2.1 Leesautobiografie

In deze leesautobiografie staat mijn ontwikkeling als lezer van het verleden tot dit moment.

Kind

Eigenlijk is het allemaal begonnen met voorlezen, of beter gezegd: met voorgelezen worden. Eerst lazen ze vooral sprookjes voor. Dan heb ik het over de zogenoemde 'Disneyfiguren' zoals Doornroosje, Sneeuwwitje en De Zeven Dwergen. Ook was ik verzot op alle verhalen over Dikkie Dik en de Kleine Ijsbeer. Volgens mijn ouders wou ik altijd voorgelezen worden, anders wou ik niet gaan slapen.

Tiener

Op de basisschool werd er ook heel veel voorgelezen. Dan moesten we allemaal in een kring zitten en aandachtig luisteren naar de juffrouw. Maar we gingen ook 1 keer om de 3 weken naar de bib, daar mochten we dan zelf een boek kiezen dat we thuis konden lezen. De meeste boeken die ik heb gelezen ben ik allang vergeten, maar enkele zijn mij wel bijgebleven. Daarom bespreek ik alleen de boeken die ik me nog kan herinneren. De Kleine Heks van Otfried Preussler vond ik heel spannend. Ik vond het dapper hoe zij in haar eentje allemaal avonturen beleefde. Toen ik dat boek gelezen had, heb ik meteen aan mijn mama gevraagd of dat ik het kreeg. Zo goed vond ik het. Ook de Kleine Ijsbeer heb ik vaak gelezen. Het gaat over een ijsbeer die met zijn ouders allemaal avonturen meemaakt. Het was altijd spannend afwachten hoe het afliep. Een ander verhaal waarvan ik vond dat het mooi gebracht was, is Angelina Ballerina van Helen Craig. Het gaat over een muis die ballerina wilde worden. Deze verhalen vond ik heel goed, waarschijnlijk omdat ik in die periode zelf ballerina wilde worden. En dan Dikkie Dik van Jet Boeke, zeker mijn favoriet. Deze verhalen spraken me heel erg aan, waarschijnlijk omdat Dikkie Dik een kat was. Ik was erg verzot op katten en thuis hadden we er toen 3.

Toen ik ongeveer 10-11 jaar oud was, was er ook nog een hype die veel kinderen van die leeftijd aansprak: Diddl. Het begon met het uitwisselen van Diddl blaadjes. Elke dag sleurde ik mijn dikke 'Diddl-kaft' mee naar school om te kunnen wisselen met klasgenootjes. Daarna ontdekte ik het Diddl Magazine. Elke maand kreeg ik het tijdschrift aan, daar stond elke keer een stripverhaal in. Strips waren voor mij een zeer geliefkoosd genre, deze waren vrij luchtig en snel te lezen. Toch keek ik niet alleen naar de tekeningetjes, ik moest altijd de essentie van het verhaal kennen. Ook strips van Jommeke en Suske en Wiske las ik wel eens. Verder las ik ook de boeken van de serie Het Huis Anubis, ik vond de serie zo goed dat ik ook de boeken er van wou lezen. Alleen vond ik die een beetje tegenvallen, de serie was veel spannender. Maar behalve lezen, hou ik ook van paardrijden. En de meisjes die van lezen en paardrijden houden, hebben geluk, want in de bib stonden planken vol 'paardenseries'. Zo vond ik De Bleshof heel goed, en Volbloed – een andere paardenserie, 3 vond ik ook heel mooi.

Student

In mijn vrije tijd lees ik niet meer zo veel. Dat komt omdat ik mij nu met andere dingen bezighoud en dan geen tijd meer heb om spontaan een boek te lezen. Toch heb ik onlangs nog Vijftig Tinten Grijs gelezen omdat er veel rond te doen was. Ik verwachtte er veel van, maar ik vond het tegenvallen. Ik had mij er totaal iets anders bij voorgesteld. Verder lees ik wel regelmatig tijdschriften zoals Elle, Vogue, Marie Claire, … Die kan ik eens rap doorbladeren. Ook lees ik dagelijks blogs zoals Fashionata, Garance Doré, Vasilieva, … Maar daar blijft het dan ook echt bij. Wat ik vooral belangrijk vind in boeken is dat er iets in gebeurd. Ze moeten niet langdradig zijn, want als ik in de helft van het boek zit en er is nog niks gebeurd, ga ik een ander boek lezen. Wat ik ook belangrijk vind, is dat er een goede persoonsbeschrijving wordt gegeven. Ik heb dan aan het einde van het boek echt het idee dat de mensen realistisch zijn en dat maakt voor mij het boek interessanter. Een persoon moet een beetje inhoud hebben, zeker de hoofdpersonages mogen geen vlakke karakters zijn. Dat een boek realistisch is vind ik ook belangrijk. Ik moet het idee hebben dat het een beetje past in de wereld waarin ik leef. Science-fiction boeken vind ik niet goed. Ze zijn te onecht. Daarom zal het boek dat ik dit jaar moeten lezen voor het vak Nederlands, zeker niet van dat genre zijn. Al weet ik wel welk boek dat ik wel ga lezen, Het Parfum. Een roman van de Duitse auteur Patrick Süskind. Daar heb ik ook al veel over gehoord en ik hoop dat dit boek mij niet teleur gaat stellen, zoals Vijftig Tinten Grijs.

Waar en wanneer?

Ik lees het liefst op een rustige plaats waar niet teveel afleiding is, anders kan ik niet lezen en stop ik snel. Het liefst lees ik 's avonds, eventueel in mijn bed of in de zetel.

Omstandigheden

Ik zal wel eens lezen als ik niets anders te doen heb, dan neem ik wel eens een boek uit de boekenkast die er eigenlijk enkel en alleen maar voor de sier staat. Ook als ik te veel aan het nadenken of piekeren ben, heb ik wel meer de neiging om een boek te gaan lezen.

3. Leesverslag

3.3 'Een kus voor je sterft'

Opdrachten: Bibliografische steekkaart + eerste reactie 

Opdracht 1: Bibliografische steekkaart

Titel:

Auteur:

Jaar van uitgave:

Plaats van uitgave:

Uitgever:

Een kus voor je sterft (origineel: A kiss before dying)

Ira Levin

1953

Verenigde Staten

Bruna

 

Opdracht 2: Verwachtingen en eerste reactie

Wat ging er in je om terwijl je het boek las? Bracht het je in een vrolijke of droeve stemming? Zette het boek je aan het denken?

Deden bepaalde situaties of emoties uit het boek je denken aan dingen uit je eigen leven?

Kon je het verhaal goed volgen of werd je soms in verwarring gebracht?

Wat vond je mooi? Wat vond je minder mooi? Waarom?

 

Het verhaal begon in medias res. Dat wekte meteen veel spanning op. Wat mij dan aanspoorde om verder te lezen. Dit komt door de wisselende vertelperspectieven. Dat maakt het net spannend. Ik wist niet meteen dat de Bud de moordenaar was en als je er eenmaal bent achter gekomen, wisten de personen in het boek dat nog niet. Ik denk dat het een droevig of open einde zal hebben, omdat dat vaak is bij thrillers.

 

Terwijl ik het boek las, kwamen er veel vragen bij mij op. Waarom is het zo belangrijk voor Bud dat Dorothy haar kind niet krijgt? Waarom is hij zo boos? Waarom mag haar vader er niet achter komen? Zal het Bud lukken om rijk te worden? Word hij gepakt voor zijn moorden? Er zijn veel open plekken waarbij dit soort vragen bij me opkomen.

Het is moeilijk om situaties of emoties te vinden in dit boek dat me doet denken aan dingen uit mijn eigen leven. Ik voel me ook niet verwacht met een van de personages. Ze hebben totaal andere karakters en houden zich met andere dingen bezig. Als ik echt een personage moet kiezen met wie ik mij kan vergelijken, zou het Gordon zijn. Hij is heel nieuwsgierig en gaat op onderzoek uit. Hij stopt niet tot hij antwoorden heeft.

 

 

5

Het verhaal heeft mijn verwachtingen zeker overtroffen ondanks het adolescentenliteratuur is. Normaal lees ik dit niet vanwege de moeilijkheidsgraad. Toch was het goed te volgen omdat het taalgebruik van de auteur zo niet moeilijk was en als er onbekende woorden in voorkwamen kon ik de betekenis uit de context opmaken. De gebeurtenissen werden in chronologische volgorde verteld. Zo ontstond er geen verwarring. Alleen vind ik het ongeloofwaardig dat Bud 2 keer de perfecte moord kon plegen zonder dat de politie iets vermoedde. Het is al raar dat niemand weet wie de toekomstige man is van Dorothy, terwijl ze zwanger is en wilt trouwen. Ik kon me wel heel goed inleven in het verhaal door de uitgebreid beschreven gedachten. Het is een goede thriller omdat geen enkele passage oninteressant of saai was. Dit is een boek om zeker aan te raden aan iemand die van thrillers houdt.


 

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.