Feitelijke gegevens

• 1e druk, 2025
• 350 pagina's
• Uitgeverij: The House of Books

Flaptekst

Eerste zin

‘Wat is het eerste wat je opmerkt als je hier het gebouw binnenkomt?’ Een inkoppertje. Tenminste… Wat als het een strikvraag is? Ik kijk snel naar Adam, mijn baas, maar zijn glimlach verraadt niets, dus staar ik weer naar de muur terwijl mijn gedachten exploderen in tientallen opties. Want wat zie je het eerste als je de kantoorkolos in loopt waar onze vakgroep archeologie huist?

Samenvatting

Alex Zee is zoöloog archeologe en praat op vrijdag met haar leidinggevende, Adam. Die zegt dat ze haar kamer op a.s. maandag moet opofferen voor de babyshower van haar collega Vivi.  Ze wil dat niet en ze wil gewoon kunnen werken. Adam zegt dat ze zich maar eens moet aanpassen. Ze moet trouwens ook voor de hapjes zorgen tijdens de babyshower.

Als ze op zondagavond thuis is, wordt er een 'hulphond' teruggebracht. Alex' moeder die de labrador heeft afgericht, ligt echter in het ziekenhuis en de vrouw laat de hond bij Alex achter. Wat moet zij ermee? Ze belt haar zus, maar die weigert Billy op te nemen. De later ingeschakelde dierenarts (Simon, een oud klasgenoot van Alex)  merkt dat de hond gestrest is en wat ondervoed lijkt. Hij moet eerst aansterken voordat ze een nieuw tehuis zoeken.
Op maandag bij de babyshower ontmoet Alex Zara Kabiri, een groepspsychologe die nieuw bij haar komt werken en met wie ze ook weer haar kamer moet delen, wat ze eigenlijk niet wil. Die maandag is ze vergeten wat voor de toastjes te halen. Ze moet weer bij Adam komen die haar meedeelt dat ze zich wat socialer moet opstellen. De toastjes had  ze overigens met hondenvoer besmeerd. Veganistisch is veganistisch, vindt Alex.

Zus Saskia komt bij haar op bezoek. Dat is ook een stresskip: ze heeft veel problemen, moeder in het ziekenhuis, ze ligt in scheiding, moet nog de schoolreünie organiseren, een problematisch kind Storm. Alex voelt zich schuldig en gaat bij haar moeder (die in hetzelfde appartement woont) in het ziekenhuis vanwege een gebroken heup. De hond Billy is meteen op zijn gemak bij zijn oude lerares.

Bij het uitlaten van de hond  ontmoet ze weer Simon, de dierenarts, die ze nog moet kennen van school. Ze praten eerst over de hond. Er lijkt enige toenadering tussen arts en Alex te komen.
Op het werk valt Zara gelukkig erg mee: ze is slim en ad rem. Alex moet de colleges scriptiebegeleiding in een Bezemklas overnemen van haar zwangere collega. De Bezemklas zit vol met ongemotiveerde leerlingen die geen fluit aan huiswerk hebben gedaan. Er is echter één meisje, Charlie dat serieus lijkt. Zara die psycheloge is, heeft begrepen dat dit meisje autisme heeft. Bij een tweede college spreekt Alex de klas toe: ze heeft de studiepapers zelf herschreven, maar de klas moet nu echt aan het werk. Haar aanpak lijkt succes te hebben.

Simon Pattijn vraagt hoe het met de hond gaat. Hij wil trouwens een date met Alex.
Die afspraak verloopt goed. Simon is erg ontspannen. Hij vertelt dat hij Billy wel kan onderbrengen bij een vrouw in Friesland. Ze spreken ook af dat ze elke morgen met elkaar en de honden wandelen.
Maar het blijft niet zo goed gaan met Alex. Af en toe krijgt ze een hersenstorm in haar hoofd en is er sprake van complete chaos. Er is dan ook sprake van een mentale inzinking. Frappant is dat Billy dan bij haar komt liggen: hij is immers een hulphond. Zara en Alex doen in de pauze vaak boodschappen in de supermarkt. Ze gaat ook een keer bij Zara eten. Ze ervaart dan een zekere fysieke spanning en toenadering tussen die twee. Alex schrikt daarvan terug.

Simon belooft mee te gaan naar de schoolreünie. Alex vraagt aan Zara of ze de jurk wil beoordelen die ze moet aantrekken voor de reünie.
Bij de Bezemklas gaan de colleges goed en met Zara wordt de omgang ook steeds beter. Ze vraagt haar mee naar huis om te eten. Maar het eten verbrandt: ze eten daarom maar gewoon pizza.
Alex praat met het autistische meisje Charlie op aanraden van Zara. Ze heeft haar papers al afgemaakt en ze maakt Alex een compliment over haar collegestijl.
Als Alex weer een keer bij moeder op bezoek gaat, zegt zij dat Alex een normaal kind vindt, dat helemaal geen problemen heeft met autisme. Dat lucht aardig op voor Alex en enigszins gesterkt gaat ze naar de reünie.

Saskia komt haar halen en ook Simon komt, verkleed als 'kakker'. Er is alleen maar sprake van platte reüniepraat en Saskia wil het liefst zo snel mogelijk weer weg. Saskia laat zich op die avond weer van haar overdreven kant zien. Alex en Simon gaan samen eerder weg. Saskia klaagt de volgende dag over het vele werk dat ze heeft moeten doen.

Alex schrijft vaak de opdrachten die haar baas Adam haar vraagt: zelf doet hij eigenlijk geen 'flikker'.  Zara kiest in die kwestie partij voor Saskia. Ze moedigt haar aan dat met Adam te bespreken.  Als ze hoort dat Simon de date van Alex is, toont ze zich enigszins teleurgesteld. Als Saskia en Alex tegelijkertijd in het ziekenhuis op bezoek zijn, ontstaat er ruzie tussen de zussen. Saskia wil haar moeder in een verzorgingstehuis hebben. Ze is ook boos op haar zus die over Saskia's privéproblemen op de reünie heeft verteld. Alex loopt boos weg en komt in een café terecht, waar toevallig ook Zara is. Ze praten over de termen "normaal of abnormaal". Als Zara Alex zoent, rent die weg; ze is verward  en krijgt  bijna een ongeluk met een taxi.

Simon heeft een adres geregeld in Friesland. Hij zal rijden met de auto om Billy weg te brengen. Ze wisselen gegevens uit en laten Billy achter. Alex begint te kotsen in de auto. Wilde ze Billy eigenlijk wel kwijt? Simon wil wat gaan doen met Alex, maar die zegt dat ze nog moet werken. Op haar werk is Zara ook. Ze wil een gesprek aangaan met Alex en haar accepteren zoals ze is. Ze praat ook weer met de autistische studente. En ze scheldt Adam uit als hij weer vraagt om haar werk dat hij eigenlijk moet doen. HIj krijgt nu van haar de waarheid te horen. Dat is al heel wat.
Als ze naar huis gaat, zoekt ze in de dozen van het verleden. Ze haalt boeken en dozen en rapporten uit het verleden op en ze leest het woord, dat ze altijd heeft bewaard: "Autist." Dat is ooit de diagnose voor haar geweest.

Ze gaat weer naar haar moeder in het ziekenhuis  en vraagt aan haar hoe dat zat met dat autisme. Moeder praat het uit haar hoofd en vindt Alex een prima dochter.  Er komt rust in Alex' hoofd.
Met het hondje Billy gaat het in Friesland jammer genoeg helemaal niet zo goed. Hij eet niet en kan zich niet aanpassen. Alex en Simon besluiten het beestje weer terug te halen. Billy is dolblij als hij Alex ziet. Maar hij krijgt niet meer de kwalificatie van 'hulphond' terug. Onderweg vertelt Alex aan Simon dat ze autistisch is. Hij reageert normaal. Hij had het wel verwacht, vindt het niet erg en hij wil best een relatie met haar aangaan.
Alex wil in het appartement naar boven verhuizen. De zussen praten over hun onderlinge relatie en hoe ze vroeger met elkaar omgingen. Saskia vraagt ook naar de relatie tussen Alex en Simon.
In het laatste hoofdstuk komt de collega met zwangerschapsverlof Vivi even buurten. maar belangrijker op die dag  is de openbaring van liefde van Zara naar Alex. Ze zoenen hartstochtelijk. 

Personages

Alex Zee

Alex heeft een autistisch karakter. Dat is in haar vroege jeugd al vastgesteld, blijkt later uit de paperassen die ze heeft opgezocht. Haar moeder heeft steeds ontkend dat ze een 'autist' is. Alex is een goede dochter voor haar. Alex heeft een aantal spelregels, (wetten) opgesteld om controle op het leven te hebben. Die staan in haar Handboek. Maar soms heeft het leven even iets anders voor je in petto. Elke afwijking van het normale is een probleem voor haar. Aanpassen aan de omstandigheden is moeilijk. Met sociale contacten heeft ze veel moeite. Zelfs mensen die het goed met haar voor hebben, krijgen niet veel antwoord. Simon, de dierenarts en haar vroegere klasgenoot op de middelbare school, is zelfs een aantrekkelijke partner, maar meer dan een goede vriend, wordt het in het boek niet. De plotselinge coup aan het eind, waarin Zara haar hartstochtelijk kust, is niet geheel verassend, maar toch opmerkelijk.

Saskia Zee

Saskia heeft veel weg van een drama-queen: ze is vrij onberekenbaar, heeft haar opstandige buien, doet (organiseert) veel, maar klaagt dan weer dat ze het zo druk heeft. Ze vindt dat haar zus wel wat meer naar haar moeder mag gaan in het ziekenhuis. Ze voelt zich altijd ondergewaardeerd: ligt in scheiding en heeft een moeilijk opvoedbaar jongetje. Ze wil ook voor haar moeder alles beslissen: ze moet maar naar een revalidatiehuis en haar woning opzeggen. Eigenlijk is ze een beetje zielig. Het lijkt in deze roman ook om een omgekeerd Kaïn en Abelmotief te gaan. De jaloezie tussen broers of dochters.

Helpers van Alex

Simon en Zara zijn eigenlijk levenspartners voor Alex die met hun eigen kijk op het leven Alex hebben. Ze accepteren haar autisme heel gemakkelijk en willen zich beiden inspannen voor Alex. Die geeft zich niet gemakkelijk aan hen over. Met Simon wordt het geen liefdesrelatie, maar met Zara zit er mogelijk aan het einde een relatie in.
Het beste hulppersonages is de hond Billy. In het begin wilde Alex n iets van een hond weten, maar ze gaat zich toch hechten en vindt het naar om de hond naar Friesland te brengen. Maar ze krijgt hem terug en dat is een goede stap in de goede richting van haar leven.

Quotes

"En dan zie ik hem. Simon. Tenminste, de Simon van vroeger. Maar die versie leek niet zo lang, had een bril en... Ik kantel mijn hoofd. "Was jij niet dik?" Het ontglipte me voor ik er erg in heb. "Kak, sorry!" Bladzijde 42

"Ik trek de lus van de riem zo strak om mijn hand dat ik mijn middenhandsbeentjes voel kraken. Dan bonkt er iets tegen mijn been. In een reflex stap ik weg, maar het gewicht volgt. De hond.
"Wat is dat?" Adam stapt achteruit.
"Een hulphond. De psychologe zakt door de knieën en kijkt dan naar me op. "Voor autisme?"" Bladzijde 53

""Dus volgens jou was het probleem niet dat Vivi bij het weggooien van het afval twee blikken hondenvoer vond? Waarvan de inhoud er exact hetzelfde uitzag als wat er op de toastjes gesmeerd was?"
"Het was veganistisch", protesteer ik. "Het was geen bonenprut. Mensen vonden het lekker. Alle toastjes waren uiteindelijk op en diverse collega's wilden weten welk merk het was."
"Het was hondenvoer!"" Bladzijde 69

"Eén raadsel is in elk geval opgelost: namelijk waarom de hond te dun is. Antwoord: hij eet niet. Ik heb drie verschillende soorten blikvoer en brok in zijn oude voederbakkern achter in de kookhoek gezet, maar hij ligt midden in de kamer, voor de bank, en kijkt er niet eens naar om." Bladzijde 75

"Ze (Saskia) zwaait met haar sigaret en tientallen emoties stormen over haar gezicht. "Dacht je dat ik dit leuk vindt Elke keer als ik naar mama ga, vraagt ze naar jou. Hoe denk je dat dat voor mij is? Jij heb tenminste nog iets om met haar te praten. Jij kunt nog advies vragen over die hond, terwijl ik daar elke keer als een...." Bladzijde 81

Thematiek

Autisme

Het allesomvattende thema in deze roman is het leven van een autist en het omgaan met autisme. Autisten leven, kortweg geformuleerd, in hun eigen wereldje en kunnen daarom soms heel moeilijk of zelfs geen sociale contacten onderhouden. De hoofdpersoon Alex is in haar jeugd uitvoerig getest en naar later blijkt dat uit die testen naar voren kwam: autist. Ze vindt die papieren aan het einde van de roman terug. Maar haar moeder bijvoorbeeld ontkent het en ze vindt dat Alex een prima dochter is.
In één van colleges zit Charlie, een meisje dat ook aan autisme lijdt en dat gesprekken heeft met de psychologe Zara, die Alex erop wijst dat ze een keer met Charlie moet praten.
Ook de hond Billy heeft met het onderwerp te maken. Hij is een 'hulphond' en omdat haar moeder in het ziekenhuis ligt met een een gebroken heup, moet Alex nu voor de hond zorgen. Dat wil ze eigenlijk helemaal niet, want het zit niet in haar systeem van regels die ze voor zichzelf heeft opgesteld (De wetten van Alex). Maar gaandeweg went de hond aan haar en zij aan de hond. Hij gaat ook bij haar liggen als de storm in haar hersenen weer eens oplaait. Typisch is ook dat de mensen in haar omgeving best goed met haar beperking omgaan : haar moeder, Simon en Zara. Maar het komt allemaal goed.

Motieven

Studentenleven

Alex is zoöloog op de universiteit. Als haar collega zwanger is, moet zij als vervanger colleges geven in de Bezemklas. Dat is een groep leerlingen die hun afstudeerscriptie niet goed hebben afgehandeld. Ze krijgen de kans om het nog een keer te doen., Alex ziet er tegen op, maar in de praktijk valt het best mee. Ze kiest voor een realistische en harde aanpak en wonder boven wel vinden de gesjeesde studenten.
Psychologe Zara is als toeschouwer bij de bezemlessen aanwezig en zij is ook vol lof. Alex heeft een bottenkabinet en zij ervaart dat als een persoonlijk territorium. Ze wil liever haar kamer niet delen met een andere persoon. Ook voor het houden van een babyshower vindt ze het geen goed idee. Ze ligt vaak overhoop met haar leidinggevende Adam. Die vindt dat ze zich socialer moeten gedragen. Maar hij heeft een enorme berg boter op zijn hoofd, want hij laat de publicaties van zijn hand schrijven door Alex. Die wordt er door Zara op attent gemaakt dat dit geen goede zaak is.

Dieren

Alex is bepaald geen dierenliefhebber. Ze is autist en ze wil eigenlijk niets met dieren te maken hebben. Aan het begin van de roman wordt er een afgewezen hulphond gedropt. De moeder van Alex heeft namelijk de functie van dierentrainer, maar die ligt met een gebroken heup in het ziekenhuis. Tegen wil en dank neemt Alex de hond in huis, maar hij moet zo snel mogelijk weg. Toch doet ze wel wat moeite voor hem, voedsel halen, naar de dierenarts met hem. Simon, de dierenarts, wil proberen de hond in Friesland onder te brengen. Dat lukt na ruim een week wel, maar Billy kan maar niet aan die nieuwe situatie wennen. Hij wordt dan ook door Simon en Alex al na een paar dagen weer weggehaald. Billy is dolblij weer bij Alex te wonen en zij gaat ook steeds liefdevoller met de hulphond om. Alex ervaart de hulp van de hond toch als steun voor haar eigen problemen.

Liefdesrelatie

Alex heeft geen relatie. Als ze de hond wil laten onderzoeken, ontmoet ze een oude klasgenoot (vroeger een sul, nu een gevierd dierenarts). Ze spreken af elke ochtend met hun beider honden te wandelen. Gaandeweg laat Simon blijken dat hij wel wat voelt voor Alex. Hij wil met haar eten en daten, maar Alex houdt de boot min of meer af.
Een andere potentiële lover is de psychologe Zara. Iemand die recht voor zijn raap alles zegt, Alex bewust maakt van zaken die niet goed zijn, aanwijzingen geeft, maar ook complimenten. Na een paar ontmoetingen buiten de universiteit blijkt de gescheiden Zara gevoelens te hebben voor Alex. Dat lijkt een romance te worden tussen die twee.

Beroepsproblemen

Alex heeft moeite op de universiteit hoe dingen worden geregeld. Ze heeft het liefst een eigen werkkamer, vindt het ongepast dat er een babyshower van een collega op haar kamer wordt toegestaan. Ze moet artikelen schrijven in de plaats van haar leidinggevende Adam. Die roept haar nog wel eens tot de orde: ze moet socialer worden tegen de mensen in haarwerkomgeving. . Op de universiteit gaat wel het een ander mis. De leerlingen die afgewezen waren voor hun scriptie, ervaren het als plezierig dat Ada een hardere lijn in de begeleiding van hun werkstukken uitzet.. Het slappe gedoe leidt namelijk tot niets.

Relatie tussen zussen

Tussen de zussen Saskia en Alex botert het bepaald niet. Saskia is een overdreven type, doet net alsof de wereld om haar draait,. bemoeit zich van alles en nog wat, klaagt voortdurend over haar scheiding of over de organisatie van de schoolreünie, dan wel over de zorgen van haar kind dat maar niet naar school wil.
Ook beklaagt ze zich dat Ada veel te weinig op bezoek gaat bij hun in het ziekenhuis opgenomen moeder, Alles komt neer op de schouders van Saskia. Het komt uiteindelijk tot een uitbarsting, wanneer Saskia haar moeder opgenomen wil laten worden in een verzorgingstehuis. Adais daar pertinent tegen. Later wordt de ruzie weer bijgelegd.

Moeder-dochterrelatie

Saskia verwijt Alex dat ze te weinig naar hun moeder die na een val in het ziekenhuis is beland, omkijkt. Daardoor krijgt Alex min of meer een schuldgevoel : is ze wel een goede dochter voor haar moeder. Moet ze die niet elke dag gaan bezoeken. De reactie van haar moeder stelt haar gerust. Moeder vindt dat ze wel goed voor haar moeder heeft gezorgd. Saskia is in tegenstelling tot Alex een dramaqueen. Ze heeft het altijd te druk, maar dat wil ze eigenlijk wel graag.

Opdracht

Voor alle vier-en tweevoeters die mee hebben geholpen, geleefd,
gedacht en gelezen. Zonder jullie had ik dat nooit kunnen schrijven.

Maar boven alles voor P.
Mijn rots

Titelverklaring

De autistische Alex heeft moeite met het contact in de buitenwereld. Vanf de middelbare school heeft Alex een handboek met regels en 'wetten'  voor zichzelf een stapel leefregels opgesteld die ze bij elkaar het Handboek noemt. Daar zitten voor haar zelf strenge rfegels aan, waaraan ze zich moet houden. Die leefregels worden in de tekst steeds cursief afgedrukt. Het boek staat er vol mee.
Bijvoorbeeld:: Handboek wegwijs maken nieuwe collega's. Handboek hond. Handboek sociale interacties. Handboek feesten en partijen. Handboek converseren. En zo zijn er nog handenvol handboeken te bedenken Dat zijn de wetten van Alex..
 

Structuur & perspectief

De roman is onderverdeeld in 31 hoofdstukken. De 31 titels zijn alle hetzelfde opgebouwd: De dag in de week. Een locatie. Een deel van de dag..
Bijvoorbeeld: 1.Vrijdag. Kantoor. Middag. 2. Zondag. Keuken.Avond.  31.Vandaag. Hier. Nu.
De ik-verteller is Alex Zee.Ze vertelt in de o.t.t. We kunnen ook veel punten lezen die in haar gedachten opkomen. Vaak zijn die gedachten in het boek cursief gedrukt.

Decor

Met de hoofdstukke indeling kun je gemakkelijk uitrekenen hoeveel tijd er in het verhaal voorbijgaat. Dat is drie en en halve week. Er staat geen jaartal of maand in de tekst  Maar er is wel sprake van een actueel verhaal. In een zin staat bijvoorbeeld een verwijzing naar  ChatGPT.

Het toneel is voornamelijk de universiteit waar Alex als zoöloge werkt.Er wordt ook niet vermeld waar die Universiteit staat. Buiten de universiteit en de stad waar die staat, komen er nog twee momenten in Friesland voor, als Billy weggebracht en weer opgehaald wordt.

Stijl

De roman kenmerkt zich ook vooral dat er veel dialogen in voorkomen. Het zijn gesprekken van Alex met haar zus Saskia, met haar moeder, met  haar collega's aan de universiteit, met Simon de dierenarts 
Maar er staan ook dialogen van Alex met zichzelf in . Als ze een bekende of onbekende situatie tegenkomt, reageert ze in zinnetjes die cursief gedrukt zijn. Het lijkt erop dat autisten (in ieder geval Alex) het leven  op die manier voor zichzelf leefbaar maken en het kunnen hanteren. 

Slotzin

Ik doe de lamp uit en trek de deur van het bottenkabinet achter ons dicht. "Kom Billy. We kunnen dit/." Ik sla de riem om mijn hand en voel een lach in me opborrelen. Instorten doen we thuis wel.

Beoordeling

Na de vorige twee boeken van Myrthe van der Meer over psychische problemen (PAAZ en UP) heeft de schrijfster (die zelf ook met het autisme worstelde) een roman over Alex Zee, een autistische vrouw, geschreven. Bewonderenswaardig is dat je als lezer ook eigenlijk binnen in de gedachtenwereld van een autistische persoon mag meekijken. Dat is wel interessant, maar op den duur word je er als lezer ook niet vrolijker op. Er is ook vrij veel hetzelfde.
Ik kreeg in ieder geval het idee: "Doe eens niet zo moeilijk, meid."  En de overvloed aan gecursiveerde zinsneden raken naarmate je in het boek vordert hun zeggingskracht kwijt. Zo wordt het leven van Alex zelfs wat irritant. Het verhaal verzandt, het kan m.i. behoorlijk korter wat het boek aantrekkelijker zou kunnen maken. Bij een vorige recensie schreef ik "Schrijven is schrappen." Dat advies bestaat nog steeds.

Ik vrees dan ook dat scholieren van het middelbaar onderwijs het een moeilijk boek zullen vinden. Voor die groep in het algemeen is het boek misschien ook niet bedoeld.  Dan zou "De wetten van Alex" mogelijk een Handboek zijn voor mensen die zelf hun eigen autismeprobleem onder ogen moeten zien of voor mensen die in de omgeving van een autist. 
Een grappig element is dat Alex in het begin helemaal geen hond wil onderhouden. Ze noemt hem Hond. Maar als ze het beestje langer kent en het daarna naar Friesland moet brengen mist ze Billy. Biklly wordt toch eigenlijk ook hjaar eigen 'hulphond.'

Recensies

"Autisme valt binnen een spectrum. Dat betekent dat er veel verschijningsvormen zijn. Dit boek omschrijft er één van op een toegankelijke manier in roman vorm. Je maakt kennis met Alex bij wie sociaal contact en het lezen/herkennen van emoties niet vanzelf gaat, zowel privé als op het werk. De karakters van de verschillende personen in het verhaal zijn goed doordacht en uitgewerkt. Ontroerend is het hoe de hond steeds verder in het leven van Alex verweven raakt en haar meer spiegelt dan ze zelf eerst zou willen. Er is voelbaar veel tijd en aandacht aan dit boek besteed tijdens het schrijfproces" https://www.hebban.nl/rec...n-van-alex

"Wat een geweldig boek! Naast Het onderwerp wat mij aan het hart ligt ( in verband met een lieverd in mijn omgeving met autisme, wat veel herkenning geeft in het strugglen van Alex) is het verhaal heel luchtig, vol humor en een heerlijk leestempo. Of je wilt of niet, en je soms de acties van Alex niet helemaal snapt, sluit je haar in je hart net als hulphond Billy. De auteur heeft zelf autisme en haar ervaringen verwerkt in het verhaal. Ik denk dat je hierdoor een heel realistisch en eerlijk verhaal voor je neus hebt gekregen als lezer. Er komen zaken / situaties voorbij waar je geen benul van hebt als je geen ervaring hebt met autisme en in dat opzicht is het ook nog een eye-opener." https://www.hebban.nl/rec...n-van-alex

"De wetten van Alex’ is niet zomaar een verhaal over autisme. Het boek wordt geschreven vanuit het ik-perspectief waardoor de lezer meegenomen wordt in het hoofd van Alex. Het eindeloze nadenken, het aanpassen, het vermijden van situaties, de stress, de paniek en het zoeken naar houvast. De auteur weet dit heel krachtig en indringend over te brengen aan de lezer." https://www.hebban.nl/rec...n-van-alex

"De wetten van Alex is geen roman die een boodschap wil brengen. Het wil voelen. En laten voelen. Voor autistische lezers is het een zeldzaam portret van een manier van leven die meestal wordt uitgelegd, maar zelden echt gevormd in taal. Voor niet-autistische lezers is het misschien het belangrijkste: een oefening in ander ritme, andere logica, andere criteria van ‘slagen’. In de laatste hoofdstukken breekt Alex met haar handboek. Niet in een heldhaftige scène, maar in een stille overgave. Misschien hoeft het niet meer. Misschien heeft het nooit gemoeten. En dan ademt het boek weer. Niet opgelucht. Maar anders." https://tistje.com/2025/0...-recensie/

"Het boek gaat over autisme maar omdat Alex zelf in eerste instantie niet op de hoogte is van het feit dat zij autisme heeft ligt de nadruk niet op de diagnose en dat vind ik echt een pluspunt van dit boek. De nadruk ligt vooral op de band die kan ontstaan tussen mens en dier, vriendschappen en relaties. En ja dat voor deze dingen niet overal al regels en handboeken voor zijn en dat dit voor sommige mensen lastig is wordt zeker duidelijk in dit boek met de nodig humor. Ik vind het boek echt een aanrader ook voor mensen die geen autisme hebben is het sowieso gewoon ook echt een leuk boek om te lezen maar zo krijgen ze misschien ook wat meer inzicht in hoe autisme kan zijn voor vrouwen. En dat is denk ik heel erg waardevol." https://boeken.cafe/boek-...sis-humor/