Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem |
Kwaliteit: | ![]() ![]() ![]() |
Waardering: | ![]() ![]() ![]() ![]() |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 926 |
Opvragingen: | 10 |
Hulpmiddeltjes
Waardering
Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (3 stemmen)
Titels van Herman Brusselmans
Bloemen op mijn graf (1) 1998 De droogte (4) 2003 De man die werk vond (10) 1985 De perfecte koppijn (1) 2007 De terugkeer van Bonanza (3) 1995 Ex-drummer (1) 1994 Ex-schrijver (1) 1991 Guggenheimer wast witter (5) 1996 Heden ben ik nuchter (4) 1986 Het oude nieuws van deze tijden (3) 1994 In de knoei (1) 2004 Logica voor idioten (2) 1997 Mank (2) 2002 Muggepuut (1) 2007 Nog drie keer slapen en ik word wakker (1) 1998 Pitface (4) 2001 Plotseling gebeurde er niets (0) 1995 Prachtige ogen (4) 1984 Toos (1) 2008 Uitgeverij Guggenheimer (4) 1999 Vergeef mij de liefde (1) 2000 Vlucht voor mij (2) 1990 Vrouwen met een IQ (5) 1995 Zijn er kanalen in Aalst? (3) 1987
Laatst gewijzigd op 14 november 2004
Reden waarom ik dit boek gekozen heb
Ik heb dit boek gekozen omdat ik al eens een boek van Herman Brusselmans gelezen had, dat ik trouwens goed vond.
Samenvatting
Dit boek beschrijft het jaar 1986 in het leven van Eduard Kronenburg. Hij werkt op het ministerie van A&T in Brussel. Daar moet hij mensen bellen uit een lijst van 50.000 werklozen, om te vragen of ze nog werkloos zijn. Hij belt echter niet veel mensen en als hij al mensen belt dan doet hij het niet op een serieuze manier. Eduard Kronenburg wordt elke dag door zijn vrouw met de auto naar zijn werk gebracht omdat hij niet met de trein wil reizen, simpelweg omdat hij een hekel heeft aan treinen. Eduard Kronenburg is verliefd op Mabiche, de vriendin van zijn beste vriend en collega en krijgt er ook ongeveer een relatie mee, ondanks het feit dat hij reeds getrouwd is. Maar het kan zijn vrouw eigenlijk weinig schelen, wat ook hem verbaast. Eduard Kronenburg besluit op het einde van het verhaal te stoppen met werken bij het ministerie van A&T en schrijver te worden. Als hij dit aan zijn vrienden vertelt willen ze het eerst niet geloven, maar uiteindelijk dringt het toch tot hen door. Hij vertelt hen dat hij wil gaan schrijven over hen en over zijn dagelijks leven.
Bespreking van de titel
De titel luidt “Zijn er kanalen in Aalst?”. De titel komt slechts twee maal voor in het boek, nl. op bladzijde 87/88 en op bladzijde 192.
Fragment op bladzijde 87/88: “Nerveus bladerde hij door zijn dossier en vormde een telefoonnummer. Hij zei: ‘Goeiemiddag mevrouw, spreek ik wel degelijk met mevrouw Ramp, Charlotte, Putweg 3, 9300 Aalst?’ De vrouw bevestigde dit. Uitstekend,’ zei Kronenburg, ‘welnu, zit U momenteel neer, mevrouw? Of hebt U anders een stoel in de buurt? In plaats van een dezer vragen, of beide, bevestigend respectievelijk ontkennend te beantwoorden, vroeg het mens paniekerig of er iets ergs gebeurd was, hieraan toevoegend: ‘Ik heb hem al zeker honderd keer gezegd dat hij te oud was om nog z’n rijbewijs te halen. En toch altijd maar rondtoeren! Hij is in het kanaal gereden hè?’ Ze begon te huilen. Zijn er kanalen in Aalst? Vroeg Eduard zich af.
Fragment op bladzijde 192: ‘Gloria…’ vroeg hij ineens, nog niet slapend maar wel al bijna dromend, ‘Gloria, zijn er kanalen in Aalst?’ Ze schoot in de lach. ‘Kanalen in Aalst?’ zei ze, ‘ik zou het niet weten. Waarom?’ (…) ‘Als er geen kanalen in Aalst zijn, zal ik ze graven..’
Ik snap niet helemaal waarom Herman Brusselmans deze titel aan zijn boek heft gegeven, maar omdat het boek eigenlijk nergens over gaat is dit wel een mooie titel.
Thematiek
Het thema in “zijn er kanalen in Aalst?” is het leven van een man die eigenlijk niets op zijn werk doet en er buitenechtelijke relaties op na houdt. Een echt motief zit er volgens mij niet in dit boek. Misschien dat Eduard Kronenburg steeds weer verliefd wordt op Mabiche en vervolgens zichzelf gaat verwijten dat hij verliefd op haar is en haar probeert te vergeten.
Structuur
Dit verhaal wordt vertelt door een personele verteller.
Dit boek is in chronologische volgorde geschreven. Er komen geen flashbacks of flashforwards in voor.
Het boek is verdeeld in drie delen: het eerste deel bevat tien hoofdstukken, het tweede dertien en het derde twaalf.
Er komen geen witregels voor in de hoofdstukken.
Stijl
De zinsbouw is makkelijk en alles is duidelijk, maar niet gedetailleerd beschreven. Het verhaal is bijna een en al dialoog, maar de dialogen zijn wel duidelijk beschreven. Het taalgebruik was grof, aangezien er geregeld gebruik wordt gemaakt van schuttingstaal.
Personages
Mabiche: Dit is de vrouw waar Eduard Kronenburg verlieft op wordt. Ze is tevens de vriendin van zijn beste vriend Dolf. Mabiche is een vrouw die blijkbaar veel van mannen houdt en een vrouw waar veel mannen van houden, want naast Eduard Kronenburg en Dolf heeft ze ook nog een relatie met haar chauffeur. Op een gegeven moment weet ze zelf ook niet meer precies wat ze wil en gaat ze drie weken op vakantie. Tenslotte gaat ze nog een keer met Eduard Kronenburg uit eten.
Krank: Hij staat bekend als een wat gekke kerel, maar ondanks dat wordt ook hij wel gewaardeerd. Verder drinkt Krank altijd samen met Eduard Kronenburg Jupiler.
Kamiel: Hij is ook een van Eduard’s collega’s en komt Eduard elke dag een nieuwtje vertellen.
Valium: Zij is een ex-vriendin van Eduard en nog steeds een goede vriendin.
Splendide: Zij is een andere collega waar Eduard vaak mee praat en soms wat mee gaat drinken. Het is ook op Splendide’s feest waar Eduard er achter komt dat hij op Mabiche verliefd is.
Dolf: Hij is de beste vriend en collega van Eduard en in het begin van het verhaal de vriend van Mabiche. Ook als het uit is heeft hij met Eduard Kronenburg nog vele gesprekken over Mabiche. Dolf weet niet dat Eduard Kronenburg ook een relatie heeft gehad met Mabiche.
Gloria: Zij is de vrouw van Eduard. Zoals het boek laat uitschijnen is ze de perfecte vrouw. Ze heeft een goede baan, is mooi en altijd aardig tegen Eduard. Als Eduard een nieuwe vriendin heeft wordt zij ook vriendin van haar en het maakt haar niets uit dat hij vreemdgaat. Als Eduard problemen heeft probeert zij hem altijd te helpen.
Waardeoordeel
Ondanks het feit dat dit eigenlijk geen spannend boek is, maar gewoon een weergave van een periode uit het leven van het hoofdpersonage vond ik het toch een geslaagd boek. Het gaat over heel alledaagse dingen, dingen die iedereen kan meemaken en daardoor kan ik me ook tamelijk gemakkelijk inleven in het verhaal.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.




Openen in tekstverwerker
Printen
Emailen