pointilisme

Beoordeling 6.1
Foto van een scholier
  • Opdracht door een scholier
  • 3e klas havo/vwo | 399 woorden
  • 5 maart 2006
  • 21 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.1
  • 21 keer beoordeeld

Taal
Nederlands
Vak
Pointillisme is een vorm van Neo-impressionisme.
De kleuren worden onvermengd als stippen naast elkaar gezet, de kleurmenging vindt plaats op het netvlies van het oog. We spreken wel van optische kleurmenging. De pointillisten baseerden zich op wetenschappelijke theorieën. Deze werkvorm dankt zijn naam aan het stips/streeps-gewijs werken. Toen Vincent van Gogh geestesziek werd begon hij deze werkvorm toe te passen in zijn werk. Hierdoor is hij een van de eerste kunstenaars die het pointillisme laat zien in zijn schilderijen.
Andere kunstenaars zijn hierdoor geïnspireerd en zijn ook gaan werken met het stippel/streep-systeem. Hoe zieker Vincent van Gogh werd, hoe groter en grover maakte hij de stippen en strepen, de strepen en stippen die eerst zo fijn geschilderd werden begonnen nu veel op vegen te lijken.

Dat is te zien aan de textuur in zijn schilderijen, daarmee wordt bedoeld dat de verf steeds hoger en dikker op het doek kwam te liggen. De verf kon je zien liggen. Ook is de verf heel goed te voelen, want het zijn hele dikke klodders verf.
Peter Struycken (5 januari 1939 - ) is een Nederlandse beeldend kunstenaar en kleurdeskundige.
Struycken werd geboren te Den Haag en studeerde daar van 1957 tot 1962 aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten. In 1964 werd hij docent aan de kunstacademie te Arnhem. Struycken is in 1984 benoemd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau.
Een bekend werk van Struycken is een serie postzegels uit 1981, die een uit puntjes opgebouwde beeltenis van koningin Beatrix tonen. Dit is een uitzondering in zijn oeuvre, omdat hij doorgaans abstract werk maakt. Zo heeft hij voor verschillende gebouwen computergestuurde verlichting ontworpen, ondermeer voor het plafond van het Muziektheater te Amsterdam, en voor de arcade van het Nederlands Architectuurinstituut te Rotterdam.
[bewerken]
Peter Struycken gebruikte in 1969 voor het eerst een computer om een kunstwerk te maken. Sinds die tijd vormt de computer een essentieel onderdeel van zijn onderzoek naar het in beeld brengen van structuren.
Zijn werk moet op een logische manier tot stand komen, ondubbelzinnig en controleerbaar zijn om inconsequenties te vermijden. Met behulp van de computer kan Struycken aan zijn kunstwerken een onderliggende structuur geven. Vanuit die structuur ontstaat dan een veelheid aan vormen, kleuren en processen die in al hun verscheidenheid toch diezelfde onderliggende structuur gemeen hebben.
Struycken maakt verschillende soorten kunst: schilderijen, tekeningen, ruimtelijke vormen, film, video, vormgeving van binnen- en buitenruimtes vaak met behulp van licht, en nog anderen.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.