De tongworstelcultuur

Onze generatie heeft een nieuwe hobby: tongen met iemand op een feestje, die je dan pas ná dat feestje leert kennen. Of helemaal niet leert kennen.

Ik zie het overal om me heen: de one night vlam die na die leuke nacht uitdooft als een kaars waar sneeuw op is gevallen. Bam. Eén avondje, en dan niks meer. Of je hoort pas ná een paar potjes tonghockeyen wat iemands naam, leeftijd en hobby's zijn.

Is dit niet een beetje de verkeerde volgorde, mensen? Of moeten we dit zien als een positieve liberalisering van de seksualiteit? 

Moed door alcohol

Het is al een tijdje na twaalven, je hebt al een paar wijntjes of biertjes op, je beeld is niet zo helder meer en je looppas gaat ook niet meer zo soepel. Je ziet een leuke gast of chick op een paar meter afstand, en de moed die je dankzij de alcohol hebt verkregen, schrééuwt je toe om op diegene af te stappen. Dus dat doe je. En er gebeuren dingen.

Of je die persoon nou kende of niet, de volgende dag doe je alsof er niks is gebeurd. Misschien heb je even zijn of haar Facebook gecheckt en denk je achteraf dat het wellicht toch niet zo’n intelligente keuze was. Zijn/haar gezicht valt achteraf toch een beetje tegen en je bedenkt je dat het maar beter is om geen verdere communicatie tussen jullie te initiëren. Is dat jou al eens overkomen? Je bent lang niet de enige.

Jan en Alleman

Toch vind ik het een aparte volgorde. Mijn redelijk idealistische beeld van intimiteit is toch wel gekoppeld aan een relatie. Hoe wil je serieus genomen worden als je met Jan en Alleman in de lokale discotheek elk weekend staat te tongworstelen? Je kunt niet verwachten dat Jan je serieus neemt als jullie eerder elkaars speeksel dan elkaars mobiele nummers hebben uitgewisseld.

Overigens, kan dat überhaupt fijn zijn? Zoenen met iemand die je niet kent, waarvan je dus ook niet van weet of je hem of haar wel mag? Is dat niet gewoon überhaupt ongelofelijk awkward en raar? Of ben ik nou een van de meest preutse mensen van mijn generatie?

Positief?

Er zullen ongetwijfeld een hoop scholieren zijn die dit als iets positiefs zien: jongeren durven tegenwoordig zonder enige verbintenis al intimiteit met elkaar te delen, wat aangeeft hoe enorm niet-preuts onze generatie is...

Maar dat lijkt me van niet. Ik denk niet dat onze generatie klaar is voor zo'n liberalisering zolang we elkaar tóch altijd blijven veroordelen: het meisje dat maagd wil blijven voor haar huwelijk is een preutse kneus, maar het meisje dat geniet van haar vrijheid is een vieze slet. Helaas. En zolang het toch nooit goed is, kunnen we maar beter onze tongen binnenboord houden.

Het is zomervakantie! Onze voltallige redactie ligt momenteel in een hularokje op een exotisch strand te nippen van een kokosnootcocktail. Tot en met 2 september publiceren we slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht bij je terug. Verveel je je in de tussentijd? Check dan de allerbeste blogs uit ons archief bij de Klassiekers!