Wilhelm II

Wilhelm II, een groots leider of een angsthaas?

Wilhelm II
Wihelm werd geboren als zoon van de latere keizer Frederik III en zijn vrouw Victoria van Saksen-Coburg-Gotha, de dochter van de Britse koningin Victoria. Doordat de bevalling van Victoria niet geheel goed ging werd Wilhelm gehandicapt geboren. Zijn linkerarm was zo goed als verlamd en kort in vergelijking met zijn rechter arm.
Hij werd in zijn jeugd gekweld door een minderwaardigheidscomplex. Zijn moeder beschouwde zijn handicap als walgelijk en schandelijk en dacht dat hij ook geestelijk niet helemaal in orde zou zijn. Ze probeerde er van alles aan te doen om hem op haar manier te ‘helpen’. Hij kreeg allerlei harde massages en allerlei vormen van kwakzalverij werden op hem toegepast. Hij werd zelfs onderworpen aan elektroshocktherapie. Maar ondanks alle ging hij goed vooruit en was hij een opvallend goed schutter.
Wilhelm stond erg tegenover het Engelse koninghuis. Hij hield zielsveel van zijn grootmoeder Victoria, maar had een grote hekel aan zijn oom Edward VII. Hij had bewondering voor de kracht en de macht van het Britse rijk, maar was er ook erg jaloers op. Wilhelm was verlegen, gevoelig en intelligent, maar verborg zijn onzekerheid goed. Hij kwam over als meedogenloos, oorlogszuchtig en arrogant.
In 1881 trouwde hij met prinses Augusta Victoria van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg. Dit was deels een politiek huwelijk. Ondanks dit huwelijk deden er ook roddels de ronde over Wilhem. Er werd gezegd dat hij op mannen zou vallen. Zijn vriendschap met de biseksuele graaf Philip zu Eulenberg en zijn neiging om jonge knappe officieren persoonlijk billenkiek te geven versterken deze geruchten. Maar dit kan ook anti-propagenda van de tegenstanders zijn.

Wat had hij met de eerste wereld oorlog te maken?
Het is moeilijk te zeggen dat hij de Eerste wereldoorlog heeft opgezocht, maar het is ook moeilijk te zeggen dat hij deze probeerde te verkomen. Duitsland was een alliantie (bondgenootschap) aangegaan met Oostenrijk - Hongarije en Wilhelm moedigde het harde beleid van Wenen op de Balkan aan. Wilhelm vertelde dat Oostenrijk de steun van Suitsland had. Servië werd gesteund door Frankrijk en Rusland. Hierop besloot Duitsland om Frankrijk via België aan te vallen. Waarop Engeland weer de oorlog verklaarde aan Duitsland. Intussen zweeg Wilhelm. Het was niet zijn bedoeling om zulke bloederige massamoorden uit te lokken.
Tijdens de eerste wereldoorlog was hij opperbevelhebber, maar hij verloor snel zijn controle over zijn land en zijn populariteit (de toch al niet zo groot was). Na een tijdje verloor hij zijn verantwoordelijkheden en werd Duitsland vanaf toen feitelijk door een militaire junta (een dictatoriaal bestuur bestaande uit hoge militairen) bestuurd, die bestond uit Erich Ludendorff, Paul von Hindenburg en nog andere opperbevelhebbers. Wilhelm had nog maar weinig te zeggen, maar zelf dacht hij dat hij nog altijd kon regeren.
Toen het eind van de oorlog in zicht was en de Duitse nederlaag duidelijk in zicht kwam, smeekte kanselier prins Max van Baden Wilhelm troonafstand te doen om minstens de monarchie te redden. De Duitse bevolking was al lang niet meer blij met deze keizer, en stelde hem verantwoordelijk voor de slechte thuissituatie waar aan alles gebrek begon te komen. Er dreigde een volksopstand naar het voorbeeld van wat er in rusland gebeurd was. De sociaaldemocraten wilden deze dreiging voor zijn en van Duitsland een echte constitutionele monarchie maken, het liefst met een kleinzoon van wilhelm 2 omdat zijn oudste zoon al even weinig geliefd werd als zijn vader. Wilhelm 2 weigerde om af te treden en hierdoor ontstond de gevreesde opstand uit: de novemberrevolutie

Vlucht naar Nederland
In 1918 zag Wilhelm eindelijk in dat zijn positie hopeloos was geworden. Op 9 november 1928 trad hij af. De Geallieerden waren van plan Wilhelm op te sluiten als oorlogsmisdadiger. Maar Wilhelm koos snel voor ballingschap in Nederland. Een korte tijd later liet hij allerlei eigendommen naar Nederland overkomen.

Tot 1920 leefde hij in Amerongen, daarna tot zijn dood in Doorn. De Nederlandse regering weigerde hem uit te leveren aan de Geallieerden en hield vast aan haar neutraliteitspolitiek. De Geallieerden besloten, omdat ze oorlogsmoe waren, om geen conflict hierover te maken.

De ex-Keizer hield zich voortaan bezig met houthakken en met schrijven. Na de dood van Augusta Victoria hertrouwde hij in 192 met de weduwe prinses Hermine von Schönaich-Carolath.

In de jaren ’30 hoopte hij dat de nazi’s de monarchie in Duitsland weer zouden herstellen. Maar al snel zag hij in dat ze hun macht niet zouden afstaan, en zeker niet aan de oude keizer. Toen de Duitse legers Nederland binnenvielen weigerde hij het aanbod van de Engelsen om bij hen te komen. Hoewel Wilhelm het niet eens was met de ideeën van Hitler stuurde hij toch een gelukstelegram naar Hitler in verband met zijn overwinning in Frankrijk.

Wilhelm stierf op 4 juni 1941 in Doorn. Zijn wens om op zijn begrafenis geen swastika’s (hakenkruizen) te tonen werd niet ingewilligd. Hitler stuurde een reusachtige krans met op de rouwlinten hakenkruizen.

Wilhelm had dus vooral veel te maken met het uitlokken van de oorlog. Hij vertelde overal rond dat Duitsland zeker zou gaan winnen en hield zich alleen nog maar bezig met oorlogvoeren. De andere taken, politiek en economie, liet hij aan andere mensen over. Maar toen de oorlog eenmaal begon trok hij zich terug. Het was niet zijn bedoeling om al deze massamoorden uit te lokken. Toen het einde van de oorlog in zicht was besloot hij richting Nederland te vluchten. Hier zou hij niet gepakt kunnen worden door de Geallieerden, omdat Nederland Neutraal was gebleven tijdens de oorlog.