ADVERTENTIE
Raad jij de studie?

Waarschijnlijk heb je al wat studies op het oog. Maar heb je echt alle studies overwogen? Grote kans dat je wat toffe opleidingen over het hoofd ziet. In deze video gaan Lauren, Lin & Marit raden welke studie wij zoeken! Misschien is dit ook wel wat voor jou?


Meer info

Feitelijke gegevens

  • 1e druk, 2020
  • 220 pagina's
  • Uitgeverij: Hollands Diep

Flaptekst

De Roemeense Alina reist met haar elfjarige zoon Lucian naar Sicilië om daar het geld te verdienen dat thuis hard nodig is. Terwijl Alina tijdens het zware werk op een tomatenplantage haar hoop en verwachtingen voortdurend moet bijstellen, ontmoet Lucian twee jongens van zijn leeftijd, met heel verschillende achtergronden. Gedurende het jaar waarin ze bevriend zijn, vechten de drie jongens met elkaar, voor elkaar en tegen de wereld. Tot die hen inhaalt. Oogst is een schrijnend verhaal over veerkracht en vriendschap, en over de strijd om een waardig bestaan aan de onderkant van Europa.

Eerste zin

Sissend komt de bus tot stilstand op het marktplein. De deuren zuchten open.

Samenvatting

Deel I : Cu ti lu dissi? (Wie vertelde je dat?)
In haar vaderland Roemenië is er geen toekomst meer voor de alleenstaande jonge moeder Alina Dràganu. Uit geldgebrek vertrekt  ze daarom samen met haar elfjarige zoon Lucian en enkele andere landgenoten (o.a. haar achterneef  Dimitriu die haar geronseld heeft ) naar Sicilië om op een tomatenplantage te werken. Ze heeft  haar ouders Bunic en Bunica in Roemenië achtergelaten, die nog steeds in hun oude kruidenierswinkel wonen, die ze door de moordende concurrentie van de opkomende supermarkten moesten sluiten.

Bij aankomst op Sicilië worden ze samen met haar achterneef en zijn vrouw Ioana opgehaald door de onaangename boer en werkgever Giuseppe Cascone. Op zijn smoezelige boerderij worden ze gehuisvest in een vervallen schuur waar Alina een vies matras moet delen met Lucian. Meubels zijn er vrijwel  niet en met lege kisten probeert Alina hun verblijf wat gezelliger te maken. Haar achterneef neef en zijn vrouw wonen in de aangrenzende kamer. Veel contact hebben ze niet met elkaar. Alina is boos op hem die haar met valse voorwendsels naar Sicilië heeft gelokt.

Lucian verkent de omgeving, ziet vossen en een jongenskampement. Ook ontmoet hij een jongen die Anwar heet en van Tunesische afkomst is. Die heeft vriendschap gesloten met de zoon van een rijke landeigenaar, Paolo. Toch ervaart Lucian afstand en discriminatie als hij na de vakantie met de bus naar school rijdt. Dat doet o.a. Paolo. Ook Alina ervaart discriminatie o.a. wanneer ze naar de kerk mag meerijden met Giuseppe.
Alina onderhoudt contact via haar mobiel met haar moeder in Roemenië. Ze vertelt haar niet dat de Siciliaanse omstandigheden zo troosteloos slecht zijn.

Deel II: Buttana di to mà? (Mother fucker)
Op  de eerste uitbetaaldag merkt Alina dat ze bedonderd wordt door Giuseppe. Hij houdt geld in voor 'verleende diensten' (bijv. voor het rijden naar het zondagse kerkbezoek). Wanneer ze met een andere Roemeense vrouw Maricara spreekt, vertelt die haar dat ze haar handen eigenlijk nog mag dichtknijpen. De Roemenen worden altijd uitgebuit. Het werk dat de vrouwen moeten verrichten, is zwaar.
Op de markt in het stadje  koopt ze een mooie roos in een pot. Ze wil een bloementuintje om hun verblijf opbouwen. Een teken van hoop. Hoop put ze ook uit de muziek van Rosa Balistreri, die ze voor het eerst hoorde op het marktplein. De pijn die in de teksten doorklinkt, trekt haar aan. Balistreri is een Siciliaanse zangeres.

Paolo en Alwan hebben nog een andere geheime speelplaats, een schaapherdershut die ze steeds wat mooier maken. Om tot hun clubje toegelaten te worden moet Lucian een proeve van moed afleggen. Hij moet een voorwerp uit het huisje van een 'heks' pikken. Dat gaat overigens heel gemakkelijk, omdat de heks hem ziet als een reïncarnatie van haar bij de geboorte overleden broertje. De drie jongens helpen elkaar ook als de niet zo winstgevende olijven van Paolo's vader moeten worden geplukt. Anwars vader, Ismaël,  mag ze verkopen en de opbrengst houden. 

Met zijn drieën gaan ze op een avond naar een schuur, waar Roemeense vrouwen seks hebben met Siciliaanse mannen, o.a. met Marco de buschauffeur van Lucian. De jongens zijn aan de ene kant ontdaan en aan de andere kant nieuwsgierig. Lucian vraagt zich af of zijn moeder ook zo is. 
Het oogsten van de tomaten is gevaarlijk en smerig werk. Er wordt gif gebruikt. Alina komt er achter dat de vrouw van haar achterneef in de werkpauzes seks heeft met Giuseppe en dat Dimitriu daarvan afweet. Ze vindt het smerig. 

Haar moeder Bunica belt om te vertellen dat een vos alle kippen heeft doodgebeten en dat ze nu helemaal niets meer hebben. Alina zorgt ervoor dat Dimitriu zijn Roemeense ouders belt om te vertellen dat die een paar kippen moeten afstaan. Ze laat hem merken dat ze van de seks van zijn vrouw afweet.

In het bos vlakbij weet Lucian dat er vossen zit en hij wil wraak nemen voor de boze vos in Roemenië. Maar hij wordt zelf lelijk gebeten als hij het dier in een strik heeft gevangen. Er  moet een dokter komen. De kosten van de antibiotica moeten natuurlijk door Alina worden betaald. Wel schakelt de dokter een soort arbeidsinspectie in die de werkomstandigheden van de arbeiders bij Giuseppe moet beoordelen. Uiteindelijk levert dat weinig op.  Er komen plastic muren om haar kamer heen, maar als ze weer eens opstandig wordt, snijdt ze die weg en maakt ze met leem zelf een steviger muurtje. 
De drie vriendjes vieren kerst met elkaar, maar na de feestdagen rekent Alina uit dat ze het financieel niet kan redden. Ze moeten terug naar Roemenië, vindt ze. Maar Lucian wil niet meer terug.

Deel III: Mi votu e mi rivotu (ik draai en draai steeds weer)
In het voorjaar heeft Alina haar rozentuintje op orde. Bij haar kamer  is het mooi in tegenstelling tot de troep bij de buren (de meestal dronken Dimitriu en zijn vrouw Ioana) Het seksueel misbruik door Giuseppe wordt steeds erger, maar Alina haalt hulp. Ioana wordt weggevoerd en ook Dimitriu vertrekt. Nu hebben Alina en Lucian de beschikking over twee kamers.
In het voorjaar is er het feest van de Zwarte Madonna wat met muziek en dans wordt gevierd. Roemeense vrouwen gedragen zich als hoeren en verpesten het feest. Alina schaamt zich. De Roemeense televisie komt een documentaire maken. Anoniem wordt een vrouw geïnterviewd. Later blijkt dit toch Maricara te zijn, die later aan haar handen herkend wordt door haar dochter. De vrouw pleegt zelfmoord door zichzelf met een ketting aan de  hoogspanningsleiding te verbinden. Ze verbrandt. Haar begrafenis levert massale protesten op.  

Deel IV:  Terra ca nun senti  (Land dat je niet voelt)
Alles wordt moeilijker voor Alina. Het geld is vrijwel op en ze heeft moeite Giuseppe van het lijf te houden. Haar zoon Lucian wil niet terug naar Roemenië: hij heeft hier vrienden en hij vraagt aan Salvatore, de vader van Paolo, of zijn moeder bij hem mag werken. Die weigert, want hij blijft trouw aan zijn eerste werknemers, de Tunesiërs. Bovendien wil hij geen vrouw laten werken in de kassen. Toch lijkt hij geen slechterik, hij discrimineert niet. Maar het verhaal krijgt een dramatische afloop voor Lucian. Nadat ze weer een gluurbezoekje hebben gebracht aan de schuur om naar de Roemeense hoeren te kijken, komen ze met zijn drieën bij hun schaapsherdershut. Daar zien en horen ze dat Alina seks heeft met Salvatore. de hemel stort in voor Lucian: zijn moeder is dus net zo slecht als de andere Roemeense hoeren.

Epiloog : Ti inni vai  (Ga jij weg) 
Lucian wordt naar de bus gebracht door zijn moeder. Hij gaat terug naar Roemenië en zij blijft achter op Sicilië om geld te verdienen. Als ze terugloopt naar haar kamertje, ziet en ruikt ze de verbrande schaapherdershut.

Personages

Alina

De protagoniste Alina is een jonge Roemeense vrouw, In de dertig) die het vroeger niet zo goed kon vinden met haar ouders. Nadat ze ongehuwd zwanger werd en haar minnaar niet bij haar wilde blijven, keert ze terug naar huis. Maar de omstandigheden zijn zo slecht, omdat haar ouders de kruidenierswinkel niet open kunnen houden. Haar vader krijgt ook nog een beroerte en ze wil voor zichzelf kunnen zorgen. Ze hoort van een achterneef dat er geld valt te verdienen in Italië en ze reist door zijn bemiddeling met haar zoontje naar Sicilië. Maar de werkelijkheid is zeker geen toekomstdroom. Toch zit ze niet bij de pakken neer, maakt wat van haar smerige en armzalige kamer (een matras op de grond, geen meubels). Ze verdient vrijwel niets en wordt bedonderd door haar baas Giuseppe, die zelf zijn lusten bevredigt bij de getrouwde achternicht, de vrouw van Dimitriu. Dat geeft het andere paar wat meer faciliteiten. .Waar de twee anderen verslonzen en vervuilen, houdt Alina het hoofd boven water. Symbool daarvan is o.a. het aanleggen van een bloementuintje met de bloei van een roos op de vuilnisbelt. Toch gaat het financieel zo slecht dat ze beseft dat ze beter terug kunnen gaan naar Roemenië. Haar zoontje Lucian wil dat niet, want dan raakt hij zijn vriendjes kwijt. Hij probeert ervoor te zorgen dat ze bij de vader van zijn vriendje Paolo kan werken. Maar dat gebeurt niet. Het leven wordt er niet beter op als de Roemeense vrouwen min of meer in opstand komen. Ze staan er ook slecht op bij de lokale bevolking, want een aantal van hen is nogal los van zeden. Het wordt nog erger, wanneer Alina tenslotte Salvatore niet kan weerstaan en haar zoon en zijn vriendjes zien dat ze seks heeft met de Siciliaan. Om welke reden ze het doet, blijft in de roman onvermeld. Is het puur genot, wordt ze ervoor betaald? Je weet het als lezer niet. Ze valt wel door de mand bij haar zoontje. Die stuurt ze daarna naar huis en zij blijft in Italië op de tomatenplantage. zal ze Lucian ooit weerzien?

Giuseppe Cascone

Giuseppe is de baas van de tomatenplantage waar Alina werkt. Hij heeft Alina naar Sicilië laten komen en hij is een slechte werkgever. De woonhut is klein, er ligt een matras op de grond en er zijn geen meubels. Giuseppe is bovendien een smeerlap. Hij betaalt weinig loon, houdt diverse onkostenvergoedingen achter en laat Alina betalen voor het meerijden in de auto naar de kerk. Alina merkt dat hij tijdens het werk Ioana bij zich roept om seks met haar te hebben. Ook 's nachts komt hij zo aan zijn gerief. Dimitriu weet ervan, maar in ruil voor extra faciliteiten knijpt hij een oog dicht. Lucian die op den duur ook snapt wat er gebeurt, noemt hem een 'varken.' Hij is een slecht voorbeeld van een werkgever op het eiland. Hij buit zijn buitenlandse werknemers uit. Giuseppe is het symbool van de uitbuiting van arbeidsmigranten.

Lucian

Lucian is het 11-jarig zoontje van Alina. Hij moet met zijn moeder mee naar Sicilië. Hij kan daar ook naar school gaan. In het begin wordt hij gediscrimineerd, bijvoorbeeld als hij in de bus naar school moet. In zijn vrije tijd zwerft hij door het bos. Hij is gek op de natuur en geïnteresseerd in het leven van de vos. Ook merkt hij dat er jongenskampen in de buurt van zijn huis zijn en zo ontmoet hij eerst, de Tunesische vluchteling Alwan en later brengt die hem in contact met het zoontje van een rijkere boer, Paolo. In het begin van de kennismaking zijn er wat strubbelingen, maar de drie jongens raken steeds beter bevriend. Ze sluiten vriendschap, waarbij Lucian een heldenproef moet uitvoeren. Hij heeft geluk, want de heks van wie hij iets moet stelen, geeft het voorwerp zelf, omdat ze vindt dat hij lijkt op een gestorven broertje van haar. Samen halen de vriendjes kattenkwaad uit, spelen in het bos, tonen interesse in het leven van de vos en kijken stiekem naar de seks die Roemeense vrouwen met eilandmannen hebben. De breuk komt, hoewel niet expliciet verteld, als Alina seks heeft met de vader van Paolo. Dat betekent voor Lucian een terugkeer naar Roemenië.

Quotes

"Een huis hou je proper, een bloementuin is essentieel, een huis hou je netjes en je nagels altijd schoon. Bunica's stem in haar hoofd."

Bladzijde 17

"Tot het zover was. met de opening van de grenzen spoelden de goede arbeidskrachten weg, en kwamen per kerende post de ketens. Supermarkten namen de functies van dorpswinkels over met prijzen die volgens Bunic krankzinnig waren. Schulden kwamen en gingen in een kruidenierswinkel."

Bladzijde 23

"Alina kijkt naar het meisje op de foto's en denkt aan zichzelf op die leeftijd. Een ander land, een andere tijd. Meer dan tien jaar geleden, het kind in haar buik van een jongeman voor wie haar vader had gewaarschuwd. Alsof Alina gewaarschuwd moest worden. Het kind werd Lucian, bij de geboorte was de jongeman allang verdwenen."

Bladzijde 49

"Zijn vingertop tikt tegen het eindbedrag, opnieuw en opnieuw. Alina wijst op de som en probeert te zeggen dat het niet klopt, maar ze kan alleen stuntelend Roemeense getallen noemen. Het klopt niet, het is te weinig, ze wil weten hoe het komt."

Bladzijde 77

"Drie jongens lopen stomweg door, tot vlak bij de deuropening. Ze kijken naar dat waar niet naar gekeken mag worden. Drie jongens zien en horen en weten en onthouden. Het opbreken van de beweging, geharrewar van ledematen en kledingstukken, jongensbenen die wegsnellen, voeten die stampen om weg te geraken, weg van daar, nooit meer naar daar, nooit meer dat beeld, weg. Alina's stem en die van Salvatore, de verbijstering, het smeken terug te komen, te praten, de handen voor de mond. Een jongen die zijn moeder van een voetstuk ziet vallen...."

Bladzijde 215

Thematiek

Uitbuiting van arbeidsmigranten
De arbeidsmigranten die op de tomatenplantages op Sicilië moeten werken, worden uitgebuit. Vooral de Afrikaanse bootvluchtelingen en de Oost-Europese mannen en vrouwen die geronseld zijn, worden hiervan het slachtoffer. Zo verdienen ze erg weinig, is het werk vaak smerig en gevaarlijk en moeten de vrouwen zich meestal onvrijwillige seks laten welgevallen. Door de regering wordt er weinig concreets gedaan aan die slechte situatie. Voor de vorm worden de plantages gecontroleerd op arbeidsomstandigheden, Daarna komen er soms kleine aanpassingen, die vaak helemaal geen verbetering zijn. Hoogtepunt dan wel dieptepunt is het verhaal van Maricara. Van haar wordt een documentaire gemaakt die op de Roemeense televisie wordt uitgezonden. Als ze hoort daar dochter haar toch herkend heeft, schaamt ze zich diep en pleegt zelfmoord. De Roemeense vrouwen komen daarna in opstand, maar er wordt niet meer verteld of dat erg geholpen heeft. Zo schrijft Sien Volders een schrijnende roman over het lot van arbeidsmigranten in Zuid-Europa.

Motieven

Seksualiteit
De drie jonge vrienden gaan op een avond naar een schuur en zien dan met schaamte maar ook met wellust dat Roemeense vrouwen seks hebben met Siciliaanse mannen. Lucian vraagt zich of zijn moeder dat ook zou doen? Als hij later thuiskomt, ziet hij dat zijn moeder alleen aan het dansen is. Maar de muziek van Rosa Balistreri is niet seksueel opwindend. Daarnaast wordt Ioana, de vrouw van Dimitriu tijdens haar werk misbruikt door de smerige boer Guiseppe. Haar man weet ervan. In de apotheose van het verhaal hebben Alina en de vader van Paolo, Salvatore seks met elkaar in de schaapherdershut, het geheime domein van de drie vrienden. Voor Lucian valt de wereld daarna in duigen.

Machtsmisbruik
De eigenaren van de tomatenplantages maken misbruik van hun macht door hun werknemers weinig te betalen, de arbeidsinspectie om hun vinger te winden en de werknemers te laten betalen voor zogenaamd verleende diensten (als meerijden naar de kerk, een bezoek brengen aan de dokter). Ook het seksueel misbruik is hier een vorm van machtsmisbruik, waartegen weinig wordt gedaan.

Armoede
Alina komt geronseld door haar achterneef naar Sicilië, omdat ze in Roemenië in armoede leeft. Haar ouders die ze al vroeg verlaten had, bezaten een kruidenierswinkel die het moest afleggen tegen de komst van grote en goedkopere supermarkten. Alina die het huis verlaten had, kwam als ongehuwde moeder terug en moest haar kind een armzalig bestaan laten leven. Ze gaat mee met haar achterneef Dimitriu naar Sicilië.

Leugens
Om haar Roemeense moeder niet ongerust te maken, vertelt Alina aan haar moeder alleen maar leugens over het verblijf op Sicilië. Ze stelt alles te rooskleurig voor om het leven voor haar moeder niet moeilijker te maken. Die heeft de zorg ook nog eens voor haar invalide man die door een hersenbloeding niet meer kan lopen en praten. De meeste vrouwen ( o.a Maricara) hebben dezelfde houding als Alina: ze houden de waarheid voor thuis verborgen. maar als de Roemeense televisie een documentaire komt maken, wordt de bittere waarheid toch onthuld.

Zelfmoord
Uit schaamte pleegt Maricara zelfmoord door een ijzeren ketting te verbinden met een hoogspanningsmast. Ze wordt op die manier geëlektrocuteerd.

Schaamte
Schaamte is er volop. Schaamte voor de armoedige omstandigheden waaronder de Roemenen leven. Schaamte voor het gedrag van Roemeense vrouwen die zich als hoeren gedragen. Schaamte van Lucian voor zijn moeder die seks heeft met de vader van zijn vriendje Paolo.

Jongensvriendschap
De elfjarige Lucian sluit vriendschap met de Siciliaanse Paolo en de Tunesische jongen Alwan. In het begin kijkt men nog vreemd naar hem. Als hij wordt gediscrimineerd (o.a. tijdens de busreis naar school), springen de twee voor hem in de bres. De vriendschap wordt steeds hechter als Lucian voor de heldenproef (een voorwerp stelen bij de oude heks) slaagt. Ze bouwen een oude schaapherdershut om tot hun domein van hun dromen. Extra pijnlijk is het dan ook dat Alina en Salvatore juist op die plek hun seksavontuur beleven. De schaapherdershut overleeft het niet.

Moeder-zoonverhouding
Lucian kijkt erg tegen zijn moeder op. Ze moet hard werken en ze leven onder erbarmelijke omstandigheden. Zijn moeder is moe, maar verzet zich met een enorme veerkrant . Dat bewondert hij in haar. Met zijn vriendjes ziet hij dat andere Roemeense vrouwen zich prostitueren en hij is blij dat zijn moeder anders is. Maar aan het eind ziet hij toch dat zijn moeder seks heeft met landeigenaar Salvatore, de vader van zijn vriendje.

Motieven in engere zin
In een roman steeds terugkerend element noem je een Leitmotief of een motief in engere zin. In deze roman komt steeds de vos terug, het roofdiertje waarvoor Lucian veel belangstelling heeft. Maar ook zijn grootmoeder heeft te maken met een vos, die al haar kippen heeft gedood. Hij wil daarom wraak nemen op een vos in het bos op Sicilië, maar hij wordt daarbij stevig gebeten. Een ander Leitmotief is de roos. Alina koopt in het stadje een ros en hij wordt het symbool van de veerkracht die ze heeft. De bloem verbindt haar ook met haar moeder.

Motto

"Een vrouw is onuitsprekelijk, maar een moeder dan"

- Gerard Walschap. Moeder- 

Een motto dat net als de opdracht een symbolisch compliment  inhoudt voor een dappere vrouw.

Opdracht

Voor mijn taaie moeder die een leger leiden kan.

Titelverklaring

De titel Oogst hoeft eigenlijk geen nadere verklaring. Het verhaal gaat over de tomatenoogst op Sicilië, waarbij gastarbeiders worden ingezet. De oogst zelf is een smerig en gevaarlijk (vanwege het gif dat wordt gebruikt) werk.

Structuur & perspectief

Er is een indeling in vier delen die zijn onderverdeeld in genummerde hoofdstukken. Na de vier delen die alle een buitenlandse titel hebben, volgt een zeer korte epiloog.

Deel I : Cu ti lu dissi? (13 ho)
Deel II: Buttana di to mà? (17 ho)
Deel III: Mi votu e mi rivotu (7 ho)
Deel IV:  Terra ca nun senti (4 ho)
Epiloog : Ti inni vai

De titels van de delen komen terug in songs van Rosa Balistreri. Rosa Balistreri was een Italiaanse zangeres en muzikant. Haar schorre stem vol melancholie en sterke persoonlijkheid maakte haar tot een Siciliaans icoon van de twintigste eeuw. 

Er zijn drie personale vertellers: Alina, haar zoon Lucuian en de in Roemenië achtergbleven moeder Bunica. Ze wissselen elkaar in de hoofdstukken af . Ze vertellen in het verhaalheden in de o.t.t. Het grootste deel van de roman  wordt verteld door Alina en het kleinste door Bunica.  

Decor

Er worden geen data en jaartallen genoemd. Maar er wordt wel verteld dat de gastarbeiders aan komen in augustus en dat het verhaal ongeveer een vertelde tijd heeft van een jaar, voordat Lucian weer terugkeert naar Roemenië. Ook kun je uit tekstgegvens opmaken dat het een actueel verhaal is: er wordt gebruik gemaakt van mobiele telefoons en beeldverbindingen met Roemenië. Ook worden op Sicilië Afrikaanse bootvluchtelingen bij de oogst van de tomaten ingezet 

Het decor is hetItaliaanse eiland Sicilië en in het bijzonder de tomatenplantages, waarvan de eigenaren gretig gebruik maken van goedkope arbeidskrachten uit Afrika (de bootvluchtelingen) en van Oost-Europese mannen en vrouwen. Die worden uitgebuit en misbruikt. Alina verblijft in een smerig en karig hutje bij de woning van de eigenaar en er is een klein stadje in debuurt om bijvoorbeeld zondags naar de kerk te gaan. In dast stadje staat ook een school, waar Lucian en zijn vriendjes met de bus naar toe gaan.

Stijl

Een in krachtige bewoordingen verteld verhaal. Er zijn nauwelijks moeilijke woorden en complexe zinnen te lezen. De kernachtige taal staat helemaal in het teken van de inhoud. Maar de schrijfster neemt toch ook geen blad voor de mond in het beschrijven van de wantoestanden op het Italiaanse eiland. De seksscènes worden bovendien vrij expiciet beschreven.

De taal van Volders is bovendien beeldrijk. Enkele voorbeelden van haar fraaie metaforen:
(blz. 15) Dit is geen vers puin , dit ligt hier al jaren. De boerderij staat op een hoger deel van het erf. De nok buigt licht door, als de rug van een wat schonkig paard."
(blz. 73) "Gesprek na gesprek spinnen de vrouwen elk hun eigen werkelijkheid, een kantwerk met gtrote gaten: wat wordt verzwegen, wat wordt verteld. Aan weerszijden wordt geschrapt en en afgewogen. Halve waarheden, in stukken gebroken verzinsels, aan elkaar gelijmd toe een nieuwe werkelijkheid. Een spiegelpaleis van schone schijn."
(blz. 95) "Het is een heel klein stokoud vrouwtje, zo krom als een kruiwagen. met een zwarte hoofddoek om en een gezicht als een appel die al jaren geleden achter de kachel is gevallen."

Slotzin

De zon gaat weg. Keert morgen terug. Maar gij mijn zoon. Keer jij nog terug?

Bijzonderheden

De rode cover is fraai uitgevoerd met centraal op devoorkant  een grote hoogspanningsmast. Daaronder het silhouet van een moeder met haar zoon. Kortom, in een notedop de inhoud van de roman. De hoogspanningsleiding speelt namelijk aan het einde van de roman een essentiële rol. 

Beoordeling

Oogst is een kleine, maar indruk makende roman van de Vlaamse schrijfster Sien Volders. Het is haar tweede roman pas. De thematiek is de uitbuiting van arbeidsmigranten in Italië. Ze vertelt dat verhaal uit het oogpunt van twee belangrijke en één minder relevante vertellers. De roman is een aanklacht tegen de arbeidsomstandigheden van buitenlandse migranten. Dat gebeurt vooral bij Afrikaanse bootvluchtelingen en Oost-Europese arme mensen. Sommigen van hen vervallen dan ook in zedeloosheid. Lang kan Alina weerstand bieden aan de omstandigheden, maar omdat haar directe baas een vies 'varken'is , begint ze haar noodlot ook niet langer te ontkennen. 
Oogt is daardoor ook voor scholieren een aantrekkelijke roman om te lezen. De stijl van Volders is direct en kwerachtig. Het verhaal is spannend en leidt naar een dramatisch dieptepunt. Bovendien heeft de roman een overzichtelijke en strakke structuur, die als een mooie leidraad door de roman loopt.
Aanrader.

Recensies

"Voor Oogst trok Volders naar het zuiden, waarbij de liefde plaats moest maken voor de uitbuiting en de wilde natuur gereduceerd werd tot verdord gras en eindeloos lange rijen aan een steundraad groeiende tomatenplanten. Schriele mensen in een schrale omgeving dus, en dat tekent Volders’ roman. Wanneer ze Lucian in een bosje een nest jonge vossen laat ontdekken, bereikt ze het niveau van Noord, maar meestal blijft ze daar onder. Alle bussen sissen en zuchten, mannen dragen morsige hemden en hun broekspijpen glanzen van de vetvlekken. Oogst mist reliëf en nuance."
https://deleesclubvanalle...sie/oogst/

"Net als in haar goed ontvangen debuutroman Noord zoekt Volders het decor van haar verhaal ver buiten de (Vlaamse) deur. Het ijzige Canada uit haar debuut verruilde ze voor Sicilië, waar de Roemeense Alina gaat werken in de snikhete kassen van de tomatenindustrie. {...} En wellicht dat u, net als ik, na lezing van deze onsentimentele, strak gecomponeerde roman, nog eens drie keer nadenkt voor u zo’n spotgoedkoop blikje gepelde tomaten in uw supermarktkarretje mikt."
https://www.trouw.nl/rece...gle.com%2F

"Volders schrijft nergens omheen. Ze benoemt gevoelens van haar personages vaak kort, zakelijk haast. ‘Splinters in haar borstkas’, staat er simpelweg, bij teleurstelling of schaamte. Op andere momenten, knap gedoseerd, pakt ze juist uit: ‘Dit is het dan. Hun huis, hun redding. [...] Een slop is het, een hok, een wrak van een hut, een krot, een schaamlap voor onderdak.’ Het is ritmisch proza, met veel zeggingskracht. De beelden en de gezichten die Volders oproept blijven je bij."
https://www.nrc.nl/nieuws...n-a4022489

"De auteur spreidt een warm taalgevoel tentoon en vat met gepaste woorden emoties die bij een personage passen. Geen overmatige vreugde als zoiets niet in het karakter van een persoon zit, net zomin als overdreven boosheid of verdriet, noch assertiviteit als iemands culturele achtergrond dat onwaarschijnlijk maakt. Ook de omgeving wordt rijk, gedetailleerd en beeldend beschreven, vaak met rake bewoordingen die ellenlange beschrijvingen overbodig maken. Dit is een gave waarmee Volders ook in Noord al uitpakte en het blijft mooi om te lezen. Maar laat je door die schoonheid niet in de luren leggen. De harde realiteit waarover ze schrijft komt wel degelijk stevig binnen. Dit is op alle vlakken een krachtig boek, indrukwekkend in zijn eenvoud."
https://www.hebban.nl/rec...over-oogst

"Noord las ik voor de cover en de achterflap. Oogst las ik omdat ik sinds Noord een ferme Sien fan ben. Sien heeft een eigen stem, een stem van hier die verhalen vertelt van daar, en dat maakt haar uniek. Vol goesting begon ik in Oogst en ik dacht al heel snel: ‘dit is niets voor mij, te donker, te confronterend’. En toch las ik verder, gejaagd. Ik las en las en dacht alleen maar: oh, wat is dit goed’. Sommige schrijvers zijn goed in verhalen vertellen, anderen kunnen dan weer prachtig schrijven, nog anderen zien een misstand en klagen die aan. Volders doet dat alles, in één boek. Niet veel doen er haar dat na."
https://www.hebban.nl/rec...over-oogst

"Ondanks het zware onderwerp wist de schrijver een krachtige, serene, ingetogen maar realistische roman af te leveren, waarin misbruiken aan de kaak worden gesteld, naast een falend lokaal vreemdelingenbeleid en een aanklacht tegen het Europese migratie- en economisch beleid dat niet allesomvattend is en in wezen niet werkt of gewoon niet werkbaar is! De aangehaalde mistoestanden zijn niet zover van ons eigen wereldje: ook in België, Nederland of Duitsland werken veel Oost-Europese seizoenarbeiders voor een karig loon, ze worden in een slecht bemeubeld bijhuis of caravan ondergebracht en moeten hard labeur verrichten in de bouw, de land- of de tuinbouw."
https://www.hebban.nl/rec...over-oogst

Overhoor jezelf

Hoe is de structuur van het boek?
De vier hoofdstukken worden onderverdeeld in voor ieder deel even veel hoofdstukken met een nummer.
De vertellers in de roman vertellen allen in de ik-vorm.
Wie van de onderstaande personages is geen verteller?
Er worden slechts summiere gegevens over de tijd prijsgegeven. Hoe veel tijd neemt de vertelde tijd ongeveer in beslag?
Bewering I : Alina heeft altijd een goede verstandhouding met haar ouders gehad.
Bewering II : Alina is een ongehuwde moeder.
Bewering III : Alina is geronseld door haar achterneef om te gaan werken op Sicilië.
Seksualiteit speelt in het romanverhaal een grote rol.
Het genre van "Oogst" is meer een 'sociale roman' dan een 'psychologische roman.'
Wat is het thema van de roman?
Een bepaald dier speelt in de gehele roman een rol op de achtergrond. Welk?
Waardoor raakt Lucian het vertrouwen in zijn moeder kwijt?
Waarom pleegt de Roemeense Maricara zelfmoord?
Welke motieven herken je in de tekst?
Meerdere antwoorden mogelijk
De titels van de delen zijn allemaal liedjes van een bekende Siciliaans zangeres.
Bewering I : Lucian sluit eerst vriendschap met Alwan, en pas later met Paolo.
Bewering II : De drie jongens werken met passie aan een eigen onderkomen, een schaapherdershut.
Bewering III : Paolo is eigenlijk een gemeen en strontvervelend kereltje
Bewering I : Alina voelt zich aangetrokken door de muziek van Rosa Balistreri.
Bewering II : Rosa is een Siciliaanse zangeres die ook een moeilijk leven achter de rug heeft.
Bewering III : Af en toe danst ze in haar woninkje op de muziek van Rosa.
Bewering IV: De vader van Paolo vertelt haar over de muziek van Rosa.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit ZekerWetenGoed-verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.