgesloten. Ze is erg onzeker en overleid in dit boek in angst en verdriet. Madame M.:
De grootmoeder van Jody komt midden in het verhaal bij Cathy en Chris wonen.
John Amos:
De man van Corrine, die zich eigelijk voordoet als de butler in dit verhaal. Hij verteld Bart allerlei dingen over macht en vrouwenhaat.
Cindy:
Het dochtertje van Nicole geadopteerd door Chris en Cathy. Zij is nog erg klein in dit boek.

Thema:
De gevolgen van iets, blijft je hele leven achterna zitten.

Opbouw:
Het heeft een heel goed begin, er is nog niets aan de hand.
Het is een informatieve opening want de personen worden voorgesteld en er word een kleine intro gegeven. De problemen worden besproken, en daarna komt er een goed passend einde.

Tijd:
wordt eigenlijk niet gezegd. Maar uit het verhaal kun je opmaken dat het
in de jaren 50 afspeelt

Vertelsituatie:
De vertelsituatie in dit boek is erg uiteenlopend want er word verteld vanuit Jody en Bart. En soms is er geen persoon waarvan uit het word verteld.

Ruimte:
Het speelt zich af op en in een groot landhuis. En bij de buren in het huis. Dit is ook een erg groot huis, soms in de dansschool.

Grondige beschrijving van mijn leeservaring:

1. Onderwerp
Het onderwerp spreekt mij opzich wel aan, ik heb over dit onderwerp wel is eerder over na gedacht, want mijn moeder heeft dit boek ook eerder gelezen, en toen vertelde ze waar het over ging.
Het boek heeft me wel andere kanten van het onderwerp laten zien dat er veel dingen omheen zijn, na een gebeurtenis.
Ik ben anders gaan denken over dit onderwerp omdat Cathy bijvoorbeeld nu die moeder nooit heeft vergeven. Dat je iemand dus zolang niet kunt vergeven, iemand zo erg kunt haten, terwijl het je eigen moeder is.
Ik verwachtte het einde wel ongeveer zo in dit boek, je kon het wel een beetje nagaan, dat Cathy haar moeder nooit zou vergeven. En ook ben ik het eens met de mening die uit het boek blijkt omdat het wel heel erg is wat Corrine heeft gedaan.
Eigenlijk was er in dit boek niet veel punten waarop er teveel aandacht werd besteed, er mocht wel iets meer aandacht besteed worden aan Jody, hoe hij nou precies over zijn broertje dacht.

2. Gebeurtenissen
Het boek bevat heel veel gebeurtenissen, het was dan ook erg moeilijk om een korte samenvatting te maken. Ik heb dat wel geprobeerd, maar dan begreep je niet echt, waarom er iets gebeurde.
Het verband van deze Gebeurtenissen is erg moeilijk te verklaren, omdat dit het derde deel is. Ik vind de gebeurtenissen, schokkend omdat er telkens weer dingen worden verteld waarvan je eigenlijk wel schrikt, zoals dat Cathy op het einde word neergeslagen met een schep, dit word in het verhaal zo verteld dat het lijkt alsof ze dood is. Maar dat is dus niet zo.

Eerste persoonlijke reactie:
Ik denk dat dit een erg spannend boek word om te lezen, ik denk dat het niet zou tegenvallen.

Het was ook een spannend boek omdat er veel verbanden waren, en het zet je erg aan het denken, over wie de vrouw nou zou zijn. Waarom John Amos dit nou deed, wie de hond nou vermoord had.
De gebeurtenis die het meeste indruk bij mij heeft gemaakt is toch wel het stukje dat Cathy ontdekt dat de oude buurvrouw de moeder is.

3. Personages
De hoofdpersoon Bart is niet een persoon waarop ik zou willen lijken, omdat hij met allemaal psychiaterse problemen zit.
Sommige personen hebben eigenschappen die ik verafschuw bijvoorbeeld die van John Amos. Maar sommige hebben ook wel eigenschappen die ik bewonder zoals Jody omdat hij het zo voor zijn broertje opneemt.
Eigenlijk lijkt elk personage wel op echte mensen, het was soms iets te ver gezocht maar het klopte uiteindelijk wel.
De personages reageren best voorspelbaar, maar op sommige momenten verwacht je het ook niet.
Je komt het meest in dit boek te weten over Bart. Dit gedrag begrijp ik wel want John Amos heeft het hem ingepraat.
Het was goed van Jody om het aan Chris te vertellen, dat het door de buren kwam. En oneens ben ik het met Cathy dat ze haar moeder niet vergeeft.

4. Bouw
Het verhaal hang goed aan elkaar maar, dan moet je wel alle boeken daarvoor hebben gelezen.
Het verhaal is heel spannend en boeiend, daar kun je verder niks over zeggen, eigenlijk wil je het in 1x uitlezen. Maar daar is het boek te groot voor.
De bouw van het verhaal past wel goed bij het onderwerp.
Er zitten aan het begin van het verhaal veel terugblikken in en ook aan het eind van het verhaal, dit vind ik goed dat ze dat hebben gedaan, omdat het anders moeilijk word om alles nog te begrijpen.
Het einde is bij dit boek redelijk goed beschreven, maar je blijft je wel afvragen wat Chris nog tegen zijn moeder wou zeggen op het einde.

5. Taalgebruik
Ik vond dit verhaal best moeilijk om te lezen omdat het redelijk moeilijke woorden bevat. De verhouding tussen beschrijving gesprekken en weergave van gedachten en gevoelens was gecompliceerd. Soms was het makkelijk te begrijpen en soms ook niet.
Soms gebruiken Jody en Bart iets te moeilijke woorden, want Bart is nog maar 10 jaar in het verhaal.

Informatie over de auteur:
Virginia Cleo Andrews wordt geboren op 6 juni 1923. Op haar vijftiende zou ze in een rolstoel terechtkomen na een ongelukkige val en verkeerde operaties. Na de dood van haar vader verhuist ze met haar moeder en begint ze met haar carrière als kunstschilder en illustrator. Na een kort verhaal te hebben gepubliceerd in een tijdschrift begint ze aan een roman. Er wordt haar verteld dat het verhaal ‘potentieel’ heeft, maar er wel een en ander aangepast moet worden. Virginia zelf maakt het hoogtepunt van haar succes niet mee, want ze overlijdt in 1986 aan kanker.
Deze schrijfster schrijft vooral Romans.
Ze gaan vaak over problemen, die moeten op worden gelost. Met grote gevolgen.
Iedereen wat ik kon vinden vind haar een geweldige schrijfster, en was meteen verkocht naar het 1e boek.
Ze schreef onder andere deze boeken:
Andere boeken: ze heeft 10 series 1 los boek en 5 omnibussen
Series –Dollanganger serie
- Casteel serie
- Dawn serie
- Ruby serie
- Melody serie
- Weeskinderen serie
- Wilde bloemen serie
- Hudsen serie
- Stralende sterren serie
- Willow serie

Omnibussen - De Wilde bloemen-serie.
- De Weeskinderen -serie.
- De Casteel -serie.
- De Dawn -serie.
- De Dollanganger -serie.

Een los boek en dat heet M'n lieve Audrina

Mijn mening over het boek:
Het leek mij aan het begin al een leuk boek om te lezen, ik heb dit boek gelezen. En het was inderdaad een geweldig boek zeker om aan te bevelen. Het is wel een groot boek, en er zitten soms redelijk moeilijke dingen in. En je moet de aandacht er goed bij hebben, om nog te begrijpen waar het over gaat. Het boek blijft boeiend en je wilt het liefste het in één keer uitlezen.

Verwerking opdracht:

11. Schrijf zelf 2 passende gedichten die bij het verhaal passen en leg uit waarom ze er bij passen.

Zonder een woord…

Niemand die het ziet
Niemand die het hoort
Het huilen van verdriet
Het praten zonder woord…

Rode ogen
Een donker gezicht
Bevende handen,
Naar binnen gericht…

Iemand die het weet
Iemand die het ziet
Dat stille verdriet
Dat vergeet het niet…

Ik vind dit gedicht bij Bart passen, omdat hij denkt dat niemand om hem geeft, en hij wil dat niemand het ziet als hij huilt, maar als hij dat wel zou hebben gedaan. Dan zouden mensen over hem gaan denken, wat er nou aan de hand was. Dan zouden ze Bart begrijpen, en dat hij ook gevoelens had.

Gebroken

Ik lig in duizenden stukken
Van alles verstoken.
Door jou aangericht.
Van binnen gebroken
Ik ben kapot
Word vergeten.
En bij één geschoven.

Ik vind dit gedicht bij Corrine passen omdat ze zoveel verdriet heeft om Cathy en Chris, en door John Amos, word dit eigenlijk aangericht. Door hem konden Cathy en haar zusjes en broer en broertje niet van de zolder af. Iedereen probeert haar te vergeten. Zij krijgt alle schuld.