Feitelijke gegevens

• 8e druk, 2009
• 259 pagina's
• Uitgeverij: Prometheus

Flaptekst

Eerste zin

Ik zag iemand op me afkomen die gebruind was, en ik dacht: o nee, niet een reisverhaal.

Samenvatting

Herman Brusselmans is geen schrijver meer. Hij woont als gescheiden man in een appartement in Gent en leeft zijn leven. Dat leven bestaat voornamelijk uit drank, waar hij soms mee wil minderen, sigaretten, vrouwen en zijn gedachten. 

Hij wordt gebeld door een meisje dat hem graag wil ontmoeten en hij leeft naar deze afspraak toe. Er komen allerlei herinneringen boven drijven, zoals Gloria, de vrouw waar zijn hart aan toebehoort en een ongeluk. Daarnaast kijkt hij wat televisie en bellen onder anderen zijn vriend en zijn biograaf. Als het meisje arriveert, zoenen ze heel lang. Tijdens de zoen denkt hij terug aan vroeger, hoe hij met zijn broer en zusje naar de kermis ging. 

In zijn verbeelding ziet hij vaak de airhostess verschijnen, een vrouw waar hij van droomt. Na de al heerlijke avond met het meisje gaan ze samen uit eten. Zijn ex-literair agent belt hem daar, of hij naar Kopenhagen wil voor een optreden. Hij denkt erover na. Het meisje krijgt intussen de naam Olympia. Ze hebben fantastische seks, maar de volgende ochtend nemen ze afscheid. 

Hermans biograaf laat weten dat hij iets belangrijks wil bespreken, dus ze gaan samen lunchen. Op het terras blijkt een ontsnapte gevangene te zitten en de biograaf krijgt een klap. Herman heeft behoorlijk wat whisky op en gooit de biograaf in de Leie. Die moet vervolgens een nieuw pak kopen en Herman brengt hem naar huis, ondanks zijn verleden met rijangst. In het huis van de biograaf ontmoet Herman Clio, de zus. Hij belooft haar een vader voor haar nog ongeboren kind te vinden. Het nieuwtje van de biograaf was dat hij werk als casting director voor Herman heeft geregeld. 

Thuis mijmert Brusselmans veel. Helaas is zijn poetsvrouw ziek, dat is ze heel vaak. Dirk is een dichter en heeft al een aantal keer gebeld met de vraag of Brusselmans eens naar zijn gedichten wil kijken. Daar heeft hij geen zin in, maar hij mag langskomen. Later bedenkt hij dat dit wel eens de man voor Clio zou kunnen zijn. 

Hij gaat naar he café met De Meeuw en een paar anderen. Ze drinken veel en zijn oog valt al heel de avond op één bepaalde dame. Hij stelt het uit om naar haar toe te gaan en uiteindelijk gaat ze naar huis met een fan van Brusselmans. Gloria spookt nog steeds in zijn gedachten. 

Verder is Herman veelal aan het drinken, slapen en denken. De casting is een wirwar aan scènes, waarin hij dronken lijkt te zijn. Het enige lichtpuntje in zijn donkere, depressieve gedachten is Gloria. 

Personages

Herman Brusselmans

De ex-schrijver waar het hier om gaat. Hij verliest zichzelf in drank en vrouwen.

Gloria

De vrouw waar Herman steeds aan moet denken, maar het personage komt niet een keer echt voor, alleen in zijn gedachten.

Olympia

Het meisje waar Herman een nacht mee deelt. Ze maakt nogal indruk en dat is wederzijds.

De Meeuw

De vriend/vijand van Herman. Hij is heel eenzaam en belt daarom met Herman. Dat is misschien andersom ook wel zo.

Quotes

"Het water werd killer, en dan weet ik het wel. Dan stap ik eruit. Dat is het verschil tussen water en het leven zelve, bedacht ik wijs. Als het water killer wordt, en dat wordt het zonder twijfel, dan stap je er zomaar uit." Bladzijde 99

"Vroeger ben ik schrijver geweest. en getrouwd geweest, maar dat was nu allemaal ongeveer voorbij." Bladzijde 18

"Maar laat ik niet afdwalen, daar is genoeg tijd voor." Bladzijde 79

Thematiek

Zin van het bestaan

In het boek gaat Brusselmans het leven met zichzelf aan. Dat blijkt een hele zoektocht, omdat er allerlei dingen zijn die je verleiden tot het verliezen van de focus op waar je heen wil. Maar dat zijn ook juist de dingen die het leven mooi en daardoor kwetsbaar en lelijk maken.

Motieven

Drank

Het maakt niet uit hoe laat, met wie of waar, Brusselmans drinkt. En veel ook.

Liefde

Eigenlijk komen al zijn keuzes voort uit de naam der liefde. Het gebrek aan Gloria wordt opgevuld met korte liefde, die zich vaak uit in seks.

Depressiviteit

De dip waar Herman in zit is heftig, de donkere gedachten wil hij soms niet eens meer opfleuren.

Titelverklaring

Ex-schrijver is het eerste deel in de trilogie die allen gaan over een ex-..... In dit verhaal blikt de hoofdpersoon vaak terug op zijn leven als schrijver en worstel met het bestaan als ex-schrijver. 

Structuur & perspectief

Structuur & perspectief:

Het boek is opgedeeld in vier delen. 

Deel I: 8 hoofdstukken

Dit gaat vooral om de ontmoeting met Olympia en de biograaf. Hij komt nog redelijk veel buiten, maar denkt veel aan vroeger.

Deel II: 3 hoofdstukken

Dit gaat met name over situaties in zijn huis, Dirk komt bijvoorbeeld langs. En in zijn gedachten Aleksandra ook. 

Deel III: 4 hoofdstukken

Hierin zit hij in het café zich te bezatten. De gedachten worden donkerder en minder dingen lukken. 

Deel IV: 3 hoofdstukken 

Dit gedeelte lijkt volledig in een trans te zijn. De casting, de gedachten over Gloria, het helpt allemaal niet uit de put. 

Het perspecief is bijzonder. De ik-persoon is het personage Herman Brusselmans, een ex-schrijver, die dus wel dit verhaal vertelt. De vierde muur naar het publiek toe lijkt soms doorbroken te worden, maar misschien zijn het wel korte opmerkingen naar de schrijver van het boek toe.

p. 98: De volgende ochtend, ja, het was nog ochtend, vroeg Olympia mij of ze mocht terugkomen. 

p. 202: 'Nee, hij is Parisien.' Precies of ik geen enkele Parisien ken! (Nagaan of ik een Parisien ken. Ik meen van niet.) 

Decor

Decor:

Het decor is de stad Gent. Met name het appartement van Brusselmans is een belangrijke omgeving. Daar is hij thuis en roepen allerlei dingen herinneringen op. Daarbuiten gebeuren er vaak nare dingen, zoals op het terras. Gent is absoluut belangrijk in het verhaal, hij heeft een bijzondere band met de stad. 

Tijd:

Het verhaal speelt zich zo rond 2000 af, misschien iets daarvoor. Hij benoemt dat op een moment letterlijk. Het jaar 20XX, omdat we als lezer blijkbaar niet precies moeten kunnen achterhalen met wie hij was op dat moment. Er zijn nog geen mobiele telefoons voor iedereen, maar wel een telefoon in huis. De vertelde tijd is niet zo gek lang, behalve als je de flashbacks meerekent. Die gaan terug tot zijn kindertijd. Het verhaal zelf is ongeveer een week. 

Stijl

De stijl van Brusselmans is humorvol, peinzend en raak. Sommige zinnen passen niet alleen in het verhaal, maar ook in het leven. Ze zijn dan zo dubbel en recht in de ziel dat je ze als een wijsheid op een tegel wil zetten. 

p. 187: In het café Paganini - dat kon je, als kenner, in één oogopslag zien - was het, als van oudshoorn, harten troef, en zielen faites vos jeux. 

p. 150: Ja, die buurman. Die had ooit over jou gezegd toen je heel klein was, en altijd, in je wiegje, driftig lag te schoppen met je linkerbeen: 'Dat zal een goeie voetballer worden.' En hij heeft een beetje gelijk gekregen... Nee, ma, dat was de andere buurman. Dat was de buurman die nog zes minuten leefde voordat hij stierf... Dat doen we allemaal jongen...

p. 103: Van tevoren weet je nooit iets, tenzij je zou gokken en later toevallig raak treft. 

Slotzin

Maar ik heb te veel angst om daar zeker van te zijn, en ik hou op met luisteren.

Beoordeling

Mijn eerste Brusselmans, en er komen er in ieder geval nog twee aan. Om eerlijk te zijn, ik kan niet wachten. Ik moest wennen aan de stijl van de heer Brusselmans, maar als je er eenmaal in zit is wegleggen moeilijk. De niet al te geforceerde humor in combinatie met de triestheid die dit personage uitstraalt is bijzonder vermakelijk. Je snapt dat Herman zich verliest in het leven en er moeilijk grip op lijkt te krijgen. Hoe je van dagelijkse ontmoetingen, bezigheden en observaties zo'n boek kunt maken is ontzettend knap. 

Recensies

"De vraag doet zich voor of bij de lezers wat dat betreft zo langzamerhand niet het punt van verzadiging is bereikt. Ik ben een groot liefhebber van het werk van Herman Brusselmans, maar — eerlijk is eerlijk — van enige ontwikkeling, van groei of vernieuwing, is geen sprake meer. De verrassing is er nu af. Brusselmans vertelt gewoon een zoveelste episode uit het leven van de sterk op hem gelijkende ‘ik’ die ook Herman Brusselmans heet." https://www.tzum.info/202...schrijver/

"Geeft niks, want ook dit twaalfde boek van Brusselmans hapt heerlijk weg. Hilarische beschrijvingen te over. Deze schrijver heeft gelukkig lak aan de wetten van de literatuur. Hij leeft zich uit in het beschrijven van zijn strict persoonlijke universum. Hij denkt en tobt wat af. Over de vraag of je bij het tongzoenen kunt merken of een meisje zwanger is. En of het erger is dat een lelijk meisje wordt aangereden of dat een mooi meisje wordt aangereden." https://hermanbrusselmans...-schrijver