Zit je in 4/5 havo en heb je een N&T of N&G profiel? Vul deze korte vragenlijst in over chemie-opleidingen en maak kans op 20 euro Bol.com tegoed.

Meedoen

Disco les 25

Beoordeling 6.3
Foto van een scholier
  • Samenvatting door een scholier
  • vwo | 1292 woorden
  • 16 oktober 2012
  • 21 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.3
  • 21 keer beoordeeld

Taal
Nederlands
Vak
ADVERTENTIE
Ga jij de uitdaging aan?

Op EnergieGenie.nl vind je niet alleen maar informatie voor een werkstuk over duurzaamheid, maar ook 12 challenges om je steentje bij te dragen aan een beter klimaat. Douche jij komende week wat korter of daag je jezelf uit om een week vegetarisch te eten? Kom samen in actie!

Check alle challenges!

Ca. 510 v.Chr – Republiek



49  Caesar trekt de Rubico over

       burgeroorlog

48  Pompeius verslagen

46  Caesar alleenheerser

44  Caesar vermoord door Cassius en Brutus

      Antonius en Octavianus grijpen de macht

43  Cicero vermoord

42  Cassius en Brutus verslagen



Latijn les 25: Caesar grijpt de macht




  • Door Caesars successen in Gallië à populair

    in Rome. Dat baarde de conservatieve senatoren

    (optimaten) grote zorgen – kozen de kant van

    Pompeius die wel in Rome was gebleven.

  • Pompeius had een groot aanzien: hij had in Oosten

    nieuwe provincies toegevoegd aan rijk en Midl.

    zee bevrijd van zeerovers.

  • Hij werd benoemd tot consul zonder collega*

    soort van dictator. à door dat hij zich met de

    conservatieve verbond, kwam Caesar geïsoleerd

    te staan.

  • 49 v.Chr – senaat besloot Caesars stadhouderschap van Gallië niet te verlengen à als hij als gewone, ambtloze burger in Rome kon hij veroordeeld worden voor eigenmachtige optredens.

    Daarom vroeg hij in Gallië toestemming voor kandidaat te stellen voor consulschap – ongebruikelijk, moet in Rome zelf gebeuren. à daarom keurden ze het ook af

  • Als hij dat in Rome zou doen, moest hij bij grens Italië zijn troepen ontbinden (generaal mag niet met troepen Italisch grondgebied betreden)

  • Caesar aarzelde niet – onder woorden ‘alea iacta est ‘ (de dobbelsteen is gegooid = het besluit is genomen) trok hij riviertje Rubico over, dat grens tussen Gallië en Romeins gebied vormde à zorgde voor burgeroorlog.

  • De steden in Italië openden hun poorten voor Caesar en de legers van de senaat, voegden zich bij Caesar. à Pompeius was kansloos, vluchtte met groot aantal senatoren (oa Cicero) naar Griekenland – bracht daar een groot leger op de been.

  • Caesar stelde eerst de zaken op orde in andere delen van het rijk – ging vervolgens naar Griekenland, waar hij het veel grotere, maar ongedisciplineerde leger van Pompeius versloeg.

    Caesar typeerde zijn snelle en overrompelde actie als: veni, vidi, vici

  • Terwijl Pompeius troepen zich overgaven – vluchtte zelf met vrouw en dienaren naar Egypte.

    Daar werd hij door koning Ptolemaeus (broer Cleopatra) onthoofd en lichaam in zee gegooid à verraderlijk, want hij was de beschermeling van Pompeius.

  • Toen Caesar in Egypte aankwam – werd Pompeius hoofd aan hem getoond, als bewijsstuk van de moord à Caesar kon zijn tranen niet bedwingen.

  • Ptolemaeus, die gehoopt had op een beloning werd teleurgesteld – moest de moordenaars opsporen en hun doden.

  • Cleopatra en Ptolemaeus waren in strijd om de troon – toen Caesar in de ban raakte van de beeldschone Cleopatra, koos hij haar kant er zorgde ervoor dat zij de troon kreeg.

    Ze maakte boottochtjes over de Nijl, bezochten de piramides en maakte een zoontje: Caesarion.

  • Pas in 47 v. Chr keerde Caesar terug naar Rome, waar hij erg werd geëerd – hij mocht triomftochten houden en er werd een dankfeest van een maand gehouden.

  • Caesar had alle macht in Rome – hij was enorm populair en de trok de meeste tegenstanders naar zijn kant door vergevingsgezind te zijn: ze mochten terug komen naar Italië, weer deel uit maken van de senaat en politieke functies vervullen (waaronder Cicero)

  • Toch bleef er een groep die de machtspositie van Caesar gevaarlijk vond, zo schreef Suetonius een eeuw later, dat Caesar de republiek als iets zonder inhoud beschouwde en dat hij zittend de senatoren ontving (erg onbeleefd)

  • Hoewel hij merkte dat verzet tegen hem groeide en zijn dood al voorspeld werd, maakte hij zich niet druk daarover – hoefde geen lijfwacht en was niet bang voor de dood.

  • Groep van 60 senatoren à meende dat alleen zijn dood de republiek kon herstellen.

    een van hen was Brutus – Caesar had een zwak voor hem, want hij was zoon van oud geliefde en beschouwde hem als zijn eigen zoon. Toch keerde Brutus zich tegen hem en nam samen met Cassius de leiding van het complot. In een toespraak voor de samenzweerders zei hij:



Tekst 25A: de moord op Caesar:



Onze staat is in het grootste gevaar: het wordt niet door ambtenaren, maar door een man geregeerd: Gaius Julius Caesar! Laten we het herstellen. Laten wij Caesar uit het midden tillen en de stad bevrijden. Allen stemden in en legden een eed af. Nadat Brutus met deze woorden: ‘Begunstig ons plan en help ons’, bij de goden smeekte, gingen de samenzweerders uiteen.



 De volgende dag trad Caesar het Senaatsgebouw binnen en ging zitten. Meteen gingen de samenzweerders rond hem staan. Terwijl de een Caesar naderde om zogenaamd iets te vragen en zijn toga vastgreep, greep een ander zijn arm. Terwijl Caesar uitriep: ‘ojee, dat is geweld’, werd hij van alle kanten verwond. Eerst probeerde hij terug te vechten, maar terwijl hij zag dat hij door velen werd aangevallen, bedekte hij zijn hoofd met een toga en viel stervend neer. Het gerucht gaat dat terwijl hij tussen de samenzweerders Brutus herkend, zei: ‘Jij ook, Brutus, mijn zoon.’ Nadat de samenzweerders Caesar met zeer veel slagen verwondden, verlieten ze hem liggend en vluchtten weg. De andere senatoren waren weggevlucht. Hij lag daar tamelijk lang ontzield, totdat de slaven het lichaam op een draagbaar plaatsten en het naar huis terugbrachten.




  • Caesar werd vermoord op 15 maart, 44 v.Chr – 56 jaar oud. Zijn naam werd een vaste titel voor de latere keizer.

  • Het volk was verdrietig en woedend om de dood en eiste wraak à direct na crematie staken ze huizen van Brutus en Cassius in brand – waren al naar Macedonië gevlucht.

  • Volk vond dat consul Marcus Antonius en Octavianus, een achterneef van Caesar, die hij had geadopteerd en als opvolger had aangewezen, de moord op Caesar moesten wreken. (adoptie was gebruikelijk in Rome: als je geen zonen had om geslacht voort te laten leven, of – uit politieke overwegingen, families met elkaar wilde verbinden.)

  • Antonius en Octavianus wilde de macht niet delen – grote ruzies tussen de aanhangers van hen  beide. Cicero – koos partij voor Octavianus en dacht nu eindelijk weer een belangrijke politieke rol te kunnen spelen. In talloze toespraken vanaf de rostra, viel hij Antonius aan.

  • Antonius en Octavianus verzoenden zich en sloten een verbond – ze publiceerde lijsten met namen van mensen die vogelvrij verklaard werden (proscriptielijsten)

  • Antonius was cicero’s optreden tegen hem niet vergeten en eiste zijn hoofd à kwam dus ook op de lijst te staan. Meteen werd de jacht op hem ingezet. Cicero probeerde aan de soldaten te ontkomen. Eerst zocht hij hulp op zijn landgoed in Tusculus – vanuit daar ging hij naar de kust om per schip te ontkomen.

  • Lukt niet – had veel tegenwind en gaf het uiteindelijk op. Hij beval zijn slaven hem in een draagstoel naar de stad terug te brengen en gaf zich over. De slaven wilde vechten, maar Cicero wilde zijn lot met een gerust hart ondergaan.

  • Soldaten hakte zijn hoofd af en zijn handen, waarmee hij de toespraken tegen Antonius had gehouden.  à hoofd werd tussen handen op spreekgestoelte gezet.

    Men zegt dat Antonius moest lachen toen hij Cicero’s hoofd op de rostra zag.

  • Cassius en Brutus werden in 42 v.Chr verslagen door Antonius en pleegde zelfmoord. Toch hadden ze met de moord op Caesar hun ideaal, het herstel van de republiek niet gerealiseerd à Antonius en Octavianus hadden de macht in handen en stonden die niet af.



Grammatica:

Coniunctivus

Praesens



-a- met uitzondering a-stam à -e-



Imperfectum



hele ww + uitgang



Perfectum



-eri-       bv voco, verit



Plusquampf



hele pf ww + uitgang



R2 – restituamus – conjuctivus praesens 1e persoon mv (aansporing/adhortativus)

R3 – tollamus en liberemus – conjuctivus praesens 1e persoon mv (aansporing)



R8 – rogaturus – participium van futurum actief – nom ev mannelijk


REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.