Gedicht

Beoordeling 6.3
Foto van een scholier
  • Opdracht door een scholier
  • Klas onbekend | 114 woorden
  • 23 mei 2001
  • 212 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.3
  • 212 keer beoordeeld

Taal
Nederlands
Vak
ADVERTENTIE
De Galaxy Chromebook maakt je (school)leven makkelijker!

Met de Galaxy Chromebook Go kun je de hele dag huiswerk maken, series bingen en online shoppen zonder dat 'ie leeg raakt. Ook kan deze laptop wel tegen een stootje. Dus geen paniek als jij je drinken omstoot, want deze laptop heeft een morsbestendig toetsenbord!

Ontdek de Chromebook!
Als de nacht komt,
en de duisternis valt,
dan denk ik aan jou.
Dan hoor ik naam fluisteren,
doorheen het geloei van de wind.

Als ik mijn ogen sluit,
dan zie ik hoe je me aankijkt met je
betoverende ogen.
Je speelt met mij gevoelens,
maar ik,... ik wil het niet geloven.

Oh, ik wou dat ik je kon vergeten,
dat ik zonder jou kon leven,
maar zo simpel is het niet.
Jij hebt mijn hart gestolen,
en ik,... ik krijg het niet terug.

Langzaam breek je het,

elke dag een beetje meer,
op een dag zal het volledig
in scherven liggen,
dan zal het langzaam sterven,
zoals ik langzaam zal sterven aan jou.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

F.

F.

je hebt eeen te gekke gedicht geschreven compiment!

21 jaar geleden

A.

A.

heb jij een gedicht over een boek moet ong. 17 a 23 regels zijn!!! please stuur snel op ik heb het nu woensdag nodig dus stuur het voor overmorgen naar dit adres

19 jaar geleden

C.

C.

beste annelies heb jij dit gedicht echt zelf geschreven of overgenomen van een andere auteur?
Laat aub zo snel mogelijk iets weten

Als de nacht komt,
en de duisternis valt,
dan denk ik aan jou.
Dan hoor ik naam fluisteren,
doorheen het geloei van de wind.

Als ik mijn ogen sluit,
dan zie ik hoe je me aankijkt met je
betoverende ogen.
Je speelt met mij gevoelens,
maar ik,... ik wil het niet geloven.

Oh, ik wou dat ik je kon vergeten,
dat ik zonder jou kon leven,
maar zo simpel is het niet.
Jij hebt mijn hart gestolen,
en ik,... ik krijg het niet terug.

Langzaam breek je het,
elke dag een beetje meer,
op een dag zal het volledig
in scherven liggen,
dan zal het langzaam sterven,
zoals ik langzaam zal sterven aan jou.

17 jaar geleden

S.

S.

Hoi Annelies,

Heb je het gedicht echt zelf geschreven?
Het is een heel mooi gedicht, maar het komt me wel bekend voor

17 jaar geleden