17 Filles (2012)

Beoordeling 7.8
Foto van Maaike
  • Verslag door Maaike
  • 5e klas havo/vwo | 2884 woorden
  • 26 februari 2016
  • 7 keer beoordeeld
  • Cijfer 7.8
  • 7 keer beoordeeld

Film
Taal
Nederlands
Vak

17 Filles





Regisseurs: Delphine en Muriel Coulin



Belangrijkste acteurs en hun rollen:



Louise Grinberg als Camille



Yara Pilartz als Clémentine



Roxane Duran als Florence



Esther Garrel als Flavie



Julliete Darche als Julia



Solène Rigot als Mathilde



Jaar van verschijning: 2011 (14 mei)





Genre



Het genre van 17 filles is drama volgens de regisseurs zelf.





Titelverklaring



De titel van de film is 17 filles. Dit kun je vertalen naar 17 meisjes. De film heet zo, omdat het over 17 meisjes gaat die tegelijkertijd zwanger worden.





Tijd en plaats



Het verhaal speelt zich af in Lorient, een kuststadje in Bretagne. Het verhaal speelt zich af in deze tijd, er is geen sprong gemaakt naar het verleden of de toekomst.





Beschrijving belangrijkste personages



Camille: Is de hoofdpersoon. Ze woont met haar alleenstaande moeder. Camille is nog een scholiere en is 17 jaar oud. Ze is vrij populair op school en is vriendinnen met Mathilde, Clémentine, Flavie en Julia. Camille is onbewust zwanger geworden van een jongen die niet haar vriendje was. Camille is eigenwijs en wil zich afzetten van mensen die hun gezag op haar uitoefenen.



Clémentine: Is een meisje van 16 jaar. Ze is dun en oogt jonger dan ze is. Clémentine is een makkelijk beïnvloedbaar meisje.



Mathilde: Is 16 jaar, ze heeft altijd een koptelefoon bij zich en luistert graag muziek.



Flavie: is 17 jaar oud. Ze heeft vaak wel haar eigen mening, maar wordt ook makkelijk overgehaald.



Julia: Is 17 jaar oud. Julia wordt ouder geschat dan ze is en gedraagt zich ook ouder dan haar leeftijd. Door de film heen lijkt zij het best bevriend te zijn met Camille.











 



Samenvatting



Camille heeft ontdekt dat ze zwanger is aan het begin van het verhaal. Dit vertelt ze aan de schoolarts waar alle meisjes uit haar klas langs moeten. Het probleem is dat ze zwanger is geworden door een gescheurd condoom van een jongen die niet haar vriend is.



Hoewel de zwangerschap eigenlijk een ongelukje was, besluit Camille het kindje te zullen krijgen. Camille weet haar vriendinnen ervan te overtuigen ook zwanger te worden, zodat ze de kinderen allemaal tegelijk samen kunnen opvoeden. Ze willen zich afzetten tegen het beeld dat je geen kinderen zou moeten krijgen als je in de leeftijd 16-17 jaar bent. Alle liefde die ze hebben willen ze aan hun baby geven. Bovendien zijn de meiden ervan overtuigd dat 16 jaar leeftijdsverschil tussen hunzelf en hun kinderen ideaal is, omdat je je kind zo beter zou kunnen begrijpen.



Hun plan gaat niet helemaal zoals ze gepland hadden. Aan het einde van het verhaal krijgt Camille een ongeluk met haar auto, waardoor ze een miskraam krijgt. Hierop vertrekt ze met haar moeder naar een andere stad zonder haar vriendinnen te vertellen waar ze heen gaat. De andere meiden krijgen wel hun baby, maar ze voeden ze niet samen op, zoals ze zo mooi hadden uitgewerkt.





Mening



Ik vond dit wel een aparte film. Het verhaal blijkt gebaseerd te zijn op een gebeurtenis die echt heeft plaatsgevonden. In de zomer van 2008 bleek namelijk dat op de Gloucester Highschool in Massachusetts een grote groep meisjes zwangerschapstesten aangevraagd te hebben bij de schoolarts. Ze wilden allemaal zwanger worden en hadden een soort pregnancy-pact afgesloten.



Het onderwerp is dus origineel, al zijn er wel 3 andere films over gemaakt na het voorval. Ik vond zelf dat het verhaal een beetje te snel is neergezet, je leert de personen in het verhaal nauwelijks kennen. Dit zorgt ervoor dat je minder inlevingsvermogen creëert onder de kijker. De acteurs waren in deze film niet heel erg goed, maar ze acteerden ook niet heel erg slecht. Het acteerwerk past bij hoe snel ze de film neer wilden zetten. Dat is dus een puntje die ik jammer vind aan deze film, ze hadden het verhaal heel mooi kunnen brengen en empathie kunnen kweken, maar dit is ze niet gelukt naar mijn mening. Ook leek de film tergend traag op gang te komen, maar dingen als het groeien van de buik gingen veel te snel. De locatie van de film was wel mooi, er zijn een aantal scenes opgenomen bij de zee en het strand, dat is altijd een leuke toevoeging.



Kortom, het idee is leuk. De uitvoering is een stuk minder.





Thema



Ik denk dat het thema van deze film valt onder vriendschap (en ook zwangerschap). Je merkt in deze film duidelijk hoe sterk de kracht van de vriendschap is onder de meisjes en het feit dat ze alles samen willen doen. Ze willen sámen zwanger worden en de kinderen sámen opvoeden, zodat ze altijd samen zullen zijn. In de periode dat ze zwanger zijn kunnen ze altijd bij elkaar terecht en ze zorgen voor elkaar.





Belangrijke scène



Ik denk dat een belangrijke scène in deze film was dat de meiden met z’n allen naar het schoolfeest gingen. In de scène ervoor hadden ze net afgesproken dat ze wel tegelijk zwanger zouden kunnen worden. In de scène van het schoolfeest zetten ze dit plan ook daadwerkelijk in werking. In deze scène komt Camille ook de jongen tegen die ervoor heeft gezorgd dat ze nu zwanger is. Hij wijst haar af en loopt weg, waardoor zij gekwetst achter blijft. Doordat hij haar zo behandeld is ze er nog meer op gebrand er voor te zorgen dat haar vriendinnen ook zwanger worden. Tijdens het schoolfeest moedigt Camille haar vriendinnen dan ook aan.



Ik denk dat dit een belangrijk punt is in de film, omdat door de afwijzing van Camille je ziet dat ze er nu helemaal van overtuigt is haar plan om samen zwanger te worden door te zetten.





Verschil begin en eind



In het begin van de film zie je de overtuigingskracht van Camille. Tevens zie je de wilskracht van de meisjes om alles tot een goed einde te brengen en dat ze vinden dat het een goed idee is om met zijn allen een kind te krijgen en deze gezamenlijk op te gaan voeden.



Aan het einde van de film na de miskraam van Camille is de wilskracht van het samen opvoeden van hun kinderen weg. Camille is samen met haar moeder verhuisd en van het opvoeden van hun kinderen in een groep komt niets meer terecht. Hieruit blijkt dat Camille toch een soort van leidersfunctie had binnen de groep.





Indentificatie personages



Ik kon me eerlijk gezegd met geen enkel personage uit de film identificeren. De reden hiervoor is dat je over de karaktereigenschappen van de personages weinig tot niets te weten komt. Het verhaal gaat meer over de gebeurtenissen die ze neer willen zetten dan de ontwikkeling van de personages en de personages zelf. Dit zorgt er juist voor dat je onbegrip krijgt voor de spelers in de film. Waarom Camille namelijk het idee krijgt om het kind van iemand te houden die niet eens haar vriend is blijft voor mij een raadsel. De verklaring dat ze een kindje wil hebben, zodat ze daar al haar liefde aan kan geven doet hier niets aan af.





Leukste personage



Het leukste personage uit de film vond ik Clémentine. Het is een heel lief en zorgzaam meisje die opkijkt tegen haar vriendinnen. Ze wil er graag bij horen en ze wil niet als ‘dat kleine’ meisje gezien worden. Wat jammer is, is dat ze wel makkelijk gemanipuleerd kan worden, juist omdat ze zo graag bij de groep wil blijven horen. Ze doet alles voor haar vriendinnen, zelfs als haar ouders daarom boos op haar worden. Ik vind dit personage leuk, omdat ze zo oprecht en eerlijk voorkomt in de film.





 



Vreselijk personage



Ik heb zeker aversie tegen de hoofdpersoon Camille. Ze manipuleert haar vriendinnen om iets te doen wat hen beïnvloedt voor de rest van hun leven. Die aversie wordt alleen maar groter als aan het eind van het verhaal blijkt dat Camille geen kind krijgt, maar haar vriendinnen wel met een baby opgezadeld zitten. In plaats van dat Camille blijft, gaat ze er ook nog eens vandoor als een soort lafaard. Zo iemand zou ik geen echte vriendin noemen. Dit is ook de reden dat ik haar het minst leuke personage is, zelfs al is ze de hoofdpersoon. In de film doet ze aan het begin voorkomen alsof ze heel lief en zorgzaam is en haar vriendinnen ook belangrijk vind. Aan het einde van de film vind ik haar eigenlijk alleen maar egoïstisch





Verandering visie



De film heeft me niet echt iets bijgebracht. Het enige waar ik over na ben gaan denken is of ik misschien zelf kon verklaren waarom de meisjes graag een kind zouden willen, terwijl ze nog zo jong waren. Ze zijn financieel niets zeker en willen hun kinderen daarin meetrekken. Ik zou zelf nooit op deze leeftijd bewust een kind willen hebben. Die mening had ik al en is door deze film alleen maar sterker geworden.





Reacties en gedragingen hoofdpersoon



Ik kan me, zoals ik eerder ook al beschreef bij het kopje ‘vreselijk personage’, niet vinden in de reacties en gedragingen van de hoofdpersoon. Ik vind dat ze nogal bot doet tegen haar moeder. Haar moeder is alleenstaand en moet veel werken om ervoor te kunnen zorgen dat ze alle onkosten kan betalen. Verder gedraagt Camille zich nogal onaardig tegen bijvoorbeeld Florence. Florence is een wat meer verlegen meisje die op school niet echt aansluiting kan vinden op haar leeftijdsgenootjes, maar dat wel heel graag zou willen. Ze zoekt contact met de vriendengroep van Camille, maar ze wordt steeds afgewezen. Camille gedraagt zich in feite alsof ze een soort koningin is en ik kan me daar totaal niet in vinden. Ook vind ik het van Camille niet echt normaal dat ze doorgaat met roken en drinken, terwijl ze weet dat ze zwanger is. Ze wil wel graag een kind, maar de gezondheid ervan lijkt haar niet te deren.





Camerawerk



Het camerawerk is in deze film redelijk standaard. Er worden close-ups gebruikt bij het tonen van emoties. Bij minder speciale momenten wordt meestal gewoon gebruik gemaakt van een totaalshot. Toch zijn er wat speciale dingen op te merken aan het filmwerk in 17 filles.



Het lijkt in deze film alsof er expressionistische invloeden zijn intrede doen bij het filmwerk. Emoties en gedachten zie je niet letterlijk bij de personages terug, maar des te meer bij het gebruik van licht en decor.



Voor het gebruik van licht kun je bijvoorbeeld het moment noemen waarbij Camille Flavie moed probeert in te spreken om met een jongen wat verder te gaan dan alleen dansen op een schoolfeestje. Op dit moment zie je rode lampen op het gezicht van Camille. Rood staat symbool voor gevaar en het geeft ook een beetje een duivels uiterlijk. Camille is namelijk de persoon in het verhaal die haar vriendinnen probeert over te halen iets te doen, vandaar de symboliek met de rode lichten.



Ook in het decor is er wat symboliek die te linken is aan expressionisme.



Camille komt op hetzelfde schoolfeest de jongen tegen die de biologische vader van haar nog-niet-geboren kindje is. De jongen maakt haar duidelijk dat hij niets met haar of haar zwangerschap te maken wil hebben en hij loopt na deze woorden van haar weg. Camille blijft hierop alleen achter, vlak voor een muur met scheuren erin. Dit wijst op het gekwetste gevoel die ze heeft. Haar hart is eigenlijk gebroken en ze voelt zich verdrietig, daar verwijzen de scheuren in de muur naar.



Er is meer symboliek te vinden in 17 filles. Het moment dat de vriendinnen bij elkaar komen en besluiten dat ze met zijn allen zwanger willen worden gebeurd onder genot van een smoothie bij de McDonald's. Nou is deze symboliek wel een beetje vergezocht. Maar gezien het feit dat McDonald's een fastfoodrestaurant is en mensen dik worden van veel fastfood is het toch een verwijzing naar de dikke buiken die de meisjes zullen gaan krijgen.  (Al is dit van de zwangerschap en niet van het eten). Ik vind de symboliek in de film wel leuk, dit geeft de film net weer wat extra’s, alsof ze echt zorg hebben besteed aan het werk wat ze wilden doen. Toch is het jammer dat er naast die symboliek weinig vernieuwends gedaan wordt met camerastandpunten. Er wordt niet vanuit een originele hoek gefilmd, maar altijd op eenzelfde hoogte. De variatie die ze aanbrengen is dat ze soms vanuit close-up filmen en soms vanuit total shot.





Muziek



Er kwam voor mijn gevoel niet erg veel muziek in de film voor. Dit zorgde er ook voor dat het verhaal voor het gevoel nogal langdradig overkwam. Ik neem als voorbeeld een deel aan het begin van de film. De meisjes moeten met gym hardlopen door de duinen. Wat in de film gebeurd is dat er gefilmd wordt hoe de meisjes aan het rennen zijn, maar je hoort gewoon de geluiden van de zee, de meeuwen en hun voeten in het zand. Dit hoeft opzich niet erg te zijn, maar de shots waren te lang. Hier had wat muziek aan toegevoegd kunnen worden om een beetje een soort sfeer te creëren voor het verhaal. Er wordt in de hele film erg weinig gebruik gemaakt van muziek en er wordt vooral geprobeerd om het decor als een soort sfeermaker neer te zetten. Het enige moment die ik uit mijn hoofd kan noemen dat er muziek was, was bij de scène met het schoolfeest.





Aanraden



Ik zou deze film niet zo snel aan anderen aanraden. Het onderwerp is origineel en het idee is leuk, maar de film zelf is heel slecht uitgewerkt vind ik zelf. Veel mensen vinden het wel fijn om zich te kunnen verplaatsen in tenminste een van de personen in het verhaal, maar dit is bij mij niet van toepassing bij deze film. Dat is het eerste punt waarom ik deze film niet zou aanraden: je kan je slecht identificeren met de hoofdpersoon.



Het tweede punt dat ik wil aansnijden is dat de acteurs wel oké zijn, maar hun acteerwerk is niet om naar huis te schrijven. Het is gewoon basis-acteerwerk. Sommige van de acteurs spelen wel goed, zoals bijvoorbeeld Yara Pilartz (Clémentine) of Roxane Duran (Florence). Zij laten de emoties geloofwaardiger overkomen dan de rest van de groep. Vooral de hoofdpersoon liet niet alles geloofwaardig overkomen en dat vind ik jammer.



Het derde punt waarom ik deze film niet zo snel zou aanraden, is het feit dat de film voor het gevoel nogal snel is neergezet. Bepaalde onbelangrijke gebeurtenissen worden veel te lang uitgerekt (het duurt heel lang voordat de film een beetje op gang lijkt te komen, en die gang die hij dan maakt is ook niet al te denderend). Gebeurtenissen waar ik persoonlijk vind dat er wat langer over gedaan mag worden (het groeien van de buik bijvoorbeeld bij de meisjes) gaan veel te snel. Ook lijkt het bij deze film alsof de gebeurtenissen belangrijker zijn dan wat de personages daar echt bij voelen. Tevens zie je ook niet echt de ontwikkeling die personages doormaken in een verhaal. Dit hadden de regisseurs beter kunnen laten zien in hun film, maar dat is mijn mening. Concluderend wil ik zeggen dat de film door gebrek aan empathisch inlevingsvermogen, niet erg goede acteurs en het snel neergezette verhaal niet echt een aanrader is.





 



De regisseurs



Delphine Coulin: Ze is geboren in 1972 in Bretagne.



Muriel Coulin: Is de zus van Delphine.



Over de regisseurs zelf is er niet meer te vinden dan dit.























 



Woordenlijst







  • Zwanger        = enceinte




  • Vriendinnen        = les amies




  • Vriendschap        = l’amitié (v)




  • Liefde            = l’amour




  • Opvoeden        = éduquer




  • Leeftijdsverschil    = la difference d’âge     




  • Zwangerschapstest    = test de grossesse (m)




  • Bevalling        = l’accouchement (m)




  • Moeder        = la mère




  • Schoolarts        = le médicin scolaire




  • Toekomst        = la future




  • Trend/rage        = la manie




  • Kinderbijslag        = les allocations familiales




  • Beïnvloeden        = influencer




  • Ongeluk        = l’accident (m)




  • Miskraam        = la fausse couche




  • Volwassen        = l’adulte




  • Baby            = le bébé




  • Schoolfeest        = la fête d’ecole




  • Echo            = l’écho (m)




  • Voorlichting        =l’education (v)




  • Rijles            = la leçon de conduite




  • Roken            = fumer




  • Steunen        = soutenir




  • Gelukkig         = heureux





























 


REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.