Racisme binnen de sport
Door: Tom G.
Opleiding: Speco-Co
Vak: De Wereld van Sport
Klas: IZ

Inhoud:

Inleiding Blz 3
Racisme binnen de sport Blz 4
Geschiedenis Blz 5
Waarom voetbal? Blz 6
Andere sporten Blz 7
Voorbeelden racisme binnen het voetbal Blz 8
Racisme Rusland en Italië Blz 10
Wat word er tegen gedaan? Blz 11
Zal racisme ooit stoppen? Blz 12

Inleiding
Het onderwerp waarover ik in mijn paper ga schrijven is Racisme binnen de sport. Aangezien dit een probleem is waar zowel de maatschappij als de sport al lang mee kampt lijkt me dit een interessant onderwerp. Ik wil de lezer bewust maken dat er binnen de sport veel meer racisme is dan je denkt. Door middel van een aantal voorbeelden wil ik dat verder toelichten. Ook wordt er zeker actie ondernomen tegen het racisme en vooral in het voetbal heb je een aantal organisaties die goed bezig is om het racisme onder aandacht te krijgen. Als je meer wilt weten over het racisme in de sport raad ik je aan om vooral door te lezen.

Racisme binnen de sport
Racisme is een veelvoorkomend probleem in het dagelijks leven. Vooral negroïde en donker getinte mensen hebben hier veel last van. Racisme is een probleem dat al heel lang speelt met als dieptepunt de Holocaust en de slavernij. Echter zijn er nu nog steeds er veel personen die racistisch denken en is het probleem de wereld nog lang niet uit. De sportwereld heeft ook last van racisme. Sporten is universeel en dus heb je een mix van allerlei soort mensen bij elkaar die gezamenlijk sporten. Dit klinkt erg mooi maar in werkelijkheid valt dat tegen. Veel negroïde en getinte sporters hebben vandaag de dag last van racisme. Je ziet het wekelijks wel verschijnen op internet of op tv. Hoe vaak hoor je aap geluiden tijdens een wedstrijd die je op TV kijkt? Of zie je spandoeken met bananen of racistische teksten erop. In mijn eigen omgeving zie ik ook racisme voorbij komen. Als ik met mijn team tegen buitenlandse voetballers moet spelen zijn opmerkingen als ‘zwarte, kutmarrokaan of blauwe (ander woord van nigger) geen uitzondering.

Geschiedenis

Racisme bestaat spijtig genoeg al heel lang.
Vanaf de veertiende eeuw ontdekten blanke volkeren nieuwe gebieden als Afrika, India en Amerika. De mensen die daar woonden wereld als ‘onbeschaafde wilde beesten’ neergezet. Een goed excuus om ze te onderdrukken. Vanaf de 15e eeuw begon de slavenhandel. Dit werd pas in de 19e eeuw afgeschaft. Nederland heeft een ontzettend groot aandeel in de slavenhandel gehad toentertijd.
De Aboriginals uit Australië werden vanaf de 16e eeuw door blanken in reservaten gezet en deels gedood. Hetzelfde gebeurde later in Amerika, waar indianenstammen werden verdreven door de blanken. Daarna heeft de zwarte bevolking het heel moeilijk gehad. Ze werden overal waar ze kwamen, zelfs in Afrika, achtergesteld door de blanke bevolking. Bekende protestanten hiertegen waren Martin Luther King, Nelson Mandela en Rosa Parks.
Als laatste voorbeeld natuurlijk de Holocaust. Mensen met een joodse komaf werden uitgeroeid door de Nazi’s.

Waarom voetbal?
Voetbal de grootste sport in onze samenleving. Het torent hoog boven alle andere sporten uit. Basketbal en hockey komen nog enigszins in de buurt maar lopen nog enorm veel achter op het gebied van populariteit.
Voor veel mensen is voetbal niet weg te denken uit het leven. In 1978 hebben meer dan 1 miljard mensen gekeken naar de WK wedstrijd Nederland – Argentinië. Mensen over de hele wereld spelen en volgen het voetbal. Doordat zo enorm veel mensen bij het voetbal betrokken zijn worden maatschappelijke problemen ook problemen voor het voetbal. Een voorbeeld hiervan is de wereldwijde crisis die een aantal jaar geleden begonnen is. Voetbalclubs moeten kosten besparen door middel van personeel ontslaan en kunnen minder geld besteden op de transfermarkt. Er zijn meer problemen in de samenleving en een daarvan is racisme. Dit betekend automatisch dat racisme ook voorkomt in het voetbal, dat is onvermijdelijk zolang het een maatschappelijk probleem is.

Andere sporten
Naast het voetbal komt racisme ook voor in andere sporten. Sporten zoals Hockey, volleybal, honkbal en basketbal hebben zeer zeker last van racisme. Echter komen deze sporten minder in het nieuws en hebben zij geen last van enorme massa’s publiek die racistische geluiden of liederen veroorzaken.
Echter is het beeld dat racisme alleen in het voetbal voorkomt niet juist. Dit zal verder toegelicht worden met een aantal voorbeelden.
In 1936 had Jesse Owens vier gouden medailles gewonnen op de Olympische speler. Deze atleet was een negroïde man. Dit paste totaal niet in het denkbeeld van Adolf Hitler en zorgde voor een gespannen sfeer in met name Duitsland. De Amerikaanse president Roosevelt wilde niet met Owens gezien worden omdat hij dan kiezers kon verliezen. Toentertijd was Owens de populairste zwarte atleet ter wereld.
Een wat recenter voorbeeld is te vinden in het basketbal in Amerika. Vanaf 1991 tot 2004 is er een onderzoek geweest en daaruit bleek dat blanke scheidsrechters veel meer fouten gaven aan zwarte spelers dan aan blanke spelers.
Bij het volleybal wilde een speler zijn coach geen hand geven omdat hij dan misschien besmet raakte aangezien zijn coach zwart was.
Bij een cricket wedstrijd werd cricketspeler Andrew Symonds belaagd met racistische opmerkingen door het publiek, bestaande uit 40.000 mensen.
Rugby commentator Andrew Johns is geschorst omdat hij op TV een zwarte rugby speler een ‘black cock’ genoemd heeft.
De tenniszusters Serene en Venus Williams hebben ook last van racisme gehad. Er zijn verschillende wedstrijden geweest waar zij uitgefloten werden bij elke 1e service die zij missloegen, bij elke beslissing die ze in twijfel trokken en bij elke game die ze wonnen. Vader Richard heeft verschillende supporters ‘nikker’ naar hem horen roepen tijdens deze wedstrijden. Ook teksten als ‘nigger, get away from here’ en ‘we don’t want you here’ werden naar Richard Williams geroepen.
Tennisser Brydan Klein is voor 6 maanden geschorst wegens racistische opmerkingen tegen zijn Zuid-Afrikaanse tegenstander. Hij noemde zijn tegenstander een ‘kaffir’ een zeer erge belediging tegen zwarte mensen. Ook de Australische bond heeft hem bestraft en bovendien heeft hij ook nog eens een boete van 9200 euro gehad.
Ook Hewitt is in 2001 in opspraak gekomen. Hij tenniste tegen de gekleurde James Blake en beschuldigde de zwarte lijnrechter ervan James Blake voor te trekken omdat ze beide zwart waren. Zelf ontkende hij dat de uitspraak racistisch was.
Wat opvalt bij de andere sporten is dat het hierbij voornamelijk gaat over incidenten tussen twee personen. Dus dat de spelers of betrokkenen als commentators, trainers, medewerkers van de club en scheidsrechters vaak racistisch zijn. Terwijl bij het voetbal het meestal omgedraaid is en de supporters meestal de boosdoeners zijn.
Voorbeelden van racisme binnen het voetbal
De keeper van Espanyol, Carlos Kameni krijg in het dual Espaynol – Atletico Madrid racistische verwensingen naar zijn hoofd geslingerd. Ook werden er bananen naar de doelman gegooid. Atlectico Madrid heeft een forse geldboete gekregen voor het gedrag van de fans. Niet alleen de fans van Atletico Madrid misdroegen zich. Zelfs fans van zijn eigen club Espanyol maakte racistische opmerkingen naar Kameni. De doelman heeft besloten toch bij zijn club te blijven ondanks dat hij veel lijdt door de racistische opmerkingen.
Marc Zorro vertrok vanuit zijn 18e uit zijn geboorteland Abidjan naar Italië om daar bij voetbalclub Messina te spelen. Gedurende de 3 jaar dat hij daar speelde is hij bijna elke wedstrijd bejaagd met racistische opmerkingen van de supporters. Tegen Inter Milaan liep het echter uit de hand. De fans van Inter waren al de hele wedstrijd bezig hem uit te schelden. Marc Zorro kon het niet meer negeren en pakte de bal op in zijn hand en liep huilend het veld af. Twee spelers van de tegenstander liepen meteen naar hem toe en hebben hem uiteindelijk overgehaald om toch door te spelen. Ook hebben zij het publiek toegesproken op het gedrag. De volgende wedstrijd dat hij tegen Inter Milaan speelde hadden een paar fans een spandoek gemaakt met de tekst ‘Peanuts en bananas are the pay for your infamy’.
3 maanden later gebeurde ongeveer hetzelfde bij topvoetballer Samuel Eto’o. In de uitwedstrijd tegen Real Zaragoza, waar de supporters bekend staan om hun racisme, werd er telkens het beruchte ‘aap geluid’ gemaakt als Eto’o aan de bal was.
Echter zijn het niet alleen de fans die zich schuldig maken aan racisme. De Bondscoach van Spanje, Luis Aragones, wilde zijn spits op scherp zetten voor het duel tegen Frankrijk. Hierbij gebruikte hij racistische opmerkingen tegen de spits van Frankrijk, Thierry Henry. De opmerking ‘Show that black piece of shit that you are better than him’ was opgenomen en werd ook uitgezonden op TV.
Luis Aragones reageerde hierop door te zeggen dat het slechts een grapje was.
Een wat recenter voorbeeld van racisme binnen het voetbal is de zaak Suarez. Hij wordt ervan beschuldigd minuten lang racistische opmerkingen gemaakt te hebben tegen zijn tegenstander Patrick Evra. De Fifa heeft op dit moment een onderzoek lopen naar Suarez.
Ook Roberto Carlos heeft bij zijn club Anzhi in Rusland veel te maken met racisme. Er werd in een uitwedstrijd van Anzhi een banaan naar hem toegeworpen. Hij wilde niet verder spelen en voelde zich zwaar beledigd. De Braziliaan heeft zelf aan stoppen gedacht na dit incident.
Peter Odemwingie vertrok deze zomer naar West Brom, een voetbalclub uit Engeland. Fans van zijn oude club Lokomotief Moskou hadden een groot spandoek opgehangen in het stadion met de tekst ‘Thanks West Brom’ met een grote banaan tussen de tekst in.
In mei dit jaar lekte in Frankrijk uit dat er plannen zijn om het aantal ‘gekleurde’ spelers in het Franse nationale voetbalteam te willen inperken. De plannen zijn gemaakt door bondscoach Laurent Blanc en de franse voetbalbond.
Als laatste voorbeeld de wedstrijd Bulgarije – Engeland. Er werden aap geluiden gemaakt door de fans van Bulgarije als er ‘gekleurde’ spelers van Engeland aan de bal kwamen. De Engelse voetbalbond heeft Bulgaarse voetbalbond aangeklaagd hiervoor. De spelers van Engeland zullen in het volgende duel aandacht vragen voor de strijd tegen racisme. Ze dragen dan armbandjes met de tekst ‘Let’s kick racism out of football’.

Racisme Rusland en Italië
Rusland en Italië zijn in Europa de meest beruchte landen op het gebied van racisme binnen de sport.
Om te beginnen met Rusland, naar mijn mening het meest racistische land in Europa.
Racisme is al lang een maatschappelijk probleem is Rusland. De sport toont zich daarmee een getrouwe afspiegeling van de maatschappij waar vreemdelingenhaat en nationalisme vol aan de gang is. Sportautoriteiten halen hun schouders op of komen met halfzachte maatregelen die nauwelijks worden nageleefd.
Racisme is al jaren een onlosmakelijk onderdeel van het Russische voetbal. De sport toont zich daarmee een getrouwe afspiegeling van een maatschappij waar xenofobie, vreemdelingenhaat en een akelig soort nationalisme nooit ver weg zijn. Sportautoriteiten halen hun schouders op of komen met halfzachte maatregelen die nauwelijks worden nageleefd.
De komst van donkere spelers naar Rusland leidde de afgelopen jaren vaak tot racistische taferelen. Een voorbeeld hiervan is uiteraard het eerder genoemde voorval met Roberto Carlos.
De Russen hebben het echter niet alleen voorzien op de donkere bevolking. Kaukasische clubs worden hard aangepakt door de supporters. De Russische competitie kent drie ploegen uit de Kaukasus. Er worden oproepen gedaan om deze ploegen te boycotten bij uitwedstrijden. Ook zijn er plannen voor een competitie zonder de Kaukasus ploegen.
Italië
Italië kan er echter ook wat van. De reden dat Italië sinds een aantal jaar zo bekend staat om hun racisme is vooral te wijten aan de extreem racistische uitlatingen naar Mario Balotelli.
De liedjes variëren erg sterk. De meest voorkomende was toch wel ‘als je op en neer springt, sterft Balotelli’. Ter verduidelijking: Balotelli is een Italiaanse speler, oorspronkelijk uit Afrika.
De inmiddels topspeler van Manchester City heeft een erg zware periode gehad in Italië. Hij was wekelijks het doelwit van racisme en misschien is Balotelli wel het grootste voorbeeld van iemand die letterlijk kapot gemaakt is door racistische uitlatingen.
Wekelijks waren en spandoeken in de stadions te vinden met de tekst ’Een neger kan geen Italiaan zijn’.
Het kan echter nog erger. Toen Balotelli gewisseld werd in een wedstrijd waarin hij weer constant beledigd werd door het publiek, liep hij na het publiek toe om vervolgens sarcastisch te klappen. In plaats het op te nemen voor Balotelli, kreeg hij een boete vanwege provocerend gedrag.
Hardere maatregelen
De Italiaanse bond heeft wel aangekondigd in de toekomst maatregelen te gaan nemen tegen racisme in voetbalstadions. Voorzitter Abete zei dat de reglementen worden aangepast, zodat wedstrijden kunnen worden onderbroken bij racistische spreekkoren.

Wat wordt er tegen gedaan?
Uiteraard wordt het racisme binnen het voetbal aangepakt. Het is lastig om racisme helemaal te stoppen, maar om het te verminderen is zeer goed mogelijk. Op 14 maar 2006 heeft PvdA-Europarlementariër Emine Bozkurt een schriftelijke verklaring gepresenteerd tegen racisme in het voetbal. Hierin worden alle organisatoren van competities, waaronder de UEFA, opgeroepen om harde maatregelen tegen racisme te nemen. Een voorbeeld hiervan is het uitsluiten van clubs als fans zich racistisch blijven gedragen. Dit is in samenwerking met de UEFA besproken en zij hebben dan ook belooft hier serieus werk van te maken.’’ Iedereen moet een racisme vrije werkplek hebben, dus ook de voetballers.’’ Aldus Emine Bozkurt.
Ook de FIFA voert een strijd tegen het racisme binnen het voetbal. De kwartfinales van het wereldkampioenschap in Duitsland grepen zij aan om racisme onder aandacht te brengen. Voor het begin van de duels moesten de aanvoerders van de teams een verklaring tegen racisme op leggen. Ook zie je veel spandoeken met de tekst ‘Say NO to racism!’. Dit is ook georganiseerd vanuit de FIFA op het racisme te stoppen.
Ook kleinere organisaties voeren een strijd tegen racisme. Een goed voorbeeld hiervan is FARE. Wat staat voor Football Against Racism Europe. Veel clubs zijn lid van deze vereniging. Een week in het jaar organiseren zij een actie tegen het racisme. Elke club die dan lid van FARE is spelen in zwart-wit en op het shirt staat de tekst ‘tegen racisme’.
Stand up, Speak up is een organistie tegen racisme gestart door voetballer Thiery Henry, wie zelf ook last heeft gehad van racisme. Hij heeft dit project in samenwerking met Nike gestart. Samen met andere europese topvoetballers protesteert hij tegen het racisme. Ook hebben ze een reclame spotje waar onder andere Ruud van Nistelrooy in speelt. Het logo van de organisatie zijn twee armbandjes die door elkaar heen gekruist zijn. De een is wit en de ander is zwart. Bekende voetballers voeren buiten het veld ook campagne tegen het racisme. Door de bekendheid van deze spelers heeft dit meer effect dan wanneer een persoon het doet die niemand kent.
Een ander voorbeeld is de organisatie ‘Show Racism the Red Card’. Ook zij gebruiken topvoetballers om het racisme onder aandacht te brengen. Zij richten zich vooral op de jeugd en gebruiken daarom bekende voetballers omdat zij vaak een voorbeeld zijn voor de jeugd.
Naast het toepassen van strenge regels voor clubs en het racisme meer in het daglicht brengen wordt er nog niet veel meer aan gedaan. Hierdoor blijft het racisme een probleem binnen het voetbal. De spelers die er te dupe van zijn krijgen vaak niet genoeg steun en schieten er weinig mee op om een aanklacht in te dienen aangezien er meestal niks mee gebeurd. Hierdoor blijft het voor met name supporters makkelijk om door te gaan met racistische opmerkingen of liederen te zingen.
Ook worden spelers die zelf te dupe zijn van racisme niet genoeg gesteund. De standaard reactie van de scheidsrechter is meestal ‘get on with it’. Maar het zou beter zijn als er na de wedstrijd actie word ondernomen. Dat gebeurt nauwelijks en dat wekt veel frustratie en verbaasdheid op bij de gedupeerde voetballers.


Zal het racisme ooit stoppen?

Of het racisme ooit zal stoppen is lastig te beantwoorden. Volgens een aantal personen binnen de sport wereld die zelf last hebben gehad van racisme, zoals Liliam Thuram en Thierry Henry, zal het racisme nooit verdwijnen. Ik deel die mening. Het racisme uit de samenleving en dus uit de sport krijgen zal bijna onmogelijk worden. Er zijn altijd mensen die racistisch blijven denken. Echter kan je het in de sportwereld wel aanpakken. Door strengere straffen op te leggen aan supporters die zich misdragen zal een hoop van de supporters twee keer nadenken voordat zij racistische teksten, liedjes of spandoeken laat zien of horen in een stadion. Daarnaast vind ik het een goede zaak dat de politiek zich eindelijk met het racisme gaat bemoeien. Ook de UEFA en de FIFA zijn nu serieuze maatregelen aan het nemen tegen het racisme. Ik ben zelf van mening dat dit nog een stuk scherper kan, maar er is tenminste een begin gemaakt. Ook organisaties als ‘Stand up Speak up’ en ‘Show Racism The Red Card’ helpen bij het stoppen van racisme. Omdat deze organisatie vaak een hoop bekende sporters bij zich heeft, spreekt het veel mensen aan. Ook in de stadions zie je vaak spandoeken met de tekst ‘Say NO to Racism’. Dit zijn allemaal zaken die het racisme onder aandacht brengen en mensen ervan bewust maken dat racisme een zeer ernstig vergrijp is.
Als het de komende jaren nog meer onder belangstelling komt te staan denk ik dat je racisme een heel eind kan stoppen. Echter zal racisme altijd blijven bestaan en kan je racisme ook onmogelijk buiten de sport houden. Racisme is ook op ‘subtiele’ manieren te doen. Fans die aap geluiden maken naar zwarte spelers zijn makkelijk op te sporen. Maar racisme binnen een sportclub bijvoorbeeld is een stuk moeilijker aan te pakken. Ook zullen er altijd nog fans blijven die racisme niet uit het hoofd krijgen en ‘vrolijk’ doorgaan met het beledigen van gekleurde sporters.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.