Goeiendag,

Mijn naam is Nikolaj Baranov (waarschijnlijk al gezien aan de titel of iets dergelijks) en een van mijn hobby's is het schrijven van gedichten. Het liefst vlak voor het slapen gaan. Je kijkt op de klok en ziet dat het al half een is, morgen moet je gewoon weer om zeven uur opstaan, maar plots krijg je een gek gevoel. Je pakt een pen en begint te schrijven...

...wanneer je klaar bent, zie je dat je alweer drie kwartier verder bent en ook nog je boeken voor de volgende ochtend nog niet klaar heb en je tas ook niet en je ook nog moet tandenpoetsen, waardoor je uiteindelijk om twee uur slaapt en je de volgende ochtend een paar keer indut tijdens het ontbijt.

Oke, in ieder geval, na al deze korte nachten besloot ik om een selectie te maken en ze te bundelen in een boek. Dat leek me wel een gek idee. Tegenwoordig is alles mogelijk, zo ook het publiceren van je eigen boek. De titel is bedacht door m'n pa, die het eigenlijk als grap bedoelde, maar omdat ik zelf met niets beters kwam - zo zie je maar dat je ook inspiratiedieptepunten kunt hebben - heb ik het zo gelaten.

Ik heb het boek zelf daarna aan m'n docente Nederlands geschonken en die vond het niet slecht. Ze vond het zelfs zo 'niet slecht' dat ze me adviseerde om m'n eigen gedichten te gebruiken voor m'n literatuurlijst. Kassa! Dacht ik gelijk.

Als je dus nog op zoek bent naar een gedichtenbundel kun je er ook zelf een schrijven! Je hebt namelijk elk gedicht zelf geschreven met je eigen gedachten erachter, als iemand ze zou moeten interpeteren dan ben jij het wel. Als je echter niet zoveel tijd heb om er een te maken, kun je mijn bundel ook een kans geven:

http://www.lulu.com/shop/nikolaj-baranov/droge-tranen/paperback/product-21136976.html;jsessionid=7A5399FF45B30BD551C77C304958D66A

Je kunt hem ook inzien en alvast een indruk krijgen van de stijl.

Dat het schrijven van gedichten niet zoveel tijd kost, bewijst het feit dat ik mijn volgende bundel in minder dan twee maanden erna heb uitgegeven:

Dit betekent niet dat ik je wil dwingen om aan de lopende ban gedichtenbundels uit je pen te gooien, maar stel dat je eens per twee dagen een gedichtje schrijft, een lange of een korte, een of vier, zolang je maar inspiratie hebt, dan kan dat al aardig ophopen. Dichten is best wel leuk om te doen. Vooral niet denken dat t gay is of iets dergelijks, dat zeggen mensen alleen omdat ze t zelf niet denken te kunnen. 'T is vrij grappig om je gedachten op het moment te verwoorden op het papier met hier en daar een eindrijm of iets dergelijks. 

Hetgeen wat mij echt aanzette tot het dichten was tijdens mijn lessen Nederlands. We bespraken het verhaal van De Vos Rijnaart. Heb je vast weleens van gehoord, de sluwe vos die het bos onveilig maakt. Afijn, de versie die wij lazen was een bewerkte versie van Gerrit Komrij helemaal in dichtvorm. Het was werkelijk prachtig om te lezen en te zien hoe al de zinnen harmonieus in elkaar overliepen. Iedereen in de klas kreeg een kopie en nadat ik hem uit had, besefte ik dat ik dit zelf ook zou kunnen doen. Ik heb toen die avond een pen gepakt en ben gaan schrijven. 

Wat voor het voor mij romantiseerde was het feit dat ik me een echte Middeleeuwse dichter voelde, die schreef over onbereikbare liefdes, over prachtige landschappen, strijdtonelen en koningen en koninginnen. Daarbij maakte ik gebruik van een vulpen en papier, geen balpen of m'n laptop. Nee, laat je niet afleiden tijdens het schrijven, hou het puur.

Zo, een lange hap. Ik had zo net ook wat inspiratie. In ieder geval wil je ik op mijn gedichtenbundels wijzen en wijzen op het feit dat gedichten maken een heel erg goed tijdverdrijf is. 

Probeer echter de tijd in de gate te houden, ik heb namelijk in extreme gevallen dat ik om drie uur ga slapen en dan denken m'n ouders dat ik boven zit te gamen. Overdag in het zonnetje aan een kanaal of rivier of sloot of iets dergelijks helpt ook!

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.