Gezocht: vmbo-scholieren uit jaar 3 of 4! Vul deze vragenlijst over het mbo in, en maak kans op een cadeaubon van 25 euro.

Meedoen

De gelukkige huisvrouw door Heleen van Royen

Beoordeling 6.5
Foto van een scholier
  • Samenvatting door een scholier
  • 5e klas havo | 1682 woorden
  • 25 november 2012
  • 21 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.5
  • 21 keer beoordeeld

Eerste uitgave
2000
Pagina's
384
Geschikt voor
vmbo/havo/vwo
Punten
1 uit 5
Verfilmd als

Boekcover De gelukkige huisvrouw
Shadow

Lea is een gelukkige huisvrouw, ze heeft alles wat haar hartje begeert: een ambitieuze echtgenoot, een mooi huis en geld in overvloed.
Alles verandert als haar man Harry besluit dat het tijd is voor een kind. Als Harry jr. na een helse bevalling in zijn wiegje ligt, blijkt de roze wolk een onweersbui te zijn….

Lea is een gelukkige huisvrouw, ze heeft alles wat haar hartje begeert: een ambitieuze echtgenoot, een mooi huis en geld in overvloed.
Alles verandert als haar man Harry bes…

Lea is een gelukkige huisvrouw, ze heeft alles wat haar hartje begeert: een ambitieuze echtgenoot, een mooi huis en geld in overvloed.
Alles verandert als haar man Harry besluit dat het tijd is voor een kind. Als Harry jr. na een helse bevalling in zijn wiegje ligt, blijkt de roze wolk een onweersbui te zijn….

De gelukkige huisvrouw door Heleen van Royen
Shadow
ADVERTENTIE
Musical The Prom verloot een limousine naar je eindfeest!

Zit je middenin je eindexamens en wil je in stijl naar je eindfeest? Doe dan mee aan de winactie en maak kans op een limousine die jou en je vrienden naar jullie eindfeest brengt!

Ja, ik doe mee!

Lea Meyer-Cornelissen is een begin-dertiger. Ze was eerst drie jaar getrouwd met Ed, hij was erg jaloers ingesteld ook was hij verslaafd aan drank. Maar Lea was verslaafd aan hem en bleef het dus met hem proberen. Zijn motto was ‘gebeurd is gebeurd’. Lea dacht dus, toen zij wegging bij hem (voorgoed), dat hij ook dolblij zou zijn. Maar het tegendeel is waar.
Later is zij getrouwd met Harry, een goed verdienende makelaar. Ze verwon hem vroeger veel met bijv. ontbijtjes op bed. Ze denkt nog regelmatig terug aan die gelukkige momenten (dit verklaard waarschijnlijk ook de eerste zin: ‘Ik ben een gelukkige huisvrouw’ op blz 16 hoofdstuk 3.
Wanneer Harry voorstelt een kind te nemen, is haar eerste ingeving 'nee'. Maar Harry wilt een ‘echt’ kind. Lea is namelijk gelukkig en moet er niet aan denken dat ze de hele dag opgescheept zit met een krijsende aap. Maar Harry is enthousiast en het kind komt er.
Voor de bevalling lakt Harry de nagels van Lea. Lea maakt zich druk en belt naar Machteld. Ze moet van haar wachten op de weeën. Vanzelf krijgt Lea krampen en belt opnieuw naar Machteld. Ze komt in eerste instantie niet, maar later wel. Lea heeft veel pijn, maar de ontsluiting is nog steeds niet ver. Harry vraagt of Machteld blijft eten, ze eten samen Chinees. Uiteraard eet Lea niet mee.


Na verloop van tijd gaat Machteld weg. Om 6.00u in de ochtend belt Lea naar haar dat ze een keizersneede wilt. Maar Machteld wilt dat het vogels de natuur gaat. Een paar uur later komt ze alsnog langs. De weeën stoppen na verloop van tijd – wat niet goed is en daarom wordt er besloten dat ze toch naar het ziekenhuis gaat. Anita assissteert de bevalling, in eerste instantie nog zonder arts/gynaecoloog. Lea krijgt een infuus met wee-opwekkend spul. Harry filmt ondertussen alles. Lea heeft veel pijn en het duurt lang. Machteld besluit om te gaan knippen en wordt overgedragen aan dokter Kallenbach. Er komen vanzelf staigaires bij, maar dat wilt Lea niet, ze moeten maar bij iemand anders kijken. Vanzelf komen er wel drie verpleegkundigen bij, o.a. Koen. Lea probeert van het bed af te komen, maar wordt teruggeduwd door Harry. Ze wordt opnieuw open geknipt. Na een tijdje komt haar kindje ter wereld, maar zou Lea willen dat het kindje een spuitje krijgt, hij is namelijk ook misvormd (door de tang).


De vader van Lea ging dood toen ze 13 was. Het was een zaterdagochtend en de politie stond aan de deur. Niemand vindt het erg dat hij dood is. Haar ouders waren ook nooit intiem samen en de vader kon ook best agressief zijn (bijvoorbeeld met de stoel die hij doorhakte). Lea en haar drie jaar oudere zus Birgitkregen een lachbui toen ze hoorden dat hij overleden was en haar moeder kent alleen negatieve verhalen met de man erin. Lea is niet naar haar vaders begrafenis geweest.


Zwanger zijn is verschrikkelijk volgens Lea. Na de bevalling, vragen mensen er uiteraard naar: ging het goed etc. ‘Je krijgt er een hoop voor terug’ is ook een van de vele reacties. Lea heeft een hekel aan deze echte moeders. Lea denkt namelijk alleen maar aan de pijn.


In het ziekenhuis praat Lea ook met een verpleegkundige over de bevalling. Ze vertelt dat haar zus weken op een zwemband heeft gezeten. Waarschijnlijk is dit de reden, dat Lea dit hierna ook begint te doen (zo ook te zien in de film).


Vanzelf hoort Lea steeds stemmen, ze krijgt opdrachten/missies. Zo gaat ze bijvoorbeeld naar een begrafenis van Pater Leo Bos. Ze neemt Kleine Harry mee. Het was druk in de hal. Ze loopt door. Lea blaast een kaarsje uit op de kist. Leo geeft haar een knipoog, denkt ze. Ze zat dus duidelijk in een psychose. Mensen denken dat ze dronken is. Ze geeft de man een kus, zoenen kan niet, want ze wordt weggerukt door een man. Ze gaat de kapel uit en liep naar de parkeerplaats. Een stel kijkt naar haar auto en naar Harry Junior die ze erin had laten liggen. De politie was gebeld. Lea rijdt de parkeerplaats af. ‘Maak een einde aan zijn leven’ hoort Lea. Lea maakt een badje klaar en doet hem daarin. ‘Doop hem’. Ze laat hem los en Harry Junior verdwijnt onder water. Vanzelf komt Harry – haar man weer terug en hij weet niet wat ze gedaan heeft. Lea gaat vanzelf naar de dokter. Ze krijgt Passiflora, homeopathische druppels, ze hebben een kalmerende werking.


Op een avond gaan ze slapen, Lea doet alsof ze slaapt en loopt naar Harry Junior’s kamer toe. ‘hij moet weg. Dan pas kun je opnieuw beginnen’ hoort ze. Ze doet Junior in een doos op zolder. Blij gaat ze weer slapen. Want dit is haar beloning, alles gaat weer normaal worden. Harry wordt wakker en schrikt, omdat hij Harry Junior niet meer ziet liggen in zijn bedje en rent door het huis heen. Lea gedraagt zich erg kinderlijk en doet raar. Ze doet alsof er niks is gebeurd. ‘Ze mag niet zeggen waar Junior is. Het is geheim. Een groot geheim’. Harry – haar man – hoort een baby huilen en rent naar de zolder toe en vindt het kindje in de doos. Harry belt meteen naar de huisarts dokter Boon. Hij komt meteen. ‘Uw man heeft me gebeld. Hij maakt zich grote zorgen’. ‘Grote zorgen, dan zal het wel ernstig zijn’ (fragment komt ook terug in de film). ‘Ik kom er niet doorheen, ik zal de crisisdienst bellen’. De crisisdienst komt. 


Lea verstopt zich. Crisisdienst loopt naar haar toe. Hij stelt zich voor: "crisiscentrum i pressume - film. 


Lea gedraagt zich vreemd. Ook de crisisdienst komt niet door haar heen en besluit dat een ambulance wordt gebeld: Sandra en Ger komen. In de film krijgt ze een spuitje in het ziekenhuis in de separeercel zelf. Maar in het boek krijgt ze die thuis en wordt ze vastgehouden. Ze wordt vastgebonden op een brancard.  


In het ziekenhuis is ze nog steeds niet ‘normaal’. Ze probeert een socio te kussen, waarna ze wordt vastgepakt en in een separeer wordt gegooid. Ze drukt constant op de bel bij haar kamer, maar er wordt niet gereageerd. Ze hoort nog steeds stemmen en krijgt opdrachten.


Lea mag nog niet naar huis, dokter Posthumus wilt juist medicatie. Lea doet alsof ze de pil doorslikt. Maar ze spoelt het daarna door de gootsteen heen (pimozide 2mg). Er komt een rechtszitting om te bepalen of ze moet blijven of niet, omdat ze in bewaring is gesteld. De zitting vindt plaats in het ziekenhuis zelf. Ze wilt persé fatsoenlijke kleding aanhebben, dit zie je ook duidelijk terug in de film. 


Op de afdeling is ook een magere jonge vrouw. Ze heet Cynthia. Ze is drieëntwintig. Ze ziet er jonger uit. Ze lijkt wel een kind volgens Lea. Cynthia zit veel op de hometrainer, dit zie je ook terug in de film. Verder Nora, een zwaarlijvige, sombere vrouw met wie ze amper contact had. Ook Lidwien, zij had anorexia.


Op de dag van de rechtszitting (drie dagen nadat ze werd opgehaald door de ambulance) heeft Lea last van d’r kaak een bijwerking van d’r medicijnen. Ze heeft een mantelpakje aan. Lea (mevrouw Meyer, zoals ze tijdens de zitting wordt genoemd), vind de IBS niet nodig. Ze erkent dat ze na de bevalling in de war is geraakt. Ze wilt het liefste naar huis. Ze zal sneller herstellen in haar vertrouwde omgeving denkt Lea. Harry zelf denkt dat het beter is als ze nog niet naar huis gaat. De IBS blijft, wordt uiteindelijk besloten.  Ze heeft uiteindelijk drie weken in het ziekenhuis moeten blijven.


Bij thuiskomst praat ze weleens met Beau van Kooten. Hij denkt dat de tragische dood (verdronk zichzelf in de Sloterplas – hij was manisch-depresief) van haar vader de oorzaak is van haar huidige crisis. Van Kooten komt er in hun sessies achter dat Lea de dood van haar vader nooit verwerkt heeft. In plaats daarvan heeft ze een weggestopt trauma opgelopen door zijn zelfmoord. Hoewel Lea in eerste instantie Van Kootens theorie betwijfelt, gaat ze meer en meer haar best doen om naar hem te luisteren en haar verleden onder ogen komen. Gaandeweg komen steeds meer - ook positieve - herinneringen aan haar vader boven en probeert Van Kooten haar alsnog in en door een rouwprocesheen te helpen.


Lea staat er gedurende deze periode grotendeels alleen voor. Ze heeft voornamelijk steun aan Van Kooten, van wie ze moeilijk kan inschatten in hoeverre hij persoonlijk met haar bezig is en in hoeverre professioneel. Harry is vooral bezig met Harry junior en vindt de theorie van de psychiater maar onzin, omdat ze altijd blij was dat haar vader dood was. Wat valt er dan te verwerken? Haar moeder heeft niets positiefs te vertellen over wijlen haar man en tennismaatje Corine weet de oppervlakkigheid niet te ontstijgen. Haar zus Birgit toont wel goede wil, maar weet zich amper raad met het omgaan met familiebanden. Ze praat wel met haar over avond voordat hij zelfmoord pleegde. Ze keken samen dia’s van een vakantie met een vriendin van Birgit.


Opvallend is dat Van Kooten ook zijn eigen emoties vertelt. Wat eigenlijk niet hoort. Zijn moeder is overleden. Ze was 77 jaar geworden en praten er samen over.


Vanzelf krijgt Lea een folder van hem over rouwverwerking. Ze gaat met hem mee naar de uitvaart van zijn moeder. Volgens Van Kooten zit Lea nog in de eerste fase van de rouw: gevoelloosheid. Tijdens de begrafenis denkt Lea ook aan haar vader terug.Ook in de tijd daarna is ze veel bezig met haar vader. Ze probeert hem te begrijpen.


Op het einde hoort ze nog steeds stemmen en gaat ze naar het meertje toe waar haar vader zelfmoord had gepleegd. Ze duikt onder water. Maar ze ziet hem niet.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "De gelukkige huisvrouw door Heleen van Royen"