Feitelijke gegevens

• 1e druk, 2006
• 190 pagina's
• Uitgeverij: Augustus te Amsterdam

Flaptekst

Eerste zin

Samenvatting

In de proloog zit een vrouw op een vlucht van Dubai naar Holland. De stewardess biedt haar wat te eten aan, maar de vrouw kan maar niet kiezen: de visschotel of de parelhoen? Ze blijft het antwoord schuldig.

In deel I doet de notaris uitspraak over de erfenis van ene Erik, de broer van Henk en Janice die in Dubai stinkend rijk om het leven is gekomen. De broer was kort daarvoor getrouwd met een vrouw Inge, maar die is van mening dat ze niet zoveel recht heeft op de erfenis. Ze is onderweg naar Nederland om te bekijken wat ze met de erfenis moet doen. Henk en Janice willen natuurlijk graag dat ze de erfenis aan hen geeft. Ze zijn de erfgenamen: Henk is huisarts, getrouwd met Helena. Ze hebben samen een 8-jarig dochtertje Lizzy. Janice is 42 jaar en actrice. Ze woont samen met Frank die op financieel gebied adviezen voor beleggingen geeft.

Wanneer Inge in Nederland komt, proberen de familieleden haar ervan te overtuigen dat ze het geld inderdaad beter aan hen kan schenken in plaats van aan een goed doel wat ook een mogelijkheid is. Maar Inge gaat in eerste instantie nergens op in. Dat stemt Henk en Janice niet vrolijk en ze proberen Inge te overreden tijdens een etentje, maar ook daarbij is Inge heel besluiteloos. Ze weet maar niet wat ze uit de lekkere gerechten moet kiezen en neemt tenslotte alleen maar water. Dan komt het idee op om Inge mee te nemen op vakantie, zodat ze zeven dagen de tijd hebben om haar te bewerken.

Deel II Henk heeft van een patiënt een huis op een subtropisch eiland kunnen huren. Ze vliegen er heen met zijn vijven en het is allemaal heel erg mooi. Voor het huis dobbert een mooi zeiljacht (de Princess). 

Al snel komt de lezer via de gedachten van vooral Henk en Janice te weten hoe de onderlinge relaties liggen. Henk is dus huisarts, maar hij is het beroep eigenlijk al een beetje zat. Op zijn rug groeien bovendien allerlei woekeringen, waarvoor hij zich schaamt, en het huwelijk tussen hem en Helena is verzand. Ze staat hem geen seks meer toe. Ze hebben een dochtertje Lizzy (8 jaar) dat in Nederland bij een oppas is achtergebleven. Op het eerste gezicht zou Henk dus niet mogen mopperen, maar het huwelijk is slechts “schone schijn”. Wanneer hij de erfenis krijgt, wil hij naar Luxemburg vertrekken . Maar dat benauwt Helena wel een beetje.

Janice is actrice en op haar beurt zeker niet de slechtste, maar haar Frank is eigenlijk maar een saaie piet. Eigenlijk wil ze ook het liefst ophouden met het spelen van musicals en de erfenis zou daarbij goed van pas komen. Op het eiland treft ze een hond aan en ze neemt die mee naar het huis.

Helena is een echte workaholic: ze heeft een soort smetvrees en zorgt dat alles in het huis pico bello in orde is. Bovendien zorgt ze steeds voor het eten: ze kan namelijk goed koken. De mannen proberen hun invloed op Inge uit te oefenen, maar die geeft eigenlijk helemaal geen krimp. De mannen drinken nogal veel. 

Henk heeft op de tweede dag een ongelukje met zijn onderbroek: hij is aan de diarree en spoelt de onderbroek door het toilet. Dat veroorzaakt een verstopping. Helena haalt die een dag later uit de pot tevoorschijn en ze herkent de onderbroek. Ze krijgt een afkeer van haar man en neemt op die dag zelfs de benen. Ze heeft een koffer ingepakt en wil terug naar Nederland, maar het is buiten het seizoen en de veerbootvrouw zet haar niet meer over. Ze komt dus onverrichter zake weer terug in het huis.

Frank heeft intussen in de gaten dat er een fiscale constructie moet worden gevonden, omdat er anders te veel successierechten aan de fiscus moeten worden betaald. Hij heeft destijds ook aan Erik raad gegeven en dat was financieel erg gunstig geweest. Bij zijn eigen beleggingen is dat niet gelukt. Hij staat op het punt om failliet te raken door foute beleggingen. Ook is hij van mening dat hij zijn deel van de erfenis niet mag mislopen en hij zal Janice dus op korte termijn ten huwelijk gaan vragen, want anders heeft hij gewoon nergens recht op. Hij doorzoekt tijdens de afwezigheid van Inge haar kamer en ziet een folder van het astmafonds: vroeger heeft hij zelf ook astma gehad, dus misschien kan dat argument Inge overtuigen om de erfenis aan de familieleden te schenken. Ook bezoekt hij ’s nachts Inge door een tiental minuten op haar bed te gaan zitten: ze houdt zich echter slapende.

Op de derde dag gaan ze ook met zijn allen wandelen: er komt een moment dat Inge zich vooroverbuigt bij een klif en bijna alle personages denken een moment eraan om Inge het laatste zetje te geven. ’s Avonds horen ze bovendien dat de erfenis dubbel zo groot is dan ze oorspronkelijk gedacht hadden. Daarna besluiten ze om toch te gaan zeilen met het jacht dat voor hun huis dobbert.

Deel III beschrijft de zeiltocht. Henk is de degene die het meest van zeilen afweet. In het begin gaat alles gladjes. Het weer is lekker en ze varen langs de kust van het eiland. Om beurten zeilen de mannen en Helena is bezig het schip van het ongedierte te zuiveren. Ze horen ook dat Erik gestorven is aan een infectie, doordat hij is gaan zwemmen terwijl hij koorts had. Omdat hij zelf dacht dat hij aan een ernstige ziekte leed, was hij impulsief met Inge getrouwd. 

Achter het zeilschip wordt nog een zodiac meegesleept. Een zodiac is een rubberen opblaasboot met buitenboordmotor (“die nooit zinkt”, zegt Henk, op blz. 115).

Frank en Janice hebben intussen weer een keer seks met elkaar. Op de vijfde dag komt er weer een moment om te kiezen: ze kunnen gaan voor een risicoloos rondje om het eiland of ze kunnen een oversteek maken naar een ander eiland, dat is veel gevaarlijker. Het is twee tegen twee en Inge moet de beslissing brengen, maar eigenlijk kan ze opnieuw niet kiezen. Dan wordt het een rondje om het eiland. Ineens slaat de motor af: Henk zegt dat hij hem zal repareren, maar hij krijgt het niet voor elkaar. Hij doet echter net alsof de motor gerepareerd is. Hij valt op de grond van de kajuit en voelt zich zweven. Het was hem al eens eerder overkomen dat gevoel: net toen hij op de tennisclub een nummertje wilde gaan zingen, had Helena ingegrepen. Ze had het expres gedaan om de leden van de club Henks gezang te besparen.

Ze besluiten aan te leggen bij een haventje. Daar moeten ze met de zodiac naar toe varen. Dat kan steeds met twee personen tegelijk. Op de terugweg blijven Frank en Inge alleen achter: de anderen zijn voorgegaan en Frank doet Inge een voorstel om er samen vandoor te gaan. Inge reageert niet. Wanneer ze allen weer op het schip zijn, gaat Janice op het dek slapen: ze zegt tegen Inge dat Frank verliefd op haar is. De volgende morgen is de zodiac los en Henk panikeert. Hij kan niet zwemmen en nu moet Frank het bootje ophalen, anders zijn ze het kwijt. Dat gebeurt.

Het weer verslechtert intussen echter steeds meer. Het begint te stormen en onderling verslechteren de relaties ook: Helena is vast van plan bij thuiskomst de benen te nemen met Lizzy en tussen Frank en Henk botert het ook niet. Frank heeft door dat de motor niet gerepareerd is en doet het dan zelf. Henk raakt steeds meer in paniek als het water overboord slaat. Gek genoeg is het dan Inge die heel koel blijft en het roer zelfs overneemt. Dan volgen de gebeurtenissen elkaar snel op: eerst is de hond verdwenen, waarschijnlijk is hij over boord geslagen: Janice is helemaal van slag. Het weer verslechtert nog verder en Inge staat aan het roer: “maar ze vaart geen koers meer, ze laat zich geheel leiden door de wind, de golven, de stroming". Door het geweld om haar heen verliest Inge haar angst. Ze beseft ook heel goed dat het er niet meer toe deed wat ze zou kiezen. Het is een enorme opluchting voor haar. Ze herinnert zich ook ineens de woorden van het liedje uit haar jeugd dat ze al enkele dagen had lopen neuriën. Zolang ze zong, zou ze niet doodgaan. 

Janice is daarna de eerste die eraan gaat: ze slaat overboord. De volgende is Henk. Hij zit in de kajuit en krijgt een heel groot blik olijven op zijn hoofd. Ook hij is dood. Frank wordt woedend op Inge als hij hoort dat Janice overboord geslagen is. Hij vliegt haar aan, maar valt tegen de reling aan. Hij hoort dat Inge een lied aan het zingen is. Helena blijft nog het langst bij haar positieven. In zijn doodsnood heeft ze Henk horen bidden en ineens in het uur van haar dood kan ze de dingen waar ze zo aan vast heeft gehouden loslaten. Ze geeft zich over aan de chaos, terwijl ze zelf eerst zo’n regelnicht was. Ze denkt in haar laatste ogenblikken aan haar dochtertje Lizzy. Daarna kantelt het jacht. In zeven minuten zinkt het schip naar de bodem.

Epiloog

Inge zit in de zodiac: die is inderdaad niet gezonken. Ze heeft de ramp overleefd. Ineens komt het bekende gevoel terug. Ze weet wat ze wil: een ijsje met twee bolletjes mokka en vanille met chocoladesnippers. Geen nootjes. De zon komt op: het belooft een mooie dag te worden.

Quotes

"De baggage was naar binnen gedragen, de bedden uitgezocht, bij elkaar stonden ze in de moderne eetkeuken op de pastelkleurige tegels en glimlachten. Alles was gebeurd, alles was gedaan, het samenzijn kon beginnen." Bladzijde 38

"'Helena...' Ze lag al een tijd in bed, maar hij wist dat ze wakker was. 'Helly...' Ze gaf geen antwoord. In het donker hoorde hij haar ademhaling, rustig, regelmatig. Hij kende haar lang genoeg om te weten dat ze speelde. 'Helena,' fluisterde hij nog een keer." Bladzijde 90

"Aan het eind van de middag begon het pas echt. Het ene moment zat iedereen buiten, aan de hoge kant tegenwicht geven aan het hellen van het schip, het volgende moment striemde een flinke golf over het dek. Links en rechts sloeg de bliksem loodrecht in de zee." Bladzijde 168

Titelverklaring

“In zeven dagen” geeft het tijdsbestek aan waarin de gebeurtenissen zich voltrekken. De familieleden van de overleden Erik besluiten Inge, de weduwe van hem, een reis van zeven dagen op een subtropisch eiland aan te bieden. 
Symbolisch lijkt er ook een link te leggen naar de eerste zeven dagen van de Bijbelse schepping. Op de zevende dag is er namelijk uitkomst in de problematiek van het hoofdpersonage. Inge kan een nieuw begin maken. “Het beloofde een mooie dag te worden." (blz. 190)

Structuur & perspectief

Structuur
Na de “Proloog” volgen drie delen. Deze delen zijn weer onverdeeld in kleine met typografische tekens onderverdeelde hoofdstukjes. Wanneer er een nieuwe dag begint, begint ook een nieuw hoofdstuk. Aan het einde van de roman is er een epiloog.

Opbouw:
Proloog, blz. 5: een vrouw zit in een vliegtuig van Dubai naar Nederland

I blz. 9 -27: een weduwe komt in Nederland, twijfelt wat ze moet doen met de erfenis en wordt door familieleden van de overledene uitgenodigd mee te gaan op een zevendaagse reis. 

2 blz. 31-101: Beschrijving eerste drie dagen op het eiland

3 blz. 105-186 Beschrijving dag 4 -6 : de beslissende zeiltocht

Epiloog, blz. 189-190 Ochtend zevende dag: afloop

Het verhaal wordt overwegend chronologisch verteld. Hier en daar komen kleine flashbacks om wat achtergronden van de personages te verklaren. De vertelde tijd is zeven dagen.
Verteltijd is een kleine 3 uur dankzij een prettige bladspiegel en een vlotte verhaaltrant.
Opening in handeling: de lezer wordt midden in het verhaal geplaatst.
Het einde is gesloten: de vraag die centraal staat wordt in de epiloog beantwoord.

Perspectief 
De roman wordt verteld in de hij-vorm. We krijgen de gedachten en gevoelens van enkele personages te lezen: vooral Henk, Helena, Frank en Janice. Van het belangrijke vijfde personage, Inge, komen we het minst te weten. Het perspectief zou je daarmee meervoudig personaal kunnen noemen. Dit is op zich een verstandige keuze van de schrijfster, want de lezer is natuurlijk benieuwd naar de drijfveren van de diverse personages en de onderlinge relaties tussen de mensen.

Het verhaal wordt verteld in de o.v.t.

Decor

De roman speelt zich af in de moderne tijd, (notebooks en internet) maar Boelsums geeft geen verdere aanwijzingen wanneer de roman precies wordt afgewikkeld. Er is slechts één kleine aanwijzing: op blz. 164 : Zelfs met de pootjes gespreid had hij nog niet de omvang van een eurocent. Dat zou betekenen dat de roman in ieder geval na 1 januari 2002 moet spelen, anders kan een personage die vergelijking niet trekken.

Wat de plaats betreft, wordt ook geen verdere mededeling gedaan. Het belangrijkste gedeelte speelt op een waarschijnlijk Franstalig (blz. 159- de barometer geeft Franse benamingen ) subtropisch eiland. (Malediven? ) Er zijn namelijk ook koraalriffen rondom het eiland. Op zee rondom het eiland voltrekt zich de catastrofe.

Slotzin

Beoordeling

Havo en vwo-bovenbouw
De roman is geschikt voor scholieren van de bovenbouw van havo en vwo. Het is een goed te volgen verhaal, waarin het nodige gebeurt. De symboliek van de handeling is duidelijk aanwezig en de stijl van Mirjam Boelsums in haar tweede roman is helder. Het aantal bladzijden en de heldere bladspiegel maken dat het lezen van de roman binnen een kort tijdbestek kan geschieden. Daarom, een lekker nummer voor de literatuurlijst. De waardering is 2 punten.

Recensies

"Niets blijft overeind als de grens tussen leven en dood in zicht komt en illusies vervagen." http://www.boekentaal.inf..._dagen.htm

Bronnen

Informatie over Mirjam Boelsums