Zit je in 4/5 havo en heb je een N&T of N&G profiel? Vul deze korte vragenlijst in over chemie-opleidingen en maak kans op 20 euro Bol.com tegoed.

Meedoen

Boedhisme

Beoordeling 4.7
Foto van een scholier
  • Praktische opdracht door een scholier
  • 4e klas vwo | 1474 woorden
  • 22 juni 2005
  • 44 keer beoordeeld
  • Cijfer 4.7
  • 44 keer beoordeeld

Taal
Nederlands
Vak
ADVERTENTIE
Ga jij de uitdaging aan?

Op EnergieGenie.nl vind je niet alleen maar informatie voor een werkstuk over duurzaamheid, maar ook 12 challenges om je steentje bij te dragen aan een beter klimaat. Douche jij komende week wat korter of daag je jezelf uit om een week vegetarisch te eten? Kom samen in actie!

Check alle challenges!
INLEIDING

Wij, hebben voor het Boeddhisme gekozen omdat bij het boeddhisme reïncarnatie een rol speelt, wat ons erg interessant leek en omdat Ymkje er thuis nog veel informatie over had.
We hebben de vragen onder elkaar verdeeld:
Karin beantwoordde de vraag “Wat is de betekenis van de gelijkenis van het mosterdzaadje?”
Jesse beantwoordde de vraag “Wat is de boodschap die Boeddha meegaf?”
en Ymkje beantwoordde de vraag: “Welke hoop biedt de boeddhistische visie?”
Karin en Jesse beantwoordden ook de vraag “Wat vindt je hiervan?”


Wat is de betekenis van de gelijkenis van het mosterdzaadje?

Hiermee wil de boeddha zeggen dat de dood iets is wat iedereen meemaakt net als het leven. Het komt en het gaat. Hij wilde de vrouw helpen dat te beseffen en dat heeft hij op een manier gedaan waardoor zij inzag dat iedereen eens in zo’n situatie heeft gezeten als waar zij op dat moment in zat. Hierdoor voelde ze zich minder eenzaam, ze voelde een eenheidsgevoel waardoor ze meer rust kreeg en wist dat ze haar kindje niet tot leven kon wekken maar dat ze zich er bij neer moest leggen. Alleen dan kon ze weer vrede en blijdschap in haar leven krijgen. Want ook het verdriet komt en gaat. Boeddha die bekend staat om zijn wonderbaarlijke genezingskracht zal waarschijnlijk een hele wijze man geweest zijn en die wonderbaarlijke genezingskracht heeft hij waarschijnlijk van medicijnen en/ of andere middeltjes maar verkrijgt hij juist door dit soort dingen te doen. Meer van het geestelijke uitgaan dus. Dat is ook waar het bij het boeddhisme om draait het geestelijke, vandaar dat ze zoveel mediteren.

Wat vind je hiervan?

Ik vind het best frustrerend om te lezen dat alles komt en gaat. Verdriet, blijdschap en zelfs herinneringen. Het is allemaal gewoon waar, zo klaar als een klontje. Maar toch geeft het me niet veel rust. Je gaat er juist heel erg over nadenken en ik word er zelfs een beetje boos om als ik erover na ga denken dat het echt zo is. Niets blijft zoals het is, dat is aan de ene kant allemaal wel leuk en spannend al die nieuwe dingen maar aan de andere kant kan het heel veel verdriet en angst meebrengen. Ook dat gaat wel weer, hieruit kun je wel weer wat rust vinden.
Het verhaal van de gelijkenis van het mosterdzaadje vond ik erg goed bedacht. Ik geloof erin en ik sta er helemaal achter dat je dingen vanuit het geestelijke moet proberen te behandelen. Als dit echt gebeurt zou zijn dan zou ik het verhaal geloven want ik denk dat de vrouw echt zo gereageerd zou hebben. Als je je kind verliest wil je dat eigenlijk niet geloven maar omdat je er achter komt dat meer mensen dit meemaken vind je toch een soort rust. Je hebt dan natuurlijk nog wel veel verdriet maar dat hoort bij het rouwproces en daar kun je niets aan veranderen maar je hebt geen pijn meer van valse hoop, zoals dat staat beschreven in het boek.

Wat is de boodschap die Boeddha meegaf?

De boodschap die Boeddha meegaf was dat alles onvermijdelijk ten onder gaat, zelfs al bestaat het duizend jaar. Alles moet uiteindelijk gescheiden worden van datgene wat het begeerd. Hij probeert hiermee te zeggen dat elk levend wezen is onderworpen aan de wet van de dood. Er bestaat zogezegd geen ontkombare dood voor een levend wezen.

Christenen geloven in een eeuwig leven na de dood. Boeddhisten echter geloven in reïncarnatie. Zij vinden het dus heel gewoon dat een organisme op den duur doodgaat en dit vinden zij ook helemaal niet een schande waar weken om wordt gerouwd. Waarschijnlijk zal het dode organisme in een beter lichaam stappen na de dood wanneer het een goed leven heeft geleid.

Wat vind je hiervan?

Ik vind dat het Boeddhisme heel anders met de dood omgaat dan met het christendom. Maar als je er goed bij na denkt zou er wel enige kern van waarheid in kunnen zitten. Als een vrouw zwanger raakt komt er een hele ontwikkeling op gang. Maar waar is de geest dan? Misschien zijn er een beperkt aantal die naar de hemel gaan als het lichaam dood gaat en weer in een nieuw lichaam komen als er een nieuw organisme word geschept.
Maar het vreemde van deze theorie is dat de mensen zich niks kunnen herinneren van hun waarschijnlijk vorige leven.

Zelf weet ik nog niet echt wat ik geloof. Het leven met een geest vind ik eigenlijk al heel vreemd. Ik kan ook niet zeggen dat ik het nadenken over de dood bij de Boeddhisten nou echt onzin vind.

Ik vind het verhaal van de vergelijking met het mosterdzaadje wel een goed voorbeeld.
Hier ziet ze dat er geen familie bestaat waarbij nog niemand dood is gegaan. Dit maakt duidelijk dat iedereen op den dure dood zal gaan. Ik zou niet zomaar op het geloof van de Boeddhisten over kunnen gaan omdat ik het zelf niet kan geloven dat jouw geest zomaar in iemand anders gaat na de dood. Ik vind het nu heel erg als bijvoorbeeld een familielid overlijdt. Deze verdriet zou ik niet zomaar kunnen verbergen.

Welke hoop biedt de boeddhistische visie?

De hoop in het boeddhisme is erg anders als in andere geloven. Een paar duizend jaar geleden zag Boeddha hoe de mensen leden, daar wou hij iets aan doen. Na jarenlang nadenken wist hij het. Wij mensen bezitten eigenschappen die ons ongelukkig maken, zoals jaloezie, angst. Het is een feit dat aan alles op een gegeven moment een eind komt. Dit vinden de mensen moeilijk te accepteren, zoals de dood. Als er iemand in je naaste omgeving overlijdt, die je dierbaar was, ben je vaak kwaad en verdrietig, waarom gebeurt dit mij? Maar als je het logisch bekijkt, iedereen gaat dood, vroeg of laat. Er zijn geen uitzonderingen, maar het brengt wel erg veel verdriet met zich mee. Dus waarom zouden we dat niet loslaten?

Sommige mensen zijn enorm materialistisch, maar ook dat maakt ons ongelukkig. Als je kramachtig van alles ‘in’ je handen houdt, ben je geen tijd om ervan te genieten. Want je bent veel te bang om het te verliezen. Als je nu gewoon accepteert dat je het op een gegeven moment kwijt zult zijn, kun je er vrede mee hebben. En waarschijnlijk nog volop ervan genieten. Deze stappen zijn enorm voor de mens, en er zijn weinig die dit kunnen.
Als je als mens alles los laat, dan heb je geen niets meer om te verliezen, dus ook niets om onder te lijden. Als je geen waarde hecht aan je spullen die je nu hebt, omdat je ze toch wel zult verliezen, dan lijdt je er niet onder als je ze kwijt raakt.
Het is moeilijk om de dood te accepteren, maar als je dat wel doet, moet je nagaan hoeveel dat oplost van je lijden!
Iedereen maakt mee dat er iemand doodgaat, vader, moeder, huisdier, familie of vrienden. En dat is uiteraard moeilijk, maar de dood is net zo normaal als geboorte. Iedereen is altijd verheugd als er iemand geboren word, terwijl je dan ook dood zegt in 1 woord. Je weet dat alles wat leeft ooit dood zal gaan, en je moet de angst loslaten die je daarvoor hebt.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet zou kunnen accepteren als mijn zus overlijdt of mijn paard. Het is zo zwaar om dat los te laten. Mijn eigen dood kan ik wel los laten, ik weet dat ik vroeg of laat dood ga, dat is acceptabel.
Het boeddhisme is een heel reëel geloof, omdat alles eerlijk aangekeken wordt. Sommigen vinden het pessimistisch, maar dat is het niet. Eigenlijk is er iets ‘mis’ met de andere geloven dat ze niet echt eerlijk zijn. Bij sommige ongeneselijke ziektes word er vaak nog naar God gebeden en gevraagd om genezing. Dit maakt de tijd van het lijden alleen maar langer, bij het Boeddhisme word de ziekte erkent, en word geprobeerd er vrede mee te hebben. Als iemand bijvoorbeeld heel lang op het randje staat, dan hebben de meeste mensen er al vrede mee, en zijn ze blij dat dit persoon uit zijn lijden verlost is. Bij de boeddhisten gaat dit sneller en ik geloof dat het lijden minder zwaar wordt. Je kunt ook niet verwachten dat mensen van de 1 op de andere dag dit los kunnen laten, dit vergt veel training en oefening.

Dus de hoop die de Boeddhistische visie biedt is het verminderen/ontbreken (!) van het lijden. De enige manier op echt niet meer de lijden. Het lijkt mij het mooiste als je als mens met alles vrede kunt hebben, de woede/angst/jaloezie/wraakzucht, los kunt laten! Het is hele andere hoop als de hoop op God. Daarmee houd je hoop op verbetering, en bij het Boeddhisme doe je er echt zelf iets aan.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

M.

M.

10/10 ign

5 jaar geleden