Boekverslag Willem F. Hermans

Onder professoren

1 2 3 [4] 5 6

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem [meer]

Niveau:

6VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

2486

Opvragingen:

8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (13 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Willem F. Hermans

Laatst gewijzigd op 6 januari 2003

Primaire gegevens
Auteur: Willem Frederik Hermans
Titel: Onder professoren
Ondertitel: -
Verschenen in: 1975
Aantal blz.: 425
Leestijd: 8 uur
Uitgelezen op: 10-9-2002

Verantwoording van de keuze
Ik ben dit boek op aanraden gaan lezen. Mij werd namelijk verteld dat dit een erg leuk boek is om te lezen, vooral nadat ik net de ontdekking van de hemel gelezen had.

Verwachtingen vooraf
Ik had geen speciale verwachtingen voordat ik Onder professoren begon te lezen. Mij werd verteld dat het een heel mooi en interessant boek was en dat heb ik dan ook maar geloofd. Ik wist alleen niet of dit boek ook spannend zou zijn of iets dergelijks, dus ik ben eigenlijk zonder veel verwachtingen begonnen met lezen.

Eerste reactie achteraf
Ik vind dit werk:
spannend: niet
meeslepend: erg
ontroerend: niet
grappig: een beetje
realistisch: erg
fantasierijk: niet
interessant: erg
origineel: niet
goed te begrijpen: erg

Dit werk heeft mij aan het denken gezet
Ik heb iets aan dit werk gehad
Dit werk spreekt mij wel aan, omdat het erg realistisch is en je jezelf een hele goede voorstelling kunt maken bij wat je leest.

Korte samenvatting
Professor Doctor Rufus Dingelam, hoogleraar in de Technische Scheikunde aan de Rijksuniversiteit in de provinciestad van Groningen, is in zijn boerderijtje als hij een telegram ontvangt dat hij de Nobelprijs voor Scheikunde heeft gewonnen. De reacties daarop vanuit zijn omgeving zijn verschillend. Zijn vrouw Gré heeft eigenlijk geen idee wat het betekent en zegt dat ze van dat geld toch niet konden leven. Dokter Barend komt hen persoonlijk feliciteren en van boer Lagerwij krijgen ze als cadeautje een haan, die ze besluiten te houden als huisdier.
Tamstra, hoogleraar-directeur in van de Technische Scheikunde is duidelijk jaloers op Dingelam, al weet deze dat nog niet.
Ondertussen bereiden de studenten diezelfde zondag in Groningen hun actie voor de komende maandag voor. Ze zijn van plan het Laboratorium van de Technische Scheikunde te bezetten, het lab waar Dingelam werkt. Wanneer Laetitia hoort dat Dingelam de Nobelprijs heeft gekregen, probeert ze de studenten op andere gedachten te brengen en de actie een dag uit te stellen, omdat Dingelam gehuldigd wordt, maar zij willen van geen wijken weten.
Ondertussen hebben de andere professoren van de universiteit ook al gehoord van de bezetting en zij organiseren een vergadering met de twee demonstratieleiders, de rector-magnificus van de universiteit, Meinema, Kaeckebeke, Tamstra en Taets. Dit gesprek loopt uit op niets en er wordt geen akkoord bereikt.
’s Avonds om half 12 komt Dingelam met zijn vrouw weer thuis en dan komen professor Stroomer met zijn vrouw Gonnie, professor Ongering met zijn vrouw Kaatje en professor Pap met zijn vrouw Tonia nog even op bezoek bij Dingelam om hem te feliciteren. Aangezien Dingelam niets in huis heeft om zijn gasten aan te bieden besluiten ze iets te gaan drinken en, omdat alles dicht is, gaan ze naar de seksclub. Daar komen ze professor Tamstra en professor Goudewolf (die helpt de studenten bij hun bezetting) tegen. Snel gaan ze daarop weer weg.
Dingelam weet nog steeds niets van de bezetting en als hij de volgende dag naar zijn werk gaat, neemt hij een taart mee om zijn Nobelprijs te vieren. Onderweg wordt hij aangereden en hij kan niet verder fietsen, zodat hij moet lopen. Als hij dan eindelijk toch bij de universiteit aankomt, krijgt hij de protestactie te zien. Ook zijn de studenten boos op hem, omdat hij de politie gewaarschuwd zou hebben, maar in werkelijkheid was dat Tamstra onder de naam van Dingelam en vervolgens heeft hij zich solidair verklaard met de studenten.
Dingelam probeert toch in zijn kamer te komen, maar dat wordt hem onmogelijk gemaakt door de studenten en vervolgens gaat hij naar het Natuurkunde-gebouw, naar de kamer van Piet Stroomer. Daar komt hij Gonnie tegen en die biedt hem aan met haar mee terug te rijden. Dingelam wil Gonnie zijn boerderijtje laten zien, maar dan krijgen zij autopech en moeten worden opgehaald door Gré.
De volgende dag wordt Dingelam in de aula gehuldigd, maar de plechtigheid loopt in het water door een rookbom. ’s Avonds bellen er een paar studenten aan om hem te vertellen dat ze het niet op hem gemunt hebben, maar Gré laat hen niet binnen. Dan blijkt ook hun haan weggelopen te zijn en Gré gaat helemaal overstuur naar buiten om hem te zoeken. Dingelam probeert haar nog op andere gedachten te brengen, maar ze is niet voor rede vatbaar. Dan gaat Dingelam naar de psycholoog dokter Barend om hulp te vragen, maar dan is Gré alweer bijgedraaid en ze besluiten om samen op vakantie te gaan naar Monaco.
In Groningen verschijnen Lucas Kroondijk en Laetitia bij het huis van Dingelam, die dan op vakantie is, om hem een pannetje blanquette de volaille aan te bieden, maar Gonnie stuurt hen weg.

Tijd en ruimte
Het verhaal speelt zich in een fictieve provinciestad in de stad Groningen en in Sauerd, waar Dingelams boerderijtje ligt. Aan het eind zijn de ook nog in Monaco.
De tijd, waarin het verhaal speelt is in de jaren 70. De vertelde tijd is van zondag tot donderdag, vijf dagen dus.

De wijze van vertellen
Het verhaal is verteld door de personale verteller, ofwel de hij-/zijverteller. Het verhaal is in chronologische volgorde verteld.

Personages
- Prof. Dr. Rufus Dingelam: hoofdpersoon van het verhaal en ongeveer 50 jaar oud. Hij geeft les aan de universiteit in een denkbeeldige provinciestad in Groningen. Hij wint de Nobelprijs voor Scheikunde en op de dag van zijn huldiging wordt zijn laboratorium bezet.
- Gré Dingelam: vrouw van Rufus Dingelam en ongeveer net zo oud als hij.
- Dokter Eddie Barend: psycholoog en jeugdvriend van Dingelam. Hij is ongeveer net zo oud als Dingelam.
- Boer Lagerwij: woont naast het boerderijtje van Dingelam in Sauerd en geeft hem een haan cadeau voor het winnen van de Nobelprijs om geld van hem te kunnen lenen voor een nieuwe varkensstal.
- Prof. Drs. Knellis Tamstra: hoogleraar-directeur van de faculteit Technische Scheikunde.
- Prof. Mr. Dr. Ajold Ongering: collega van Dingelam, geeft polemologie en is van ongeveer dezelfde leeftijd als Dingelam. Hij wil het geld dat Dingelam wint gebruiken voor een museum voor zijn vakgebied.
- Kaatje Ongering: vrouw van Ajold Ongering.
Prof. Dr. Piet Stroomer collega van Dingelam, geeft natuurkunde. Hij is een stuk jonger: hij is ronde de 30.
- Gonnie Stroomer: vrouw van Piet Stroomer.
- Prof. Dr. Andreas Balingh: collega van Dingelam, geeft moderne geschiedenis en ook ongeveer 50.
- Prof. Dr. Tabe Pap: collega van Dingelam.
- Tonia Pap: vrouw van Tabe Pap.
- Drs. Harm Kaeckebeke: president-curator van de universiteit. Hij zit de vergadering met de studenten voor.
- Taets: secretaris van de president-curator.
- Mr. Goudewolf: eigenlijk een oorlogsmisdadiger, maar doordat hij streng Christen is geworden, is hij nooit veroordeeld. Hij zet de studenten aan tot de bezetting en later ook Tamstra tot het roepen van de politie onder de naam van Dingelam.
- Lucas Kroondijk: een van de twee leiders van de bezetting, doet later afstand van zijn leiderschap.
- Laetitia: vriendin van Lucas, probeert de bezetting te verplaatsen van de dag van Dingelams huldiging.
- Louis Cuffeler: andere leider van de bezetting, veel extremer dan Lucas.

Spanning
In dit boek had ik minder het gevoel dat ik constant maar door wilde lezen en niet kon stoppen dan in het vorige boek dat ik las, maar ook hier was natuurlijk wel spanning te vinden. De auteur heeft, denk ik, niet zo zeer door middel van de verschillende gebeurtenissen spanning aangebracht, maar door de vertelwijze. De manier waarop het boek geschreven is, maakt het leuk en interessant om te lezen. Er zijn natuurlijk ook een aantal gebeurtenissen die de spanning nog verhogen (zoals de bezetting van het laboratorium), maar die zijn minder van belang voor de spanning dan de vertelwijze.

Thema en motieven
Het thema van dit boek is het bekritiseren van een verziekte universitaire maatschappij. De verschillende personages vormen allemaal groeperingen, die ietwat overdreven kenmerken hebben, maar waartussen wel een serieus gebrek aan communicatie is, waardoor tragische en komische situaties ontstaan, die de spot moeten drijven met de door democratisering ontstane verslechtering van de universitaire maatschappij.
De schrijver heeft daarvoor verschillende motieven gebruikt.
- de Nobelprijs: Dingelam krijgt aan het begin van het boek direct de Nobelprijs en het lijkt wel alsof hiermee alle problemen beginnen. Allereerst zorgt dit voor ruzie met zijn vrouw, verder krijgt hij ineens van iedereen tips over wat hij met het geld moet doen en soms zelfs vragen of ze het geld ergens voor mogen gebruiken, ook wordt de jaloezie van Tamstra jegens hem nog groter en als laatste lijkt het alsof de studenten zijn laboratorium bezetten, omdat hij de Nobelprijs heeft gekregen.
- Jaloezie: De jaloezie van Tamstra en Dingelam speelt een belangrijke rol in dit verhaal. Dingelam is jaloers op Tamstra, omdat deze nooit zijn doctoraat heeft gehaald en toch hoogleraar-directeur is en hij niet. Tamstra is jaloers op Dingelam, omdat deze de Nobelprijs heeft gewonnen. Dit leidt tot pesterijtjes van Dingelam door Tamstra, zo nam Tamstra bijvoorbeeld de kamer van Dingelam af en gaf hem een veel kleinere kamer en ook belde Tamstra in naam van Dingelam de politie en verklaarde zichzelf ondertussen solidair met de studenten. Dit versterkt bij Dingelam alleen maar zijn hekel aan Tamstra.
- Domheid: De domheid van sommige mensen (meestal Gré) in het boek zorgt er ook voor dat dingen verkeerd worden begrepen en dat daardoor ontstaan vaak tragische situaties. Gré is het meest typerende voorbeeld. Zij is gestopt met haar studie toen ze met Dingelam trouwde en ze voelt zich vaak dom ten opzichte van hem. Soms, wanneer Dingelam haar op iets wil wijzen, omdat hij zich aan haar ergert, raakt ze overstuur en denkt ze dat ze niets meer goed kan doen. Hierdoor ontstaan vaak ruzies tussen de twee en dat verslechtert de situatie alleen maar.
- De bezetting: De studenten willen actie voeren en doen dit door het laboratorium van Dingelam te bezetten, net wanneer hij gehuldigd zou worden voor de Nobelprijs die hij kreeg. Met deze bezetting van de studenten wil Hermans een beeld geven van de situatie en de verhoudingen tussen professoren en studenten: de studenten stellen zichzelf heel kritisch op en zijn het nergens meer mee eens. Ze hebben door dat het machtssysteem ook slechter functioneert door de democratisering en voeren daarom overal actie tegen.
- Vergaderingen: Dingelam is een tegenstander van de vergaderingen: hij vindt ze verschrikkelijk en vreselijk nutteloos. Door de democratisering hebben degenen die de meeste kennis op een bepaald gebied hebben daar nu niet meer de macht, maar moet iedereen daarover meebeslissen, zelfs degenen die er niets van begrijpen: daarom moet er heel veel vergaderd worden. Het beste voorbeeld hiervan is de vergadering tussen een aantal professoren en studenten bij Taets thuis. Daar gaan een aantal professoren praten met twee afgevaardigden van de studenten, maar zoals te verwachten was, loopt die vergadering op niets uit. De studenten gaan gewoon weer weg en de bezetting is niet verplaatst of afgezegd.
- Het buitenland: Door de verschillende situaties in het boek, raakt Gré helemaal overstuur en vindt Dingelam er ook niets meer aan. Zij gaan dan met z’n tweeën op vakantie naar Monaco, naar het buitenland. Daar komen ze tot rust. Het buitenland staat hier dus voor ontspanning en een vlucht uit de verziekte maatschappij.
- Seks: Als laatste dit motief, dat wat minder belangrijk is, maar toch genoemd moet worden. Iedere keer wanneer Dingelam een collega met zijn vrouw tegenkomt, denkt hij na over de seks die ze hebben. Gonnie speel hierbij een hjele speciale rol, want met haar praat hij er echt over en hij fantaseert dat hij met haar een keer seks kon hebben. Ook gaan de professoren naar de seksclub toe (volgens het boek omdat dat het enige was, dat open was, maar het heeft wel met dit motief te maken) en daar ontmoeten ze Tamstra en Goudewolf (streng gelovig), twee professoren waarvan in het boek een negatief beeld wordt gegeven. Het is wel erg toevallig dat ze juist die twee in de seksclub, zonder hun vrouw, tegenkomen: zij zijn niet tevreden over de seks die ze hebben en dat zijn juist de negatieve figuren.

Titel, ondertitel en motto
De titel is onder professoren en dat slaat direct op de situatie van het verhaal, namelijk op een universiteit, onder professoren.
Dit verhaal heeft geen ondertitel.
Dit verhaal heeft geen motto.

Beoordeling
Ik heb dit boek direct gelezen nadat ik de ontdekking van de hemel gelezen had en in vergelijking met dat boek vond ik “onder professoren” een beetje saai eigenlijk. Er werd mij wel verteld dat de manier van schrijven van beide boeken erg verschilde en dat was duidelijk te merken.
Bij Harry Mulisch staan de gedachten en daden van de personen meer centraal, en hebben zij, wanneer ze met elkaar praten aan een half woord genoeg, terwijl bij Hermans onderling heel veel gepraat wordt en daar het boek eigenlijk op gebaseerd is: de gesprekken tussen personen en de invloed daarvan op hun verhoudingen. Bij Harry Mulisch beslaat de vertelde tijd, zo’n 17 jaar, dan ook veel langer dan bij Hermans, waarbij de vertelde tijd zo’n 5 dagen besloeg. Bij Hermans zijn er ook veel meer personages die van belang zijn dan bij Mulisch, omdat bij Hermans de onderlinge verstandhoudingen centraal stonden en bij Mulisch de gedachten en daden van personen en dat kan veel meer individueel en daar heb je dus minder personages voor nodig.
Het feit dat er in “onder professoren” minder gebeurde, maakte het boek voor mij minder spannend en een beetje saai. Toch vond ik dit boek zeker de moeite waard om te lezen, vooral als je ook een beetje afweet van de geschiedenis van Hermans, want hij is zelf lector geweest aan de RUG en heeft toen veel problemen gehad met zijn collega’s, waaronder Tamstra.
Ik wist van al die problemen eigenlijk niets af toen ik het boek las, want dat is voor mijn tijd gebeurd, maar ik kon mij er wel heel goed iets bij voorstellen. Toen mij het na het lezen verteld is, herkende ik dat toch sterk in het boek.
Hermans zegt echter dat dit boek absoluut niets met zijn ruzie op de RUG te maken heeft, maar als je het boek eenmaal gelezen hebt, kan je daar eigenlijk niet omheen en kun je het verhaal niet los denken van de problemen van Hermans met collega’s en studenten. Dat was ook precies de bedoeling van Hermans toen hij dit boek schreef en ik vind het knap dat dat zo goed gelukt is, want als je leest herken je heel sterk de Groningse universiteit en ook Hermans verstandhoudingen met verschillende collega’s daarin.
Ik vond dit boek leuk om te lezen, al was het niet heel spannend. Ik vond dit boek leuk, omdat ik me zo goed in het verhaal kon inleven en me de situaties goed kon inbeelden en me goed in de personen kon inleven, dat ik nog steeds graag verder wilde lezen, net als ik met een boek heb, dat erg spannend is.
Het verhaal was niet heel origineel, maar Hermans grijpt de gebeurtenissen toch heel goed aan om er de meest tragische en ook komische situaties mee te schetsen.
Al met al wil ik dit boek op mijn lijst zetten, omdat ik zo onder de indruk was van de manier van schrijven van Hermans, waardoor ik mij heel goed in het verhaal kon inleven.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven