Feitelijke gegevens
- 3e druk, 2010
- 219 pagina's
- Uitgeverij: The House of Books
Flaptekst
Vier meisjes verdwijnen kort na elkaar. Niemand weet waar ze zijn. De politie denkt dat de meisjes zijn weggelopen en besteedt weinig aandacht aan de vermissingen.
De 17-jarige Claire is met haar vader naar Rotterdam verhuisd. Ze haat de stad en mist haar oude vriendinnen vreselijk. Ze ligt behoorlijk met zichzelf (en de nieuwe vriendin van haar vader) overhoop. Maar dan opeens is haar leven in gevaar. Een geheimzinnige man heeft het op haar gemunt. Claire raakt in snel tempo verstrikt in een psychologisch kat-en-muisspelletje. Weet ze uit handen van de man te blijven? En is er een overeenkomst tussen de vier verdwenen meisjes en Claire?
Eerste zin
Wat is er gebeurd?Samenvatting
Amber
Het verhaal begint met een hoofdstuk over Amber. Amber wordt wakker, nadat ze bewusteloos was, in haar garage. Ze kan zich niet helemaal herinneren wat er is gebeurd, maar ze weet nog dat ze een geluid uit de bijkeuken hoorde komen toen ze, alleen thuis, een serie aan het kijken was. Eenmaal aangekomen in de bijkeuken zag ze dat de deur naar de garage niet goed gesloten was. Ze probeert hem te sluiten, maar het lukt niet. Vanaf dat moment kan ze zich niets meer herinneren. Amber wil uit de garage lopen, maar de deur zit dicht. Plots hoort ze een onbekende mannenstem die haar groet. Hij geeft haar tien seconden om te ontsnappen. Amber probeert uit het raam te ontsnappen en breekt daarbij haar nagel af, waardoor bloed van haar vinger loopt. Ze krijgt het raampje niet open en de man krijgt haar te pakken.
Het verhaal gaat verder met Claire. Claire is 17 jaar oud en is sinds kort van Amsterdam naar Rotterdam verhuisd vanwege haar vaders nieuwe baan bij Shell. Claire zit niet heel lekker in haar vel. Haar moeder is ongeveer 10 maanden geleden overleden en daar heeft ze het nog erg moeilijk mee. Haar vader heeft inmiddels een nieuwe vriendin: Bernadette. Zij wil wel een band met Claire opbouwen, maar die staat hier niet erg voor open. Ze kan niet geloven dat haar vader zo snel na het overlijden van haar moeder een nieuwe vriendin heeft. Op school gaat het ook niet erg goed met Claire. Ze zit in havo 5 en staat er niet goed voor. Daarnaast heeft ze geen vrienden op haar nieuwe school. Op haar vorige school was Claire best populair, maar ze heeft van haar vriendinnen daar alleen nog contact met Zoë. Zoë is kortgeleden haar telefoon kwijt geraakt, maar heeft gelukkig een nieuw mobieltje geregeld. Dit weekend blijft Claire bij Zoë slapen in Amsterdam en ze gaan samen uit. In de club ziet Claire een vriend van Mark. Mark is Claires ex-vriendje, die het in dezelfde periode als het overlijden van haar moeder heeft uitgemaakt. Claire heeft dit nog niet helemaal verwerkt en zoent met een vreemde jongen, in de hoop dat Marks vriend het aan hem vertelt. Claire wil niet het ‘arme, gedumpte meisje’ zijn.
Als Claire weer naar huis gaat, wordt ze gebeld door een onbekende jongen, die later Nick blijkt te heten, die op zoek is naar Xbox-games, maar een verkeerd nummer te pakken heeft. Claire geeft het nummer van een jongen van haar oude school die hem wel zou kunnen helpen.
Anouk
Claires verhaallijn wordt onderbroken door een hoofdstuk over Anouk. Als Anouk naar huis fietst vanuit jazzballet, begint een man voor haar te slingeren en valt voor haar. Anouk valt op hem. Als ze overeind wil komen, pakt de man haar benen vast en hij drukt haar mond dicht. Ze probeert zich te verzetten, maar het lukt niet. De man drukt een naald in haar been en ze raakt langzaam buiten bewustzijn.
Het verhaal gaat weer verder met Claire. Claire heeft een gesprek op school met een mevrouw die ervaring heeft met rouwverwerking. Het gesprek was een idee van haar vader. Claire staat er niet erg voor open en beantwoordt haar vragen kortaf.
In het weekend komt Zoë naar Claire in Rotterdam. De twee meiden gaan shoppen en in de avond uit. In de club komen twee jongens, waarvan één Gregory heet, bij hen staan en om met ze te dansen. Ze vragen ook of de meiden met ze mee naar huis gaan. Claire wil dat eerst niet, maar laat zich uiteindelijk toch overtuigen door Zoë, die zegt dat Claire al bijna een jaar lang, sinds het uit is met Mark, elke jongen negeert die interesse in haar heeft. Claire weet dat ze gelijk heeft en ze wil graag iets doen waarmee ze Mark kan ‘terugpakken’, want hij heeft haar erg gekwetst.
De jongens nemen Claire en Zoë mee naar een verwaarloosde wijk in Rotterdam-Zuid. Eenmaal daar aangekomen verdwijnt Zoë met één van de jongens op de bank en Claire en Gregory gaan naar een slaapkamer en hebben daar seks. Claire gaat snel daarna slapen. De volgende ochtend maakt ze voorzichtig Zoë wakker en ze verlaten samen de woning, zonder de jongens wakker te maken. Als ze beneden zijn, zien ze toch Gregory voor het raam staan, die dus heeft gezien dat ze zijn vertrokken zonder iets te zeggen.
Babette
De verhaallijn over Claire wordt weer onderbroken. Babette ligt rustig in bad. Ze is alleen thuis, haar ouders gaan naar een toneelvoorstelling. Plotseling hoort ze een gedempte knal, gevolgd door voetstappen richting de badkamer. Ze schrikt en wil snel een handdoek pakken, maar als de badkamerdeur opengaat blijkt het gelukkig haar moeder te zijn, die iets is vergeten. Babette gaat weer rustig in bad liggen met een tijdschrift als haar moeder weg is, totdat het licht opeens uitvalt. Ze loopt naar de meterkast in de kelder, aangezien ze doorheeft dat de stoppen zijn doorgeslagen, wat wel vaker bij haar thuis gebeurt. Plots hoort ze geluid in de pikdonkere kelder, alsof iemand van de trap afloopt. Ze zorgt snel voor licht, maar ze ziet niemand. Babette gaat gauw naar boven. Voor de zekerheid doet ze de deur achter zich op slot. Ze gaat weer in bad zitten, maar even later valt het licht opeens weer uit. Snel daarna wordt een hand over haar mond en neus gedrukt. Een man, die haar naam kent, drukt haar onder water. Hij wil haar een prik geven, maar iets werkt niet. Ondertussen snakt Babette naar zuurstof en als haar mond zich opent, stroomt die vol met water. Op het laatste moment beseft ze zich wie de man is.
Het is inmiddels bijna 22 november, de dag dat Claires moeder is overleden. Ze nodigt dan Zoë uit, omdat ze niet met haar vader naar haar moeders graf wil.
Op een gegeven moment wordt Claire gebeld door Nick, die haar bedankt voor het doorgeven van het nummer van de jongen van haar oude school. Ze raken aan de praat en Claire vertelt over de verhuizing en dat haar moeder is overleden. Ze voelt zich voor het eerst in lange tijd begrepen door iemand. Later blijven ze sms’en en beginnen een beetje te flirten. Claire raakt verliefd.
Als Claire op een dag van school naar huis fietst, ziet ze opeens Gregory staan, die boos is omdat ze er zomaar vandoor is gegaan. Gelukkig is er een man die vraagt of Claire hulp nodig heeft, waardoor Gregory weggaat. Claire fietst snel naar huis, maar ziet later vanuit haar raam dat Gregory haar is gevolgd en dus weet waar ze woont.
Als Claire en Nick elkaar weer spreken, komt Claire erachter dat hij 25 jaar oud is en een baan heeft. Ze vindt dat dat hem nog aantrekkelijker maakt. Nick wil die zaterdag afspreken, maar blijkt later toch niet te kunnen.
Britt
Britt fietst naar huis na aan een groepsopdracht te hebben gewerkt met onder andere Zoë. Haar route gaat door het Vondelpark. Ondanks dat het park is gesloten, gaat ze gaat ze erdoorheen. Anders moet ze ver omfietsen. Plots ruikt ze iets vreemds: de geur van een sigaret. Dan opeens, in een fractie van een seconde wordt ze neergeslagen. Een vreemde man brengt haar vervolgens met behulp van een naald in slaap. Vlak voordat ze buiten bewustzijn raakt, herkent ze zijn stem.
Als Claire na een dag spijbelen van school thuiskomt, zitten opeens haar vader en een politieagent in de woonkamer. Ze is even bang dat ze er vanwege haar spijbelen zijn, maar Claires leven blijkt in gevaar te zijn. De politieagent komt uit Amsterdam en is er aangezien er een overeenkomst is gevonden tussen Claire en 4 meisjes die onlangs verdwenen zijn. Ze hebben namelijk allemaal gebeld met hetzelfde nummer: het nummer van Nick. Claire gaat mee naar het politiebureau in Amsterdam en vertelt daar alles wat ze weet over Nick en de verdwenen meisjes. Ze vertelt ook over haar eigen leven van de afgelopen tijd, zelfs over Gregory: alles kan immers een aanwijzing zijn. Als Claire en haar vader weer terug zijn in Rotterdam, wordt hun huis dag en nacht bewaakt. Ondertussen probeert de politie Nick te pakken te krijgen, bijvoorbeeld door Claire met Nick te laten bellen voor een nieuwe afspraak en dat gesprek af te luisteren. Achteraf bleek dat Nick er toen achter kwam dat hij werd afgeluisterd.
Die zaterdag, de dag dat het een jaar geleden is dat Claires moeder is overleden, komt Zoë op bezoek. Eigenlijk mag dit niet, maar de politieagent maakt voor Claire een uitzondering aangezien het voor haar een moeilijke dag is. Claire vertelt Zoë over het gevaar en de bewaking, ondanks dat dit eigenlijk niet mag.
Op een gegeven moment komt Claires vader haar kamer binnen en zegt dat de portier hem heeft gebeld en zei dat zijn auto verkeerd geparkeerd staat. Claires vader komt echter niet terug. Als Claire naar de woonkamer loopt om naar Zoë te gaan, die daar popcorn zou moeten maken, wordt het zwart voor haar ogen. Als ze wakker wordt, zit ze vastgebonden op een stoel en ziet ze Zoë in de woonkamer liggen. Ze komt erachter dat Nick geen Nick heet, maar Luuk. Luuk is de ex van Zoë en was woest toen ze het zomaar, zonder uitleg uitmaakte. Hij wilde haar laten voelen hoe het is om helemaal alleen achter te blijven. Daarom besloot hij wraak te nemen: hij stal haar telefoon en wilde al haar vriendinnen, de meiden in Zoë's contacten, van a tot z van haar afpakken. Als laatste wilde hij Zoë zelf vermoorden. Claire wijst Luuk erop dat niet iedereen in Zoë's contacten ook bevriend met haar is, maar hij gelooft haar niet.
Luuk blijkt ook de politieagent bij Claires flat te hebben neergeslagen, en de portier te zijn geweest die Claires vader heeft gebeld.
Op een gegeven moment komt Zoë bij bewustzijn. Ze slaat Luuk op zijn hoofd met een vaas en belt snel 112. Zoë en Luuk worden met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Claire wordt snel losgemaakt en haar vader blijkt gelukkig in orde te zijn. Later wordt Luuk veroordeeld tot tbs. Volgens de rechter is zijn gedrag te verklaren door zijn jeugd. Luuk kende zijn vader niet en zijn drugsverslaafde moeder heeft hem op jonge leeftijd achtergelaten bij een opvangtehuis. Sindsdien heeft hij bij veel verschillende pleeggezinnen gewoond. Van één pleeggezin heeft hij het huis in brand gestoken omdat hij daar weg moest.
Een tijd later zijn Claire en haar vader terugverhuisd naar Amsterdam. Hij heeft inmiddels ook een nieuwe vriendin. Claire en haar vader bezoeken samen met Zoë het graf van Claires moeder. Zoë voelt zich nog af en toe schuldig tegenover de meisjes die Luuk te pakken heeft gekregen, vooral tegenover Babette, aangezien zij door Luuk in bad is verdronken. Buiten dat gaat het goed met haar en Claire. Claires leven lijkt weer bijna zoals vroeger te zijn.
Personages
Claire
Claire is een eenzaam meisje dat ongeveer een jaar geleden haar moeder is verloren. Sinds kort woont ze in Rotterdam. Ze voelt zich er niet erg thuis en op haar nieuwe school heeft ze weinig vrienden. Op haar vorige school was ze erg populair. Ze voelt zich door niemand begrepen, behalve door Nick.
Zoë
Zoë is de beste en eigenlijk enige vriendin van Claire. Ongeveer anderhalf jaar geleden heeft haar vader haar en haar moeder achtergelaten. Sindsdien heeft ze veel vriendjes. Ook houdt ze erg van feestjes en ziet weinig problemen, ze denkt vaak makkelijk over dingen.
Nick/Luuk
Luuk is één van de exen van Zoë. Ze hebben elkaar ontmoet in een coffeeshop. Hij heeft een tongpiercing en woont anti-kraak. Hij is woest als Zoë het met hem uitmaakt. Hij besluit daarom om wraak te nemen. Hij wordt veroordeeld tot tbs. Volgens de rechter is zijn gedrag te verklaren door zijn jeugd. Luuk kende zijn vader niet en zijn drugsverslaafde moeder heeft hem op jonge leeftijd achtergelaten bij een opvangtehuis. Sindsdien heeft hij bij veel verschillende pleeggezinnen gewoond. Van één pleeggezin heeft hij het huis in brand gestoken omdat hij daar weg moest.
Quotes
"'Ik had gedacht dat Mark de liefde van mijn leven was. Ik had gedacht dat mijn moeder voor altijd bij me zou blijven. Maar niks van dat alles was waar.'" Bladzijde 106
""Wat ga je kopen, Claire? Nieuwe vrienden?"" Bladzijde 115
""Ik begrijp het gevoel,' zegt hij.
'Meen je dat?'
'Ja. Het is net een puzzel die in omgekeerde volgorde wordt gelegd: steeds meer stukjes vallen weg, hoe hard je ook je best doet om alles op z'n plek te houden.'
'Ja, ja, precies!' Hij begrijpt me echt!'" Bladzijde 110
Thematiek
EenzaamheidClaire voelt zich erg eenzaam. Ze heeft het gevoel dat niemand echt begrijpt hoe het voor haar voelt dat haar moeder is overleden, ook haar beste vriendin Zoë niet. Door haar vader voelt ze zich ook niet begrepen: hij heeft alweer een nieuwe vriendin. Claire en haar vader praten weinig, al helemaal over het verlies van hun moeder/vrouw. Daarnaast heeft Claire op haar nieuwe school weinig vrienden en ze van de vriendinnen van de haar oude school heeft ze alleen met Zoë nog contact. Claires eenzaamheid draagt eraan bij dat ze snel op Nick verliefd voelt, want door hem voelt ze zich wel begrepen.
Motieven
Ouder-kindrelatie
Claire heeft een slechte band met haar vader. Zij en haar vader praten nauwelijks met elkaar over het overlijden van Claires moeder. Ze praten überhaupt weinig met elkaar. Claire snapt niet goed waarom ze zo nodig naar Rotterdam moesten verhuizen en waarom haar vader zo snel al een nieuwe vriendin heeft. Aan het eind van het verhaal verbetert de band tussen haar en haar vader. Ze zijn dan terugverhuisd naar Amsterdam en bezoeken samen het graf van Claires moeder. Ook is de relatie tussen Claires vader en zijn vriendin uitgegaan. Hij heeft weer een nieuwe vriendin, die Claire een stuk aardiger vindt.
Luuk heeft een nog slechtere band met zijn ouders. Hij kende zijn vader niet en zijn drugsverslaafde moeder heeft hem op jonge leeftijd achtergelaten bij een opvangtehuis. Sindsdien heeft hij bij veel verschillende pleeggezinnen gewoond. Van één pleeggezin heeft hij het huis in brand gestoken omdat hij daar weg moest.
Wraak
Nadat Zoë het met Luuk heeft uitgemaakt, is hij zó boos, dat hij wraak wil nemen. Ze heeft het opeens, zonder uitleg uitgemaakt. Hij wilde haar laten voelen hoe het is om moederziel alleen over te blijven. Hij wilde al haar vriendinnen, één voor één van haar afpakken. Zoë zelf zou als laatste aan de beurt zijn.
Verliefdheid
Claire was verliefd op Mark, ze dacht dat hij de liefde van haar leven zou zijn. Ze heeft het bijna een jaar later nog niet verwerkt dat hij het heeft uitgemaakt.
Zoë wordt snel verliefd en heeft korte tijd veel vriendjes. Eén van haar vriendjes was Luuk. Luuk is erg boos als ze het met hem uitmaakt.
Een andere manier waarop verliefdheid terugkomt in het verhaal is dat Luuk de 'vriendinnen' van Zoë op zich verliefd laat worden, zodat ze graag met hem contact willen blijven hebben en ze hem vertrouwen. Uit vertrouwen vertellen ze hem allerlei dingen en met die informatie kan Luuk ze uiteindelijk te pakken krijgen, zo ook Claire.
Opdracht
Voor mijn allerliefste mama
Trivia
Mel Wallis de Vries gebruikt bij het schrijven van haar boeken vaak dingen uit haar eigen middelbareschooltijd. Bijna alle hoofdpersonages zijn bijvoorbeeld gebaseerd op mensen die ze echt heeft gekend. Ze krijgen uiteraard wel een andere naam.
Titelverklaring
Waanzin betekent 'gekte' of 'krankzinnigheid'. In deze thriller vinden er voor Claire veel onverwachte gebeurtenissen in korte tijd plaats: haar relatie gaat uit, haar moeder overlijdt, ze verhuist van Amsterdam naar Rotterdam, komt op een nieuwe school met allemaal nieuwe mensen en ze is het doelwit geworden van één van Zoë's exen. Dit gebeurt allemaal in een jaar en zouden goed iemand gek kunnen maken in zijn hoofd.
Daarnaast is Luuk krankzinnig geworden, aangezien hij al Zoë's vriendinnen wil vermoorden, alleen omdat ze het zonder reden met hem heeft uitgemaakt. Ook zijn werkwijze is krankzinnig: hij wil iedereen uit haar contacten te pakken krijgen en wil het lijstje van a tot z afwerken, om bij Zoë te eindigen.
Structuur & perspectief
Het verhaal kent een langere verhaallijn: de verhaallijn van Claire die een paar keer wordt onderbroken door verschillende hoofdstukken over de vermiste meisjes. Die zijn in een schuingedrukt lettertype geschreven en hebben als titel de naam van het meisje.
Het hele verhaal is vanuit een ik-perspectief geschreven. In de hoofdstukken over Claire krijgt de lezer dus het verhaal mee vanuit Claires perspectief, en in de hoofdstukken over Amber, Anouk, Babette en Britt vanuit hun perspectief.
Decor
Het is een actuele thriller dat zich ongeveer in de tijd afspeelt waarin het is uitgebracht (2009). Dit is vooral te merken aan de communicatiemiddelen van Claire en Zoë en hun sms-taal.
Het verhaal speelt zich op veel verschillende plekken af: in Claires nieuwe flat, in verschillende clubs en bij Claire op school. Claires nieuwe huis is niet groot en kan een benauwd gevoel wekken, zeker als ze dag en nacht wordt bewaakt en de woning niet mag verlaten.
In de periode van het verhaal dat het minder goed met Claire gaat, is het winter en dus koud en regenachtig buiten. Aan het eind van het verhaal, als het goed gaat met Claire, is het warmer en schijnt de zon.
Stijl
Mel Wallis de Vries maakt vooral gebruik van korte zinnen met over het algemeen makkelijke woorden. Op spannende momenten, bijvoorbeeld wanneer één van de meisjes een vreemd geluid hoort, wordt nauwkeurig beschreven wat ze precies hoort, wat ze denkt en hoe ze zich voelt. Daarnaast zit er een hoog tempo in het verhaal, wat het erg spannend maakt. Mel Wallis de Vries maakt weinig gebruik van beeldspraak. Tot slot komt er ook regelmatig sms-taal in het verhaal voor, als bijvoorbeeld Claire en Zoë met elkaar chatten.
Slotzin
Met wat moeite zou het inderdaad weer zoals vroeger kunnen worden. Niet precies hetzelfde natuurlijk. Maar goed genoeg. Goed genoeg om gelukkig te zijn.Beoordeling
Ik zou dit boek aan iedereen aanraden die van spannende thrillers houdt. Door de stijl van Mel Wallis de Vries blijft het verhaal spannend en leest het makkelijk weg. Bovendien blijft het tot op het laatste moment onbekend wie Nick nu precies echt is. Zijn motief is erg onverwachts en daadwerkelijk 'waanzinnig'. Ook is het verhaal erg realistisch voor tienermeisjes. Veel onderwerpen, zoals verliefdheid en vriendschap, zijn goed herkenbaar voor andere jonge meiden. Een ander moeilijk onderwerp, rouwverwerking, wordt komt ook goed herkenbaar door Claires gevoelens in het verhaal terug. Samen met de onderliggende problemen van Luuk maakt het dat het verhaal meer diepgang krijgt.
Recensies
"'De dader kwam als een complete verrassing en het motief en de manier van de dader waren best angstaanjagend…'" https://bazarow.com/recen...e/waanzin/
"'Beklemmende hoofdstukken zijn het, die de toon zetten in deze thriller vol krakende trappen en piepende deuren, die je meteen ook zelf gaat horen.'" https://www.chicklit.nl/b...48/waanzin
REACTIES
1 seconde geleden