Feitelijke gegevens

• 1e druk, 2014
• 288 pagina's
• Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij bv

Flaptekst

Eerste zin

We begroeven de hond in de tuin van de buurman.

Samenvatting

Seije groeit op op het Waddeneiland Vlieland. Ze leidt een eenzaam leven. Haar moeder Fenna probeert haar op haar manier zo goed mogelijk op te voeden, maar vergeet haar regelmatig. Daardoor moet Seije zoveel mogelijk zelf uitzoeken. Daarnaast heeft ze ook erg weinig vrienden op het eiland. De enige vriend met wie ze regelmatig contact heeft is Teun. Teun en Seije hebben allebei een hechte vriendschappelijke relatie. Ze delen namelijk alles met elkaar.

Als de hond van Seije komt te overlijden, besluiten Seije en Teun de hond in de tuin van de buurman te begraven. Ze vergeten echter één ding: de tuin van de buurman is hem heilig. Tientallen jaren lang heeft hij gewerkt aan zijn mooie tuin met ontzettend veel bloemen. Inmiddels is de tuin van de buurman zelfs een tuin waar vele mensen naar komen kijken. Seije en Teun denken niet na bij het feit dat de hele tuin om geschoffeld moet worden als ze de hond daar begraven. Als de buurman dan ook de volgende ochtend ziet hoe ernstig zijn tuin eraan toe is, weet hij niet meer wat hij moet doen. Hij voelt zich er zo slecht over dat hij zelfmoord pleegt.

Op het eiland wordt er van een schande gesproken. Niemand weet wie de tuin van de buurman van Seije zo overhoop gegooid heeft. Ze voelt zich ontzettend schuldig, maar weet haar mond tegen iedereen te houden. Jarenlang blijft ze met een schuldgevoel rondlopen. Vanaf het moment dat haar buurman zelfmoord gepleegd heeft door haar fout, streeft ze naar perfectie. Ineens wil ze alles in haar leven zo goed mogelijk op orde hebben, omdat ze niet over nog meer dingen met een schuldgevoel rond wil lopen.

Als Seije aan het einde van haar tijd op de middelbare school zit, krijgt ze van haar moeder te horen dat haar vader een Schotse man is. Haar vader schijnt ergens in Schotland te wonen. Aangezien haar moeder geen contact meer met hem heeft, heeft ze geen idee waar haar vader precies woont. De moeder van Seije adviseert Seije dan ook om in Schotland te gaan studeren.

Seije gaat nadenken over wat haar moeder gezegd heeft. Ze besluit naar Edinburgh te vertrekken, waar ze Engelse letterkunde gaat studeren. Aangezien Seije en Teun onafscheidelijk van elkaar zijn, besluit Teun ook in Edinburgh te gaan studeren. Een week na elkaar vertrekken ze allebei in Edinburgh. Ze besluiten niet bij elkaar te gaan wonen, zodat ze allebei nog hun eigen leven hebben.

Al snel ontmoet Seije op haar studie haar grote nieuwe liefde Daniel. Ze hebben het ontzettend leuk met elkaar. Omdat Seije ineens druk bezig is met haar nieuwe liefde, verwatert het contact met Teun. Op een gegeven moment hebben ze allebei nog nauwelijks contact met elkaar.

De studie van Seije gaat erg goed. Op een gegeven moment krijgt ze de kans om te promoveren. Deze kans pakt ze met beide handen aan. Als Daniel vervolgens ook nog eens de kans krijgt om het bedrijf van zijn vader over te nemen in New York, vertrekken ze als liefdeskoppel naar New York. Ze hebben het allebei nog ontzettend naar hun zin met elkaar.

In New York komt de promotie van Seije op een laag pitje te staan. Ze is erg onzeker, en weet niet zo goed wat ze nog met haar leven aanmoet. Ze neemt zich de dood van haar buurman nog steeds erg kwalijk. Daarnaast mist ze in het grote New York haar oude beste vriend Teun. Sinds ze in New York woont heeft ze namelijk helemaal geen contact meer met hem.

Steeds meer gaat Seije zich beseffen dat ze zich niet gelukkig voelt. Ze komt er steeds meer achter dat de verschillen tussen haar en Daniel te groot zijn. Daniel komt uit een ontzettend rijk gezin, terwijl Seije het financieel altijd moeilijk gehad heeft. Ze beseft zich dat ze eigenlijk steeds ongelukkiger wordt.

Als Seije vervolgens te horen krijgt dat haar moeder overleden is, besluit ze terug te gaan naar haar geboorte-eiland Vlieland. Als Teun via zijn eigen moeder over de dood van Seije's moeder te horen krijgt, besluit hij haar meteen op te bellen. Teun besluit vanuit Edinburgh meteen het vliegtuig naar Nederland te pakken, zodat hij haar kan steunen. Deze steun doet Seije ontzettend goed en ineens beseft ze zich wat echt belangrijk voor haar is. Tussen de vriendschap van Seije en Teun kan nooit iemand komen. Zelfs de liefde niet. Samen begraven ze de moeder van Seije. Daarna komen ze eindelijk toe aan praten met elkaar. Eindelijk kunnen ze vertellen hoe ze zich allebei de afgelopen jaren ontwikkeld hebben.

Personages

Fenna

Fenna is de roodharige moeder van Seije. Ze gedraagt zich af en toe als een klein kind, en vindt het er moeilijk om haar dochter op te voeden. Ze is eigenlijk de hele dag met hele andere dingen bezig. Ze is wel lief voor Seije, maar kan gewoon niet voor haar zorgen.

De buurman van Seije

De buurman van Seija was de burgemeester van het eiland Vlieland. Iedereen keek naar hem op, en hij was de stuur van het eiland. De buurman van Seije had één grote passie, en dat waren zijn bloemen. Zijn hele tuin stond vol met bloemen, waar hij met grote passie voor zorgde. Toen Seije en Teun ervoor zorgde dat zijn tuin werd omgegooid, was de buurman zo verdrietig dat hij zelfmoord gepleegd heeft.

Daniel

Daniel is de vriend van Seije. Ze hebben elkaar ontmoet op de studie Engelse letterkunde. Daniel komt uit een erg rijk gezin en heeft zich daardoor nooit zorgen om geld hoeven maken. Hierdoor verschillen Daniel en Seije gigantisch van elkaar. Van het karakter van Daniel krijg je als lezer niet zo heel veel mee. Hij is zorgzaam voor Seije.

Teun

Teun is de beste vriend van Seije. Teun en Seije hebben een ontzettend sterke en hechte band met elkaar. Ze zijn zelfs zo onafscheidelijk, dat ze samen in Edingburgh gaan studeren. Teun is ontzettend lief en zorgzaam. Hij probeert er altijd voor Seije te zijn, en haar te steunen in moeilijke tijden. Zelfs nadat Teun en Seije jarenlang geen contact met elkaar gehad hebben, is hij er onmiddellijk voor haar als ze hem nodig heeft.

Seije

Seije is de roodharige hoofdpersoon. De bijnaam van haar is Pels. In het verhaal maakt ze een hele ontwikkeling door. Het verhaal begint als Seije nog een klein meisje is, en eindigt als Seije is uitgegroeid tot een volwassen vrouw. Seije is een ontzettend eenzaam meisje. De enige vriend die ze heeft is Teun. Daarnaast hoeft ze niet op haar ouders te rekenen. Ze heeft geen contact met haar vader, en haar moeder schenkt erg weinig aandacht aan haar. Daardoor is Seije ontzettend onzeker. Seije is echter wel al op een hele vroege leeftijd volwassen, omdat ze nooit op haar ouders heeft kunnen rekenen en alles zelf heeft uit moeten zoeken. Daarnaast voelt ze zich haar hele leven schuldig, omdat ze voor haar gevoel haar buurman vermoord heeft.

Quotes

"De laatste keer dat ik Teun had gezien, zei hij dat ik me vergiste in Daniel. Dat het voor Daniel een koud kunstje was mij te nemen zoals ik was. We zaten in zijn keuken, de huisgenoten waren niet thuis of zaten op hun kamer, Coldplay dreef landerig de keuken binnen. Uit een andere kamer bonkte Eminem. Het stemde me bedroefd, het verzet van de een, de melancholie van de ander." Bladzijde 151

"Na de dood van de buurman waren de mensen eerst een tijdje stil, alsof ze niet konden geloven dat er iemand overleden was die ze kenden. Iemand met een functie, want er gingen wel vaker mensen dood, maar die hadden minder functie. Zonder burgemeester had het eiland geen stuur meer en zonder stuur geen doel. ‘Het hart is eruit,’ zei iemand." Bladzijde 38

"En ik wist dat ik een zot was; een krankzinnige, lachwekkende zot. Al die jaren had ik geloofd in een wrang sprookje dat mij in al mijn slechtheid verhief boven de massa. Ik had een man gedood. Ik was uniek.
Ik stond op en voelde de jaren morren in mijn botten. Het blik liet ik liggen, als schat voor de schoolkinderen." Bladzijde 243

"Toen ik Daniel over mijn promotieonderzoek vertelde was hij een kort moment verbolgen omdat ik al die tijd niets over mijn plannen tegen hem had gezegd, maar hij vermande zich snel en leek te begrijpen dat ik slechts de uitkomst met hem wilde delen." Bladzijde 181

Thematiek

Coming of age

Coming of age is het thema van dit verhaal. Aan het begin van het verhaal is Seije nog een klein en naïef meisje. Doordat haar moeder het moeilijk vindt om Seije op te voeden, staat Seije er al vanaf jongs af aan alleen voor. Ze moet alleen van alles uitzoeken en alleen voor zichzelf opkomen. Als ze jaren later haar middelbare school diploma haalt, besluit ze om samen met haar beste vriend Teun in Edinburgh te gaan studeren. Hier wordt Seije steeds meer volwassen. Van een jong en naiëf meisje, groeit ze uit tot een sterke en volwassen vrouw. De ontwikkeling van Seije straat dus centraal in dit verhaal.

Motieven

Vriendschap

Vriendschap is een belangrijk motief in dit verhaal. Seije is bevriend met Teun. Ze hebben samen een ontzettend sterke band en vertellen elkaar alles. Omdat ze niet zonder elkaar kunnen, besluiten ze samen in Edingburgh te gaan studeren. Hier groeien Teun en Seije wat uit elkaar, maar als Seije hem jaren later nodig heeft blijkt dat Teun er nog altijd voor haar is. De vriendschap tussen Teun en Seije is dus ontzettend hecht, en niks lijkt ze uit elkaar te kunnen halen.

Eenzaamheid

Eenzaamheid is een motief in dit verhaal. De moeder van Seije vindt het lastig om haar op te voeden, waardoor Seije er voor haar gevoel alleen voor staat. Daarnaast heeft ze op het eiland erg weinig vrienden. Het is voor haar lastig om van het eiland af te komen, waardoor haar eenzame leven beperkt wordt op het eiland. Jaren lang voelt Seije zich ontzettend eenzaam.

Liefdesrelatie: problemen/echtscheiding

Als Seije op haar studie Daniel ontmoet, is ze opslag verliefd. De twee blijken een klik met elkaar te hebben en beginnen een relatie. Al snel wordt echter duidelijk dat ze erg verschillen van elkaar. Seije komt bijvoorbeeld uit een niet zo heel rijk gezin, terwijl Daniel uit een erg rijk gezin komt. Hierdoor botsen ze af en toe erg veel met elkaar. Uiteindelijk blijkt dat Daniel helemaal niet zoveel geeft om Seije als het lijkt. Hij steunt haar niet in moeilijke tijden, en is vooral erg hard voor haar.

Dood

De dood speelt op twee verschillende manieren een rol in het verhaal.
Ten eerste slaat de dood op de dood van de buurman van Seije. De buurman van Seije heeft zelfmoord gepleegd, omdat zijn geliefde tuin overhoop gehaald is. Dit is de schuld van Seije en Tein, omdat zij daar de hond van Seije hebben begraven. Seije heeft zich altijd ontzettend schuldig gevoeld, omdat zij zich –voor haar gevoel- de buurman gedood heeft.
Ten tweede slaat het motief de dood op de dood van de moeder van Seije. Als Seije in Edingburgh zit, krijgt ze te horen dat haar moeder overleden is. Ze besluit onmiddellijk terug te aan naar Vlieland, zodat ze haar moeder kan begraven. Ondanks het feit dat Seije nooit een goede band met haar moeder gehad heeft, heeft ze het hier erg moeilijk mee.

Moeder-dochterrelatie

De moeder-dochterrelatie tussen Seije en haar moeder staat vooral aan het begin van het verhaal centraal. De moeder van Seije vindt het erg lastig om een kind op te voeden, waardoor Seije er alleen voor staat. Hierdoor krijgt Seije ook niet echt een hechte band met haar moeder. Het is voor haar dan ook een opluchting als ze op zichzelf in Edingburgh woont. Ze vindt het heerlijk om zich niet te hoeven ergeren aan haar moeder. Op een gegeven moment neemt ze niet eens meer contact met haar moeder op, omdat ze haar toch niet mist.

Trivia

In het verhaal studeert de hoofdpersonage Seije Engelse letterkunde. De schrijfster van dit boek, Eva Kelder, heeft zelf ook Engelse letterkunde gestudeerd.

Titelverklaring

De titel 'het leek stiller dan het was' is lastig uit te leggen na het verhaal, omdat het niet duidelijk terug komt in het verhaal. Seije leidt een lastig leven. Haar hele leven staat ze er praktisch alleen voor, waardoor ze erg sterk is als ze uiteindelijk naar Edingburgh verhuist. Hier krijgt ze een relatie met een jongen die uiteindelijk niet écht van haar lijkt te houden. De titel 'het lijkt stiller dan het was' slaat op het gevoel dat Seije heeft. Ze voelt zich opgesloten en verstrikt in zichzelf. Soms weet ze even niet meer wat ze moet doen. Haar leven lijkt jarenlang ontzettend druk te zijn. Als ze echter na de dood van haar moeder weer terug komt op het Waddeneiland Vlieland, komt ze erachter dat de jaren helemaal niet zo druk waren als ze gedacht heeft. Ze komt erachter dat haar gedachtes druk waren en dat ze zichzelf compleet verloren was in zichzelf. In de werkelijkheid was haar leven dus rustiger/stiller dan ze dacht.

Structuur & perspectief

Het verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief. Dit is al gelijk aan het begin van het boek duidelijk. De verteller is Seije. Als lezer lees je haar gedachtes en handelingen, waardoor je je als lezer volledig in kan leven in Seije. Om het inlevingsvermogen van de personage te vergroten, wordt er veel gebruik gemaakt van details. Onderstaand een quote van het gebruikte perspectief.

'Ik hurkte tussen de jassen aan de laaghangende kapstok. Het rook naar urine en vergeten lunchtrommels. Ik trok de jassen dichter om me heen en dacht aan de My Little Pony die ik op mijn verjaardag van Teun had gekregen. Aan de zon op haar My Little Pony-bril en aan haar glanzende roze manen, die heerlijk zacht voelden, vooral als je het bijhield. En dat deed ik.' - bladzijde 15

Het verhaal is opgedeeld in hoofdstukken die te herkennen zijn een cijfer. Dit cijfer geeft aan in welk hoofdstuk het verhaal zich afspeelt. In totaal zijn er 54 hoofdstukken, verdeeld over 288 bladzijden.

Decor

Het verhaal speelt zich op verschillende plaatsen af. Aan het begin van het verhaal speelt het verhaal zich op het Waddeneiland Vlieland af, waar Seije wordt opgevoed door haar moeder. Als Seije ouder wordt en gaat studeren, besluit ze met haar beste vriend Teun naar Edingburgh te vertrekken. Seije bouwt hier een leven als studente op. Als het echter zo goed met haar studie gaat dat ze carrière kan gaan maken in New York, besluit ze samen met haar geliefde naar New York te vertrekken. Uiteindelijk loopt haar relatie daar stuk, en besluit ze -als ze hoort dat haar moeder overleden is- terug naar Vlieland te vertrekken. Het verhaal speelt zich dus op drie verschillende plaatsen af.

Wanneer het verhaal zich precies afspeelt is niet bekend. Er wordt gebruik gemaakt van mobiele telefonie, dus het verhaal zal zich in de huidige tijd afspelen. Daarnaast is het onbekend hoe lang het verhaal zich precies afspeelt. Aangezien het verhaal begint als Seije nog klein is, en eindigt als Seije een serieuze baan heeft, zal de verteltijd enkele tientallen jaren zijn.

Stijl

Wat erg opvalt aan de schrijfstijl van Eva Kelder, is dat er erg veel details en bijvoeglijke naamwoorden gebruikt worden om dingen te omschrijven. Door het gebruik van details en bijvoeglijke naamwoorden wordt het verhaal ontzettend levendig, waardoor het prettig is om het verhaal te lezen. Als lezer zie je het hele verhaal in de juiste details voor je, waardoor je precies weet hoe het verhaal zich afspeelt. Daarnaast zijn de karakters zo goed uitgewerkt, dat het verhaal erg overtuigend op de lezer overkomt.

Daarnaast is de schrijfstijl erg eenvoudig. Er wordt geen gebruik gemaakt van moeilijke woorden en zinsstructuren, waardoor het verhaal makkelijk te lezen is.

Onderstaand een quote die de gebruikte schrijfstijl illustreert:
'Ik trok mijn sok weer aan. Fenna begon te huilen. 'Je vader was een Schot. Angus Ogilvie. Ga naar Schotland. Begin opnieuw.'
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat alles toen op zijn plek viel, maar in de paar seconden die om hun eigen as draaiden als een goede beat, dacht ik wel iets. Ik dacht: dus toch.' - bladzijde 103

Slotzin

Ik dacht aan wat ze zei: 'Hoe haal je een hond aan? Je negeert 'm. Komt-ie vanzelf naar je toe.' En dat ik niet langer die hond was.

Beoordeling

Al meteen vanaf het begin werd ik het verhaal ingezogen. Het verhaal trok me vanaf het begin al aan, waardoor het erg lastig was om het boek weg te leggen. Ik vind het prachtig hoe de emoties door de schrijfster Eva Kelder verwoord worden. Door de schrijfstijl kon ik me erg goed inleven in het verhaal, waardoor ik helemaal enthousiast raakte.

Het verhaal bevat verschillende elementen die het verhaal maken. Zo staan de dood, eenzaamheid, vriendschap en liefde centraal in het verhaal. Alle vier deze elementen komen continu samen. De leuke dingen worden afgewisseld met de heftige dingen, waardoor de heftige dingen verzacht worden. Daarnaast worden de heftige dingen verzacht door de rustgevende schrijfstijl die Eva Kelder gebruikt.

Al met al vond ik het dus een erg leuk boek, dat ik zeker zou aanraden aan anderen! Eigenlijk vind ik dit tot één van de toppers behoren. Zoek je een leuk en diepgaand verhaal, dan moet je dit boek dus zeker lezen! Ik denk dat ik binnenkort dit boek weer ga herlezen. Zo enthousiast ben ik erover!

Recensies

"Het leek stiller dan het was is opgeschreven in een prachtige taal, vol zintuiglijke beelden en observaties. Door de ogen van Seije maak je kennis met het leven op een eiland, waarbij personages en landschappen tot leven komen. Maar vooral de manier waarop Seije wordt neergezet is indrukwekkend." http://mustreads.nl/recen...va-kelder/

"De toon van het verhaal is droevig en het thema zwaar, maar het taalgebruik van Eva Kelder is zó mooi dat Het leek stiller dan het was een heel fijn boek is. Het is een roman over vriendschap en liefde, en over vluchten en terugkeren naar de bron. Eva Kelder heeft zichzelf met dit boek bewezen als romanschrijfster." http://www.ingeleest.nl/r...-was-2014/

"Het verhaal van een meisje dat steeds dieper lijkt weg te zakken in haar eenzaamheid is zwaar, maar Kelders lyrische stijl maakt het toch prettig om te lezen. De akelige realiteit is confronterend, maar wordt tegelijkertijd overspoeld door dromerige zinnen en verdovende beelden van golven en strand. Net zoals Seije haar eigen realiteit overspoelt met ontkenning en alcohol." http://www.8weekly.nl/art...ijnen.html

Bronnen

Eva Kelder

http://www.evakelder.nl/